Yamaha MT-09 Tracer: Το κοσκίνισμα του τιμονιού και η απάντηση της εταιρίας

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/10/2015

Τον περασμένο Απρίλιο, όταν δοκιμάσαμε το Yamaha MT-09 Tracer, ήρθαμε αντιμέτωποι μ' ένα πρόβλημα που μας παρουσιάστηκε αναπάντεχα. Ζήσαμε δηλαδή την στιγμή ακριβώς της δημιουργίας του. To τιμόνι του Tracer άρχισε να κουνά μετά τα 180Km/h, όταν λίγο πριν πήγαινε με άνεση στην τελική του, χωρίς κανένα πρόβλημα. Είχαμε γράψει τότε, στο τεύχος 546 - Μάιος 2015, ότι η μοτοσυκλέτα κουνούσε μετά τα 180Km/h, και μάλιστα σε ξεχωριστό BOX, με κόκκινο χρώμα για να ξεχωρίζει, και αυτή ήταν μία από τις πρώτες αναφορές σε ολόκληρο τον κόσμο, γι’ αυτό το θέμα. Από τότε έχουμε ξανά αναφερθεί στο κοσκίνισμα του Tracer, όπως έπραξαν αργότερα αι κάποιοι από τους ιδιοκτήτες του, όταν άρχισαν να γράφουν χιλιόμετρα, όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή – αρχή. Για να υπάρχει συγκεντρωμένο ολόκληρο το ιστορικό, με όσα διαπιστώσαμε εμείς, την επικοινωνία μας με την Yamaha και τις αναφορές ορισμένων ιδιοκτητών.

Το κόκκινο Tracer που δοκιμάσαμε στις αρχές του χρόνου, ήταν ένα από τα πρώτα που είχαν έρθει, με λιγότερα από χίλια χιλιόμετρα στο κοντέρ. Φορούσε Dunlop Sportsmart, αλλά την πρώτη έκδοσή τους, όχι τα Sportsmart II. Το περισσότερο που είδα στο κοντέρ, ήταν 224 κι αυτό σε κατηφόρα, γιατί αυτά τα χιλιόμετρα δεν έρχονται γρήγορα και χρειάζεσαι απόσταση. Στην περιοχή των διακοσίων είκοσι πήγα πολλές φορές, γιατί ήθελα να δω πώς τα πιάνει και πώς συμπεριφέρεται. Δεν κούνησε ποτέ. Μετά άρχισαν οι σούζες, χωρίς καμία από αυτές να ακολουθείται από απότομη προσγείωση, και αρκετές ακόμα φορές που το Tracer πήγε μέχρι τα 224-225. Αναφέρομαι στην ένδειξη του κοντέρ βέβαια, αφού η πραγματική ταχύτητα είναι πολύ μικρότερη, και η απόκλιση μεγαλώνει όσο ανεβαίνουν τα νούμερα στην ευμεγέθη οθόνη των οργάνων. Το Tracer δεν ξεπερνά τα 208Km/h λόγο κόφτη ταχύτητας. Συνολικά στο τέλος είχαμε ήδη περάσει δέκα μέρες με μεγάλες αποστάσεις, δικάβαλο ταξίδι, σούζες κτλ… Κανένα κούνημα ποτέ.

 

Μετά όμως ήρθε η ώρα των μετρήσεων!

Η διαδικασία των μετρήσεων αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της δοκιμής του περιοδικού, όπως και η δυναμομέτρηση και το ζύγισμα, πρακτικές που – δυστυχώς για την διατήρηση του ανταγωνισμού- είμαστε οι μόνοι στην Ελλάδα που τις πραγματοποιούμε. Ξεκινήσαμε λοιπόν να μετράμε την επιτάχυνση από στάση με το Tracer και αμέσως μετά, τον ρυθμό επιβράδυνσης. Ολοκληρώσαμε το φρενάρισμα και αρχίσαμε την διαδικασία μέτρησης των ρεπρίζ, και εκεί παρουσιάστηκε το πρόβλημα για πρώτη φορά. Επιταχύνοντας δυνατά, το Tracer ξεκινούσε ένα έντονο κοσκίνισμα που δεν το έκανε προηγουμένως, ακόμα και όταν επιταχύναμε με τον ίδιο ρυθμό. Οπότε δεν ήταν η επιτάχυνση η αιτία του προβλήματος… Μετρήσαμε τις ρεπρίζ, όχι όμως χωρίς φόβο, καθώς έπρεπε να κρατάμε το γκάζι τέρμα ανοικτό, όσο το τιμόνι δεν ήταν καθόλου σταθερό… Και για επιβεβαίωση ότι δεν ευθυνόταν ο ρυθμός επιτάχυνσης, το Tracer συνέχισε το κοσκίνισμα, κάθε φορά που άγγιζε εκείνα τα χιλιόμετρα. Όσο συνέχιζε να γράφει χιλιόμετρα, το πρόβλημα εμφανιζόταν όλο και νωρίτερα. Για εμάς η διαφορά ήταν μεγάλη, ακριβώς γιατί νιώσαμε τη στιγμή που συνέβη, έχοντας και την σύγκριση άμεσα, έτσι όπως παρουσιάστηκε σε εμάς το πρόβλημα.

Επιστρέψαμε την μοτοσυκλέτα, επισημάναμε το πρόβλημα και περιμέναμε απάντηση για την αιτία που συνέβησαν τα παραπάνω.

Δέκα μέρες μετά όμως, κι ακόμα δεν υπάρχει πόρισμα. Και δεν υπάρχει πόρισμα, γιατί παρά την δοκιμή των ανθρώπων της Yamaha, το πρόβλημα δεν παρουσιάστηκε ξανά! Καθώς όμως είχε προηγηθεί και αλλαγή ελαστικών, θεωρήσαμε – από τη στιγμή που τίποτα άλλο δεν βρέθηκε – ότι ευθυνόντουσαν τα ελαστικά. Μια κατασκευαστική αστοχία στο ελαστικό, είναι πολύ πιθανό να εξηγεί το πρόβλημα, αλλά δεν υπάρχει τρόπος να επιβεβαιωθεί, παρά μόνο με την απαγωγή σε άτοπο. Από τη στιγμή που όλα είναι καλά, και μονάχα τα ελαστικά διαφέρουν, άρα έφταιγαν τα ελαστικά. Άλλωστε μόλις πριν λίγο καιρό, είχαν αναφερθεί κατασκευαστικά λάθη σε συγκεκριμένες παρτίδες Continental, που οδήγησαν μάλιστα την KTM να συζητά αλλαγή στην πρώτη τοποθέτηση. Δεν είχε άμεση σχέση με την περίπτωση του Tracer, απλά αυτό το περιστατικό αποδεικνύει ότι τέτοια πράγματα συμβαίνου, και ήταν μέρος της ειδησεογραφίας των ημερών… όλα τα στοιχεία εκείνη τη στιγμή συνηγορούσαν ότι ένα κατασκευαστικό λάθος του ελαστικού, είναι μια πιθανή εξήγηση.

 

Το θέμα είναι ότι μέχρι να μετρήσουμε φρένα, δεν είδαμε κανένα κοσκίνισμα στο τιμόνι και η μοτοσυκλέτα είχε γράψει τότε, άλλα χίλια χιλιόμετρα.

 

Με τον χρόνο να πιέζει για την έκδοση του τεύχους, δημοσιεύουμε την δοκιμή και γράφουμε σε ξεχωριστό μποξάκι, κατακόκκινο να φαίνεται, αυτό ακριβώς που είδαμε μέχρι εκείνη τη στιγμή.

 

Άλλες δέκα μέρες μετά, και σε επικοινωνία με την αντιπροσωπεία, μαθαίνουμε ότι τελικά εντόπισαν το πρόβλημα. Από ένα μικρό λάθος, εξέτασαν την πρώτη φορά διαφορετικό Tracer, από εκείνο που τους επιστρέψαμε. Το Tracer που είχαμε για δοκιμή, πήγε στην Κρήτη σε test ride και μετά από λίγο, άρχισε να κουνά από τα 100-120 ακόμα, πράγμα που οι υπεύθυνοι διαπίστωσαν αμέσως, και έβγαλαν κατευθείαν από την ομάδα των test rides, για λόγους ασφαλείας. Είχαν δύο κόκκινα Tracer για δοκιμή, και όταν επιστρέψαμε εμείς το ένα από αυτά επισημαίνοντας το πρόβλημα, εκ παραδρομής ελέγχθηκε διαφορετική μοτοσυκλέτα, που δεν το παρουσίαζε. Πιθανότατα γιατί δεν είχε κάνει όσα εμείς είχαμε υποβάλει την δίδυμη αδερφή της, κάνοντας το πρόβλημα να βγει γρηγορότερα στην επιφάνεια… Στην εξέταση της αντιπροσωπίας, διαπιστώθηκε ότι το ρουλεμάν του λαιμού χρειαζόταν ρύθμιση, και πράγματι αμέσως μετά από αυτό, η μοτοσυκλέτα που σε εμάς ξεκίνησε το κοσκίνισμα έπειτα από δυνατό φρενάρισμα, ήταν και πάλι σταθερή. Και παρέμεινε σταθερή, έπειτα από αρκετά απότομα φρεναρίσματα, όπως ζητήσαμε από την Yamaha να την υποβάλλει… Άλλωστε το συγκεκριμένο Tracer συνέχισε τα test rides και αφού έγραψε και άλλα χιλιόμετρα δοκιμών, επέστρεψε στα χέρια μας, πριν από δύο μήνες, όταν το χρειαστήκαμε για τις ανάγκες μιας συγκριτικής δοκιμής, με τις υπόλοιπες της κατηγορίας. Στις μέρες που το είχαμε στη διαθεσή μας, δεν διαπιστώσαμε ξανά το πρόβλημα.

Στο διαδίκτυο όμως, σε forum και στην ηλεκτρονική επικοινωνία του περιοδικού, υπήρχαν παράπονα από ιδιοκτήτες, που είχαν το ίδιο ακριβώς πρόβλημα με αυτό που κι εμείς διαπιστώσαμε. Έπειτα αρχίσαμε να βλέπουμε τέτοιες μεμονωμένες περιπτώσεις και σε άλλες χώρες, τόσο με μια πρόχειρη ματιά στο internet, όσο και πιο επιστεμμένα. Επικοινωνώντας οι ίδιοι με συναδέλφους του εξωτερικού, που μπορεί να μην γνώριζαν το πρόβλημα αλλά είχαν ακούσει και αυτοί μεμονωμένες περιπτώσεις, είδαμε ότι τελικά δεν ήταν κάτι τυχαίο. Ποιος ξέρει, ίσως τα ρουλεμάν τιμονιού κάτω από έντονη χρήση, όπως συνεχή δυνατά φρεναρίσματα και απότομες επιταχύνσεις, να ξεσφίγγουν και να θέλουν ρύθμιση, ίσως αν συνεχίσεις αυτές τις πρακτικές και μετά την ρύθμιση, να υπάρχει και πάλι το ίδιο πρόβλημα… Για αυτό λοιπόν ψάξαμε και τελικά βρήκαμε ορισμένες περιπτώσεις παραπόνων σε Αμερική, Αγγλία και Ισπανία, μία στην Αυστρία και μετά κάτι μεγαλύτερο: ένα επίσημο γράμμα προς την Yamaha στην Ιταλία, με υπογραφές ιδιοκτητών που ζητούσαν απάντηση στο πρόβλημα που είχαν επισημάνει.

Από την στιγμή που το «ξεσφίξιμο» του λαιμού δεν ήταν κάτι τυχαίο σε εμάς και μόνο, αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι που μέχρι στιγμής δεν είχε πράξει άλλο περιοδικό, από όλα όσα ψάξαμε στην Ευρώπη, ζητώντας επίσημες απαντήσεις από την Yamaha. Πράγμα που θα είχαμε πράξει νωρίτερα, αν από την αρχή είχε εντοπιστεί το πρόβλημα, και δεν είχαν μπερδέψει τις μοτοσυκλέτες, όμως δεν υπάρχει κάτι να προσθέσει ο οποιοσδήποτε σ’ αυτό, κι αυτά μπορούν να συμβούν… Ακολουθούν οι ερωτήσεις μας προς την Yamaha, και οι απαντήσεις τους:

 

Κατά την δοκιμή του Yamaha MT-09 Tracer, και συγκεκριμένα όταν μετρούσαμε τον ρυθμό επιβράδυνσης (μια συγκεκριμένη διαδικασία μέτρησης επιδόσεων, που το περιοδικό υποβάλλει όλες τις μοτοσυκλέτες δοκιμής) αντιμετωπίσαμε αστάθεια κα κοσκίνισμα του τιμονιού. Αυτό είναι κάτι που έχει παρουσιαστεί και σε άλλα MT-09 Tracer;

Μετά τον απαραίτητο έλεγχο που πραγματοποιήσαμε, διαπιστώσαμε ότι στο συγκεκριμένο και μόνον test ride, το ρουλεμάν του συστήματος διεύθυνσης ήταν αρρύθμιστο. Αυτό είναι κάτι σπάνιο, αλλά όχι απίθανο για ένα όχημα του οποίου η διαδικασία στρωσίματος δεν έχει ολοκληρωθεί. Η εργασία ελέγχου και ρύθμισης των ρουλεμάν συστήματος διεύθυνσης είναι μια standard εργασία που εκτελείται ως μέρος της περιοδικής συντήρησης κατά τη διάρκεια του πρώτου service. Αυτό ακριβώς κάναμε μετά την δοκιμή στο συγκεκριμένο, εξαλείφοντας το φαινόμενο που περιγράφετε.

Απαιτείται πιο επισταμένος έλεγχος των ρουλεμάν τιμονιού στο Yamaha MT-09 Tracer, σε σύγκριση με τα υπόλοιπα μοντέλα της σειράς MT;

Δεν υφίσταται τέτοιο θέμα. Οι μηχανικοί του Συμβεβλημένου Δικτύου μας γνωρίζουν τη σημασία του πλήρους και σωστού ελέγχου κάθε δικύκλου, αμέσως μετά την διαδικασία στρωσίματος. Το πρώτο service του ΜΤ-09 Tracer έχει τις ίδιες απαιτήσεις που έχει κάθε πρώτο service, και οι μηχανικοί μας διαθέτουν άρτια εκπαίδευση και πολύτιμη εμπειρία να φέρουν εις πέρας τις συνήθεις εργασίες.         

Με δεδομένο ότι υπάρχουν ιδιοκτήτες που παραπονιούνται για «κοσκίνισμα» του τιμονιού στις υψηλές ταχύτητες, τι συνιστάτε σε όσους ιδιοκτήτες αντιμετωπίσουν τέτοιο θέμα;

Καταρχήν να στραφούν σ’ ένα Συμβεβλημένο Συνεργείο προκειμένου να αποφανθεί εάν υφίσταται πράγματι πρόβλημα, και εάν ναι, να προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες. Μήπως αυτό που περιγράφουν ως «πρόβλημα» είναι τελικά κάτι απόλυτα φυσιολογικό – εάν όχι το ζητούμενο -  για ένα sport-touring δίκυκλο, με τον χαρακτήρα, την ιπποδύναμη, το βάρος και τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του Tracer? 

Σε περίπτωση που υπάρχει αστάθεια της μοτοσυκλέτας σε υψηλές ταχύτητες, υπάρχουν και άλλα σημεία της μοτοσυκλέτας που χρειάζονται πρόσθετο έλεγχο, πέραν των ρουλεμάν τιμονιού;

Επιγραμματικά, μερικά από αυτά που πρέπει ως μοτοσικλετιστές να ελέγχουμε όταν πρόκειται να κινηθούμε παρατεταμένα σε υψηλές ταχύτητες με κάθε «όρθιο» δίκυκλο, είναι τα εξής:

•         Η ικανότητα και η αντοχή μας για τέτοιου είδους οδήγηση

•         Το ντύσιμο αναβάτη και συνεπιβάτη

•         Οι αεροδυναμικές ενοχλήσεις που προκύπτουν σε αυτές τις ταχύτητες από άλλα οχήματα, γεωγραφικές ιδιομορφίες ( πλευρικοί άνεμοι, τούνελ κλπ)

•         Η κατάσταση όλων των τμημάτων του πλαισίου ( ρουλεμάν τιμονιού - ψαλιδιού, πιέσεις - κατάσταση ελαστικών, σωστή συναρμογή περιφερειακών ( βαλίτσες, ανεμοθώρακας) και άλλα πολλά).

•         Η σωστή ρύθμιση των αναρτήσεων, σύμφωνα με το φορτίο που φέρει η μοτοσυκλέτα.

•         Σε κάθε περίπτωση πρέπει να έχουμε επίγνωση ότι κινούμενοι με ταχύτητες διπλάσιες του συνηθισμένου, οι αντιδράσεις και η γενικότερη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας διαφοροποιείται σημαντικά – κάτι για το οποίο πρέπει να είμαστε έτοιμοι και αντίστοιχα «διαφοροποιημένοι».

Ανδρέας Κοσκινάς
Δ/ντης Τεχνικών Υπηρεσιών
ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ Α.Ε.Ε.

 

Για τον επίλογο, να επισημάνουμε ότι λάβαμε θετική πρόθεση από την πλευρά της Yamaha να εξετάσει τυχών παράπονα ιδιοκτητών, οι οποίοι δεν έχουν παρά να απευθυνθούν στο δίκτυό της, σε περίπτωση που θεωρούν ότι έχουν το παραμικρό πρόβλημα

 

 

Θυμηθείτε το video της δοκιμής του Tracer:

 

Ετικέτες

MV Agusta: Πτώση 27,8% μετά την KTM – Σενάριο εξαγοράς γραμμένο στην Κίνα

Οι λόγοι που αυτό θα γίνει διαφορετικά από άλλες περιπτώσεις
MV Agusta: Πτώση 27,8% μετά την KTM – Σενάριο εξαγοράς γραμμένο στην Κίνα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/1/2026

Κλειστή η στρόφιγγα στο εργοστάσιο στο Varese αυτή την στιγμή, μία φυσιολογική πρακτική των Ιταλών που στην πιο νεκρή περίοδο της αγοράς, δίνουν άδεια στο προσωπικό για να είναι έτοιμοι για το ξεκίνημα της σεζόν.

Σύμφωνα με τα στελέχη της MV Agusta με τα οποία συνομιλήσαμε στην EICMA, ενώ κοιτούσαμε τον νέο τους V5 κινητήρα που προκάλεσε αίσθηση και κράτησε το όνομα της MV Agusta ψηλά στην επικαιρότητα, διανύουν τώρα μία πολύ καλή φάση στην ιστορία τους.

Κι αυτό γιατί ο Timur Sardarov, στα χέρια του οποίου έχει επιστρέψει η MV Agusta μετά την αδυναμία της KTM να συνεχίσει μαζί τους, έχει πάρει πλέον την απόφαση να τους αφήσει να αναπτύξουν μόνοι τους την γκάμα, χωρίς να μπαίνει εμπόδιο. Δεν ήταν έτσι στο παρελθόν, η ενασχόληση του Sardarov ήταν απόλυτη στην εξέλιξη της γκάμας ενώ λίγο πριν την εξαγορά από την KTM είχε ήδη κάνει την κίνηση να την οδηγήσει σε μονοπάτια που δεν είχε ξανά πάει.

Με στόχο να αυξήσει την κερδοφορία μέσα από το άνοιγμα της γκάμας, ο Sardarov είχε αποφασίσει να αραιώσει την πυκνότητα της MV με μοντέλα που έχουν σχεδιάσει, αλλά δεν κατασκευάζουν. Απόδειξη ήταν το 5.5 που είδαμε από κοντά στην EICMA το 2021 σε πρωτότυπη μορφή και ευτυχώς έμεινε έτσι.

Στην ουσία ήταν ένα Benelli TRK 502 με νέα εμφάνιση, αντικειμενικά η ομορφότερη από τις QJMOTOR σε σημείο που η QJ διαπραγματευόταν να αγοράσει το ποσοστό της MV στο συγκεκριμένο σχέδιο, για να βγάλει το επόμενο TRK, όταν τελικά εξαγοράστηκε η εταιρεία από την KTM, η οποία αμέσως τερμάτισε το άνοιγμα της γκάμας με κινέζικης κατασκευής μοτοσυκλέτες. Αντιθέτως επένδυσε στην γραμμή παραγωγής στο Varese και στον Made in Italy χαρακτήρα της MV Agusta.

Ο δεσμός με την QJMOTOR δεν κόπηκε όμως σε αυτό το μεσοδιάστημα καθώς ο μεγάλος κατασκευαστής είναι ταυτόχρονα και ο διακινητής της MV Agusta στην Κίνα, την πλέον σημαντική νέα αγορά, ενώ παράλληλα ήταν και ο Ν1 πελάτης του σχεδιαστικού γραφείου της MV Agusta. Για αυτό και πολλά από τα sport μοντέλα της QJMOTOR έχουν σαφέστατη αναφορά στα μοντέλα της MV Agusta.

MV Agusta: Πτώση 27,8% μετά την KTM – Σενάριο εξαγοράς γραμμένο στην Κίνα
Από όλα τα QJMOTOR, μαζί και των Benelli, αυτό θα ήταν το ομορφότερο που θα έβγαινε σε παραγωγή! 

Η εξαγορά από την KTM αρχικά σε πλειοψηφικό ποσοστό και έπειτα σε κινήσεις ολοκληρωτικής απόκτησης που δεν πρόλαβε να στεριώσει, έφερε ριζικές αλλαγές μέσα στην MV Agusta. Αρχικά μεγάλωσε το σχεδιαστικό τμήμα εντός του Varese δημιουργώντας ένα κανονικό υποκατάστημα του KISKA.

Όπως είχε πει χαρακτηριστικά ο Pierer σε συνέντευξη που έδωσε στον μόνιμο συνεργάτη του MOTO, Alan Cathcart, ο KISKA είχε τεράστιο κόστος μισθοδοσίας γιατί κάθε νέος εργαζόμενος περνούσε από μακρά διαδικασία εκπαίδευσης μέχρι να φτάσει σε επίπεδο να σχεδιάσει μία μοτοσυκλέτα, που συχνά έφτανε σε βάθος τριετίας. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν Ιταλοί οι οποίοι μέσα στην πενταετία ήθελαν να επιστρέψουν στα πάτρια εδάφη, μάλιστα είχε πει χαρακτηριστικά ο Pierer πως τους έπιανε η νοσταλγία για το σπιτικό φαγητό και έφευγαν για να βρουν δουλειές αλλού, συχνά διαφορετικής δυναμικής από αυτή που είχαν στο γραφείο της Αυστρίας.

Ένα παράρτημα μέσα στο Varese έλυνε λοιπόν ένα πρόβλημα, «επαναπατρίζοντας» εργαζομένους που είχαν ήδη εκπαιδευτεί στα πρότυπα του Ομίλου. Παράλληλα η KTM επένδυσε και σε εξορθολογισμό των διαδικασιών της MV Agusta, κινήσεις βελτιστοποίησης λοιπόν που δεν πρόλαβε να αποσβέσει και τις κληρονόμησε ο Timur Sardarov.

Η πληροφορία τώρα είναι πως βρίσκεται σε συζητήσεις για εκ νέου πώληση της MV Agusta αυτή τη φορά απευθείας σε Κινέζο κατασκευαστή.

Εννοείται πως το λογικό βήμα είναι η QJMOTOR, αν και το κατώφλι στο Varese θα το περάσουν και άλλοι, όχι απαραίτητα γιατί έχουν πραγματικό ενδιαφέρον εξαγοράς, αλλά γιατί είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για να έχουν μία ματιά εκ των έσω σε όσα φτιάχνει η MV Agusta αλλά και στο τι θα αποκτήσει ο επόμενος.

Η πληροφορία για εκ νέου πώληση του Timur Sardarov δένει με το γεγονός πως δεν εμπλέκεται τους τελευταίους μήνες στον σχεδιασμό της γκάμας, ούτε ασκεί τον βαθμό ελέγχου, όπως έκανε στο παρελθόν και επιβεβαίωσε στέλεχος του εργοστασίου. Η εξαγορά της MV Agusta διαφέρει στο μεταξύ από οτιδήποτε άλλο έχουμε δει το τελευταίο διάστημα, όπου σαρώνεται κάθε παλιό και ξεχασμένο όνομα και κυριολεκτικά ξεθάβεται από την λήθη για να μπει ως ταμπέλα σε κάτι με το οποίο δεν είχε ποτέ σχέση. Η QJMOTOR έτσι μπήκε αρχικά στην Ευρώπη, ενώ τώρα θέλει να κάνει την μετάβαση κάνοντας γνωστό το δικό της όνομα.

Μία γραμμή παραγωγής στην Ευρώπη και μία τεχνογνωσία όπως αυτή της MV Agusta, θα ανακάτευε την τράπουλα ανοίγοντας μία βεντάλια νέων δυνατοτήτων. Μένει να δούμε αν ο Timur Sardarov θα κάνει την κίνηση να ολοκληρώσει την εξαγορά με τους Κινέζους, όπως επίσης και ποιο ακόμη εργοστάσιο εκτός της QJMOTOR θα περάσει και δεύτερη φορά την πύλη στο Varese, καθότι αυτό θα σήμαινε πραγματικό ενδιαφέρον και όχι απλά μία διάθεση για διερευνητική ματιά δοθείσης της ευκαιρίας που ξαφνικά υπήρξε. Η επένδυση στην MV Agusta δεν μπορεί όμως να έχει μόνο επιχειρηματικό χαρακτήρα, καθώς τα κουκιά δεν βγαίνουν. Ο Pierer την απόκτησε γιατί κάποτε -όχι πολύ καιρό πριν- δεν τον άφησαν να πάρει την Ducati ενώ έφτασε στο τελικό στάδιο των υπογραφών έχοντας συμφωνήσει και το νούμερο, αλλά και γιατί ήθελε να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο το γκρουπ Pierer Mobility. Είχε στόχο να κρατήσει το Made in Italy για αυτό και επένδυσε προς εκείνη την κατεύθυνση. Ο νέος αγοραστής θα πρέπει να μπορεί να αξιοποιήσει αυτό το σημαντικό κομμάτι της εταιρεία για να έχει νόημα μία τόσο μεγάλη κίνηση και όχι απλά γιατί θέλει ένα ευρωπαϊκό όνομα.

 

Το πρόβλημα πάντως για την MV Agusta είναι πιο άμεσο. Το 2025 ολοκληρώθηκε με πτώση πωλήσεων που έφτασε το 27,8% ενώ την επόμενη χρονιά περιμένουν πωλήσεις που δεν θα ξεπεράσουν τις 2.000 μονάδες.

Στο μεταξύ η πτώση του 2025 έρχεται μετά από ένα κύκλο διάθεσης στοκ μοτοσυκλετών της προηγούμενης χρονιάς, γεγονός που αξιώνει την εύρεση επενδυτή, μία πιο επιτακτική διαδικασία από αυτό που ήταν πριν την KTM.