Yamaha Ténéré: Ευρωπαϊκή περιοδεία για τα 40 χρόνια του μοντέλου

Με κλασικά Ténéré παραγωγής, αγωνιστικά μοντέλα, και test-ride της σύγχρονης γκάμας της οικογένειας
40 χρόνια Tenere
Από το

motomag

29/6/2023

Για να γιορτάσει η Yamaha τα 40 χρόνια ιστορίας του Ténéré, οργανώνει μια ευρωπαϊκή περιοδεία με τίτλο "40th Anniversary" σε επιλεγμένα event, όπου οι φαν της εταιρείας και του μοντέλου θα μπορούν να δουν από κοντά μια ομάδα ιστορικών Ténéré παραγωγής (1983-2010), καθώς και αγωνιστικές μοτοσυκλέτες του Dakar, ενώ παράλληλα θα μπορούν να οδηγήσουν σε άσφαλτο και χώμα την πλήρη γκάμα των σύγχρονων Ténéré.

Το 1981 το Rally Paris-Dakar εντάχθηκε στην αιγίδα των FIM και FIA, με αποτέλεσμα να αρχίσουν να συμμετέχουν εργοστασιακές ομάδες στον αγώνα. Η τότε συμμετοχή της BMW αποδείχθηκε ένας πολύ δύσκολος αντίπαλος για την Yamaha, με αποτέλεσμα οι αναβάτες της εταιρείας να ζητούν αναβάθμιση της ΧΤ παραγωγής. Οι μηχανολόγοι στην Iwata έπιασαν αμέσως δουλειά και το αποτέλεσμα της προσπάθειάς τους ήταν το ΧΤ 600 Ténéré. Ο κινητήρας είχε αυξημένη χωρητικότητα στα 600 κυβικά, διέθετε μεγάλο ρεζερβουάρ 30 λίτρων, ενώ ήταν η πρώτη off-road μοτοσυκλέτα της Yamaha με δισκόφρενο μπροστά, με monocross πίσω ανάρτηση, αλουμινένιο ψαλίδι και πολλές άλλες τεχνολογίες αιχμής για την εποχή. Οι Jean-Claude Olivier, Serge Bacou και Stéphane Peterhansel -με τις έξι νίκες του με την Yamaha να αποτελούν ρεκόρ στο Rally Dakar-, φόρτωσαν αγωνιστική αίγλη στο Ténéré, ενώ πιο πρόσφατα ο ταξιδευτής και πρεσβευτής της Yamaha Nick Sanders ολοκλήρωσε το τελευταίο του ταξίδι σε όλο τον κόσμο με το Ténéré 700, και παράλληλα οι εργοστασιακοί αναβάτες Pol Tarrés και Alessandro Botturi συνεχίζουν να γράφουν ιστορία στους αγώνες ράλλυ με τα Ténéré 700 World Raid GYTR.

40 χρόνια Tenere

Για να γιορτάσει αυτό το ταξίδι και αυτούς τους σημαντικούς αναβάτες μαζί με την κοινότητα του Ténéré, η Yamaha ξεκίνησε μια περιοδεία για την 40η επέτειο του στην Ευρώπη. Σε αυτή την περιοδεία θα παρουσιαστεί μια συλλογή ιστορικών μοντέλων παραγωγής Ténéré (1983-2010), καθώς και αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που έλαβαν μέρος στο Rally Dakar. Εκτός από την πλήρη γκάμα των τελευταίων μοντέλων Ténéré που οι συμμετέχοντες στην εκδήλωση θα μπορούν να δοκιμάσουν, στην περιοδεία για την 40η επέτειο θα παρουσιαστεί επίσης το νέο Ténéré 700 World Rally για το οποίο είχατε διαβάσει στο ΜΟΤΟ. Η εν λόγω έκδοση διαθέτει εργοστασιακά αγωνιστικά χρώματα, εμπνευσμένα από το YZE 850Τ που οδηγούσε ο νικητής του Rally Dakar 1993, Peterhansel.

40 χρόνια Tenere

Η επετειακή περιοδεία της Ténéré 40th Anniversary έκανε την πρώτη της στάση στο Adventure Bike Rider Festival, με τους φαν τουTénéré να δοκιμάζουν εντός και εκτός δρόμου όλα τα μοντέλα της σειράς Ténéré. O πρεσβευτής της Yamaha, Nick Sanders, συμμετείχε στις εκδηλώσεις και μοιράστηκε την ταινία του από το τελευταίο του ταξίδι, δίνοντας έμπνευση για μελλοντικά ταξίδια. Η περιοδεία για την 40η επέτειο του Ténéré θα συνεχιστεί στην Ισπανία, στο Ténéré Spirit Aguilar de Campoo, 31 Ιουνίου-1 Ιουλίου, στη Γερμανία -MaxlRIDE Motofestival, 25-27 Αυγούστου και στη Γαλλία -Alpes Aventure Motofestival, 8-10 Σεπτεμβρίου.

40 χρόνια Tenere
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.