Yamaha Tricity 155 Shooting Break: Έτοιμο για camping!

Έτοιμο στην Ιαπωνία…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/8/2020

Τα «σκεπαστά» σκούτερ είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στην Ιαπωνία και παρόλο που οι Ιάπωνες δεν φημίζονται για αυτό, εξίσου προσφιλές χόμπι είναι και η κατασκήνωση στην εξοχή. Η εταιρεία YSP Yokohama Totsuka παρουσίασε μία έκδοση του Yamaha Tricity 155 με την ονομασία Shooting Break που συνδυάζει και τα δύο παραπάνω στοιχεία.

Η εταιρεία αυτή κατασκευάζει κιτ οροφής για διάφορα σκούτερ, αλλά συγκεκριμένα το Shooting Break Tricity το προμηθεύει έτοιμο και μάλιστα ετοιμάζεται να το εξάγει και σε άλλες αγορές.

Η ζελατίνα επεκτείνεται μέχρι πάνω από το κεφάλι του αναβάτη καταλήγοντας σε μία παγκαζιέρα πίσω, βαμμένη κι εκείνη σε κάποια από τα τρία χρώματα με τα οποία έρχεται η έκδοση αυτή. Το ενδιαφέρον είναι πως πάνω από αυτή την παγκαζιέρα μπορεί να τοποθετηθεί μία δεύτερη που περιλαμβάνει μία τέντα, ειδικά κατασκευασμένη για να κουμπώνει σε μία από τις δύο σχάρες της οροφής και να στερεώνεται με βεντούζα στην ζελατίνα και πασαλάκια στο χώμα.

Η ύπαρξη της σχάρας είναι σύμφωνα με τον Ιάπωνα κατασκευαστή, μελετημένη ώστε να αντέχει βάρος για να τοποθετήσεις πρόσθετες αποσκευές, αλλά πραγματικά έχουμε την απορία αν θα οδηγείται εύκολα τοποθετώντας βάρος τόσο ψηλά, ή θα είναι επικίνδυνα τα πράγματα με μόλις μερικές μοίρες κλίσης. Το Tricity βέβαια έχει ένα μετατρόχιο που του χαρίζει μεγάλη σταθερότητα ενώ το σύστημα του Niken, που έχει στους δύο μπροστινούς τροχούς, εγγυάται την ευκολία στο στρίψιμο. Αλλά και πάλι το βάρος τόσο ψηλά θα ήταν απαγορευτικό στις περισσότερες περιπτώσεις. Βέβαια οι παραδοσιακές εταιρείες στην Ιαπωνία δηλώνουν στην ονομασία τους και την περιοχή και έτσι από το όνομα καταλαβαίνεις πως η εταιρεία αυτή βρίσκεται στο μητροπολιτικό Τόκυο, σε μια αστική περιοχή με την καλύτερη ασφαλτόστρωση του κόσμου, χωρίς λακκούβες, χωρίς έντονες υψομετρικές διαφορές και πάντα με δρόμους σαν χαλί. Η περιορισμένη της παραγωγή ίσα που φτάνει για ένα πελατολόγιο που αντλείται από αυτή την περιοχή και σε ένα περιβάλλον με τέτοιους δρόμους, ισορροπείς και αυγό στο τιμόνι, πόσο μάλλον μία υπερκατασκευή πάνω από το κεφάλι σου. Στο ταξίδι προς το μέρος που θα κατασκηνώσεις, αυτό είναι σίγουρα πιο δύσκολο…

Εκτός από όλα τα υπόλοιπα, το μικρό μαγαζί – συνεργείο – μεταποίηση σκούτερ, στην περιοχή Totsuka, της περιφέρειας Yokohama του Tokyo, τοποθετεί και προσθήκες στο φαίρνγκ για να γίνεται ανακατεύθυνση του αέρα και κυρίως της βροχής, ώστε να προστατεύεσαι καλύτερα, καλυμμένος κάτω από την οροφή του Tricity 155. Ετοιμοπαράδοτο στην Ιαπωνία λοιπόν, αλλά μπορεί να είναι πηγή έμπνευσης και για εμάς εδώ, για τους φίλους των σκούτερ…

Μέχρι τώρα η εταιρεία αυτή που το εργαστήριό της φαίνεται πιο κάτω, κατασκεύαζε κιτ για δημοφιλή σκούτερ, τώρα όμως δίνει έτοιμο το Tricity 155 Shooting Break, ως ειδική έκδοση...

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.