Yamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημα

Ευθεία αναφορά σε RD500 και FZ-R, μόνο για τους Ιάπωνες
motomagYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημα
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

2/5/2024

Η ιαπωνική Y’S Gear, ο τομέας των επίσημων αξεσουάρ της Yamaha εκεί, παρουσίασε δύο νέα φαίρινγκ για XSR900 GP, κάνοντας ευθεία αναφορά στο ιστορικό δίχρονο κτήνος, RD500, που προέκυψε από την εμπλοκή του εργοστασίου της Iwata στα GP και την θρυλική οικογένεια FZ-R, που έφερε στο προσκήνιο το αλουμινένιο πλαίσιο “Deltabox”.

Η επίκληση στο συναίσθημα είναι μία τεχνική που ακολουθείται σε πολλούς και διαφορετικούς τομείς. Με την μοτοσυκλέτα τα πράγματα είναι ακόμα πιο έντονα σε αυτό τον τομέα, μιας και είμαστε ένα συντηρητικότατο αγοραστικό κοινό. Η Yamaha φαίνεται ότι ξέρει να χτυπά τις ευαίσθητες χορδές της νοσταλγίας, φέρνοντάς μας το YZF-R9 που περιμέναμε, ντυμένο όμως με τον μανδύα των δίχρονων TZR, που από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 αποτέλεσε όνειρο για πολλούς πιτσιρικάδες της εποχής.

Όπως φαίνεται όμως, η Yamaha Ιαπωνίας δεν περιορίζεται μόνο σε αυτό, παρουσιάζοντας δύο ακόμη φαίρινγκ για την νέα της μοτοσυκλέτα. Διατηρώντας όλα τα στοιχεία που είδαμε στην παρουσίαση του XSR900 GP, η Yamaha Y’S Gear φέρνει δύο ολοκληρωμένα κιτ, για να δώσεις ακόμα πιο ξεχωριστή και νοσταλγική εμφάνιση στο νέο σου απόκτημα.

Yamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημα​    ​

Το πρώτο είναι βαμμένο λευκό και κόκκινο με τα χαρακτηριστικά “Speedblock” γραφικά, κάνοντας ευθεία αναφορά στο θρυλικό RD 500. Μία μοτοσυκλέτα που η Yamaha έφερε το 1984, με δίχρονο V4 κινητήρα, μεταφέροντας στους κοινούς θνητούς την τεχνολογία που είχε συλλέξει από τα 500GP, την ίδια εποχή που το κτηνώδες YZR500 στα χέρια του Eddie Lawson έφερε τέσσερις ακόμα Παγκόσμιους τίτλους στα γραφεία της Iwata. Γνωστό και ως RZ 500 στις αγορές του Καναδά και της Αυστραλίας, η περιορισμένη χρονικά παραγωγή του στα μόλις δύο χρόνια, το έκανε ένα από τα αγαπημένα μεταξύ των συλλεκτών.

Yamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημα

Το δεύτερο κιτ, βαμμένο σε λευκό/μπλε συνδυασμό, αντλεί την έμπνευσή από την οικογένεια των τετρακύλινδρων FZ-R, που χαρακτηρίστηκε από το αλουμινένιο περιμετρικό πλαίσιο “Deltabox”. Αν και σήμερα τα αλουμινένια περιμετρικά πλαίσια είναι κοινός τόπος για της σπορ μοτοσυκλέτες, το 1987 τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά. Μία ριζοσπαστική, λοιπόν, ιδέα για την εποχή, που κατάφερε να μειώσει δραματικά το βάρος, σε σύγκριση με το ατσάλινο του προκατόχου του, FZ 750, προερχόμενη από τα αγωνιστικά πρωτότυπα. Τα χρώματα που έχει επιλέξει η Yamaha Y’S Gear, έχουν και αυτά μία μυρωδιά από λάστιχο και άσφαλτο, θυμίζοντας αυτά με τα οποία ο Eddie Lawson κυριάρχησε στην Daytona το 1986.

Αναμφίβολα, και μόνο τα χρώματα σε μία κατά τα άλλα σύγχρονη μοτοσυκλέτα, μπορούν να φέρουν μνήμες σε πολλούς αναβάτες, που ίσως και να τα είχαν στην κατοχή τους. Δυστυχώς όμως, για την ώρα, μόνο οι Ιάπωνες μπορούν να τα χαρούν, με το κόστος για ολόκληρο το κιτ να φτάνει τα 330.000 Γιεν, ή αλλιώς κάτι λιγότερο από 2.000€ (1.986,78€).

Yamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημαYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημαYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημαYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημαYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημαYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημα

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.