Yamaha XT200 Serow η επιστροφή - Νέο μοντέλο "βλέπουν" οι Ιάπωνες

Με νέο υγρόψυκτο κινητήρα - Προτεραιότητα στις ασιατικές αγορές
Yamaha Serow η επιστροφή 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

5/3/2025

Ο ιαπωνικός Τύπος επανέρχεται για την επιστροφή του αγριοκάτσικου της Yamaha με νέα δημοσιεύματα που θέλουν το άλλοτε δημοφιλές στην Ιαπωνία on-off να αποκτά νέα γενιά.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που το ιαπωνικό Young Machine ασχολείται με την αναβίωση μιας μοτοσυκλέτας που είχε επιτυχία στην ιαπωνική αγορά τη 10ετία του '90, λόγω της απλότητας που τη χαρακτήριζε κατασκευαστικά, της αξιοπιστίας της αλλά και του άκρως φιλικού "προσώπου" που παρουσίαζε στην καθημερινή χρήση όπως και στο χώμα, ανεξάρτητα από το επίπεδο εμπειρίας του αναβάτη της. 

Μάλιστα η αναφορά για νέο Serow έρχεται έπειτα από την παρουσίαση του Kawasaki KLX 230 Sherpa μιας υπέροχα απλής μοτοσυκλέτας για όλες τις χρήσης που έχει επίσης θρυλικό όνομα  και στοχεύει στο ίδιο κοινό με ένα θεωρητικό Serow.

Yamaha Serow η επιστροφή 2025
Το Serow 250 των 133 γεμάτων κιλών πωλείται στις Φιλιππίνες σε μια τιμή λίγο κάτω από 4.000 ευρώ. Θα είχε τύχη άραγε στην Ευρώπη; 

Αναφορές για την επιστροφή του μικρού on-off της Yamaha στην παραγωγή και για την ιαπωνική αγορά -η διάθεσή του σταμάτησε εκεί το 2020- είχαμε και πέρσι, περίπου τέτοια εποχή, με το Young Machine να ασχολείται ξανά με το θέμα, με αφορμή την διαφαινόμενη ανανέωση των WR155 και YZF-R15 που φέρουν υγρόψυκτο μονοκύλινδρο μοτέρ 155 κ.εκ. 

Σύμφωνα με το ιαπωνικό περιοδικό η Yamaha, που εξακολουθεί να έχει αερόψυκτη on-off μοτοσυκλέτα με το όνομα Serow σε επιλεγμένες αγορές, όπως είναι οι Φιλλιπίνες, ενώ σε άλλες είναι διαθέσιμο ως ΧΤ250, σκοπεύει να αυξήσει τις πωλήσεις στις premium κατηγορίες των ασιατικών αγορών. Αυτές οι κατηγορίες είναι... κομματάκι διαφορετικές από τις ευρωπαϊκές αφού εκεί premium θεωρείται μια μοτοσυκλέτα στα 200 με 300 κ.εκ. 

Σε αυτές τις κατηγορίες κυβισμού στοχεύει η Yamaha υπερκυβίζοντας τον μικρό υγρόψυκτο μονοκύλινδρο στα 200 κ.εκ. με προδιαγραφές όμως που θα του δίνουν τη δυνατότητα να καλύπτει και αυστηρότερα όρια εκπομπών ρύπων ώστε να γίνει "παγκόσμιος" κινητήρας και την εταιρεία των τριών διαπασών να κάνει είσοδο με αυτόν και στην αγορά της Ινδίας.

Yamaha Serow 250
Έτσι οραματίζονται το νέο Serow οι συνάδερφοι του Young Machine

Η δημιουργία ενός τέτοιου κινητήρα μεγαλώνει και την πιθανότητα αναβίωσης του Serow ως μιας εναλλακτικής μοτοσυκλέτας σε σχέση με το μοντέρνας σχεδίασης WR200, η οποία θα χρησιμοποιεί χαμηλότερου κόστους περιφερειακά (με συμβατικό αντί ανεστραμμένο πιρούνι, για παράδειγμα) και θα έχει και πιο προσιτή τιμή. Θα βασίζεται όμως σε αυτό όπως και το Sherpa βασίζεται στο αντίστοιχου κυβισμού KLX.

Παράλληλα, η συμμόρφωση του κινητήρα με τις προδιαγραφές ρύπων της Ινδίας, που πλέον δεν απέχουν πολύ από τις ευρωπαϊκές, σημαίνει ότι η μοτοσυκλέτα έχει δυναμική για την ιαπωνική αγορά και θα μπορούσε να έρθει ακόμη και στην Ευρώπη, αν υπήρχε η ανάλογη ζήτηση.

Τις επόμενες ημέρες και συγκεκριμένα στις 15 Μαρτίου αναμένεται να ξεκινήσει η πρώτη από τις τρεις στη σειρά εκθέσεις μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνίας που θα πραγματοποιηθούν σε Osaka, Tokyo και Nagoya και δεν αποκλείεται σε μια από αυτές να έχουμε περισσότερα νέα για τον διάδοχο του Serow.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.