Σύμφωνα με πληροφορίες που μας έρχονται από την Αγγλία, η Yamaha δεν σκοπεύει να δαπανήσει τον χρόνο και το χρήμα που χρειάζεται, προκειμένου τα YZF-R1 και YZF-R1M να συμμορφωθούν με της Euro5+ προδιαγραφές, κατά συνέπεια από το 2025 που λήγει η παράταση για την ταξινόμηση των Euro 5 μοτοσυκλετών δεν θα μπορούν να πωλούνται στις χώρες της Ε.Ε.
Τα τελευταία χρόνια, η supersport κατηγορία έχει γνωρίσει μεγάλη εξειδίκευση, στοχεύοντας όλο και περισσότερο στη χρήση πίστας, περιορίζοντας έτσι το κοινό της. Αυτό, σε συνδυασμό με την στροφή του κοινού σε μοτοσυκλέτες που εκπληρώνουν πολλούς και διαφορετικούς σκοπούς, όπως οι Adventure, οδήγησαν την άλλοτε κραταιά κατηγορία στις πωλήσεις, σε πτώση. Το κοινό που τις επιλέγει είναι πλέον πολύ μικρότερο, σε σύγκριση με πριν από 20 χρόνια, όπου από όποια καφετέρια και αν περνούσες απέξω, έβλεπες μία σειρά από superbike και supersport μοτοσυκλέτες. Εννοείται ότι η διαρκής οικονομική στενότητα, επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τον τρόπου που κινείται η αγορά, η οποία πλέον έχει αλλάξει ρότα και έχει παρουσιάσει διαφορετικές ανάγκες, σε σχέση με τότε.
Ήδη η Yamaha, από το 2020 και μετά, αποφάσισε να βγάλει από την παραγωγή το YZF-R6, διατηρώντας μόνο την έκδοση RACE, η οποία δεν βγάζει πινακίδα και στοχεύει αποκλειστικά όσους θέλουν ένα τετρακύλινδρο supersport 600 κυβικών για την πίστα. Το 2025 φαίνεται ότι σειρά έχει, τουλάχιστον για την Ευρώπη, το superbike της Iwata, το οποίο πιθανότατα θα συνεχίσει να παράγεται, όμως μόνο σε μία αντίστοιχη έκδοση με την RACE του R6. Τουλάχιστον έτσι φανερώνουν πληροφορίες που μας έρχονται από την Αγγλία, η οποία βέβαια πλέον δεν είναι μέλος της Ε.Ε.
Η απόφαση αυτή, αναμφίβολα επηρεάστηκε από την ζήτηση και το κατά πόσο αυτή θα μπορέσει να καλύψει το κόστος των εγκρίσεων τύπου. Αποτελεί, όμως ταυτόχρονα και μία δήλωση του Ιαπωνικού εργοστασίου για το μέλλον, το οποίο μας είχε εν μέρει αποκαλύψει ο μέχρι πολύ πρόσφατα President & CEO της Yamaha, Eric de Seynes, στα πλαίσια της EICMA 2023. Η συνέντευξη του έχει δημοσιευθεί στο τεύχος του Δεκεμβρίου 2023, αυτό όμως που μπορούμε να σας πούμε είναι ότι η εταιρεία των τριών διαπασών έχει αρχίσει να αλλάζει κατεύθυνση. Το YZF-R1 αποτελεί το πιο πρόσφατο παράδειγμα, ως προς την αλλαγή των στόχων, με το R&D να κοιτάζει στο μέλλον, σε μία αγορά, αλλά και κοινωνία, που θέτει διαφορετικές προτεραιότητες με πριν.
Ξεκινώντας το 1998, το YZF-R1 δημιούργησε ένα φανατικό κοινό γύρω από το όνομά του, κατακτώντας πολλά πρωταθλήματα. To 2002 άφησε πίσω το καρμπυρατέρ, με την τροφοδοσία να περνά στην εποχή του injection, ενώ δύο χρόνια αργότερα η Yamaha έφερε εισαγωγή ram-air, ακτινικά τοποθετημένες δαγκάνες (αντί για τις συμβατικές μέχρι τότε) και steering damper στο τιμόνι.
Το 2009 είδε την εμφάνιση του crossplane τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα, προσδίδοντας μία ξεχωριστή χροιά, κάνοντας το YZF-R1 να ξεχωρίζει από μακριά, μόνο από τον ήχο του. Η τελευταία μεγάλη ανανέωση ήρθε το 2015, με σημαντικές αλλαγές στην εμφάνιση και την παρουσίαση της "ειδικής" έκδοσης M, με τεχνολογία απευθείας από τα MotoGP.
Δυστυχώς, όπως όλα δείχνουν αυτή ήταν και η τελευταία μεγάλη ανανέωση για το ιαπωνικό superbike, με τις επόμενες χρονιές να χαρακτηρίζονται από μικρές βελτιώσεις και συμμορφώσεις με τους εκάστοτε περιορισμούς ρύπων (Euro4, Euro5). Η συμμετοχή της Yamaha στα Motul WSBK, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πιθανότατα δεν θα ακολουθήσει τον δρόμο της Suzuki, η οποία έβγαλε εντελώς το GSX-R1000R από την γκάμα της στην Ευρώπη, μόλις μερικά χρόνια μετά την παρουσίαση του τελευταίου μοντέλου της. Αντιθέτως, λόγω της ανάγκης των μέχρι τώρα κανονισμών των Motul WSBK που επιβάλουν η αγωνιστική μοτοσυκλέτα να βασίζεται σε έκδοση παραγωγής, πιστεύουμε ότι η Yamaha θα κρατήσει στην γκάμα της το YZF-R1, χωρίς όμως να μπορεί να βγάλει πινακίδα. Ένα τέλος εποχής, το οποίο είχαμε προβλέψει στο MOTO, χρόνια πριν, καθώς βλέπαμε την ολοένα μεγαλύτερη εξειδίκευση της κατηγορίας, η οποία έπαυε πλέον να έχει κάποιο ιδιαίτερο νόημα για χρήση στον δημόσιο δρόμο.
