Συλλεκτική μοτοσυκλέτα από τη δίχρονη εποχή των GP
Από τον
Κώστα Γκαζή
27/10/2022
Η αμερικάνικη Iconic Motorbikes Auctions έβγαλε “στο σφυρί” τη δίχρονη V4 YZR500 OWJ1 του Kenny Roberts Jr., μια συλλεκτική δίχρονη GP μοτοσυκλέτα που αυτή τη στιγμή έχει ξεπεράσει τα 200.000 δολάρια στη δημοπρασία κι όμως δεν έχει πιάσει ακόμα την επιθυμητή από τον πωλητή ελάχιστη τιμή αγοράς.
Η δημοπρασία λήγει στις 28 Οκτωβρίου του 2022, με την υψηλότερη προσφορά να είναι αυτή τη στιγμή 200.100 δολάρια Η.Π.Α., ήτοι 198.885 ευρώ.
Η συγκεκριμένη YZR500 OWJ1 συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα GP με αναβάτη τον Kenny Roberts Jr. και την Team Marlboro Yamaha, με διευθυντή ομάδας τον Kenny Roberts Sr., το 1996.
Αυτή ήταν η τελευταία εργοστασιακή Yamaha με την οποία συσχετίσθηκε ο King Kenny, πριν δημιουργήσει τη δική του αγωνιστική ομάδα, μαζί με τον γιο του, το 1997.
Στη μοτοσυκλέτα έκανε ντεμπούτο ένα νέο πλαίσιο χωρίς βάσεις για τη σέλα, και ένας νέος κινητήρας διαστάσεων 54x54, μαζί με σφυρήλατα πιστόνια. Η Yamaha έκανε λόγο για 177 hp από τον δίχρονο V4 των 499 κ.εκ..
Ο Kenny Roberts Jr κατετάγη τελικά 13ος το 1996, με καλύτερη επίδοση μια 4η θέση στο GP της Τσεχίας. Οι ομόσταυλοι του KRJR εκείνη τη χρονιά ήταν οι Norick Abe, Loris Capirossi και Jean-Michel Bayle.
Η μοτοσυκλέτα φέρει ακόμα πάνω της το σήμα του Τεχνικού Ελέγχου από το βρετανικό GP που είχε γίνει στο Donington Park, εκεί που ο KRJR είχε προκριθεί τρίτος, για να εγκαταλείψει μετά από πτώση.
Ο οίκος δημοπρασιών αναφέρει πως αυτή είναι πιθανότατα η μοναδική YZR500 OWJ1 που βρίσκεται εκτός του εργοστασίου της Yamaha.
Μετά το τέλος της χρονιάς, η μοτοσυκλέτα περιήλθε στην κυριότητα του Kenny Roberts, μάλλον ως δώρο της Yamaha. Κατόπιν, ο Kenny την πούλησε στον Rick Degan της RMD Motors, που την πούλησε σε ιδιώτη στη Βρετανία τρία χρόνια πριν. Ο ιδιώτης αυτός έκανε ανακατασκευή των αναρτήσεων και του κινητήρα, και συντήρησε τη μοτοσυκλέτα, πριν την οδηγήσει ο Kenny Roberts στο Goodwood Festival of Speed του 2022. “Είναι έτοιμη για οδήγηση.”
Η μοτοσυκλέτα φέρει πάνω της αυτόγραφα των Kenny Roberts Sr., Wayne Rainey, Kevin Schwantz, Dani Pedrosa, και άλλων.
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες
Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
12/3/2026
Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.
Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail(TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.
Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.
Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο
To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.
Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.
Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ένα άθλος της εποχή του
Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.
Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.
Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.
Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.
Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.
Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.
Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει
Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.
Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes(BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.