Υποχρεωτικά τα μοτοσυκλετιστικά γάντια στην Ισπανία!

Δεύτερη χώρα μετά την Γαλλία!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/4/2021

Υποχρεωτικά πλέον τα μοτοσυκλετιστικά γάντια στην Ισπανία από φέτος, ένας νόμος που για τους πολλούς, σωστούς αναβάτες δεν φέρνει καμία αλλαγή στην ζωή τους. Είναι ήδη έτσι στην Γαλλία και υπάρχει επίσημη προτροπή στην Βρετανία. Εμείς εδώ ακόμη βάζουμε στιχάκια σε φωτογραφίες με ξεκράνωτους ή ταγκάρουμε κλισέ φρασούλες σε video με μπαντιλίκια και μηδενικό εξοπλισμό για το «μία κάτω όλες επάνω / δεν μας ρίχνει κανείς» κι άλλα τέτοια το ένα πιο κλισέ από το άλλο.

Από το 1985 όταν κυκλοφόρησε το MOTO, και επί 35 χρόνια σταθερά, δεν σταματάμε να επαναλαμβάνουμε πως πρέπει να φοράνε όλοι κράνος, αλλά και μπουφάν και γάντια και μποτάκια και παντελόνι με ενισχύσεις. Κι όλα αυτά χειμώνα – καλοκαίρι. Φανταστείτε μας να τα λέμε αυτά την δεκαετία του '80... Επί 35 χρόνια δεν θα δείτε φωτογραφία χωρίς γάντια ή με αθλητικά παπούτσια στο περιοδικό, πόσο μάλλον χωρίς όλα τα παραπάνω. Είναι κάτι που εφαρμόζουμε άλλωστε καθημερινά και με το παράδειγμά μας αυτό, θέλουμε να πιστεύουμε πως σιγά-σιγά στρίβουμε το δυσκίνητο και βαρύ καράβι του Έλληνα νεαρού μοτοσυκλετιστή σε πιο ασφαλή νερά, από την ξέρα στην οποία έχει προσαράξει. Στο Test Ride Event του MOTO, το μεγαλύτερο Test Ride της Ευρώπης που ΔΩΡΕΑΝ προσκαλούμε τους αναγνώστες μας να οδηγήσουν μοτοσυκλέτες στην πίστα, τις πρώτες χρονιές η αντίδραση ήταν μεγάλη για το γεγονός πως απαιτούσαμε γάντια και παπούτσια που έκλειναν πάνω από τον αστράγαλο για να οδηγήσει κανείς, πέρα από το αυτονόητο κράνος και το μοτοσυκλετιστικό μπουφάν. Σιγά – σιγά η αποδοχή σε αυτό τον κανόνα ερχόταν χωρίς αντιδράσεις. Απέχουμε όμως πολλά έτη φωτός από χώρες όπως η Γαλλία και η Ισπανία, καθώς στην χώρα μας εξακολουθούμε να συζητάμε για το κράνος, όταν εκείνοι καθιστούν υποχρεωτικά και τα γάντια.

Ο ίδιος νόμος ισχύει στην Γαλλία από το 2017 και πλέον και στην Ισπανία από φέτος. Τα μοτοσυκλετιστικά γάντια γίνονται απαραίτητα με νόμο, όπως ακριβώς και το κράνος.  Το DGT - General Directorate of Traffic – που πρόσφατα αν θυμάστε εισήγαγε στην Ισπανία ένδειξη ιδανικής γραμμής στις στροφές, εισηγήθηκε από φέτος την υποχρεωτική χρήση γαντιών. Και φυσικά μιλάμε για μοτοσυκλετιστικά γάντια και όχι μάλλινα ή οτιδήποτε άλλο.

Στην χώρα της σαγιονάρας, του κοντού παντελονιού και του ξεκράνωτου κεφαλιού κάτι τέτοιο μπορεί να ακούγεται ως περιορισμός της ελευθερίας, αλλά για τους περισσότερους -ευτυχώς- δεν αλλάζει κάτι στην καθημερινότητά τους ένας τέτοιος νόμος.

Η υποχρεωτική χρήση αερόσακου όμως είναι μία άλλη περίπτωση. Διότι αυτό μοιάζει να είναι το επόμενο βήμα που θέλει να κάνει το DGT, μελετώντας τις επιπτώσεις που θα είχε μία τέτοια κίνηση. Οι Ισπανοί – και το λέμε από προσωπική πείρα- δεν θα βγουν για μοτοσυκλετιστική βόλτα χωρίς να φορούν τα πάντα από εξοπλισμό και ένας νόμος για τα γάντια έχει μεγαλύτερη πρακτική εφαρμογή σε τουριστικές περιοχές και σε συγκεκριμένες περιόδους του χρόνου. Ο αερόσακος όμως είναι κάτι διαφορετικό. Είναι ενσωματωμένος σε λίγα και πανάκριβα μπουφάν και έτσι πρέπει να φοράς ένα εξωτερικό γιλέκο. Παρότι πολύ πρακτικό και εύχρηστο, ξεχνώντας την ύπαρξή του, δεν παύει να είναι άλλο ένα πρόσθετο πράγμα που κάνει την διαφορά σε σύγκριση με ένα νόμο για τα γάντια από την στιγμή που -είπαμε- όλοι τα φοράνε έτσι κι αλλιώς. Προς το παρόν οι Ισπανοί δεν είναι το ίδιο θετικοί για τον αερόσακο. Πάντως με την εξέλιξη της τεχνολογία και την συμπίεση των τιμών, μπορεί να τον βλέπουμε να ενσωματώνεται σε πιο προσιτό εξοπλισμό στο μέλλον και η μεγαλύτερη σε εύρος χρήση του να αλλάξει και τον βαθμό αποδοχής του από το Ισπανικό κοινό ως υποχρεωτικό μέτρο…

 

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.