Υποχρεωτικά τα μοτοσυκλετιστικά γάντια στην Ισπανία!

Δεύτερη χώρα μετά την Γαλλία!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/4/2021

Υποχρεωτικά πλέον τα μοτοσυκλετιστικά γάντια στην Ισπανία από φέτος, ένας νόμος που για τους πολλούς, σωστούς αναβάτες δεν φέρνει καμία αλλαγή στην ζωή τους. Είναι ήδη έτσι στην Γαλλία και υπάρχει επίσημη προτροπή στην Βρετανία. Εμείς εδώ ακόμη βάζουμε στιχάκια σε φωτογραφίες με ξεκράνωτους ή ταγκάρουμε κλισέ φρασούλες σε video με μπαντιλίκια και μηδενικό εξοπλισμό για το «μία κάτω όλες επάνω / δεν μας ρίχνει κανείς» κι άλλα τέτοια το ένα πιο κλισέ από το άλλο.

Από το 1985 όταν κυκλοφόρησε το MOTO, και επί 35 χρόνια σταθερά, δεν σταματάμε να επαναλαμβάνουμε πως πρέπει να φοράνε όλοι κράνος, αλλά και μπουφάν και γάντια και μποτάκια και παντελόνι με ενισχύσεις. Κι όλα αυτά χειμώνα – καλοκαίρι. Φανταστείτε μας να τα λέμε αυτά την δεκαετία του '80... Επί 35 χρόνια δεν θα δείτε φωτογραφία χωρίς γάντια ή με αθλητικά παπούτσια στο περιοδικό, πόσο μάλλον χωρίς όλα τα παραπάνω. Είναι κάτι που εφαρμόζουμε άλλωστε καθημερινά και με το παράδειγμά μας αυτό, θέλουμε να πιστεύουμε πως σιγά-σιγά στρίβουμε το δυσκίνητο και βαρύ καράβι του Έλληνα νεαρού μοτοσυκλετιστή σε πιο ασφαλή νερά, από την ξέρα στην οποία έχει προσαράξει. Στο Test Ride Event του MOTO, το μεγαλύτερο Test Ride της Ευρώπης που ΔΩΡΕΑΝ προσκαλούμε τους αναγνώστες μας να οδηγήσουν μοτοσυκλέτες στην πίστα, τις πρώτες χρονιές η αντίδραση ήταν μεγάλη για το γεγονός πως απαιτούσαμε γάντια και παπούτσια που έκλειναν πάνω από τον αστράγαλο για να οδηγήσει κανείς, πέρα από το αυτονόητο κράνος και το μοτοσυκλετιστικό μπουφάν. Σιγά – σιγά η αποδοχή σε αυτό τον κανόνα ερχόταν χωρίς αντιδράσεις. Απέχουμε όμως πολλά έτη φωτός από χώρες όπως η Γαλλία και η Ισπανία, καθώς στην χώρα μας εξακολουθούμε να συζητάμε για το κράνος, όταν εκείνοι καθιστούν υποχρεωτικά και τα γάντια.

Ο ίδιος νόμος ισχύει στην Γαλλία από το 2017 και πλέον και στην Ισπανία από φέτος. Τα μοτοσυκλετιστικά γάντια γίνονται απαραίτητα με νόμο, όπως ακριβώς και το κράνος.  Το DGT - General Directorate of Traffic – που πρόσφατα αν θυμάστε εισήγαγε στην Ισπανία ένδειξη ιδανικής γραμμής στις στροφές, εισηγήθηκε από φέτος την υποχρεωτική χρήση γαντιών. Και φυσικά μιλάμε για μοτοσυκλετιστικά γάντια και όχι μάλλινα ή οτιδήποτε άλλο.

Στην χώρα της σαγιονάρας, του κοντού παντελονιού και του ξεκράνωτου κεφαλιού κάτι τέτοιο μπορεί να ακούγεται ως περιορισμός της ελευθερίας, αλλά για τους περισσότερους -ευτυχώς- δεν αλλάζει κάτι στην καθημερινότητά τους ένας τέτοιος νόμος.

Η υποχρεωτική χρήση αερόσακου όμως είναι μία άλλη περίπτωση. Διότι αυτό μοιάζει να είναι το επόμενο βήμα που θέλει να κάνει το DGT, μελετώντας τις επιπτώσεις που θα είχε μία τέτοια κίνηση. Οι Ισπανοί – και το λέμε από προσωπική πείρα- δεν θα βγουν για μοτοσυκλετιστική βόλτα χωρίς να φορούν τα πάντα από εξοπλισμό και ένας νόμος για τα γάντια έχει μεγαλύτερη πρακτική εφαρμογή σε τουριστικές περιοχές και σε συγκεκριμένες περιόδους του χρόνου. Ο αερόσακος όμως είναι κάτι διαφορετικό. Είναι ενσωματωμένος σε λίγα και πανάκριβα μπουφάν και έτσι πρέπει να φοράς ένα εξωτερικό γιλέκο. Παρότι πολύ πρακτικό και εύχρηστο, ξεχνώντας την ύπαρξή του, δεν παύει να είναι άλλο ένα πρόσθετο πράγμα που κάνει την διαφορά σε σύγκριση με ένα νόμο για τα γάντια από την στιγμή που -είπαμε- όλοι τα φοράνε έτσι κι αλλιώς. Προς το παρόν οι Ισπανοί δεν είναι το ίδιο θετικοί για τον αερόσακο. Πάντως με την εξέλιξη της τεχνολογία και την συμπίεση των τιμών, μπορεί να τον βλέπουμε να ενσωματώνεται σε πιο προσιτό εξοπλισμό στο μέλλον και η μεγαλύτερη σε εύρος χρήση του να αλλάξει και τον βαθμό αποδοχής του από το Ισπανικό κοινό ως υποχρεωτικό μέτρο…

 

SYM Arctic Route 2025, Μέρος 8ο - Στον αρκτικό κύκλο του Καναδά [Gallery]

Ασταμάτητη βροχή, λάσπη, 4° βαθμοί Κελσίου και πυκνή ομίχλη στον Dempster Highway
SYM Arctic Route 2025, Μέρος 8ο
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/7/2025

Στον καναδικό βορρά συνεχίζει το SYM Arctic Route με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη και το SYM ADXTG 400 να προσεγγίζουν τον Αρκτικό Κύκλο του Καναδά μέσω της απαιτητικής Dempster Highway. 

Παρά τη συνεχή βροχή, την ομίχλη και τις δυσκολίες του χωμάτινου τερέν, το adventure scooter της SYM κατάφερε να φτάσει σε ακόμα ένα ορόσημο του ταξιδιού, χωρίς να παρουσιάσει κάποιο τεχνικό πρόβλημα.

SYM Arctic Route 2025, Μέρος 8ο

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του Κωνσταντίνου Μητσάκη:

"Η επόμενη αποστολή του SYM ARCTIC ROUTE 2025 ήταν η προσέγγιση του Αρκτικού κύκλου του Καναδά. Για να επιτευχθεί ο στόχος θα έπρεπε – με αφετηρία την Dawson City – να οδηγήσω περίπου 410 χλμ. πάνω στον χωμάτινο οδικό άξονα Dempster Highway, προκειμένου το απροβλημάτιστο SYM ADXTG 400 να πατήσει τη νοερή γραμμή του καναδέζικου Αρκτικού κύκλου. Πάμε ξανά βορρά…
 Δυστυχώς, οι καιρικές συνθήκες καθοδόν κάθε άλλο παρά ευνοϊκές ήταν! Ασταμάτητη βροχή, τσουχτερό κρύο (4°C) και πυκνή ομίχλη επικρατούσαν σε όλη τη διαδρομή προς τον αρκτικό προορισμό, γεγονός που με υποχρέωσε να διακόψω προσωρινά την πορεία μου (μετά από 8 ώρες οδήγησης και μόλις 280 χλμ.) και να κατασκηνώσω στην άκρη του δρόμου. Όμως, το δυσκολότερο πρόβλημα ήταν ξεκάθαρα η κατάσταση του δρόμου, ο οποίος είχε μετατραπεί σ’ ένα εργοτάξιο λάσπης, δυσχεραίνοντας αφάνταστα την οδήγηση…
Την επόμενη μέρα, επιστρατεύοντας πολύ κουράγιο και επιμονή, κατάφερα να προσεγγίσω εντέλει τον Αρκτικό κύκλο μετά από 130 βασανιστικά χιλιόμετρα και να πανηγυρίσω (κάτω από εκνευριστικό ψιλόβροχο) την ολοκλήρωση άλλου ενός αρκτικού άθλου. Κι όταν σίγησαν οι μοναχικοί πανηγυρισμοί, έκανα αμέσως μεταβολή και κατευθύνθηκα στον κοντινό οικισμό Eagle Plains, όπου και διανυκτέρευσα ξανά στη σκηνή μου. Πάντα με το σπρέι πιπεριού στο προσκέφαλο, υπό τον φόβο των αρκούδων…
Στην Dawson City όπου επέστρεψα με λιακάδα, ξεκουράστηκα και ανασυγκροτήθηκα για την επικείμενη επιστροφή στο μακρινό Montreal – μόλις 6.500 χλμ. με χώριζαν πλέον από το φινάλε του βορειοαμερικανικού οδοιπορικού μου! Ωστόσο, η πιο δυνατή ανάμνηση που μου χάρισε η πόλη των χρυσοθήρων ήταν αναμφίβολα η συνάντησή μου με τον καλοσυνάτο Αντώνη Ντόβα, τον ιδιοκτήτη του ελληνικού εστιατορίου “The Drunken Goat”. Εγκαταστημένος στην Dawson City τα τελευταία 25 χρόνια, ο Αντώνης με καλωσόρισε με περίσσια χαρά και προχώρησε σε μια αυθόρμητη κατάθεση ψυχής για την ζωή του εδώ στον παγωμένο βορρά του Καναδά, η οποία με συγκίνησε αφάνταστα. Φίλε Αντώνη, σε ευχαριστώ πολύ…”