Aprilia RSV Mille R Factory (2004 - 2009)

Από το

Μαύρο Σκύλο

20/8/2010

Κατάφερε στο πέρασμά της όχι μόνο να εισβάλλει στην κυριαρχία των Ιαπώνων στα superbike, αλλά και να γίνει αγαπητή στον κόσμο. Δεν έχει υπερεπιδόσεις και υπερβολικό γκάζι, αλλά είναι ένα απόλυτα ισορροπημένο σύνολο με εξωτικά περιφερειακά που τα καταφέρνει περίφημα παντού
[blockquote]Ναι...
Γιατί είναι ένα ολοκληρωμένο superbike
Όχι...
Γιατί είναι από τα πιο βαριά superbikes...
Γιατί...
Ο συνδυασμός του συγκεκριμένου πλαισίου και του συγκεκριμένου κινητήρα, είναι πραγματικά ένα "ποίημα" για τον δρόμο και την πίστα
Tι πρέπει να προσέξετε
Αυτό ο δικύλινδρος έχει αποδειχθεί “τέρας" αξιοπιστίας, οπότε δεν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος τομέας που "πονάει" μηχανολογικά. Βεβαιωθείτε ότι η συντήρηση έχει τηρηθεί, όπως προτείνει η Aprilia, και ψάξτε για τυχόν σημάδια που θα μαρτυρούν σκληρή χρήση σε πίστα ή και πτώση (όπως για παράδειγμα ισιωμένο υποπλαίσιο κ.λπ.)[/blockquote]
Έκανε τα πρώτα της βήματα στα τέλη της δεκαετίας του ‘90, όταν οι Γιαπωνέζοι μάχονταν σώμα με σώμα με τα τετρακύλινδρα 1000 και 900 της εποχής και έδειξε αμέσως άκρως ανταγωνιστική. Το ίδιο ακριβώς συνέχισε να κάνει και στη συνέχεια της καριέρας της, που μετά το 2004 ανανεώθηκε, έχοντας αυτή τη φορά απέναντί της τους ίδιους, αλλά πολύ πιο ισχυρούς τετρακύλινδρους κινητήρες των 1000 κυβικών των Γιαπωνέζων που πλέον είχαν αποκτήσει σχεδόν 150 άλογα στο τροχό. Ο δικύλινδρος κινητήρας της Rotax που έχει στα σπλάχνα του το Mille σίγουρα δεν μπορούσε να έχει τέτοια απόδοση, οπότε οι άνθρωποι της Aprilia συνέχισαν την Ιταλική συνταγή για μια καλή μοτοσυκλέτα. Αυτή δεν ήταν άλλη από την τοποθέτηση ενός πολύ ισχυρού και άκαμπτου αλουμινένιου πλαισίου, αλλά και την προσθήκη αναρτήσεων με την υπογραφή της Ohlins. Τα φρένα είναι της Brembo με δαγκάνες ακτινικά τοποθετημένες τεσσάρων εμβόλων, τα οποία μαζί με το ακριβέστατο πιρούνι συνέθεταν ένα καλορυθμισμένο μπροστινό σύστημα που σε προδιέθετε ανάλογα για το πώς πρέπει να οδηγήσεις αυτή την μοτοσυκλέτα. Το κερασάκι στην τούρτα είναι και οι σφυρήλατες ζάντες της ΟΖ, οι οποίες σημαντικά το αναρτώμενο βάρος της μοτοσυκλέτας.
Ανεβαίνοντας στη σέλα της, αίσθηση προκαλεί η ευρυχωρία που διαθέτει, καθώς από τα κλιπ ον είναι αρκετά μακριά, όπως και τα μαρσπιέ. Βέβαια, αίσθηση προκαλούν και τα παραπανίσια κιλά της που ξεπερνούν τα 215, νούμερο στο άνω άκρο της κατηγορίας, το οποίο ευτυχώς στην οδήγηση δεν γίνεται αντιληπτό. Το “ζύγισμά” της είναι πολύ καλό και γενικά η οικειότητα που αποκτάς μαζί της δεν θυμίζει και πολύ ιταλική μοτοσυκλέτα. Δεν υπάρχουν καθόλου μηχανικοί θόρυβοι και τα πάντα έχουν μια ποιοτική πινελιά που ξεφεύγει αρκετά από την μαζικότητα των γιαπωνέζικων superbike. Εξίσου ξεχωριστή και όμορφη, ακόμα και σήμερα, είναι η εμφάνισή της, με χαρακτηριστικό στοιχείο το μακρόστενο ρεζερβουάρ και την σχετικά φαρδιά σιλουέτα της, παρά τον στενό δικύλινδρο κινητήρα της. Οδηγώντας την και συγκρίνοντας με τα σημερινά δεδομένα, σίγουρα αυτό που δεν σε εκπλήσσει είναι το γκάζι του κινητήρα της. Δεν διαθέτει την ευστροφία και τη δύναμη των σύγχρονων δικύλινδρων (βλέπε Ducati 1198) και στις υψηλές στροφές υστερεί σημαντικά. Αυτό βέβαια δεν την εμποδίζει να σημειώνει αρκετά καλές επιδόσεις, κάτι που οφείλεται στις σωστά κλιμακωμένες σχέσεις του κιβωτίου ταχυτήτων που εκμεταλλεύονται πλήρως την ισχύ του κινητήρα της. Δεν είναι όπλο και ταχεία υπερυψηλών επιδόσεων, αλλά εύκολα το νούμερο 260 θα εμφανιστεί στην ψηφιακή οθόνη των πληρέστατων οργάνων του, και χωρίς πρόβλημα μπορεί να διατηρεί σταθερά ταχύτητες κοντά στα 240 χιλιόμετρα. Σε αυτά τα απαγορευτικά νούμερα ταχυτήτων, το πολύ ισχυρό πλαίσιο και οι ποιοτικές αναρτήσεις κάνουν εξαιρετική δουλειά, προσφέροντας όχι μόνο  ασφάλεια και σταθερότητα, αλλά και πολύ καλή κατευθυντικότητα. Εκτός εθνικής και σε γρήγορες ανοιχτές στροφές το Mille μπορεί και δείχνει τα ακονισμένα δόντια του ακόμα καλύτερα, αφού η ακρίβεια που προσφέρουν οι αναρτήσεις του επιτρέπουν να στρίβει καταπληκτικά, ενώ η ροπή και η δύναμη στις μεσαίες στροφές που έχει ο δικύλινδρος κινητήρας του επιτρέπει δυνατές και απολαυστικές εξόδους από κάθε στροφή.
Όμως όλα αυτά τα απολαμβάνεις καλύτερα μέσα στην πίστα, αφού ουσιαστικά η μοτοσυκλέτα εκεί έχει εξελιχθεί και μπορείς να κινηθείς πραγματικά γρήγορα χάρη στο πολύ καλό “πακέτο” αναρτήσεων και πλαισίου, ενώ στους καλούς χρόνους στην πίστα που μπορεί να πετύχει βοηθάει και ο αδύναμος μεν αλλά πολύ γραμμικός κινητήρας του που σου επιτρέπει να κρατάς σχεδόν παντού το γκάζι ανοιχτό. Μην ξεχνάτε ότι το 2007 κατάφερε και βγήκε πρώτη στο Master bike κόντρα σε όλα τα γιαπωνέζικα και ευρωπαϊκά της εποχής εκείνης.
Σήμερα δεν είναι και πολύ εύκολο να βρεις μεταχειρισμένη μια Aprilia Mille Factory, καθώς οι περισσότεροι ιδιοκτήτες τους δύσκολα την αλλάζουν παρά την έλευση του νέου RSV4. Για αυτό το λόγο κρατά και υψηλή μεταπωλητική αξία που σχεδόν αγγίζει τα 7.500 ευρώ. Είναι μια μοτοσυκλέτα που μπορείς να ταξιδέψεις σχετικά άνετα, να ευχαριστηθείς χωρίς ουρλιαχτά και πολλή προσπάθεια για γρήγορη οδήγηση στο δρόμο, ενώ μπορείς ταυτόχρονα με ένα ζευγάρι racing ελαστικά να γράψεις και πολύ καλούς χρόνους σε μια πίστα. Επίσης, είναι και η τελευταία Aprilia που φέρει το λογότυπο Mille στα πλαστικά της…   



ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος: Τετράχρονος, δικύλινδρος V600, υγρόψυκτος με 2 EEK και τέσσερις βαλβίδες
Διάμετρος επί διαδρομή (mm): 97x67,5
Κυβικά (cc): 997,6
Σχέση συμπίεσης: 11,8:1
Ανάφλεξη: Ψηφιακή
Τροφοδοσία: Ψεκασμός Sagem
Σύστημα εκκίνησης: Μίζα
Σύστημα εξαγωγής: 2 σε 1 σε 2 σε 1


ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Τύπος Συμπλέκτη: Υγρός, πολύδισκος
Σχέσεις ταχυτήτων: 6
Τελική Μετάδοση: Αλυσίδα, γρανάζια / 2,687


ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος: Αλουμινένιο, δύο δοκών
Γωνία κάστερ (o): 25
Ίχνος (mm): 101,7
Μεταξόνιο (mm): 1418
Ύψος σέλας (mm): 810
Βάρος κενή / γεμάτη (kg): 185
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
Εμπρός: Ανεστραμμένο Ohlins
Διάμετρος (mm): 43
Διαδρομή (mm): 120
Ρυθμίσεις: Απόσβεση συμπίεσης και επαναφοράς, προφόρτιση
Πίσω: Μονόμπρατσο ψαλίδι, ένα αμορτισέρ Ohlins με μοχλικό
Διαδρομή (mm): 120
Ρυθμίσεις: Προφόρτιση ελατηρίου, απόσβεση επαναφοράς και συμπίεσης


ΦΡΕΝΑ
Εμπρός: Δύο δίσκοι 320 χιλιοστών, δαγκάνες με τέσσερα έμβολα
Πίσω: Δίσκος 255mm, δαγκάνα με δυο έμβολα


ΤΡΟΧΟΙ
Εμπρός
Ελαστικό: 120/70-17
Ζάντα: 3,50x17''
Πίσω
Ελαστικό: 190/55-17
Ζάντα: 6 x17''


ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
Tαχύμετρο και στροφόμετρο με αναλογικές ενδείξεις, δύο μερικοί και ένας ολικός χιλιομετρητής, ενδείξεις για ποσότητα καύσιμου, θερμοκρασία περιβάλλοντος / ψυκτικού, ρολόι, ενδεικτικές λυχνίες για νεκρά / φλας / μεγάλη σκάλα φώτων / πίεση λαδιού / ψεκασμό / ρεζέρβα / ανοιχτό σταντ / προειδοποίηση service


ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ
Ισχύς εργοστασίου (HP/rpm): 143/10.000
Ροπή εργοστασίου (kg.m/rpm): 9,8 / 7.250


ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΙΠΠΟΔΥΝΑΜΗΣ
Ισχύς στον τροχό (ΗΡ/rpm): 124,5 / 9.700
Ροπή στον τροχό (kg.m/rpm): 9,9 / 7.600


ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ (l/100km)
Μέση: 7,4

BMW R1200GS 2008 - 2010

Από το

Μαύρο Σκύλο

29/11/2011

To φαινόμενο: Στο τέλος του 2007 η BMW παρουσίασε τη δεύτερη γενιά της R1200GS, της μοτοσυκλέτας - ορόσημο που από το 2004 έχει μια εντυπωσιακή πορεία στις πωλήσεις, στους δρόμους, αλλά και στα σχεδιαστήρια των άλλων κατασκευαστών που προσπαθούν να κερδίσουν από την επιτυχία της
Η μεγάλη “παντός δρόμου” της BMW είχε γυρίσει ήδη την σελίδα της στην ιστορία των GS της BMW από το 2004. Τότε, είχε επανασχεδιαστεί συνολικά και εκτός από την εμφάνιση του μεγαλύτερου σε κυβισμού boxer είχε σαν αποτέλεσμα να μειώσει κατά τριάντα ολόκληρα κιλά το βάρος της. Από τότε άρχισε να γράφει το ένα ρεκόρ πωλήσεων μετά το άλλο και αποδείχθηκε μια τεράστια επιτυχία της BMW που έχει βρει - και βρίσκει ακόμη - πολλούς άλλους κατασκευαστές να προτείνουν τις δικές τους εναλλακτικές προτάσεις, μοτοσυκλέτες οι οποίες κατά κανόνα προσπαθούν να ξεπεράσουν τους κανόνες που έθεσε η R1200GS. Μετά από μια μικρή αναβάθμιση που έγινε το 2006 - συμμόρφωση με τις Euro 3, αισθητικές αλλαγές και κατάργηση των φρένων με την ηλεκτρική υποβοήθηση, ήταν στο τέλος του 2007 ο χρόνος που επιλέχθηκε για την αναβάθμισή της. Η BMW δεν άλλαξε κάποιον δομικό τομέα της σχεδίασής της, αλλά ενσωμάτωσε σε αυτή μια πολύ μεγάλη σειρά από αλλαγές και βελτιώσεις, όπως αυτές είχαν υποδειχθεί από τους κατόχους των προηγούμενων μοντέλων. Έτσι παρέμειναν τα ουσιαστικά χαρακτηριστικά που την κάνουν να ξεχωρίζει από κάθε άλλη μοτοσυκλέτα της κατηγορίας. Δεν είναι μόνο ο αερόψυκτος boxer που την διαχωρίζει, αλλά και το πλαίσιο ή μάλλον τα δυο πλαίσια, το κύριο και το υποπλαίσιο που έχει αποστολή να συνδέει το telelever, το εναλλακτικό μπροστινό σύστημα που μόνo η BMW χρησιμοποιεί και εξελίσσει.
Οι αισθητικές αλλαγές στο μοντέλο του 2008 άφησαν ανεπηρέαστο το πίσω μέρος της με τη “βιομηχανική” αισθητική των έκθετων σωλήνων, αλλά όχι και το μπροστινό διαφοροποιώντας την σημαντικά από τα προηγούμενα μοντέλα στην περιοχή μπροστά από το ρεζερβουάρ σε συνδυασμό με την διαφορετική βαφή εξαρτημάτων, όπως οι κεφαλές και τα καπάκια τους, οι καινούργιες ζάντες και τα νέα της χρώματα.
Εκτός από τις εμφανείς αλλαγές έγιναν και άλλες, από αυτές που δεν φαίνονται. Στον κινητήρα αυξήθηκε η συμπίεση και ανέβηκε το όριο περιστροφής του με την κόκκινη περιοχή στο στροφόμετρο να αρχίζει στις 8.000 στροφές. Το κιβώτιο ταχυτήτων είχε, επίσης, νέο σχεδιασμό με αποτελέσματα εμφανή τόσο στην λειτουργία του - που βελτιώθηκε φθάνοντας σε πολύ υψηλό επίπεδο ακρίβειας και απουσίας θορύβων - όσο και στις δυνατότητες που έδινε στον αναβάτη του. Έχοντας μακρύτερη πρωτεύουσα μετάδοση, κοντύτερη τελική και κοντύτερες τις έξι σχέσεις του κιβωτίου είχε σαν αποτέλεσμα να κοντύνει συνολικά η μετάδοση. Αυτό αφήνει περιθώρια για πιο άνετη κίνηση με πολύ μικρές ταχύτητες, όπως συμβαίνει στη διάσχιση χωματόδρομων και σε ευκολότερες προσπεράσεις ακόμη και με πλήρες φορτίο. Από την άλλη μεριά η κίνηση σε αυτοκινητόδρομους με υψηλές ταχύτητες υποχρεώνει τον boxer να γυρνάει με περισσότερες στροφές, από ότι στο παρελθόν, κάτι που κάνει πιο ευχάριστα από ότι στις προηγούμενες εκδόσεις του. Πολλοί θα ήθελαν μια μακρύτερη έκτη και θα θυσίαζαν τον κόπο που χρειάζεται για ένα κατέβασμα ταχύτητας, αλλά η BMW δεν την έχει βάλει. Αλλαγμένη και πιο ευρύχωρη ήταν η θέση οδήγησης με το φαρδύτερο τιμόνι και την παχύτερη σέλα να την καθορίζουν, ευνοώντας τους μεγαλόσωμους αναβάτες. Το μεγαλύτερο βήμα, όμως, που έκανε η BMW στο R1200GS του 2008 ήταν η τοποθέτηση των αναρτήσεων με την ηλεκτρική ρύθμιση. Τo σύστημα ESA (electronic suspension adjustment) δίνει στον αναβάτη τη δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε πέντε προεπιλεγμένα προγράμματα, τρία για χρήση σε άσφαλτο και δυο για χώμα, με διαφορετικές τιμές για την προφόρτιση των ελατηρίων και της απόσβεσης επαναφοράς, εύκολα με το πάτημα ενός κουμπιού. Επιπρόσθετα, μπορεί ακόμη και εν κινήσει να επιλέξει ανάμεσα σε τρεις επιλογές για τις αποσβέσεις επαναφοράς τις comfort, normal και sport. Το ESA ανήκε στον προαιρετικό εξοπλισμό της μοτοσυκλέτας, αλλά η συμβολή του στην ολοκλήρωσή της είναι καθοριστική, μαζί με το ABS. Αυτό μπορεί να απενεργοποιηθεί από τον αναβάτη και είναι μερικώς συνδυασμένο. Υπήρχε και η δυνατότητα εξοπλισμού της με το ASC (automatic stability control) ένα σύστημα ελέγχου της πρόσφυσης που αποτρέπει το σπινάρισμα του πίσω τροχού, με δυο επίπεδα λειτουργίας, ένα για χώμα και ένα για άσφαλτο. Το ASC προϋποθέτει την ύπαρξη ABS, και το οποίο επίσης μπορεί να απενεργοποιηθεί από τον αναβάτη.
Η R1200GS σε αυτή την έκδοση διεύρυνε ακόμη περισσότερο τους τομείς της άνεσης και της ασφάλειας διατηρώντας την λειτουργικότητά της σε όλους τους τομείς και κυρίως στην ευκολία μεταφοράς αποσκευών. O συνδυασμός των ηλεκτρονικών συστημάτων της, αλλά και των επιλογών στα μηχανικά μέρη με κυριότερη αυτή του telelever έχουν καταστήσει αυτή τη μοτοσυκλέτα σε σημείο αναφοράς για τον τρόπο που ταξιδεύει, ανεξάρτητα από το φορτίο που μεταφέρει. Άνετα, εύκολα και με μοναδικό αίσθημα ασφάλειας.
[blockquote]Ναι
Στην μοναδική άνεση και αίσθημα ασφάλειας που σου μεταδίδει όταν ταξιδεύει
Όχι
Για μικρόσωμους και με μικρή εμπειρία αναβάτες
Γιατί
Δεν είναι τυχαίο ότι αποτελεί μόνιμο πονοκέφαλο για τους άλλους κατασκευαστές
Τι να προσέξετε
Είναι μοντέλο που έχει πουληθεί σε μεγάλο αριθμό και υπάρχουν μεταχειρισμένες σε πολύ διαφορετικές καταστάσεις, με ελάχιστα ή πολλά χιλιόμετρα και ό,τι άλλο συνεπάγεται αυτό. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό της ήταν και η πολύ μεγάλη διαφορά στην τιμή της, σαν καινούργια, ανάλογα με το επίπεδο του εξοπλισμού της. Αυτό που θα συμβουλεύαμε είναι ότι βγαίνοντας σε αναζήτηση αυτής της μοτοσυκλέτας τουλάχιστον το ABS και το ESA πρέπει να τα διαθέτει η υποψήφια. Διευρύνουν την άνεση και την ασφάλεια κατά την οδήγησή της, ενώ ο καλός τουριστικός εξοπλισμός της αποδεικνύει ότι “άξιζε τα λεφτά του” όταν χρησιμοποιηθεί. Χρειάζεται και ένας πλήρης έλεγχος της καλής λειτουργίας όλων των πολύπλοκων ηλεκτρονικών και ηλεκτρικών συστημάτων της, που είναι σωστό να γίνει σε συνεργείο με τον κατάλληλο εξοπλισμό για τον έλεγχο της κεντρικής μονάδας διαχείρισης. Προσοχή χρειάζονται και τα αμορτισέρ, γιατί συχνά χάνουν τα λάδια τους. Εάν η μοτοσυκλέτα έχει ακόμη εγγύηση η BMW τα αντικαθιστά.[/blockquote]




ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος: Tετράχρονος, δικύλινδρος, επίπεδος (boxer) αερόψυκτος με 1EEK/4 βαλβίδες
Διάμετρος επί διαδρομή (mm): 101 x 73
Κυβικά (cc): 1.170
Σχέση συμπίεσης: 12:1
Ανάφλεξη: Ψηφιακή
Τροφοδοσία: Ψεκασμός
Σύστημα εκκίνησης: Μίζα
Σύστημα εξαγωγής: 2 σε 1 με βαλβίδα ελέγχου ροής


ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Τύπος συμπλέκτη: Ξηρός, μονόδισκος
Σχέσεις ταχυτήτων: Έξι
Τελική μετάδοση: Άξονας, γρανάζια


ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος: Ατσάλινο ανοικτό σωληνωτό με τον κινητήρα ενεργό μέρος του, ξεχωριστό υποπλαίσιο για το telelever
Γωνία κάστερ (o): 25,7
Ίχνος (mm): 101
Μεταξόνιο (mm): 1.507
Ύψος σέλας (mm): 850/870
Βάρος κατασκευαστή κενή / γεμάτη (kg): /229
Πραγματικό βάρος γεμάτη, ζυγισμένη (Kg): 245
(με ESA, χούφτες, ABS, ASC και βαλίτσες)
Ρεζερβουάρ/ρεζέρβα (l): 20/4
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
Εμπρός: Τelelever, με ένα αμορτισέρ
Διάμετρος (mm): -
Διαδρομή (mm): 190
Ρυθμίσεις: Απόσβεση επαναφοράς, προφόρτιση ελατηρίων
Πίσω: Paralever, μοχλικό, ένα αμορτισέρ
Διαδρομή (mm): 200
Ρυθμίσεις: Προφόρτιση ελατηρίου, απόσβεση επαναφοράς


ΦΡΕΝΑ
Εμπρός: Δυο δίσκοι 305mm, δαγκάνες με τέσσερα έμβολα, ABS
Πίσω: Δίσκος 265mm, δαγκάνα με δυο έμβολα


ΤΡΟΧΟΙ
Εμπρός
Ελαστικό: 110/80 -19
Ζάντα: 2,50 x 19
Πίσω
Ελαστικό: 150/70 -17
Ζάντα: 4,0 x17’’


ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
Ψηφιακό ταχύμετρο και στροφόμετρο με αναλογικές ενδείξεις, οθόνη LCD με ενδείξεις θερμοκρασίας κινητήρα / στάθμης καυσίμου / ταχύτητας κιβωτίου / ολικό και δύο μερικούς χιλιομετρητές / υπολειπόμενο αριθμό χιλιομέτρων / ρολόι, ρυθμιζόμενη ζελατίνα, ρυθμιζόμενο ύψος σέλας αναβάτη, ρυθμιζόμενη θέση τιμονιού, immobilizer, σχάρα, παροχή ρεύματος.


ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ
Ισχύς κατασκευαστή (HP/rpm): 105/7.500
Ροπή κατασκευαστή (Kg.m/rpm): 11,7/5.750
Επιτάχυνση 0 – 400m (sec) : 12,38


ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΙΠΠΟΔΥΝΑΜΗΣ
Ισχύς στον τροχό (ΗΡ/rpm): 96/7.700
Ροπή στον τροχό (kg.m/rpm):10,1/5.700
Γραμμικότατη είναι η απόδοση του αερόψυκτου boxer έχοντας μόνο στις πολύ χαμηλές στροφές ένα έλλειμμα στην απόδοσή του. Από τις δυο χιλιάδες στροφές αρχίζει και εμφανίζεται η πλούσια ροπή του, ενώ όταν ξεπεράσει και τις πέντε χιλιάδες τα πράγματα γίνονται πολύ καλύτερα τόσο για την ισχύ, όσο και για τον ήχο του. Η επέμβαση του κόφτη γίνεται απότομα, μην αφήνοντας τον κινητήρα να ξεπεράσει τις 8.000 στροφές. Η κατανάλωσή του είναι χαμηλή για την απόδοσή του, ενώ συντήρηση και λάδια χρειάζεται κάθε 10.000 χλμ.


ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ (l/100km)
Μέση: 6,5
ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ (km)
Μέση: 308