Kawasaki Z1000 2007 - 2009

Από το

Μαύρο Σκύλο

23/8/2010

Η προσαρμογή του Z1000 με τις προδιαγραφές Euro3 ήταν αναγκαστική για την Kawasaki και συνοδεύτηκε με σημαντικές αλλαγές στη μοτοσυκλέτα, δημιουργώντας αντικειμενικά ένα νέο μοντέλο
[blockquote]Ναι...
Γιατί με μικρότερο κόστος από το νέο μοντέλο αποκτάς μια μοτοσυκλέτα που χαίρεσαι να οδηγείς
Όχι...
Εάν θέλετε να έχετε τη νεώτερη
Γιατί...
Η γοητεία σπάνια διαρκεί για πάντα
ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ
Με δείγματα να έχουν ξεπεράσει τα 80.000 χιλιόμετρα το συγκεκριμένο μοντέλο εύλογα χαρακτηρίζεται αξιόπιστο. Στα πρώτα μοντέλα είχε παρατηρηθεί διαρροή λαδιού από το καπάκι της κεφαλής που αντιμετωπίστηκε με βελτίωση του ελαστικού στεγανοποίησης. Σε αυτή τη κατηγορία μοτοσυκλετών οι αναβάτες τους αρέσκονται σε διάφορες επεμβάσεις. Εάν είστε μπροστά σε μια τέτοια μοτοσυκλέτα εξετάστε με προσοχή εάν οι επεμβάσεις είναι αναιρέσιμες και εάν υπάρχουν όλα τα εργοστασιακά εξαρτήματα. Εάν όχι μπορείτε να συνεχίσετε την αναζήτηση.[/blockquote]
Το πρώτο -σύγχρονο- Z1000 παρουσιάστηκε το 2003 και σηματοδότησε μια στροφή της Kawasaki σε πιο δυναμικές και μοντέρνες μοτοσυκλέτες. Εκείνο το Z1000 με τον υπερκυβισμένο κινητήρα του ZX9R έβαλε την σφραγίδα του στη διαμόρφωση των χαρακτηριστικών, αλλά και της εμφάνισης των σύγχρονων γυμνών μοτοσυκλετών από όποιον κατασκευαστή και εάν αυτές προέρχονται. Με τις χαρακτηριστικές τέσσερις ανοξείδωτες εξατμίσεις -φόρο τιμής στη σειρά των Z της δεκαετίας του ’70- περισσότερους από 120 ίππους, άκαμπτο πιρούνι και την επιθετική του εμφάνιση άρχισε να γυροφέρνει τη “γύμνια” του στους δρόμους της πόλης.
Το μοντέλο του 2007 είχε ακόμη πιο επιθετική και “περίεργη” εμφάνιση από το πρώτο. Εκτός από την εμφάνιση έντονα αλλαγμένη ήταν και η θέση οδήγησης που μετέφερε τον αναβάτη πιο μπροστά, ενώ το επανασχεδιασμένο ρεζερβουάρ άφηνε περισσότερο χώρο για τα πόδια του. Οι εξατμίσεις άλλαξαν ακόμη μια φορά, καταλήγοντας σε δυο τελικά με δυο απολήξεις το καθένα. Η εμφάνισή του δημιουργεί προσδοκίες για μια μοτοσυκλέτα φτιαγμένη για επιθετική οδήγηση και πλήρη έλεγχο σε ακραίες καταστάσεις. Οι αλλαγές που έκανε όμως η Kawasaki σε άλλους τομείς δεν στόχευαν σε αυτές τις καταστάσεις. Το μεταξόνιο μάκρυνε, η γεωμετρία του μπροστινού έγινε πιο αργή, τοποθετήθηκαν τρεις καταλύτες, ο στρόφαλος απέκτησε μεγαλύτερη μάζα, οι βαλβίδες στην κεφαλή και η διάμετρος των αυλών του ψεκασμού μειώθηκε. Οι επεμβάσεις αυτές έφεραν διαφορετικά χαρακτηριστικά απόδοσης από τον κινητήρα με την μέγιστη ισχύ να έχει μειωθεί αλλά στον αντίποδα ο αναβάτης απολάμβανε πλέον γραμμική και μεστή απόδοση από τον τετρακύλινδρο. Ο ήχος του δε παρέμεινε ερεθιστικός για τα αυτιά. Η “εξημέρωση” συνεχίστηκε και στο πλαίσιο, κάτι που καθόρισε και την συνολική οδηγική συμπεριφορά του Z. Το νέο πλαίσιο είχε μειωμένη ακαμψία και σε γενικές γραμμές ακολούθησε τη πεπατημένη οδό που άρχισε το 2003. Είναι φτιαγμένο από ατσάλινους σωλήνες με δυο τέτοιους να ξεκινούν από τον λαιμό και περνώντας πάνω από τον κινητήρα καταλήγουν στο πίσω μέρος του και δημιουργούν τις βάσεις για την έδραση του αλουμινένιου ψαλιδιού και του άνω άκρου του αμορτισέρ. Στο ανοικτό αυτό πλαίσιο βιδώνεται ο κινητήρας με νέες -και ελαστικές- βάσεις πίσω από το μπλοκ των κυλίνδρων αντί για το εμπρός μέρος του, όπως γινόταν στο προηγούμενο πλαίσιο. Η μικρότερη συνεισφορά της ακαμψίας του τετρακύλινδρου σε αυτήν του πλαισίου καθόρισε τη συμπεριφορά του. Αρχικά μειώθηκαν οι κραδασμοί που φθάνουν στο πλαίσιο και εν συνεχεία στον αναβάτη βελτιώνοντας την άνεση, αλλά συγχρόνως έφεραν την εμφάνιση των ορίων της μοτοσυκλέτας νωρίτερα. Το Ζ του 2007 έγινε σαφώς πιο ευκολοδήγητο, με γλυκύτερη απόδοση από τον κινητήρα δίνοντας έτσι περισσότερη άνεση και ευκολία στην καθημερινή οδήγησης και τις βόλτες του σαββατοκύριακου. Άλλωστε αυτός είναι και ένας από τους κυριότερους προορισμούς χρήσης μιας τέτοιας μοτοσυκλέτας. Μια μοτοσυκλέτα με εντυπωσιακή και σύγχρονη εμφάνιση και δυνατό κινητήρα με ευχάριστο ήχο, προορισμένη να ευχαριστεί και να διασκεδάζει τον αναβάτη της όποτε αυτός την οδηγεί ή την δείχνει. Για οριακή οδήγηση υπάρχουν οι Supersport και για τουρισμό με δυο αναβάτες και αποσκευές υπάρχουν άλλες καταλληλότερες. Αντί αυτών των αρετών το Z1000 - μαζί με τα εξειδικευμένα προϊόντα από πολλές εταιρίες δίνουν τη δυνατότητα στον ιδιοκτήτη της για μια μεγάλη σειρά επεμβάσεων, κυρίως αισθητικών που “αγριεύουν” την εμφάνιση και τις υποσχέσεις ακολουθώντας τη σύγχρονη τάση του μοτοσυκλετισμού των πόλεων.
Το Z1000 στέκεται στη θέση του έχοντας να επιδείξει την αξιοπιστία του και τη καλή του κατασκευή, μια θέση που την κρατάει έως ότου τη χάσει από την επόμενη εφήμερη και εντυπωσιακή μοτοσυκλέτα. Το μοντέλο αυτό προαιρετικά προσφερόταν και με ABS το οποίο όμως δεν μας δόθηκε η ευκαιρία να το οδηγήσουμε για να το προτείνουμε σαν καλύτερη επιλογή



ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος: Tετράχρονος, τετρακύλινδρος, υγρόψυκτος 2EEK/4 βαλβίδες
Διάμετρος επί διαδρομή (mm): 77,2 x 50,9
Κυβικά (cc): 953
Σχέση συμπίεσης: 11,2:1
Ανάφλεξη: Ηλεκτρονική
Τροφοδοσία: Ψεκασμός Keihin με αυλούς 36mm
Σύστημα εκκίνησης: Μίζα
Σύστημα εξαγωγής: 4 σε 2 σε 1 σε 2, τρεις καταλύτες


ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Τύπος συμπλέκτη : Υγρός πολύδισκος
Σχέσεις ταχυτήτων: 6
Tελική μετάδοση: Αλυσίδα, γρανάζια (40/15)
ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος: Ατσάλινο ανοικτό
Γωνία κάστερ (o): 24,5
Ίχνος (mm): 103
Μεταξόνιο (mm): 1.445
Ύψος σέλας (mm): 820
Βάρος κατασκευαστή γεμάτη (kg): 257(254 χωρίς ABS)
Ρεζερβουάρ/ρεζέρβα (l): 18,5/
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
Εμπρός: Ανεστραμμένο πιρούνι
Διάμετρος (mm): 41
Διαδρομή (mm): 120
Ρυθμίσεις: Προφόρτιση ελατηρίων, ρύθμιση επαναφοράς
Πίσω: ένα αμορτισέρ, μοχλικό
Διαδρομή (mm): 150
Ρυθμίσεις: Προφόρτιση ελατηρίου, απόσβεση επαναφοράς
ΦΡΕΝΑ
Εμπρός: Δύο δίσκοι 300mm, ακτινικές δαγκάνες με τέσσερα έμβολα Nissin (προαιρετικό ABS)
Πίσω: Δίσκος 250mm, δαγκάνα με ένα έμβολο (προαιρετικό ABS)
ΤΡΟΧΟΙ
Εμπρός
Ελαστικό: 120/70-17
Ζάντα: Χυτή αλουμινένια, 3,5 x 17
Πίσω
Ελαστικό: 190/50-17
Ζάντα: Χυτή αλουμινένια, 6 x 17
ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
Αναλογικό στροφόμετρο, ψηφιακό ταχύμετρο, οθόνη LCD με ενδείξεις ολικού και δύο μερικών χιλιομετρητών, στάθμης βενζίνης ,θερμοκρασία ψυκτικού, ενδεικτικές λυχνίες για νεκρά / φλας / μεγάλη σκάλα φώτων / ABS / immobilizer / χαμηλή πίεση λαδιού,




ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ
Ισχύς εργοστασίου (HP/rpm): 125/10.000
Ροπή εργοστασίου (kg.m/rpm): 10,1/8.200
ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΙΠΠΟΔΥΝΑΜΗΣ
Ισχύς στον τροχό (ΗΡ/rpm): 112,7/7.500
Ροπή στον τροχό (Kg.m/rpm): 9,2/5.900
Η συμμόρφωση του κινητήρα με τις προδιαγραφές Euro3 είχε σαν αποτέλεσμα τη μείωση της ισχύος στις υψηλές στροφές αλλά και θεαματική βελτίωση της απόδοσης στις μεσαίες. Ο ήχος του παρέμεινε ευχάριστος και ερεθιστικός ενώ η κατανάλωση μειώθηκε. Αξιόπιστος και ιδιαίτερα ευχάριστος στην οδήγηση κυρίως λόγω της γραμμικότητας στην απόδοσή του


ΒΑΡΟΣ (Ζυγισμένο)
Γεμάτο (Kg): 233 (χωρίς ABS)
Χωρίς καύσιμα(Kg): 219
ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ (L/100Κm)
Μέση: 6,9
ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ (Km)
Μέση : 268,1

Gilera Runner VXR 200 2006-2007

Από το

Μαύρο Σκύλο

26/8/2010

Στην τρυφερή ηλικία του πρώτου διπλώµατος, τότε που τα µόνα προβλήµατα είναι πώς θα πετύχει το σκονάκι ή αν θα ανταποκριθεί θετικά στα βλέµµατα η συµµαθήτρια, οι συµβουλές, και κυρίως αυτές περί οδήγησης, περνούν σε δεύτερη µοίρα. Αν πάρεις το µάθηµα χωρίς πάθηµα, τότε µεγαλώνοντας θα είσαι λιγότερο... Iνδιάνος και αρκετά έµπειρος. Το Runner είναι εκεί για να σε βοηθήσει να το καταφέρεις
[blockquote]Ναι
για τις δυνατότητες γρήγορης οδήγησης
για τη διαχρονικότητά του
για την αξιοπιστία του
Οχι
για τις µικρές δυνατότητες φόρτωσης
για τον περιορισµένο αποθηκευτικό χώρο
Γιατί
σας αρέσει να είστε σπορ σε οτιδήποτε οδηγείτε, ακόµα και αν αυτό είναι σκούτερ, και θέλετε ένα µεταχειρισµένο που να δείχνει καινούριο
Τι να προσέξετε
σέρβις, ρωτήστε  αν και πότε έχει γίνει αλλαγή του ιµάντα -αν η αλλαγή του πλησιάζει, ζητήστε µείωση τιµής. Αν είναι από τα πρώτα µοντέλα του 2006, κοιτάξτε για τυχόν διαρροή νερού. Στα πρώτα µοντέλα υπήρχε πρόβληµα µε την τρόµπα νερού, αλλά καθώς αλλαζόταν δωρεάν από την αντιπροσωπεία, αν ο ιδιοκτήτης είχε πρόβληµα και δεν την άλλαξε, τότε σίγουρα θα έχει κάνει και άλλες σοβαρότερες παραλήψεις[/blockquote]
Λίγα σκούτερ αυτής της κατηγορίας έχουν να επιδείξουν τόσο µεγάλο παρελθόν. Από τον δίχρονο, 180 κυβικών πρόγονο µε το ανεστραµµένο πιρούνι και τις πολλές δυνατότητες “πειράγµατος”, πέρασε στα 200 τετράχρονα κυβικά και την πολιτισµένη CVT µετάδοση. Ο κινητήρας του Piaggio Leader 200 µε τους 14,2 ίππους, το ακολουθούσε ήδη για σχεδόν τρία χρόνια, και οι δύο τους είχαν τον απαραίτητο χρόνο για να εδραιώσουν µια άψογη συνεργασία. Η υδρόψυξη, η τετραβάλβιδη κεφαλή και το καρµπιρατέρ, παραµένουν και στη νέα έκδοση του 2008, µε µικρές αλλαγές λόγω προδιαγραφών.
Οι βασικές αλλαγές που δέχτηκε το Runner τότε, ήταν ο σχεδιασµός του πλαισίου και το µέγεθος των τροχών. Από τις δώδεκα ίντσες που ήταν µέχρι τότε, ο µπροστά έγινε δεκατέσσερις και ο πίσω δεκατρείς. Αυτό, σε συνδυασµό µε το λιγότερο ελαστικό πλαίσιο, το έκανε πιο σταθερό στις ευθείες σε υψηλές ταχύτητες και στο εσωτερικό των στροφών. Ωστόσο, η µία και µόνη τιµονόπλακα του πιρουνιού και οι ελαστικοί σύνδεσµοι κινητήρα-πλαισίου, αναιρούσαν κάποια από τα παραπάνω. Οι περισσότεροι πάντως αγοραστές του Runner, δεν ενδιαφέρονταν τόσο για τις επιδόσεις του, όσο για τη µοντέρνα και προκλητική του παρουσία. Δικαιολογεί το όνοµά του απλώς και µόνο µε την εµφάνισή του, η οποία έχει αποδείξει πλέον τη διαχρονικότητά της.
Ακόµα και το νέο µοντέλο τού 2008, κινείται στα ίδια πλαίσια, ακολουθώντας τη γνωστή σχεδιαστική γραµµή, οπότε το παλιό δεν υπάρχει φόβος να δείχνει απαρχαιωµένο. Τα πλαστικά, η σέλα και τα χειριστήρια δικαιολογούν τα σχόλια για προσεγµένη ποιότητα, αφού πλέον δύσκολα θα βρεθεί κάποιο που θα δείχνει τα χρόνια του. Ένας τοµέας όπου έπασχαν τα πρώτα γρήγορα δίχρονα, κατεχόµενα από εφηβική τρέλα, Runner, ήταν οι αναρτήσεις και τα φρένα. Όσο οξύµωρο και αν ακούγεται αυτό, δεν παύει να είναι αδιαµφισβήτητο γεγονός, µε το ανεστραµµένο πιρούνι να χάνει συχνά γράσο από την τσιµούχα και τα φρένα να έχουν µειωµένη αίσθηση.
Στο τετράχρονο VXR µε το συµβατικό πιρούνι, τα πράγµατα ήταν καλύτερα και στο µοντέλο του 2006 σηµαντικά αναβαθµισµένα. Το πιρούνι είχε πλέον καλύτερη πληροφόρηση και οι αποσβέσεις του έρχονταν γρήγορα, αλλά χωρίς ταλαντώσεις. Οι δύο δίσκοι, 240 χιλιοστών µπροστά και 220 χιλιοστών πίσω, κρίνονται αρκετοί για ένα δυνατό φρενάρισµα, ενώ ιδιαίτερα µπροστά υπήρχε καλύτερη πληροφόρηση ως προς το µπλοκάρισµα. Τα δύο αµορτισέρ εστιάζουν περισσότερο στην άνεση, αλλά δεν υστερούν στη γρήγορη οδήγηση. Ακόµα και µε δεύτερο άτοµο, δεν χάνουν την απόσβεσή τους και δεν τερµατίζουν εύκολα.
Η µεγάλη σέλα είναι άνετη και για τους δύο και ο συνεπιβάτης απολαµβάνει πρακτικές χειρολαβές, ωστόσο απουσιάζει κάποια σχάρα -ίσως βέβαια γιατί θα χαλούσε τη σπορτίφ εµφάνιση. Η εµφάνιση άλλωστε δέχτηκε τότε ιδιαίτερη φροντίδα, αφού οι αλλαγές σε σχέση µε το προηγούµενο µοντέλο, εκτός από το µέγεθος των τροχών και το πλαίσιο, ήταν τα χρώµατα, τα γραφικά, τα φωτιστικά σώµατα και τα όργανα. Η γρήγορη οδήγηση για την οποία ήταν ανέκαθεν φτιαγµένο το Runner, το έχει προικίσει όχι µόνο µε ένα στιβαρό πλαίσιο, αλλά και συνολικά µε µια “συµπαγή” κατασκευή και σωστή κατανοµή των µαζών.
Η χρήση που τα περισσότερα αντιµετώπισαν, ήταν σκληρή. Θα περίµενε λοιπόν κανείς ότι θα υπήρχαν αρκετά µηχανικά προβλήµατα, ωστόσο τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν άλλα. Έχουµε καταγράψει αρκετά παραδείγµατα όπου τα διαστήµατα σέρβις δεν τηρούνταν, χωρίς ωστόσο να δηµιουργούνται σηµαντικά προβλήµατα. Ο ιµάντας κίνησης, σύµφωνα µε τη Gilera πρέπει να ελέγχεται στα 6.000 χιλιόµετρα και να αλλάζεται στα 12.000. Ιδιαίτερα όµως µε έναν αναβαθµισµένο ιµάντα που έβγαλε το εργοστάσιο λίγο αργότερα, το διάστηµα αλλαγής ανέβηκε στα 18.000 χιλιόµετρα, µε αρκετούς να αλλάζουν ακόµα και στις 24.000 χωρίς προβλήµατα. Στα πρώτα σκούτερ που πωλήθηκαν στη χώρα µας, παρατηρήθηκε ένα µικρό πρόβληµα στην τρόµπα νερού, αλλά το ανταλλακτικό που στάλθηκε από το εργοστάσιο ήταν διαφορετικό και δεν έπασχε.
Με µηδενικά εργοστασιακά προβλήµατα και µεγάλα διαστήµατα σέρβις, το Runner είναι µια καλή πρόταση µεταχειρισµένου σκούτερ. Αν αποφασίσετε να το αποκτήσετε, για το µεγάλο σέρβις, µαζί δηλαδή µε αλλαγή ιµάντα κίνησης, των αναλώσιµων και µε όλους τους ελέγχους, η συνήθης τιµή είναι διακόσια ευρώ µαζί µε τα εργατικά. Για σκούτερ της κατηγορίας κρίνεται πολύ ικανοποιητική, ιδιαίτερα όταν για τα επόµενα περίπου 20.000 χιλιόµετρα, το µόνο που θα χρειαστεί είναι αλλαγές λαδιών. Μια πρόταση λοιπόν που παραµένει επίκαιρη, τόσο από άποψη δυνατοτήτων όσο και από εξοπλισµό και εµφάνιση. Το Runner έχει κερδίσει τη διαχρονικότητά του από το 1997 που βρίσκεται στη γκάµα της Gilera, και η απόδειξη της αξίας του βρίσκεται στην ιστορία του.


ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος: Μονοκύλινδρος, τετράχρονος, υδρόψυκτος µε 1ΕΕΚ, 4 βαλβίδες
Διάµετρος επί διαδροµή (mm): 72x48,6
Κυβικά (cc): 198
Σχέση συµπίεσης: 11,5:1
Τροφοδοσία: Καρµπιρατέρ Keihin CVK 30
Σύστηµα εκκίνησης: Μίζα
Σύστηµα εξαγωγής: 1 σε 1
ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Τύπος Συµπλέκτη:  Αυτόµατος, ξηρός, φυγοκεντρικός
Τελική µετάδοση: Τροχαλίες µεταβαλλόµενης διαµέτρου, ιµάντας
ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος: Ατσάλινο, διπλό, σωληνωτό
Μεταξόνιο (mm): 1.340
Μήκος (mm): 1.840
Πλάτος (mm): 750
Ύψος σέλας (mm): 815
Βάρος κενή / γεµάτη (kg): 144 / 137,5
Ρεζερβουάρ / ρεζέρβα (l):  8,7 / 1,7
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
Εµπρός: Τηλεσκοπικό πιρούνι
Διάµετρος (mm): 35
Διαδροµή (mm): 85
Ρυθµίσεις: Καµία
Πίσω: Αιωρούµενος βραχίονας µε δύο αµορτισέρ
Διαδροµή (mm): 70
Ρυθµίσεις: Προφόρτιση
ΦΡΕΝΑ
Εµπρός: Ένας δίσκος 240mm µε δαγκάνα δύο εµβόλων και γλίστρα
Πίσω: Δίσκος 220mm µε δαγκάνα ενός εµβόλου και γλίστρα
ΤΡΟΧΟΙ
ΕΜΠΡΟΣ
Ελαστικό / Διάσταση: 120/70-14’’
ΠΙΣΩ
Ελαστικό / Διάσταση: 140/60-13’’
ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
Αναλογικό στροφόµετρο, οθόνη LCD µε ενδείξεις ταχύµετρου / ολικού και µερικού χιλιοµετρητή / στάθµης καυσίµου / θερµοκρασίας ψυκτικού υγρού, λυχνίες για µεσαία και µεγάλη σκάλα φώτων / πίεση λαδιού / φλας / ρεζέρβα /, πλαϊνό και κεντρικό σταντ, αεραγωγοί θερµού αέρα, χυτές ζάντες αλουµινίου
ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ
Ρύθµιση βαλβίδων (km): Στις 6.000 και κάθε 24.000
Έλεγχος / Αλλαγή λαδιού κινητήρα (km): Κάθε 6.000
ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ
Ισχύς εργοστασίου (ΗΡ/rpm):  19 / 8.750
Ροπή εργοστασίου (kg.m/rpm): 1,7 / 7.250
Ειδική ισχύς (ΗΡ/l): 96
ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ (km)
Μέση:  215,16