Δοκιμάζουμε στην Ταϊλάνδη, όλα τα KTM Duke του ΄15!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/3/2015

Ολόκληρη η Ασία, εξελίσσεται σ’ ένα δουκάτο. Το δουκάτο των πορτοκαλί Duke! Η KTM έχει πλέον εδραιωθεί στην συνείδηση πολλών ασιατών, ως η ανώτερη ποιοτικά εταιρία σε διάφορες χώρες της Ασίας, λανσάροντας τα μικρά Duke κατευθείαν από την Ινδία. Εκεί που καιρό τώρα θεωρούνται ως οι καλύτερες μικρές μοτοσυκλέτες που μπορεί κανείς να αποκτήσει. Αυτή την εικόνα μας κάλεσε να διαπιστώσουμε από κοντά η KTM, σε μια χώρα που βασιλεύουν οι μικρές μοτοσυκλέτες και τα σκούτερ, την Ταϊλάνδη!

Τις προηγούμενες μέρες παλέψαμε με την απίστευτη υγρασία, την ζέστη και τα… ζώα, οδηγώντας όλα τα Duke με την σειρά, μαζί και με την αγωνιστική έκδοση του 1290 Super Duke R! Η παρουσίαση ξεκίνησε κάπως επεισοδιακά και έληξε επίσης με μικρά απρόοπτα περιστατικά. Φτάνοντας στην Ταϊλάνδη, βρήκαμε τους ανθρώπους της KTM να τρέχουν στα νοσοκομεία, όπου ένας συνάδελφός τους είχε μεταφερθεί για να αντιμετωπίσει τσίμπημα φιδιού, που το έπαθε εν κινήσει, βλέποντας την διαδρομή που θα ακολουθούσαμε την επόμενη μέρα! Από μια περίεργη σειρά συμπτώσεων, ο ένας από τους πλοηγούς πάτησε την άκρη της ουράς ενός φιδιού που περνούσε τον δρόμο, και το εκτόξευσε στον συνάδελφό του που ακολουθούσε ακριβώς από πίσω. Εκείνη την στιγμή δεν κατάλαβε τίποτα, αλλά τέσσερις ώρες μετά, άρχισε να ζαλίζεται και όταν είδαμε ότι στην γάμπα του υπήρχαν δύο μικρές τρύπες και ένα μικρό έκζεμα, οι απορίες λύθηκαν. Υπάρχουν άπειρα δηλητηριώδη φίδια στην Ταϊλάνδη, αλλά και την γείτονά της την Μαλαισία που έχει τεράστια βιοποικιλότητα, αλλά δεν είναι όλα επικίνδυνα για τον άνθρωπο. Ευτυχώς! Ο πλοηγός απλά πέρασε το βράδυ στο νοσοκομείο, χωρίς άλλες επιπλοκές.

Ωστόσο η ενημέρωση της επόμενης μέρας, περιλάμβανε περίεργες διατυπώσεις ασφαλείας, όπως προσοχή στις μαϊμούδες εκεί που θα πάμε, γιατί υπερασπίζονται την περιοχή τους! Επίσης αν δείτε ελέφαντα, κάντε άμεσα αναστροφή και πίσω. Για να κυκλοφορεί την ημέρα στο δρόμο, σημαίνει ότι έχει τα νεύρα του(!) συνήθως βγαίνουν τις βραδινές ώρες. Τους ελέφαντες τους αποφύγαμε, τις μαϊμούδες όμως όχι, και έτσι αναγκαστήκαμε να ακυρώσουμε την φωτογράφιση στο δρόμο, γιατί οι φωτογράφοι βάλλονταν από "εχθρικά πυρά". Φωτογραφίες μπορεί να μην είχαμε, αλλά προλάβαμε να οδηγήσουμε μέσα στον εθνικό δρυμό, όπου η θερμοκρασία ήταν αρκετά πιο ανεκτή, αλλάζοντας τα Duke το ένα μετά το άλλο, θαυμάζοντας παράλληλα την πυκνή ζούγκλα της Ταϊλάνδης. Στο τέλος του δρόμου, έτσι για επιβράβευση, μας περίμενε ο καταρράκτης που ήταν ένα από τα σημεία που γυρίστηκε η ταινία: "Η Παραλία".

Ωστόσο ούτε στην πίστα, έλειψαν τα παρατράγουδα. Καλύτερη από αυτή των Μεγάρων, αλλά χειρότερη από των Σερρών, η πίστα συνόρευε με τον εθνικό δρυμό, μια μικρή έκταση του οποίου είχε άλλωστε καταπατήσει. Οι διάδρομοί της χρησιμοποιούνταν ως κανονικοί δρόμοι για την συγκοινωνία παρακείμενων οικισμών, ενώ έπασχε και από τα ίδια προβλήματα, που έχουμε δει εδώ στην Ελλάδα. Τα αδέσποτα γυρνούσαν μέσα ανεξέλεγκτα… Με την επιστροφή λοιπόν πέσαμε πάνω στον αλυτάρχη, που με καραμπίνα προσπαθούσε να δώσει ένα οριστικό τέλος στο θέμα των αδέσποτων, αλλά ευτυχώς δεν ήξερε σημάδι. Μέχρι να τρέξουμε προς το μέρος του, εμφανίστηκε 2ος Ταϊλανδός ράμπο με περίστροφο αυτή τη φορά, και παρόλο που μπορούσε να ελέγξει καλύτερα την ανάκρουση του μικρότερου όπλου, ευτυχώς αστόχησε και ο ίδιος. Με άψογη νοηματική τους πείσαμε ότι ο καλύτερος τρόπος, θα ήταν να τα δελεάσουν με τροφή και να τα οδηγήσουν εκτός πίστας, αντί να τα πυροβολήσουν… αλλά δεν είχαμε τελειώσει εκεί.

Μερικές ώρες μετά, κατά το τελευταίο εικοσάλεπτο στην πίστα, και ενώ είμαστε με το 1290 Super Duke R, ένας κόκορας αποφασίζει  να περάσει κάθετα μπροστά από τον Καναδό δημοσιογράφο και εμένα. Ο Καναδός τον μετέτρεψε σε μια βόμβα από πούπουλα, και εγώ κατάφερα να τους αποφύγω και τους δύο, με μοναδικό αποτέλεσμα τελικά, ένα δωρεάν γεύμα για την οικογένεια του αλυτάρχη που μαγείρεψε τον κόκορα, το ίδιο εκείνο βράδυ!

Πέρα από τις μαϊμούδες και τους ελέφαντες, όλα τα υπόλοιπα θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν γίνει και στην Ελλάδα, κάνοντας την οδήγηση στην Ταϊλάνδη να μοιάζει για το MOTO, μια αρκετά φυσιολογική υπόθεση! Δοκιμάσαμε όλες τις εκδόσεις των Duke, ακόμα και τις αγωνιστικές, σε συνθήκες όχι πολύ διαφορετικές από την Ελλάδα, για να δούμε τις διαφορές τους για το ’15, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο Ινδικές και Αυστριακές μοτοσυκλέτες έχουν γίνει πλέον μια οικογένεια. Το δουκάτο των Duke εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο!

Αναλυτικά σε επόμενο τεύχος του MOTO, όλες οι λεπτομέρειες από την παρουσίαση των Duke, οι αλλαγές τους για το '15 και η δοκιμή, στους δρόμους που προσομοιάζουν Ελλάδα!

 

Ο Jeremy McWilliams, ένας εξαιρετικός οδηγός, βετεράνος των MotoGP και αναβάτης εξέλιξης της KTM, μας εξηγεί τις παγίδες της ταϊλανδικής πίστας, που δεν είναι λίγες!

Δεν έλειψαν και οι πτώσεις μέσα στην πίστα, από έναν Ολλανδό αυτή τη φορά, ευτυχώς ανώδυνα τελείως

Με διαφορές στο τελικό της εξάτμισης και την χαρτογράφηση της απόκρισης του γκαζιού, ξανά συστηθήκαμε με την πιο "R" έκδοση του Super Duke R, που μας περίμενε σε ξεχωριστό χώρο, όπως του αρμόζει!

 

Ετικέτες

EICMA: Zontes 552-H 2026 - Σπορ δικύλινδρο maxi scooter με 51 ίππους και 178 κιλά με υγρά!

Πλήρη οικογένεια! Μονό αμορτισέρ και compact μέγεθος!
Zontes 552-H 2026 EICMA 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

6/11/2025

Στη φετινή EICMA οι νέες κινέζικες εταιρείες δίνουν ρεσιτάλ με τα δικύλινδρα σκούτερ που παρουσιάζουν, με ΤΕΣΣΕΡΑ διαφορετικά μοντέλα από τη Zontes άνω των 500 κ.εκ. και με το 552-H να αποτελεί την πιο σπορ πρόταση.

Η πλατφόρμα “552” είναι η πρώτη απόπειρα της Zontes στα maxi scooters άνω των 500 κ.εκ. Η προσέγγιση της Zontes μοιάζει να ακολουθεί τα υπόλοιπα maxi σκούτερ με κινητήρα τοποθετημένο κεντρικά στο πλαίσιο όπως στα TMAX, TL508 και ΑΚ550-575 και με τη CVT μετάδοση να παίζει τον ρόλο του ενός από τα δύο μπράτσα του ψαλιδιού. Το άλλο μπράτσο είναι αλουμινένιο και πάνω του στηρίζεται το παράκεντρα τοποθετημένο αμορτισέρ που δεν έχει μοχλικό και είναι σχεδόν παράλληλα με το μπράτσο, με το μεταξόνιο να φτάνει τα 1.445 χλστ.

Το Zontes 552-H είναι το πιο σπορ δικύλινδρο scooter της Zontes που ανακοινώνει βάρος πλήρες υγρών (curb weight) στα μόλις 178 κιλά, με το μέγεθός του να είναι πιο κοντά σε μεσαίο σκούτερ. Δεν διευκρινίζεται σε αυτό το σημείο αν στο ανακοινώσιμο βάρος περιλαμβάνεται και η βενζίνη στο ρεζερβουάρ των 14,5 λίτρων, όμως ακόμη και αν το προσθέσουμε, το βάρος φτάνει στα 189 κιλά, περίπου 30 χαμηλότερα από ότι στο ΤΜΑΧ, στα χαρτιά τουλάχιστον και αντίστοιχο με των μονοκύλινδρων στα 300-400 κ.εκ. Ο δικύλινδρος κινητήρας αποδίδει 51 ίππους και 5,71 kg.m ροπής στις 7.250 και 5.500 σ.α.λ. αντίστοιχα και αυτά τα νούμερα δίνουν την καλύτερη αναλογία κιλών ανά ίππο στα maxi scooters άνω των 500 κ.εκ.

Zontes 552-H 2026 EICMA 2025

Το 552-H έχει τροχούς με χυτές ζάντες 15 ιντσών και στα δύο άκρα και ελαστικά διατάσεων 120/70 και 160/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Το πιρούνι είναι ανεστραμμένο και μπροστά βλέπουμε δίσκους 320 χλστ. και 4πίστονες δαγκάνες ακτινικής τοποθέτησης με το σήμα της Zontes. Στον εξοπλισμό περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων TFT οθόνη με συνδεσιμότητα και χειρισμό μέσω joystick στο αριστερό γκριπ, κάμερες εμπρός και πίσω, traction control που απενεργοποιείται.

Zontes 552-H 2026 EICMA 2025

Στο Μιλάνο η κινέζικη εταιρεία έχει φέρει και άλλες δύο εκδόσεις του “street” 552, τη Ζ και την S, οι οποίες έχουν πολύ μικρές διαφορές μεταξύ τους και είναι οι πιο τουριστικές εκδόσεις της πλατφόρμας “552”. Έναντι του H έχουν διαφορετικό πίσω φωτιστικό σώμα -είναι διαφορετικό και μεταξύ των δύο εκδόσεων!-, φαρδύτερο φαίρινγκ, διαφορετική σέλα με περισσότερο αφρώδες και για τους δύο και ξεχωριστή “πλάτη” για τον αναβάτη που ρυθμίζεται σε απόσταση, μεγαλύτερη σε μέγεθος ζελατίνα -ακόμη πιο μεγάλη στο S που είναι και λίγο διαφορετικό στο εμπρός μέρος με διαφορετικά φωτιστικά σώματα- και μεγαλύτερης χωρητικότητας ρεζερβουάρ που φτάνει τα 17 λίτρα. Οι δύο αυτές εκδόσεις ήρθαν στο Μιλάνο σε μορφή πρωτότυπου -οι σέλες τους ήταν κούφιες πλαστικές- και οι Zontes τα έφερε όλα για να βολιδοσκοπήσει αντιδράσεις και να δει πιο από αυτά θα καταλήξει στην παραγωγή.