Benelli Leonchino 800: Σε μορφή παραγωγής

Θα παρουσιαστεί στην EICMA 2019
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/10/2019

Τα τελευταία χρόνια η Benelli QJ έχει αυξήσει των αριθμό των μοντέλων της με ρυθμό γεωμετρικής προόδου, παρουσιάζοντας σχεδόν κάθε χρόνο από μια σειρά μοτοσυκλετών, προερχόμενη από μια κοινή πλατφόρμα. Η περσινή σοδειά απέφερε μοτοσυκλέτες που ανήκουν στη μικρότερη κατηγορία με βάση των κυβισμό τους όπως αυτές των 125 και 250. Έτσι, TRK 502 απόκτησε μικρότερα αδέρφια, όπως το TRK 251 που δοκιμάσαμε στο τεύχος 598 του ΜΟΤΟ.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της περσινής EICMA παρουσίασε και το 752S, που το είχαμε δει για πρώτη φορά ως concept το 2017 και πλέον αποτελεί τη ναυαρχίδα της εταιρείας με βάση τον κυβισμό του. Τώρα, η ιστορία του 752S επαναλαμβάνεται και με το Leonchino 800. Όπως είχαμε γράψει και τότε, αναμέναμε την παρουσίασή του ως μοντέλο του 2020 στη φετινή EICMA –και έτσι θα γίνει- όμως διέρρευσαν ήδη φωτογραφίες απ’ την τελική του μορφή, οι οποίες κατατέθηκαν για να κατοχυρωθεί επίσημα ως μοντέλο της Benelli Qj.

Το πρωτότυπο και η μοτοσυκλέτα παραγωγής έχουν αρκετές διαφορές μεταξύ τους που εντοπίζονται κυρίως στον εξοπλισμό τους. Το concept του 2018, είχε το πιρούνι της Marczocchi και τα φρένα της Brembo, στοιχεία που όπως φαίνεται δεν πέρασαν στο μοντέλο παραγωγής –προφανώς με γνώμονα τη διατήρηση του κόστους κατασκευής χαμηλά. Ωστόσο, τόσο οι δαγκάνες, που είναι της Benelli, όσο και το πιρούνι, είναι πανομοιότυπα με αυτά των επώνυμων εταιρειών που εξόπλιζαν το concept. Για το μπροστινό δεν υπάρχουν αρκετές πληροφορίες, όμως η κάτω πλάκα του πιρουνιού που είχε το concept και έσφιγγε το κάθε καλάμι με τρεις βίδες, έχει δώσει τη θέση της σε μια που το σφίγγει πλέον με δύο.

Η πάνω πλάκα του πιρουνιού έχει δεχτεί και αυτή ορισμένες αλλαγές με τη σειρά της. Αρχικά, η βάση των οργάνων έχει πιο έντονη κλίση ώστε να είναι πιο εύκολο για τον αναβάτη να διαβάσει τις ενδείξεις, ενώ πλέον προστατεύεται και από μια μικρή ζελατίνα. Κοιτώντας τις φωτογραφίες του concept και της μοτοσυκλέτας παραγωγής, είναι εμφανές πως η θέση οδήγησης έχει αλλάξει λόγω των κοντύτερων καβαλέτων που χρησιμοποιούνται, ενώ διαφορετικό φαίνεται και το σχήμα του τιμονιού. Ο προβολέας έχει δεχτεί ορισμένες αισθητικές αλλαγές και περικλείεται από ένα πλαστικό διάφανο καπάκι μπροστά, ενώ το εσωτερικό του είναι και αυτό διαφορετικό.

Το λιονταράκι της Benelli εννοείται πως παραμένει στη μοτοσυκλέτα παραγωγής, μόνο που πλέον είναι ασημένιο –αντί για μαύρο- και ξεχωρίζει πάνω στο εμπρός φτερό. Οι ακτινωτές ζάντες έχουν δώσει τη θέση τους σε χυτές αλουμινίου, όμως δεν αποκλείεται να δούμε και μια έκδοση Trail του Leonchino 800 που να τις χρησιμοποιεί, όπως έκανε και με το ομώνυμο μοντέλο των 500cc.

Το Leonchino 800 ουσιαστικά προκύπτει από τη πλατφόρμα του 752S και έτσι πλαίσιο, κινητήρας και άλλα στοιχεία είναι κοινά. Όσον αφορά τις επιδόσεις αναμένονται να είναι ίδιες με αυτές του 752S με την ιπποδύναμη να φτάνει του 75 ίππους και η ροπή τα 6,8kgm. Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την τιμή του αλλά και τις μικρές διαφορές που θα ξεχωρίζουν τα μοντέλα της σειράς των 754cc θα μάθουμε στην επικείμενη EICMA, που το ΜΟΤΟ θα είναι εκεί και θα σας μεταφέρει ζωντανά όλες τις εξελίξεις.

Triumph Tracker 400/Thruxton 400 2026 – Παρουσιάστηκαν με τιμές για Ελλάδα!

Με διαφορές σε πλαίσιο/ανάρτησες - Και ισχυρότερο κινητήρα κατά δύο ίππους
Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/12/2025

Η Triumph διευρύνει ακόμη περισσότερο την γκάμα των μονοκύλινδρων 400ριών της με Tracker 400 και Thruxton 400 με αισθητική εμπνευσμένη από τους flat track αγώνες και τα cafe racers αντίστοιχα.

Περιμέναμε ένα αλλά τελικά η Triumph παρουσίασε δύο μονοκύλινδρα 400άρια φτάνοντας έτσι την οικογένεια στα πέντε συνολικά μοντέλα, μαζί με τα Speed 400, Scrambler 400 X και Scrambler 400 XC.

Οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν αισθητικές κυρίως διαφορές με τις άλλες εκδόσεις και μεταξύ τους φυσικά με το φαίρινγκ του 400ριού Thruxton να μας είναι γνωστό εδώ και καιρό από τις κατασκοπικές φωτογραφίες που έκαναν τον γύρο του διαδικτύου πολύ καιρό πριν από την παρουσίασή του. 

Οι δύο μοτοσυκλέτες φέρουν επίσης και μία ισχυρότερη έκδοση του μονοκύλινδρου μοτέρ με τη μέγιστη ισχύ να ανεβαίνει κατά 5% περίπου και να φτάνει τους 41,42 ίππους από 39,42 που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Αλλαγή στη ροπή δεν υπάρχει και έτσι η μέγιστη τιμή παραμένει στα 3,82 kg.m αλλά να κάνει την εμφάνισή της 1.000 στροφές ψηλότερα, στις 7.500 σ.α.λ., με το 80% αυτής να είναι διαθέσιμο από τις 3.000 σ.α.λ. Η αύξηση στην ισχύ προήρθε από νέο εκκεντροφόρο αλλά και την εκ νέου χαρτογράφηση του ψεκασμού.

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

Σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα βάσης που είναι το Spped 400, το Tracker 400 έχει φαρδύτερο τιμόνι κατά 23 χλστ., το οποίο είναι και χαμηλότερο κατά 134 ολόκληρα χλστ. Παράλληλα τα μαρσπιέ έχουν τοποθετηθεί 86 χλστ. πιο πίσω και 27 χλστ. ψηλότερα, με το νέο τρίγωνο της εργονομίας να δίνει μια πιο σπορ και επιθετική θέση οδήγησης. Διαφορετική είναι και η σέλα, όπως και το κάλυμμα-κοκοβιός της σέλας στο κομμάτι του συνεπιβάτη, οι ζάντες και το ρεζερβουάρ, με τo Tracker 400 να ξεχωρίζει από το μικρό του μασκάκι, αλλά και τα μεγάλα numver plates εκατέρωθεν της σέλας, όπως και από τους αποκλειστικούς χρωματισμούς.

Το Thruxton 400 έχει επίσης διαφορετικό ρεζερβουάρ -και από το Tracker-, αν και η χωρητικότητα είναι ίδια στα 13 λίτρα, ενώ ζυγίζει και τρία κιλά περισσότερα λόγω του φέρινγκ, με το βάρος του να φτάνει τα 176 κιλά πλήρες υγρών. Του Tracker βρίσκεται στα 173 κιλά. Το φαίρινγκ είναι αυτό που κάνει και τη μεγαλύτερη διαφορά στην αισθητική της μοτοσυκλέτας, που έχει κλιπόν και διαφορετική θέση οδήγησης, ενώ οι Βρετανοί αναφέρουν και μικρές αλλαγές στο πλαίσιο αποκλειστικά για τη συγκεκριμένη εκδοχή της μοτοσυκλέτας. Σε αυτήν την περίπτωση και έναντι του Speed 400 τα κλιπόν είναι 40 χλστ. πιο στενά και 246 χλστ. πιο χαμηλά τοποθετημένα με μπόλικο βάρος να φορτίζει πλέον τον εμπρός τροχό. Παράλληλα, τα μαρσπιέ βρίσκονται στην ίδια θέση με εκείνα του Tracker 400.

Μικρές διαφορές έχουμε και στη γεωμετρία του πλαισίου μεταξύ των δύο μοτοσυκλετών. Το Tracker 400 έχει μεταξόνιο στα 1.371 χλστ. με κάστερ και ίχνος στις 24,4 μοίρες και 107,6 χλστ. αντίστοιχα, ενώ το Thruxton 400 έχει μεταξόνιο στα 1.376 χλστ. με κάστερ στις 24,5 μοίρες και ίχνος στα 101,5 χλστ. 

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

H Triumph αναφέρει ότι καθεμιά από τις δύο νέες μοτοσυκλέτες έχει το δικό της set up στις αναρτήσεις ώστε να ταιριάζει καλύτερα στη φιλοσοφία της έκδοσης και τη θέση οδήγησης, με το πιρούνι να είναι ανεστραμμένο στα 43 χλστ. Η διαδρομή του είναι 140 χλστ. στο Tracker και 135 χλστ. στο Thruxton ενώ και το μονό αμορτισέρ και στις δύο περιπτώσεις δίνει διαδρομή 130 χλστ.

Και οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν 17ρες χυτές ζάντες αλουμινίου που είναι διαφορετικής σχεδίασης μεταξύ των δύο μοντέλων και ελαστικά 110/70 και 150/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Ως πρώτης τοποθέτησης ελαστικά για το Thruxton επιλέχθηκαν τα Pirelli Diablo Rosso IV, ενώ για το Tracker έχουμε τα Pirelli MT60 RS και τα δύο εξαιρετικές επιλογές για τόσο προσιτές μοτοσυκλέτες.

Τέλος, ίδιο είναι το σύστημα πέδησης και στις δύο περιπτώσεις με το κύριο έργο της επιβράδυνσης να αναλαμβάνει 300άρης εμπρός δίσκος και ακτινικά τοποθετημένη 4πίστονη δαγκάνα της ByBre. 

Το Tracker 400 θα είναι διαθέσιμο στην Ελλάδα από τον ερχόμενο Μάρτιο με τιμή 6.390 ευρώ και το Thruxton 400 από τον Φεβρουάριο του 2026, με τιμή 6.690 ευρώ. Και τα δύο συνοδεύονται από εργοστασιακή εγγύηση δύο ετών χωρίς περιορισμό στα διανυθέντα χιλιόμετρα.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες στις συλλογές που ακολουθούν.