DragonΤΤ MP1 DYNAMIC-CL: Ένα ξεχωριστό τρίροδο! [video]

Ένα "κοκτέιλ" από δυο διαφορετικούς κόσμους
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

21/4/2020

Οι περισσότεροι από εσάς θα θυμάστε ότι στις αρχές της νέας χιλιετίας, η BMW είχε δημιουργήσει μια απ’ τις μεγαλύτερες…αποτυχίες της στον κόσμο των δύο τροχών. Αναφερόμαστε φυσικά στο σκούτερ της BMW, το C1, που αντιπροσώπευε την προσπάθεια της βαυαρικής εταιρείας να συνδυάσει τα θετικά απ’ τον κόσμο των αυτοκινήτων με αυτά των δικύκλων. Ωστόσο, το C1 δεν κατάφερε ποτέ να σημειώσει τις απαραίτητες πωλήσεις ώστε να συνεχιστεί η εξέλιξή του και γρήγορα αποσύρθηκε.

To C1 της BMW

Από την άλλη, η DragonTT είναι μια ισπανική εταιρεία, με πάνω από 20 χρόνια εμπειρίας στο σχεδιασμό μοτοσυκλετών και κατά καιρούς έχει παρουσιάσει διάφορες πρωτότυπες μοτοσυκλέτες, ενώ παράλληλα δέχεται και παραγγελίες για τη δημιουργία custom μοτοσυκλετών. Πώς συνδυάζονται όλα τα παρπάνω;

Με το MP1 DYNAMIC-CL που πρόσθεσε στην γκάμα της η Dragon TT για το 2020, το οποίο είναι διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις κυβισμού, μια των 330cc και μια 493cc. Σχεδιαστικά, μπορεί να θυμίζει το C1 της BMW, όμως υπάρχουν αρκετές διαφορές που το ξεχωρίζουν. Αρχικά, η πρόσβαση στο σκούτερ της DragonTT γίνεται σηκώνοντας ολόκληρο πάνω μέρος, με τον ίδιο τρόπο που ανοίγουν οι πόρτες μιας Lamborghini. Οπότε, με το κουβούκλιο να ανοίγει προς τα πάνω, η εταιρεία αναφέρει πως έτσι δεν χάνεται το πλεονέκτημα που έχουν όλες οι μοτοσυκλέτες και τα σκούτερ, να σταθμεύουν ανάμεσα σε παρκαρισμένα αυτοκίνητα.

Σε αντίθεση με το C1, το MP1 απομονώνει περισσότερο τον αναβάτη απ’ το περιβάλλον, αφού διαθέτει πλαϊνά παράθυρα – δεν κατεβαίνουν – και έτσι σου δίνει την αίσθηση ότι βρίσκεσαι μέσα σε αυτοκίνητο, χωρίς όμως να παρέχει την αντίστοιχη παθητική ασφάλεια που σου χαρίζουν τα “μεταλλικά κουτιά”. Πέρα απ’ τον υαλοκαθαριστήρα που έχει απ’ την έξω πλευρά του παρμπρίζ, υπάρχει και ένας εσωτερικός για να αφαιρεί την εσωτερική υγρασία που δημιουργείται απ’ τη θερμότητα του σώματος του αναβάτη το χειμώνα.

Για τη δημιουργία του MP1 DYNAMIC-CL, η ισπανική εταιρεία χρησιμοποιεί ως βάση τα MP3 300 και 500, τα οποία ξεπερνούν σε βάρος τα 250 κιλά όπως αναφέρει η Piaggio. Όπως καταλαβαίνετε, με την προσθήκη του κουβούκλιου το βάρος μπορεί να έρθει πολύ κοντά στα 300 κιλά και γι’ αυτό η DragonTT έχει στον προαιρετικό εξοπλισμό και την όπισθεν. Οι επιδόσεις των σκούτερ της DragonTT συγκριτικά με αυτές των MP3 της Piaggio είναι ίδιες, όμως οι επιταχύνσεις και η τελική του MP1 θα είναι σίγουρα υποδεέστερες από αυτές των MP3, λόγω της αναλογίας κιλών ανά ίππων που έχει αυξηθεί. Ο αποθηκευτικός χώρος των 70 λίτρων (!) βρίσκεται πίσω απ’ το κάθισμα του αναβάτη, το οποίο μπορεί να αφαιρεθεί ώστε να δημιουργηθεί χώρος για συνεπιβάτη, ενώ για τις κρύες μέρες του χρόνου, το MP1 υπόσχεται να σας κρατά ζεστούς καθώς διαθέτει και θέρμανση.

Τα τελευταία περίπου 20 χρόνια, τα σκούτερ μέσα απ’ την ευκολία της οδήγησης, τους αποθηκευτικούς χώρους και την άνεση που προσφέρουν, αποτελούν πύλη εισόδου στον κόσμο των δικύκλων για όσους οδηγούσαν μια ζωή αυτοκίνητο. Από τότε που δημιουργήθηκε το MP3 τα πράγματα έγιναν ακόμη πιο εύκολα, χάρη στην ασφάλεια που προσφέρουν οι τρεις τροχοί. Η δημιουργία ενός σκούτερ που συνδυάζει τα θετικά των αυτοκινήτων και των δικύκλων είναι ένα εξαιρετικά δύσκολο κοκτέιλ και για να πετύχει θέλει μεγάλη μαεστρία. Σίγουρα η προσπάθεια της DragonTT κεντρίζει το ενδιαφέρον, όμως με το κόστος απόκτησης να ξεκινά απ’ τις 19.000 ευρώ, δεν μπορείς να πεις ότι σου ανοίγει την όρεξη να δοκιμάσεις ένα νέο κοκτέιλ…

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες