Ducati Multistrada V4 Pikes Peak 2022: Όπως την ζήτησε ο λαός, με 17άριδες και μονόμπρατσο [VIDEO]

Φυσικά χωρίς δεσμοδρομικό
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/10/2021

Μία νέα, πολυαναμενόμενη έκδοση της Multistrada V4 παρουσίασε μόλις τώρα η Ducati, την Pikes Peak με 17αριδες τροχούς και χυτό αλουμινένιο μονόμπρατσο ψαλίδι, με ονομαστική απόδοση 170 ίππων, αναρτήσεις από την Ohlins και ένα σετ ρυθμίσεων που δείχνει τον προσανατολισμό της: Race Riding Mode.

Πρόκειται για μία έκδοση που η ανάπτυξή της έχει ξεκινήσει αμέσως μετά την παρουσίαση της Multistrada V4 και είναι εξολοκλήρου “fan based”, δεν θα την είχαν φτιάξει αν δεν την ζητούσε ο κόσμος. Μιλώντας με τον Giulio Fabbri έναν χρόνο πριν όταν έκανα τα πρώτα χιλιόμετρα με την Multistrada V4 στην Ιταλία η εταιρεία αντιμετώπιζε τα ιντερνετικά σχόλια για το νέο μοντέλο και μετρούσε ήδη αντιδράσεις για το ενδεχόμενο μίας έκδοσης με 17άριδες τροχούς. Όπως κάθε κύμα τέτοιων ιντερνετικών αντιδράσεων όχι μόνο ήταν μακριά από την πραγματικότητα, κάτι που αποδείχτηκε εμπράκτως τους επόμενους μήνες, αλλά ήταν και παροδικό. Όπως ακριβώς είχε γίνει παλαιότερα όταν έλεγαν το ακριβώς αντίθετο, πως δεν γίνεται Adventure μοτοσυκλέτα με μονόμπρατσο και 17άριδες τροχούς, τρανταχτή απόδειξη για να μην μετρά κανείς τέτοιες αντιδράσεις. Και η Ducati το απέφυγε αυτό σίγουρη για την μοτοσυκλέτα που είχε φτιάξει, ρώτησε όμως το δικό της κοινό και έλαβε την απάντηση πως μία έκδοση Pikes Peak ήταν κάτι που θα το ήθελαν.

Ο λαός λοιπόν ζήτησε, και η Ducati άκουσε: Η έκδοση Pikes Peak είναι εδώ και ας έχουν αποκλειστεί από φέτος οι μοτοσυκλέτες από την διάσημη αυτή ανάβαση. Ίσα, ίσα που το ρεκόρ της Multistrada θα παραμείνει και μαζί και η απαραίτητη δικαιολογία για την συνέχισε του ονόματος και μίας τέτοιας έκδοσης και στο μέλλον.

Η Multistrada V4 Pikes Peak είναι η πιο σπορ Multi που έχει φτιαχτεί ποτέ και η πλέον δυνατή όλης της κατηγορίας των Adventure/Crossover μοτοσυκλετών με την Ducati πλέον να επικρατεί ολοκληρωτικά σε μία μάχη ιπποδύναμης που η ίδια ξεκίνησε πίσω στο 2010, απέκρουσε έκτοτε όλες τις απαντήσεις του ανταγωνισμού και πλέον κάνει και μία σημαντική διαφορά.

Τον τροχό 17 ιντσών που μερίδα του κοινού περίμενε, μαζί με το μονόμπρατσο ψαλίδι, πλαισιώνουν τα γραφικά Desmosedici GP ’21 που επίσης δείχνουν και τον δεσμό που υπάρχει με τις Panigale. Κάτι που ακόμη καλύτερα φαίνεται στα τεχνικά χαρακτηριστικά και στο πακέτο των ηλεκτρονικών που έρχεται απευθείας από τις superbike. Η εξάτμιση τιτανίου της Akrapovic με την carbon απόληξη είναι ήδη διαθέσιμη, όπως και μία σειρά από carbon αξεσουάρ και λεπτομέρειες που καθιστούν την Pikes Peak μοναδική, μαζί με την χρυσή ανοδίωση στο πιρούνι της Ohlins και την σέλα με την κόκκινη διαγράμμιση στο τελευταίο ένα τρίτο και με μεγάλο το V4 λογότυπο, όπως άλλωστε δεσπόζει και το Ducati Corse.

Η Ducati πραγματικά επένδυσε χρόνο στην εξέλιξη της Pikes Peak και δεν έβαλε απλά έναν 17αρη τροχό και ένα μονόμπρατσο, χωρίς αλλαγές στο πλαίσιο, κάτι που σημαίνει πως δεν λογάριασε το κόστος μίας τέτοιας κίνησης. Στόχος ήταν μία Multistrada που θα μπορούσε να την παρουσιάσει μέσα σε αγωνιστική πίστα, όπως και έκανε. Το πλαίσιο έχει μικρές βέβαια αλλά σημαντικές αλλαγές για να ανταποκριθεί στα νέα χαρακτηριστικά και η Pikes Peak να συνεχίσει να έχει μία ομοιογενή συμπεριφορά, για αυτό και η Ducati τονίζει πως το πλαίσιο στήθηκε γύρω από τους νέους τροχούς. Αυτοί είναι σφυρήλατοι αλουμινένιοι της Marchesini για διαστάσεις ελαστικών 120/70 εμπρός και 190/55 πίσω, κάτι που σημαίνει πως η Pikes Peak έχει πλέον μία σειρά επιλογών από κανονικά ελαστικά δρόμου, μέχρι πραγματικά αγωνιστικά. Οι τροχοί είναι 2,7 κιλά ελαφρύτεροι από τους αντίστοιχους της έκδοσης S, και υπεύθυνοι για πάνω από το 50% της συνολικής μείωσης βάρους που αγγίζει τα 4 κιλά χωρίς καμία έκπτωση στα πλούσια ηλεκτρονικά μιας και το ραντάρ που υπάρχει στην S, είναι τοποθετημένο και στην Pikes Peak.

Από εκεί και πέρα οι ομοιότητες πλησιάζουν τα πεδία των Panigale V4S και Streetfighter V4S με τις ημι-ενεργητικές αναρτήσεις Ohlins Smart EC 2.0 που αντιλαμβάνονται τις αλλαγές ρυθμού -άρα και διάθεσης- του αναβάτη και προσαρμόζονται αντίστοιχα.

Σημαντική είναι η διαφορά στην γεωμετρία για το αλουμινένιο monocoque πλαίσιο που η κάστερ είναι τώρα 25,75 μοίρες αντί για 24,5 στην Mulistrada V4 κάτι που αμέσως φέρνει και την αναγκαστική αλλαγή στο ίχνος και το μεταξόνιο. Τα φρένα έρχονται απευθείας από την Panigale με δίσκους 330mm εμπρός και τις monobloc δαγκάνες Brembo Stylema της Multistrada στην οποία μπαίνουν τα τακάκια της Panigale. Πίσω έχουμε έναν δίσκο 265mm με πλευστή δαγκάνα της Brembo. Οι αλλαγές στην γεωμετρία φέρνουν και τελείως διαφορετική θέση οδήγησης, που σημαίνει πως έχουν μετακομίσει και τα μαρσπιέ που τώρα είναι τοποθετημένα ψηλότερα και πιο πίσω έτσι ώστε να αφήσουν περιθώριο και για μεγαλύτερη κλίση. Αντίστοιχα το τιμόνι έχει τοποθετηθεί χαμηλότερα καθώς τώρα δεν χρειάζεται να εξυπηρετεί την όρθια θέση οδήγησης, αλλά αντίθετα να μην ενοχλεί όταν ο αναβάτης πλαγιάζει και βγάζει το σώμα εκτός, για αυτό και έχει γίνει και λιγότερο φαρδύ από πριν.

Ο V4 Granturismo της Ducati είναι ό,τι πιο δυνατό υπάρχει στην Crossover αλλά και Adventure κατηγορία με 170 ίππους και σχεδόν 13kg.m ροπή στις 8.750 στροφές. Τα στοιχεία δυναμομέτρησης της προηγούμενης Multistrada V4 αλλά και του Streetfighter V4 που έχουμε πραγματοποιήσει, δεν έχουν εδώ ταύτιση με την Pikes Peak καθώς η Ducati έχει φτιάξει νέες χαρτογραφήσεις για τον κινητήρα. Περιμένουμε φυσικά κάτι ανάμεσα στις πιο πάνω μοτοσυκλέτες, για την Pikes Peak που είναι παραπάνω από αρκετά και για το πλέον απαιτητικό σενάριο οδήγησης. Με κυβισμό 1.160 κυβικών και βάρος μόλις 66,7 κιλών που είναι ελάχιστα πιο πάνω από αντίστοιχες δικύλινδρες άλλων κατασκευαστών αλλά ταυτόχρονα και 1,2 κιλά ελαφρύτερος από τον 1260 V2 της προηγούμενης Pikes Peak έκδοσης! Η απουσία του δεσμοδρομικού συστήματος επιτρέπει υψηλά διαστήματα service για την Multistrada και φυσικά ακολουθεί και η Pikes Peak με έλεγχο βαλβίδων κάθε 60.000 χιλιόμετρα.

Στις νέες χαρτογραφήσεις έρχεται τώρα να προστεθεί και η Race Riding Mode, για πρώτη φορά σε Multistrada. Βασική διαφορά εδώ η επέμβαση του κόφτη που δεν γονατίζει την μοτοσυκλέτα ώστε να μπορείς να κρατήσεις το γκάζι τέρμα ανοικτό σε μικρή ευθεία ανάμεσα από στροφές χωρίς να χάνεις χρόνο ούτε από τις αλλαγές, ούτε όμως και από την επέμβασή του. Το εξαιρετικό quickshifter που ξέρουμε ήδη από το streetfighter V4 υπάρχει τώρα και εδώ με τα ίδια χαρακτηριστικά, σύμφωνα με την Ducati, που σημαίνει πως μπορείς να κατεβάζεις ενώ οι στροφές είναι πολύ ψηλά, έτσι ώστε να εκμεταλλευτείς το φρένο του κινητήρα αλλά και να πλασάρεις την μοτοσυκλέτα για την είσοδο, την ίδια στιγμή που η απόκριση της ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενης γκαζιέρας επίσης αλλάζει και αφαιρεί πόντους από την προοδευτικότητα για να σου δώσει άμεση επιτάχυνση στην επιλογή High Power Mode.

Όλα αυτά τα ρυθμίζεις από την 6,5 ιντσών TFT με τα φοβερά γραφικά, την δυνατότητα διασύνδεσης αλλά και πλήρους πλοήγησης με εμφάνιση κανονικού χάρτη μέσω της αντίστοιχης εφαρμογής, ενώ όπως είπαμε πιο πάνω παραμένουν όλα τα ηλεκτρονικά καλούδια, μαζί και το Adaptive Cruise Control και το Blind Spot Detection. Όλα έχουν προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, όπως και το Ducati Wheelie Control που στα λιγότερο επεμβατικά στάδια επιτρέπει μεγαλοπρεπείς σούζες και απλά ελαχιστοποιεί το ρίσκο για… καπάκι!

Η νέα έκδοση θα είναι διαθέσιμη από τον Δεκέμβριο με την επιλογή τετραετούς εγγύησης και με πλήρη εξοπλισμό που θα περιλαμβάνει και το ραντάρ, εμπρός και πίσω.

 

 

 

 

 

 

 

Ετικέτες

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan
BMW R 1300 R Superhooligan
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

BMW R 1300 R Superhooligan

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

 

BMW R 1300 R Superhooligan

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

​    ​

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.