Ducati Streetfighter V4/S 2020 – EICMA: Πραγματικό, μαχητικό δρόμου!

Η brutal γοητεία του V4
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/10/2019

Το Ducati Streetfighter V4, ανήκει στα μοντέλα του 2020 με την μεγαλύτερη προσμονή, μιας και στο Borgo Panigale είχαν φροντίσει από πολύ νωρίς να τροφοδοτήσουν το κοινό με στοιχεία για την επαναφορά του θρυλικού ονόματος στην γκάμα της. Πριν από λίγο –και αρκετές μέρες πριν την EICMA, όπως είχε αποφασίσει η Ducati- έγινε η επίσημη παρουσίαση όλης της γκάμας, με τις δύο εκδόσεις του Streetfighter V4 και "S", να μονοπωλούν όπως είναι φυσικό το ενδιαφέρον.

Ο σχεδιασμός του βασίστηκε εξ' ολοκλήρου στην ανάδειξη του V4 κινητήρα, με την Ducati να ανακοινώνει τους δύο απλούς άξονες πάνω στους οποίους κινήθηκε: Ο V4 χωρίς ίχνος κοστουμιού κι ένα φαρδύ και ψηλό τιμόνι. Τόσο απλά! Οι μινιμαλιστικοί LED προβολείς τονίζουν και με το παραπάνω την επιθετική σχεδίαση, ενώ δεν παρέλειψαν οι άνθρωποι της Ducati και την αναφορά στο βλέμμα του Joker –επίκαιρο…- που θυμίζουν τα δύο φωτιστικά σώματα. Η έγχρωμη TFT οθόνη έχει διάσταση 5'' και υψηλή ανάλυση, όπως στο Panigale V4, και προσφέρει δύο επιλογές προβολής των ενδείξεων, με ένα μικρό μασκάκι να κρύβει επιμελώς την καλωδίωσή της.

Ειδική αναφορά αξίζουν φυσικά τα αεροδυναμικά φτερά, μια απ' ευθείας σύνδεση με το project της Ducati στα MotoGP, που συνδυάζονται με τους αεραγωγούς πίσω από το ψυγείο, θυμίζοντας τους αντίστοιχους από τα μονοθέσια της F1. Τα αεροδυναμικά βοηθήματα είναι μια… ευγενική προσφορά της Ducati Corse, μετά από μελέτη σε υπολογιστή με προσομοίωση CFD (Computational Fluid Dynamic). Αυτά τα φτερά που θυμίζουν διπλάνο (!) προσφέρουν 28kg κάθετης δύναμης στα 270km/h (20 κιλά εμπρός και 8 κιλά πίσω), ενώ συμβάλλουν και στην απαγωγή της θερμότητας με ένα ποσοστό που κυμαίνεται από 2-10%, ανάλογα με την ταχύτητα.

Η σέλα διαθέτει αφρώδες πάχους 60mm και απέχει 845mm από το έδαφος ενώ έχει αλλάξει –σε σχέση με το Panigale- και η θέση των μαρπιέ για να δημιουργήσει μια πιο άνετη θέση οδήγησης, χωρίς όμως να χάσει τον επιθετικό χαρακτήρα της. Διαφορετικό σχεδιασμό έχει και η ούρα, με το ατσάλινο υποπλαίσιο να στηρίζει τη σέλα, η οποία προσφέρει περισσότερη άνεση στον συνεπιβάτη, αλλά και μεγαλύτερο χώρο για να κινείται ο αναβάτης.

Δεν είναι τυχαία η αναφορά της Ducati στον Joker και το βλέμμα των... δίδυμων LED προβολέων

Ο κινητήρας είναι ο γνωστός V4 Desmosedici Stradale των 1.103cc, ο οποίος αποδίδει 208 ίππους στις 12.750 στροφές, ενώ η μέγιστη ροπή φτάνει τα 12,5kgm στις 11.500 αντίστοιχα. Η τελική μετάδοση είναι, φυσικά, κοντύτερη απ' ό,τι στο Panigale,ενώ όπως σημειώνει η Ducati για τις επιδόσεις, αυτές μπορούν να φτάσουν στα δυσθεώρητα ύψη των 220 ίππων και 13,2kgm με την αγωνιστική, ολόκληρη, εξάτμιση της Akrapovic από την λίστα των Ducati Performance εξαρτημάτων. Τα υπόλοιπα στοιχεία για τον κινητήρα που έχει εξελιχθεί μέσα από τους αγώνες MotoGP είναι ήδη γνωστά, όπως η αντίθετη περιστροφή του στροφάλου για μείωση του γυροσκοπικού φαινομένου με τα αντίβαρα να έχουν διαφορά 70°, ο λόγος συμπίεσης 14:1 και τα αλουμινένια έμβολα με τα τρία ελατήρια.

Σε ό,τι αφορά το πλαίσιο, το Streetfighter ακολουθεί την προηγούμενη προσέγγιση της Ducati στα MotoGP, με ένα μικρό χωροδικτύωμα που ενώνει το λαιμό με τις κεφαλές των πίσω κυλίνδρων και το πάνω μέρος του κάρτερ των μπροστινών κυλίνδρων, με τον κινητήρα δηλαδή να αποτελεί ενεργό μέρος του. Το βάρος του πλαισίου είναι μόλις τέσσερα κιλά, ενώ πάνω στα κάρτερ εδράζεται και το μονόμπρατσο ψαλίδι. Σύμφωνα με την Ducati, η συγκεκριμένη λύση προσφέρει απόλυτα ελεγχόμενη ακαμψία και ελαστικότητες, ενώ έτσι επιτυγχάνεται και η διατήρηση του μικρού πλάτους, ειδικά στην περιοχή της σέλας. Πάνω στον κινητήρα εδράζεται επίσης και το μοχλικό της πίσω ανάρτησης, ενώ το υποπλαίσιο (επίσης χωροδικτύωμα) είναι βιδωμένο πάνω στο πλαίσιο.

Οι αναρτήσεις προέρχονται από την Showa (με ένα ανεστραμμένο Big Piston Fork πιρούνι 43mm που είναι πλήρως ρυθμιζόμενο) και την Sachs (το επίσης πλήρως ρυθμιζόμενο αμορτισέρ), ενώ διαθέτει και σταμπιλιζατέρ της Sachs, με τις ακτινικές δαγκάνες Stylema της Brembo να συμπληρώνουν το σπορ πακέτο. Η έκδοση "S" έχει τις ημι-ενεργητικές αναρτήσεις της Öhlins Smart EC 2.0, με το πιρούνι NIX-30 και το TTX36 αμορτισέρ πίσω, ενώ της ίδιας εταιρείας είναι και το σταμπιλιζατέρ.

Οι τροχοί στην στάνταρ έκδοση είναι αλουμινένιοι χυτοί με πέντε μπράτσα, ενώ στην έκδοση "S" είναι σφυρήλατοι αλουμινένιοι της Marchesini με τρία μπράτσα. Και οι δύο εκδόσεις έχουν ως ελαστικά πρώτης τοποθέτησης τα Pirelli Diablo Corsa II, με διαστάσεις 120/70 ZR17 μπροστά και 200/60 ZR17 πίσω.

Το ρεζερβουάρ των 16 λίτρων, όπως και στο Panigale, εκτείνεται κάτω από τη σέλα, με διαφορετικό ελαφρώς σχεδιασμό σε εκείνο το σημείο προκειμένου να ταιριάξει η σέλα με το περισσότερο αφρώδες. Μπροστά, εκεί που δεν υπάρχει καύσιμο, χρησιμοποιήθηκε ο χώρος για να φιλοξενηθούν όλα τα ηλεκτρονικά συστήματα και η μπαταρία.

Ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός συμπεριλαμβάνει, όπως είναι αναμενόμενο, όλη την αφρόκρεμα του είδους χάρη στην IMU των έξι αξόνων, όπως το cornering ABS EVO (ίδιο με του Panigale V4) τριών επιπέδων, το traction control (DTC EVO2) οκτώ σταδίων που είναι αυτό που χρησιμοποιεί η Ducati στα MotoGP και τα Superbikes με επέμβαση στην ανάφλεξη και την τροφοδοσία, το slide control (DSC) που συνεργάζεται με το DTC και ελέγχει το ποσοστό της πλαγιολίσθησης σε δύο επίπεδα, το wheelie control (DWC EVO) που περιορίζει την ανύψωση του μπροστινού τροχού και το power launch (DPL) που βοηθά στις γρήγορες εκκινήσεις και ρυθμίζεται σε τρία επίπεδα. Για την προστασία του συμπλέκτη, το σύστημα επιτρέπει συγκεκριμένο αριθμό γρήγορων εκκινήσεων, ενώ απενεργοποιείται αυτόματα όταν κουμπώσει η τρίτη σχέση στο κιβώτιο ή όταν φτάσει στη μέγιστη ταχύτητα της εκκίνησης. Επιπλέον, το Streetfighter διαθέτει quickshifter up/down (DQS EVO2) που λαμβάνει υπόψη του και την κλίση της μοτοσυκλέτας για τις αλλαγές, αλλά και σύστημα ελέγχου φρένου του κινητήρα (EBC EVO) τριών επιπέδων, το οποίο είναι ενσωματωμένο στα διαφορετικά riding modes της μοτοσυκλέτας (Race, Sport, Street). Τα δύο πρώτα modes έχουν διαφορετική απόκριση αλλά την ίδια μέγιστη απόδοση στα 208 άλογα, ενώ το Street mode έχει μέγιστη απόδοση στους 155 ίππους και ακόμη πιο γραμμική απόκριση.

Με το Streetfighter V4, η Ducati θέτει σοβαρή υποψηφιότητα για τα σκήπτρα της κατηγορίας και ήδη από τώρα οραματιζόμαστε το επερχόμενο συγκριτικό των super naked…

Το άρθρο συνοδεύεται από πλούσιο φωτογραφικό υλικό στο Gallery

Ετικέτες

KTM 990 Adventure η επιστροφή - Με τον κινητήρα του 990 Duke

Σε δοκιμές στον δρόμο η επόμενη adventure των Αυστριακών
KTM 990 Adventure
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

2/12/2025

Πριν τους κλυδωνισμούς των οικονομικών δυσκολιών, η KTM εργαζόταν σε πολλά νέα μοντέλα, ανάμεσά σε αυτά και η διάδοχος της 890 Adventure, η οποία πλέον φαίνεται πιο κοντά στην παραγωγή, όπως αποκαλύπτουν οι πρόσφατες εμφανίσεις της σε δημόσιο δρόμο.

Η περίοδος αναδιάρθρωσης στις αρχές του 2025 είχε σημαντικό αντίκτυπο στην KTM, με πολλές θέσεις εργασίας να χάνονται, αλλά και τον προσανατολισμό της εταιρείας σε σχέση με τα νέα μοντέλα να  βρίσκεται υπό αμφισβήτηση. Η εταιρεία στο Mattighofen είχε πολλά μέτωπα σε εξέλιξη, για όλες τις μάρκες του ομίλου. Με την πλέον οριστική ανάληψη ηγεσίας από τον μακροχρόνιο συνεργάτη Bajaj, η προσοχή στρέφεται ξανά ξεκάθαρα στον πυρήνα της KTM.

KTM 990 Adventure

Η ανανέωση της 790 Duke και η παρουσίαση της σχεδόν έτοιμης πριν την αναδιάρθρωση 690 Rally δείχνουν να βρίσκονται πολύ κοντά. Κομβικό ρόλο για τη μελλοντική γκάμα θα έχει και η 990 Adventure, της οποίας η εξέλιξη είχε ξεκινήσει πολύ πριν τις διαδικασίες. Καθώς οι adventure μοτοσυκλέτες όλων των μεγεθών, κυρίως στην μικρή και μεσαία κατηγορία, αποτελούν σήμερα το σημαντικότερο τμήμα της αγοράς σε Ευρώπη και Βόρεια Αμερική, η μοτοσυκλέτα αυτή ευθυγραμμίζεται πλήρως με την νέα στρατηγική της KTM.

Ο δικύλινδρος σε σειρα LC8c, που γνωρίζουμε από το 990 Duke, αποτελεί τη βάση. Στο Duke αποδίδει 123 ίππους και έχει πραγματική χωρητικότητα 947 κ.εκ., όμως στην Adventure αναμένεται να φέρει διαφορετική χαρτογράφηση, με λιγότερη ιπποδύναμη αλλά με πιο γεμάτη ροπή χαμηλά και μεσαία χωρίς μεγάλες περαιτέρω διαφορές. Πάντως και οι 124 ίπποι δεν είναι νούμερο που θα ε να φέρει ένα 1000άρη δικύλινδρο στο όριο του.

Η εξάτμιση διαθέτει χαμηλότερο τελικό από αυτό της 790 Adventure, με το ψαλίδι "μπανάνα" να αγκαλιάζει τον συλλέκτη της εξάτμισης. Το πλαίσιο θυμίζει έντονα αυτό του 990 Duke με τις απαραίτητες αλλαγές για την προσαρμογή στο νέο μοντέλο. Tο υποπλαίσιο μοιάζει να είναι και αυτό χυτό αλουμινένιο, όπως και στο 990 Duke, και κάνει το πίσω μέρος της 990 Adventure να μοιάζει μαζεμένο.

Εντυπωσιακή είναι και η σχεδίαση του ψυγείου, που χωρίζεται σε δύο μέρη, προσφέροντας μεγαλύτερη επιφάνεια και καλύτερη ψύξη, λύση που είδαμε πρώτα στη μεγαλύτερη 1390 Super Adventure και πλέον υιοθετείται ευρύτερα. Το αποτέλεσμα είναι φαρδύτερο fairing με μεγαλύτερη κάλυψη.

KTM 990 Adventure

Οι εκδόσεις προπαραγωγής της 990 Adventure δείχνουν μια σαφώς πιο όμορφη και αρμονική μοτοσυκλέτα. Η απουσία των δεξαμενών καυσίμου μπροστά από τα πόδια του αναβάτη, όπως στις 790 και 890 Adventure ή η διακριτικότερη τοποθέτηση τους,  συμβάλλει στην γενικά καθαρότερη εικόνα της μοτοσυκλέτας.

Η συνολική κατεύθυνση είναι εμφανώς πιο μαζεμένη από τη μικρότερη 790 Adventure. Η KTM δείχνει να ακολουθεί μια πιο παραδοσιακή σχεδιαστική φιλοσοφία, που είδαμε ήδη στις νέες 390 Adventure και στην επερχόμενη 690 Rally, με αναφορές στην παράδοση της εταιρείας στους αγώνες Rally και το Dakar.

Το εμπρός μέρος θα είναι πλέον πιο κάθετο και στενό, παραπέμποντας εμφανισιακά σε πύργο πλοήγησης και ξεκάθαρα διαφοροποιημένο από τα 790 και 890 Adventure. Πίσω του δεσπόζει μια μεγάλη, κάθετης διάταξης οθόνη αφής, όπως αυτή που έκανε είδαμε στη 1390 Super Adventure.

KTM 990 Adventure

Ο φωτισμός των πρωτοτύπων αποτελείται ακόμη από δοκιμαστικά φωτιστικά σώματα, αλλά είναι εμφανές από τις γραμμές της μοτοσυκλέτας ότι ο πρόσθιος προβολέας θα καταλαμβάνει λιγότερο χώρο σε σχέση με τα προηγούμενα Adventure.

Το όνομα "990 Adventure" θεωρείται πλέον δεδομένο, αναβιώνοντας μια σειρά που πριν από σχεδόν 20 χρόνια αποτελούσε την κορυφή της γκάμας και οδήγησε στη εξέλιξη της σημερινής 1390 Super Adventure.

Το πότε θα παρουσιαστεί δεν είναι σαφές. Το πρωτότυπο όμως δείχνει ξεκάθαρα ότι η εξέλιξη προχωράει. Από αυτό το σημείο, χρειάζεται αρκετός χρόνος μέχρι τη μαζική παραγωγή όμως, με την επίσημη παρουσίαση του μοντέλου να μην αναμένεται πριν την άνοιξη του 2027.

KTM 990 Adventure