Ducati Streetfighter V4/S 2020 – EICMA: Πραγματικό, μαχητικό δρόμου!

Η brutal γοητεία του V4
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/10/2019

Το Ducati Streetfighter V4, ανήκει στα μοντέλα του 2020 με την μεγαλύτερη προσμονή, μιας και στο Borgo Panigale είχαν φροντίσει από πολύ νωρίς να τροφοδοτήσουν το κοινό με στοιχεία για την επαναφορά του θρυλικού ονόματος στην γκάμα της. Πριν από λίγο –και αρκετές μέρες πριν την EICMA, όπως είχε αποφασίσει η Ducati- έγινε η επίσημη παρουσίαση όλης της γκάμας, με τις δύο εκδόσεις του Streetfighter V4 και "S", να μονοπωλούν όπως είναι φυσικό το ενδιαφέρον.

Ο σχεδιασμός του βασίστηκε εξ' ολοκλήρου στην ανάδειξη του V4 κινητήρα, με την Ducati να ανακοινώνει τους δύο απλούς άξονες πάνω στους οποίους κινήθηκε: Ο V4 χωρίς ίχνος κοστουμιού κι ένα φαρδύ και ψηλό τιμόνι. Τόσο απλά! Οι μινιμαλιστικοί LED προβολείς τονίζουν και με το παραπάνω την επιθετική σχεδίαση, ενώ δεν παρέλειψαν οι άνθρωποι της Ducati και την αναφορά στο βλέμμα του Joker –επίκαιρο…- που θυμίζουν τα δύο φωτιστικά σώματα. Η έγχρωμη TFT οθόνη έχει διάσταση 5'' και υψηλή ανάλυση, όπως στο Panigale V4, και προσφέρει δύο επιλογές προβολής των ενδείξεων, με ένα μικρό μασκάκι να κρύβει επιμελώς την καλωδίωσή της.

Ειδική αναφορά αξίζουν φυσικά τα αεροδυναμικά φτερά, μια απ' ευθείας σύνδεση με το project της Ducati στα MotoGP, που συνδυάζονται με τους αεραγωγούς πίσω από το ψυγείο, θυμίζοντας τους αντίστοιχους από τα μονοθέσια της F1. Τα αεροδυναμικά βοηθήματα είναι μια… ευγενική προσφορά της Ducati Corse, μετά από μελέτη σε υπολογιστή με προσομοίωση CFD (Computational Fluid Dynamic). Αυτά τα φτερά που θυμίζουν διπλάνο (!) προσφέρουν 28kg κάθετης δύναμης στα 270km/h (20 κιλά εμπρός και 8 κιλά πίσω), ενώ συμβάλλουν και στην απαγωγή της θερμότητας με ένα ποσοστό που κυμαίνεται από 2-10%, ανάλογα με την ταχύτητα.

Η σέλα διαθέτει αφρώδες πάχους 60mm και απέχει 845mm από το έδαφος ενώ έχει αλλάξει –σε σχέση με το Panigale- και η θέση των μαρπιέ για να δημιουργήσει μια πιο άνετη θέση οδήγησης, χωρίς όμως να χάσει τον επιθετικό χαρακτήρα της. Διαφορετικό σχεδιασμό έχει και η ούρα, με το ατσάλινο υποπλαίσιο να στηρίζει τη σέλα, η οποία προσφέρει περισσότερη άνεση στον συνεπιβάτη, αλλά και μεγαλύτερο χώρο για να κινείται ο αναβάτης.

Δεν είναι τυχαία η αναφορά της Ducati στον Joker και το βλέμμα των... δίδυμων LED προβολέων

Ο κινητήρας είναι ο γνωστός V4 Desmosedici Stradale των 1.103cc, ο οποίος αποδίδει 208 ίππους στις 12.750 στροφές, ενώ η μέγιστη ροπή φτάνει τα 12,5kgm στις 11.500 αντίστοιχα. Η τελική μετάδοση είναι, φυσικά, κοντύτερη απ' ό,τι στο Panigale,ενώ όπως σημειώνει η Ducati για τις επιδόσεις, αυτές μπορούν να φτάσουν στα δυσθεώρητα ύψη των 220 ίππων και 13,2kgm με την αγωνιστική, ολόκληρη, εξάτμιση της Akrapovic από την λίστα των Ducati Performance εξαρτημάτων. Τα υπόλοιπα στοιχεία για τον κινητήρα που έχει εξελιχθεί μέσα από τους αγώνες MotoGP είναι ήδη γνωστά, όπως η αντίθετη περιστροφή του στροφάλου για μείωση του γυροσκοπικού φαινομένου με τα αντίβαρα να έχουν διαφορά 70°, ο λόγος συμπίεσης 14:1 και τα αλουμινένια έμβολα με τα τρία ελατήρια.

Σε ό,τι αφορά το πλαίσιο, το Streetfighter ακολουθεί την προηγούμενη προσέγγιση της Ducati στα MotoGP, με ένα μικρό χωροδικτύωμα που ενώνει το λαιμό με τις κεφαλές των πίσω κυλίνδρων και το πάνω μέρος του κάρτερ των μπροστινών κυλίνδρων, με τον κινητήρα δηλαδή να αποτελεί ενεργό μέρος του. Το βάρος του πλαισίου είναι μόλις τέσσερα κιλά, ενώ πάνω στα κάρτερ εδράζεται και το μονόμπρατσο ψαλίδι. Σύμφωνα με την Ducati, η συγκεκριμένη λύση προσφέρει απόλυτα ελεγχόμενη ακαμψία και ελαστικότητες, ενώ έτσι επιτυγχάνεται και η διατήρηση του μικρού πλάτους, ειδικά στην περιοχή της σέλας. Πάνω στον κινητήρα εδράζεται επίσης και το μοχλικό της πίσω ανάρτησης, ενώ το υποπλαίσιο (επίσης χωροδικτύωμα) είναι βιδωμένο πάνω στο πλαίσιο.

Οι αναρτήσεις προέρχονται από την Showa (με ένα ανεστραμμένο Big Piston Fork πιρούνι 43mm που είναι πλήρως ρυθμιζόμενο) και την Sachs (το επίσης πλήρως ρυθμιζόμενο αμορτισέρ), ενώ διαθέτει και σταμπιλιζατέρ της Sachs, με τις ακτινικές δαγκάνες Stylema της Brembo να συμπληρώνουν το σπορ πακέτο. Η έκδοση "S" έχει τις ημι-ενεργητικές αναρτήσεις της Öhlins Smart EC 2.0, με το πιρούνι NIX-30 και το TTX36 αμορτισέρ πίσω, ενώ της ίδιας εταιρείας είναι και το σταμπιλιζατέρ.

Οι τροχοί στην στάνταρ έκδοση είναι αλουμινένιοι χυτοί με πέντε μπράτσα, ενώ στην έκδοση "S" είναι σφυρήλατοι αλουμινένιοι της Marchesini με τρία μπράτσα. Και οι δύο εκδόσεις έχουν ως ελαστικά πρώτης τοποθέτησης τα Pirelli Diablo Corsa II, με διαστάσεις 120/70 ZR17 μπροστά και 200/60 ZR17 πίσω.

Το ρεζερβουάρ των 16 λίτρων, όπως και στο Panigale, εκτείνεται κάτω από τη σέλα, με διαφορετικό ελαφρώς σχεδιασμό σε εκείνο το σημείο προκειμένου να ταιριάξει η σέλα με το περισσότερο αφρώδες. Μπροστά, εκεί που δεν υπάρχει καύσιμο, χρησιμοποιήθηκε ο χώρος για να φιλοξενηθούν όλα τα ηλεκτρονικά συστήματα και η μπαταρία.

Ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός συμπεριλαμβάνει, όπως είναι αναμενόμενο, όλη την αφρόκρεμα του είδους χάρη στην IMU των έξι αξόνων, όπως το cornering ABS EVO (ίδιο με του Panigale V4) τριών επιπέδων, το traction control (DTC EVO2) οκτώ σταδίων που είναι αυτό που χρησιμοποιεί η Ducati στα MotoGP και τα Superbikes με επέμβαση στην ανάφλεξη και την τροφοδοσία, το slide control (DSC) που συνεργάζεται με το DTC και ελέγχει το ποσοστό της πλαγιολίσθησης σε δύο επίπεδα, το wheelie control (DWC EVO) που περιορίζει την ανύψωση του μπροστινού τροχού και το power launch (DPL) που βοηθά στις γρήγορες εκκινήσεις και ρυθμίζεται σε τρία επίπεδα. Για την προστασία του συμπλέκτη, το σύστημα επιτρέπει συγκεκριμένο αριθμό γρήγορων εκκινήσεων, ενώ απενεργοποιείται αυτόματα όταν κουμπώσει η τρίτη σχέση στο κιβώτιο ή όταν φτάσει στη μέγιστη ταχύτητα της εκκίνησης. Επιπλέον, το Streetfighter διαθέτει quickshifter up/down (DQS EVO2) που λαμβάνει υπόψη του και την κλίση της μοτοσυκλέτας για τις αλλαγές, αλλά και σύστημα ελέγχου φρένου του κινητήρα (EBC EVO) τριών επιπέδων, το οποίο είναι ενσωματωμένο στα διαφορετικά riding modes της μοτοσυκλέτας (Race, Sport, Street). Τα δύο πρώτα modes έχουν διαφορετική απόκριση αλλά την ίδια μέγιστη απόδοση στα 208 άλογα, ενώ το Street mode έχει μέγιστη απόδοση στους 155 ίππους και ακόμη πιο γραμμική απόκριση.

Με το Streetfighter V4, η Ducati θέτει σοβαρή υποψηφιότητα για τα σκήπτρα της κατηγορίας και ήδη από τώρα οραματιζόμαστε το επερχόμενο συγκριτικό των super naked…

Το άρθρο συνοδεύεται από πλούσιο φωτογραφικό υλικό στο Gallery

Ετικέτες

Πρόταση CFMOTO να αγοράσει την MotoGP ομάδα της KTM!

Οι περικοπές των Ινδών το εισητήριο για την είσοδο των Κινέζων στο MotoGP!
Πρόταση CFMOTO να αγοράσει την MotoGP ομάδα της KTM!
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

12/11/2025

Με την Bajaj να πιάνει το τιμόνι της αυστριακής εταιρείας, η πορεία της KTM στο MotoGP θα μπορούσε να λήξει σχετικά σύντομα με κερδισμένη τη CFMOTO.

Ο ισχυρός ανήρ της ινδικής εταιρείας Rajiv Bajaj, δήλωσε πρόσφατα ότι σχεδιάζει να μειώσει τα έξοδα της KTM στον δρόμο προς την αναδιάρθρωση της εταιρείας στους περισσότερους τομείς, βλέποντας ότι σε κάποιους από αυτούς το ποσοστό μπορεί να ξεπεράσει και το 50%. Σε αυτούς τους τομείς περιλαμβάνονται φυσικά και οι αγωνιστικές δραστηριότητες των Αυστριακών, με την ΚΤΜ να έχει άρρηκτα συνδέσει το όνομά της με τους αγώνες εκτός και εντός ασφάλτου, έχοντας παρουσία και στην πιο πολυέξοδη διοργάνωση του πλανήτη, την κορυφαία κατηγορία του MotoGP. 

Το σλόγκαν της KTM "Ready to Race" είναι άλλωστε αυτό που σκέφτεται κανείς σχεδόν ταυτόχρονα με την ίδια την εταιρεία όταν τη φέρνει στο μυαλό του και όχι άδικα με τους δεκάδες Παγκόσμιους Τίτλους που έχει κερδίσει σχεδόν σε κάθε είδους αγώνα που περιλαμβάνει χώμα.

Στο μεταξύ δεν γίνεται να υπάρξει Rally Dakar χωρίς την KTM, κυριολεκτικά μιλώντας, όπως επίσης τεράστιο θα είναι το πλήγμα αν λείψει από τους χωμάτινους αγώνες. Αντιθέτως τα MotoGP μπορούν χωρίς την KTM και η KTM μπορεί χωρίς τα MotoGP. Να μην το μπερδέψουμε αυτό, στόχος των MotoGP θα ήταν να είναι όλοι εκεί σε σημείο που να μην υπάρχει χώρος για δορυφορικές ομάδες, αλλά από πλευράς αναγκαιότητας δεν συμβαίνει στα MotoGP εκείνο που υπάρχει σε άλλα παγκόσμια πρωταθλήματα, όπως τα Rally με τους συμμετέχοντες μοτοσυκλετιστές στο Dakar να βασίζονται στην εργοστασιακή ομάδα της KTM για ανταλλακτικά κατά την διάρκεια του αγώνα.

Δεν υπάρχει αυτή την στιγμή επίσημη ενημέρωση προς τα έξω, εκείνο που έχει συμβεί, ξεκινώντας την συζήτηση για την πορεία της KTM, είναι διφορούμενες απαντήσεις στελεχών της εργοστασιακής ομάδας προς προμηθευτές για το μέλλον από το 2027 και μετά, όπως επίσης και διευρενητικές επαφές Κινέζων στελεχών σε κατασκευαστή κορυφαίων αναρτήσεων και φρένων. Όλα αυτά είναι αρκετή ένδειξη για να φανεί πως υπάρχει συζήτηση. Το ότι συζητείται όμως, δεν σημαίνει πως συμβαίνει κιόλας ή ότι μπορεί να ευδοκιμήσει. Πιο αναλυτικά:

Η μελλοντική παρουσία της KTM στο MotoGP φαίνεται να βρίσκεται υπό απειλή αν ο Διευθυντής του ινδικού κολοσσού κάνει πράξη όλα του τα λεγόμενα με την ίδια την Bajaj να μην έχει πρόθεση, τουλάχιστον σύμφωνα με τις δηλώσεις του Rajiv, να αγωνιστεί στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου, ούτε στις μικρότερες κατηγορίες Moto2 και Moto3.

Η KTM Racing αποτελεί ξεχωριστή εταιρεία μέσα στον πρώην όμιλο του Pierer και η πώλησή της για τον εξορθολογισμό των οικονομικών της KTM ήταν ένα από τα πρώτα σενάρια που ακούστηκαν. Εκείνη την περίοδο θα ήταν ανόητο να συνέβαινε και έδειχνε και λάθος από πλευράς των δημοσιοευμάτων γιατί πολύ απλά είχε εξασφαλισμένους πόρους που κανείς δεν μπορούσε να τους αγγίξει. Σε αντίθεση με τη Bajaj όμως που δεν έχει ούτε την γκάμα, ούτε στηρίζεται επικοινωνιακά σε κάτι τέτοιο, η KTM δεν υπήρξε μέχρι σήμερα και δεν μπορεί να υπάρξει ούτε στο μέλλον χωρίς να συμμετέχει σε αγώνες, γενικά. Άρα αν φύγει από τα MotoGP δεν σημαίνει πως δεν θα συνεχίσει στα Rally.

Η Bajaj μπορεί να βλέπει μόνο λογιστικά νούμερα και να μην ενδιαφέρεται για τα MotoGP, όμως δεν ισχύει αυτό για τον άλλο μεγάλο συνέταιρο -τουλάχιστον ακόμη- των Αυστριακών, τη CFMOTO. Η κινέζικη εταιρεία η οποία φέτος με την ομάδα της Aspar Team πάλεψε ξανά για την κορυφή στη Moto3 -πέρσι πήρε το πρωτάθλημα ο "δικός" της David Alonso - έχει ως όνειρο να γίνει ο πρώτος Κινέζος κατασκευαστής που θα έχει παρουσία στην κορυφαία κατηγορία και στο αγωνιστικό του πρόγραμμα συνεργάζεται με την KTM.

Ο ευκολότερος τρόπος για τη CFMOTO, για να πετύχει τον στόχο της είναι να αγοράσει ολόκληρη την εργοστασιακή ομάδα της KTM Racing στο MotoGP, μαζί με τα δικαιώματα χρήσης για οτιδήποτε έχει εξελίξει, ή εξελίσσει η εταιρεία για το κορυφαίο πρωτάθλημα των δύο τροχών. Η Bajaj γνωρίζει καλά ότι οι αγώνες αποτελούν μέρος του DNA της KTM και δεν πρόκειται να εξαλείψει εντελώς τη χρηματοδότηση των αγωνιστικών της δραστηριοτήτων. Όμως αν ο Rajiv Bajaj υλοποιήσει αυτά που έχει ανακοινώσει, τότε η KTM Factory Racing δεν αποκλείεται να καταλήξει στην αγκαλιά της CFMOTO. 

Προς το παρόν πάντως η εξέλιξη της μοτοσυκλέτας με τον κινητήρα των 850 κ.εκ. συνεχίζεται κανονικά και αυτό κρατά ψηλά και την αξία της ομάδας, με την υπάρχουσα μοτοσυκλέτα να βελτιώνεται συνεχώς υπό τις οδηγίες του Pedrosa, ενώ η KTM θα συμμετέχει σίγουρα ως κατασκευαστής στα MotoGP και την ερχόμενη σεζόν. Τότε λήγει και το υπάρχον συμβόλαιο με τους διοργανωτές με την Bajaj να μην θέλει να μπει σε διαδικασίες που μπορεί να της στοιχίσουν περισσότερα από αυτά που θέλει να περικόψει. Από το 2027 λοιπόν, ίσως θα μπορούσε να κάνει την κίνησή της η CFMOTO και να γράψει ιστορία.

Πληροφορίες θέλουν επίσης την Κίνα να εξετάζεται εκ νέου για να μπει στο καλεντάρι του MotoGP, με το 2008 να ήταν η τρίτη και τελευταία μέχρι στιγμής χρονιά που είδαμε αγώνα εκεί. Αυτά τα τελευταία 17 χρόνια έχουν αλλάξει πολλά στην κινέζικη κουλτούρα γύρω από τους δύο τροχούς, αναμφίβολα γύρω από τις μεγαλύτερου κυβισμού μοτοσυκλέτες και φυσικά στις πωλήσεις. Εκείνη την περίοδο δεν υπήρχε μοτοσυκλετιστική κουλτούρα στην Κίνα και παρά τον τεράστιο πληθυσμό δεν γέμιζαν τις κερκίδες. Είμαστε μάρτυρες μίας ταχύτατης αλλαγής, ένα κύμα μοτοσυκλετισμού που η CFMOTO το έχει σερφάρει πρώτη από τους τοπικούς κατασκευαστές. Την τελευταία εξαετία χτίζουν την μία πίστα πίσω από την άλλη και τρέχουν σε ενιαία πρωταθλήματα με CFMOTO. Ταξιδεύουν για πρώτη φορά με μοτοσυκλέτες κάνοντας εσωτερικό τουρισμό και φυσικά χτίζουν γκάμα εκεί που δεν υπήρχε στις μάρκες τους. Λογικό είναι να εξαπλώνονται πλέον και αγωνιστικά, το μόνο που ξαφνιάζει είναι η ταχύτητα με την οποία προχωρούν οι εξελίξεις, τρεις φορές μεγαλύτερη από αυτό που έχουμε δει στο παρελθόν.

Οι συζητήσεις λοιπόν οδηγούνται προς την κατεύθυνση να δούμε αγώνα εντός Κίνας και μάλιστα με κινέζικη εταιρεία να έχει αγωνιστική ομάδα με δική της, πλέον, μοτοσυκλέτα. Σύμφωνα με πληροφορίες η CFMOTO είναι και εκείνη που φαίνεται πως πιέζει τους διοργανωτές για την επιστροφή της Κίνας στο MotoGP, συμπληρώνοντας έτσι τα κομμάτια του παζλ.

Ετικέτες