Honda CBR1000RR 2020: Αποκλειστικές πληροφορίες

Σημαντικά βελτιωμένο, έτοιμο για WSBK!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/9/2019

Όπως έχετε διαπιστώσει, διαβάζοντας τις τελευταίες εξελίξεις μέσα από το site μας, οι πληροφορίες μας σχετικά με τα νέα μοντέλα του 2020 προέρχονται από απόλυτα έγκυρες πηγές, και η περίπτωση του επερχόμενου Honda Fireblade δεν αποτελεί εξαίρεση. Είμαστε σε θέση να ξέρουμε με απόλυτη βεβαιότητα νέες πληροφορίες σχετικά με την ναυαρχίδα της Big-H στα superbikes, οι οποίες σιγά-σιγά συμπληρώνουν την εικόνα του παζλ που έχει αρχίσει να δημιουργείται εδώ και καιρό.

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, είχαμε γράψει εδώ και καιρό σχετικά με την φημολογούμενη παρουσίαση ενός RVF1000, ενός V4 superbike δηλαδή, που δημιουργούσε πολλά ερωτηματικά για την συνέχιση του τετρακύλινδρου εν σειρά superbike της Honda. Με τις πληροφορίες που συλλέξαμε από τότε, είχαμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όποια κι αν είναι η τύχη του project, δεν πρόκειται να επηρέαζε την ύπαρξη του Fireblade, για το οποίο η Big-H θα έπρεπε να φροντίσει την ουσιαστική του βελτίωση προκειμένου να μπορεί να αντιμετωπίσει στα ίσα τον ανταγωνισμό. Ένα το κρατούμενο…


Πριν λίγους μήνες, πιο συγκεκριμένα στα τέλη του Ιουλίου, ολοκληρώθηκε ο επεισοδιακός οκτάωρος αγώνας αντοχής στην Suzuka, όπου η ομάδα της Honda κατέλαβε τελικά την τρίτη θέση. Το ίδιο το αποτέλεσμα δεν είναι τόσο σημαντικό, όσο το γεγονός ότι η συγκεκριμένη ομάδα αποτελούσε μια πρόβα τζενεράλε για την πλήρη εμπλοκή του HRC με ένα μικρό και ευέλικτο σχήμα, που θα ήταν ο "μπούσουλας" για τις αντίστοιχες εργοστασιακές ομάδες στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Endurance και φυσικά στο Motul WSBK, όπως μάθαμε από τις "πηγές" μας.
Προσθέστε τώρα σ' αυτό κι άλλο ένα κομμάτι του παζλ, με την ηχηρή μεταγραφή του Alvaro Bautista από την επιτυχημένη του παρθενική χρονιά στην Ducati, στην εργοστασιακή ομάδα της Honda για την επόμενη χρονιά. Μάλιστα, όπως δήλωσε και ο ίδιος, πήρε διαβεβαιώσεις από το εργοστάσιο ότι η μοτοσυκλέτα με την οποία θα συμμετέχει στο πρωτάθλημα της επόμενης σεζόν, θα είναι μια πολύ πιο ισχυρή μοτοσυκλέτα, αντάξια του ανταγωνισμού.
Αυτό ακριβώς επιβεβαιώσαμε κι εμείς μέσω των αποκλειστικών πληροφοριών που εξασφαλίσαμε. Μάθαμε δηλαδή ότι η μοτοσυκλέτα θα αποτελέσει μια εξαιρετική βάση για τους αγώνες των παγκοσμίων και εθνικών πρωταθλημάτων, με πολλές επί μέρους αλλαγές που έχουν επιφέρει βελτιώσεις τόσο στην απόδοση, όσο και στην συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας (να θυμίσουμε εδώ τις πατέντες που έχει καταθέσει η Honda για σύστημα μεταβλητού χρονισμού, αλλά και άμεσου ψεκασμού). Σίγουρα ΔΕΝ θα είναι V4 (αν και οι πληροφορίες μας δεν έκαναν λόγο για το αν θα υπάρξει κάποια στιγμή και μια τέτοια, διαφορετική εναλλακτική από την Honda) επιβεβαιώνοντας και το δικό μας ρεπορτάζ για τις μοτοσυκλέτες που δεν θα δούμε φέτος), αλλά θα διατηρήσει το concept του τετρακύλινδρου εν σειρά.

Αμέσως μετά από αυτή την πληροφόριση, διέρρευσαν και οι πιο πρόσφατες πατέντες που κατέθεσε η Honda για ενεργά αεροδυναμικά βοηθήματα. Μάλιστα, από την πρώτη κιόλας ανάγνωση των πατεντών, διαπιστώνει κανείς ότι εξωτερικά ελάχιστα πράγματα μένουν ίδια σε σχέση με το απερχόμενο μοντέλο. Το φαίρινγκ είναι πλήρως επανασχεδιασμένο με πολύ ισχυρούς δεσμούς με το αντίστοιχο του RC213V από τα MotoGP. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία είναι η κεντρική εισαγωγή του αέρα, που είναι ακριβώς ίδια με του RC213V, όπου τροφοδοτεί με φρέσκο αέρα υπό πίεση το φιλτροκούτι ώστε να δημιουργηθεί το φαινόμενο του ram-air. Στις πατέντες όμως φαίνεται ότι μέσα σ' αυτή την εσοχή που δημιουργείται είναι τοποθετημένος ένας μικρός παραλληλόγραμμος προβολέας, πάνω στην ίδια λογική με τους RC213V-S, ο οποίος αποτελεί μέρος του εξοπλισμού δρόμου -και κατ' επέκταση της έγκρισης τύπου- δίχως να επηρεάζει σημαντικά το αγωνιστικό look της μοτοσυκλέτας. Οι καθρέφτες όμως και η βάση της πινακίδας δεν είναι τόσο εύκολο να καλυφθούν, όπως φαίνεται και από τα σχέδια.

Το πιο σημαντικό στοιχείο των πατεντών είναι το σύστημα ενεργών αεροδυναμικών βοηθημάτων με τα γνωστά σε όλους "φτερά", τα οποία όμως προχωρούν τον σχεδιασμό τους στο επόμενο επίπεδο. Όπως μπορεί να δει κανείς, υπάρχουν τέσσερα αεροδυναμικά φτερά, τοποθετημένα εκατέρωθεν του φαίρινγκ πίσω από ένα σταθερό κομμάτι του που έχει "κυμματοειδή" σχεδίαση. Η καινοτομία εδώ είναι αυτά τα φτερά έχουν την δυνατότητα να ανοίγουν και να κλείνουν, ανάλογα με τις απαιτήσεις τις μοτοσυκλέτα για την αύξηση ή τη μείωση των κάθετων δυνάμεων στο μπροστινό σύστημα. Είθναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να συνεισφέρουν μεγάλα ποσοστά της λεγόμενης "downforce" κατά τη διάρκεια της επιτάχυνσης ή των δυνατών φρένων και των στροφών, αλλά όταν η μοτοσυκλέτα είναι στην ευθεία και θέλει την μέγιστη ταχύτητα, αυτά βοηθήματα δυσκολεύουν το έργο της αυξάνοντας την αεροδυναμική αντίσταση. Για να μην συμβεί αυτό, τα σχέδια από τις πατέντες δείχνουν ότι μπορούν να κλείσουν και να κρυφτούν στο πλάι του φαίρνγκ. Είναι ένα εξαιρετικά απλό σύστημα σε ό,τι αφορά την λειτουργία του το οποίο χρησιμοποιεί ντίζες και δύο σερβομηχανισμούς. Για λόγους ασφάλειας, σε περίπτωση δηλαδή βλάβης του ηλεκτρικού κυκλώματος ή των μηχανισμών, τα "φτερά" είναι σχεδιασμένα να παραμένουν στην ανοιχτή θέση, προκειμένου να προσφέρουν το μέγιστο της κάθετης δύναμης.

Στους κανονισμούς των MotoGP αναφέρεται ρητά ότι ένα τέτοιο σύστημα απαγορεύεται, καθώς τα αεροδυναμικά φτερά πρέπει να είναι σταθερά τοποθετημένα και να αποτελούν μέρος του φαίρινγκ. Στο Motul WSBK όμως, που αποτελεί και τον ξεκάθαρο στόχο της Honda Με το Fireblade, δεν υπάρχει αντίστοιχος περιορισμός, παρά μόνο ότι τα αεροδυναμικά βοηθήματα θα θεβρούνται νόμιμα αν είναι τοποθετημένα από την αρχή στις μοτοσυκλέτες που έχουν έγκριση τύπου για την Ευρώπη, την Ιαπωνία και την Βόρεια Αμερική". Παρ' όλα αυτά όμως, υπάρχει περίπτωση η Honda να μην μπορεί να διεκδικήσει τα πρωτεία για την συγκεκριμένη τεχνολογία, καθώς και η Aprilia έχει ασχοληθεί με το θέμα των ενεργών αεριδυναμικών βοηθημάτων, όπως είχε ανακοινώσει και στα χαρακτηριστικά του πρωτότυπου RS660 που είχε δείξει πέρσι και το οποίο αναμένεται να μπει στην παραγωγή και να αποτελέσει μοντέλο του 2020, ενώ δεν αποκλείεται να δούμε κάτι αντίστοιχο και στο superbike RSV4. Σ' αυτό το σημείο, να θυμίσουμε ότι παρόμοια τεχνολογία (όχι ακριβώς ίδια, αλλά στο σκεπτικό ότι αλλάζει η ροή του αέρα μέσα από τις αεροτομές με κλαπέτα) έχει εφαρμοστεί εδώ και πολλά χρόνια στα αυτοκίνητα, με πρώτο το Lamborghini Huracan Performante και το σύστημα "ala" του ιταλικού εργοστασίου.

Ελπίζουμε πολύ σύντομα να είμαστε σε θέση να αποκαλύψουμε περισσότερες πληροφορίες και λεπτομέρειες, για να μαθαίνετε πρώτοι –όπως πάντα- τις εξελίξεις.

KTM 1390 Super Duke RR Track – Mόνο πίστα με 196 άλογα για 180 κιλά

Η ισχυρότερη μοτοσυκλέτα παραγωγής που έχει φτιάξει ποτέ η ΚΤΜ προορίζεται για μόλις 100 τυχερούς
 KTM 1390 SUPER DUKE RR TRACK
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/4/2026

Εν αρχή ήταν το Beast, το 1390 Super Duke R των 190 ίππων για 212 κιλά, ενώ πριν από λίγες μέρες η ΚΤΜ μας σέρβιρε τη εκλεκτή έκδοση RR που ξεφορτώνεται 11 κιλά και τα αναπληρώνει με αξιοζήλευτα περιφερειακά σε μια περιορισμένη παραγωγή 350 μοτοσυκλετών για όλον τον κόσμο.

Αν αυτά δεν αρκούν για να εντυπωσιάσουν, η ΚΤΜ είχε κρατημένο έναν ακόμη άσο στο μανίκι: το 1390 Super Duke RR Track, το πρώτο μοντέλο της σειράς Super Duke που δεν βγάζει πινακίδα, κατασκευασμένο στο χέρι στο Mattighofen με ακόμη πιο μικρή παραγωγή: μόλις 100 τέτοιες μοτοσυκλέτες θα βγουν από την αυστριακή γραμμή παραγωγής.

 KTM 1390 SUPER DUKE RR TRACK

Η βάση του νέου κοσμήματος της ΚΤΜ είναι το 1390 Super Duke RR, από το οποίο το πρώτο και βασικότερο που έκαναν οι Αυστριακοί ήταν να πετάξουν ο,τιδήποτε υπάρχει για να δικαιολογεί την έκδοση πινακίδων κυκλοφορίας. Το RR Track προορίζεται αποκλειστικά για πίστα, στημένο με βάση τις προδιαγραφές της FIM και με προφανέστερο προσόν το ακόμη χαμηλότερο βάρος από το RR μοντέλο.

Συγκεκριμένα, η ΚΤΜ μας λέει πως το 1390 Super Duke RR Track έχει ξεφορτωθεί εννιά κιλά από το ζύγι του RR, το οποίο με τη σειρά του απείχε 11 κιλά από το ανάλογο R μοντέλο. Αυτό μας κάνει συνολικά 20 κιλά να χωρίζουν το βασικό 1390 Super Duke R από το αγωνιστικό RR Track, το οποίο δηλώνει 180 κιλά χωρίς καύσιμο, ή περίπου 193 κιλά με τα 17.5 λίτρα βενζίνης που χωρά στο ρεζερβουάρ του.

 KTM 1390 SUPER DUKE RR TRACK

Το κέρδος στη ζυγαριά έχει προέλθει κυρίως από την απουσία εξοπλισμού δρόμου, αλλά συνεπικουρείται από μια σειρά εκλεκτότατων περιφερειακών που περιλαμβάνουν ανθρακονημάτινα κουστούμια, ζάντες μαγνησίου, ολόσωμη εξάτμιση τιτανίου Akrapovič Evolution Line, βίδες από τιτάνιο σε πολλά σημεία του κινητήρα και της μοτοσυκλέτας, καθώς και μια νέα μικρότερη έγχρωμη οθόνη TFT 4.2 ιντσών (8,8 το RR).

Ο LC8 V2 75 μοιρών κινητήρας των 1.350 cc αποδίδει εδώ λίγο παραπάνω από το RR, φτάνοντας στους 196 ονομαστικούς ίππους και 15,4 χιλιογραμμόμετρα ροπής, χάρη στη νέα εξάτμιση και τις αποκλειστικές νέες χαρτογραφήσεις που τη συνοδεύουν, απαλλαγμένος από τα βαρίδια των προδιαγραφών.

 KTM 1390 SUPER DUKE RR TRACK

Παράλληλα διατηρείται ο πλούτος του 1390 Super Duke RR με τις αναρτήσεις WP Pro Components που περιλαμβάνουν το Closed Cartridge πιρούνι 8548 και το αμορτισέρ 8750 που εξελίχθηκε ειδικά για το RR, φρένα με τετραπίστονες ακτινικές monobloc δαγκάνες Brembo HyPure Sport σε δίσκους 320 mm και πολυρυθμιζόμενες μανέτες με το σύστημα MCS (multiple-click system), καθώς και ελαστικά Michelin Power Performance Slick.

Η ΚΤΜ θα κατασκευάσει το 1390 Super Duke RR Track σε μόνο 100 κομμάτια, τα οποία θα αρχίσουν να βγαίνουν από τη γραμμή παραγωγής του Mattighofen από τον Μάιο του 2026.

Ετικέτες