Πέντε μοντέλα που ΔΕΝ θα δούμε το 2020

Για να ξέρουμε τι μας περιμένει
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/7/2019

Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να ξεκαθαρίσουμε λίγο το τοπίο σχετικά με το ποια μοντέλα που περιμένουμε και έχουν δημιουργήσει μεγάλη προσμονή, δεν θα δούμε του χρόνου. Ας ξεκινήσουμε με μια από τις πιο πολυσυζητημένες μοτοσυκλέτες που είναι σίγουρο ότι δεν θα μπει στην παραγωγή το 2020.

No1: Suzuki GSX-1300R Hayabusa

Το Hypersport μοντέλο της Suzuki μετρά 20 χρόνια απ' τη δημιουργία του, το 1999, και ήταν η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής με τελική μεγαλύτερη από 300km/h. Έκτοτε δέχτηκε αρκετές ανανεώσεις, ενώ το 2008 παρουσιάστηκε και η τελευταία πλέον γενιά της για την ευρωπαϊκή αγορά. Να τονίσουμε πως η Hayabusa συνεχίζει να παράγεται κανονικά αλλά πλέον δεν πληροί της προδιαγραφές Euro4 της Ε.Ε., με αποτέλεσμα να είναι διαθέσιμη μόνο σε συγκεκριμένες αγορές παγκοσμίως. Όπως έχουμε γράψει στο παρελθόν η Suzuki δουλεύει πάνω στη δημιουργία της τρίτης γενιάς της θρυλικής Hypersport μοτοσυκλέτας και καταθέτει ανά τακτά χρονικά διαστήματα πατέντες γι' αυτή. Τα πράγματα όμως έχουν ξεφύγει, διότι οι περισσότεροι με το που δουν τις πατέντες τις συνδέουν με τον άμεσο ερχομό του μοντέλου, όμως στην πραγματικότητα δεν θα γίνει το 2020 αλλά το 2021. Όποτε οι επεξεργασμένες φωτογραφίες και τα διάφορα video που υπάρχουν στο διαδίκτυο με το νέο Hayabusa εξοπλισμένο με turbo κινητήρα και πιο αιχμηρή εμφάνιση, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

 

No2: Suzuki Recursion

Το φουτουριστικό, αλλά με κλασική συνάμα σχεδίαση, concept της Suzuki κοντεύει να κλείσει δεκαετία, από τότε που εμφανίστηκε πρώτη φορά. Ήταν εξοπλισμένο με έναν δικύλινδρο κινητήρα turbo 600cc, με έναν επικεφαλής εκκεντροφόρο και τράβηξε την προσοχή του κοινού, όμως δεν το είδαμε ποτέ να παίρνει “σάρκα και οστά”. Το εργοστάσιο απ’ το Hamamatsu συνεχίζει όλα αυτά τα χρόνια την εξέλιξη τόσο του κινητήρα, που μεγάλωσε σε κυβισμό και απέκτησε δύο επικεφαλής εκκεντροφόρους, όσο και του πλαισίου με ενεργό ρόλο στο σύστημα εισαγωγής του αέρα στον κινητήρα, που είδαμε στις πιο πρόσφατες πατέντες της. Παρ' όλα αυτά παραμένει σχεδόν απίθανο να το δούμε στο άμεσο μέλλον. Γενικότερα η Suzuki έχει βάλει μπροστά -από πέρσι κιόλας- ένα πενταετές πλάνο για τη δημιουργία ενός νέου εργοστασίου 40 στρεμμάτων που θα ενισχύσει τις δυνατότητές της στην παραγωγή νέων μοντέλων και στην εξέλιξή τους. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που δεν παρουσιάζει τόσα πολλά νέα μοντέλα συγκριτικά με το πιο ένδοξο παρελθόν της. Άλλος ένα είναι ότι έχει στρέψει την προσοχή της στις ασιατικές αγορές, στις οποίες επενδύει περισσότερο (με πιο πρόσφατη τη δημιουργία του Gixxer250) με αποτέλεσμα αυτό να έχει αντίκτυπο στα μοντέλα που προορίζονται για την παγκόσμια αγορά και κατ’ επέκταση την συρρίκνωση της γκάμας της.

 

No3 & No4: Kawasaki SC-01 Spirit Charger και SC-02 Soul Charger

Τέσσερα χρόνια έχουν περάσει απ’ το Tokyo Motor Show και την έκθεση στο Μιλάνο, τότε που η Kawasaki παρουσίασε ένα σκίτσο και έναν κινητήρα από μελλοντικά concept της, τα οποία δεν έχουν ξαναεμφανιστεί. Με αφορμή τη δημιουργία των H2 και H2R παρουσίασε τον κινητήρα του SC-01 Spirit Charger, έναν τετρακύλινδρο κινητήρα, υπερτροφοδοτούμενο και μικρότερο από 1.000cc. Στο Μιλάνο αργότερα, παρουσίασε μόνο ένα σκίτσο απ’ το SC-02 Soul Charger, χωρίς να μπαίνει σε λεπτομέρειες. Έκτοτε, το ιαπωνικό περιοδικό Young Machine έχει ασχοληθεί αρκετά με τα concept της Kawasaki και έχει δημιουργήσει ψηφιακά επεξεργασμένες εικόνες, που εικάζουν πώς θα ήταν η μοτοσυκλέτα αν έμπαινε στην παραγωγή. Μάλιστα, το έχει μετονομάσει σε Mach και έχει επεξεργαστεί τον κινητήρα του ZX-6R, βάζοντάς του ένα αντίστοιχο σύστημα υπερτροφοδότησης σαν αυτό του H2. Ως προς την εμφάνιση παραπέμπει σε αυτήν των ομώνυμων μοντέλων απ’ τα 80ies, ενώ οι τροχοί είναι ακτινωτοί και δείχνουν μεγαλύτεροι από 17 ίντσες. Η αλήθεια είναι πως η Kawasaki Heavy Industries έχει όλη την τεχνογνωσία και τις εγκαταστάσεις να δημιουργήσει μια μοτοσυκλέτα σαν αυτή, όμως μέχρι στιγμής δεν έχει δώσει νέα σημάδια πως ενδιαφέρεται για κάτι τέτοιο.

 

No5: Honda RVF1000R

Το σενάριο της δημιουργία της RVF1000R δεν είναι αποτελεί κάποιο τρανταχτό νέο. Συζητήθηκε αρχικά μετά την δημιουργία της απλησίαστης σε τιμή RCV213-S, ενώ έκτοτε έχει απασχολήσει πολλές φορές την επικαιρότητα. Το 2017 μάλιστα, η Honda είχε καταθέσει πατέντες σχετικά με την εξέλιξη μιας μοτοσυκλέτας με V4 κινητήρα και τότε για ακόμη μια φορά το Young Machine έσπευσε να δημιουργήσει άλλη μια ψηφιακή απεικόνιση για το πως θα ήταν η έκδοση παραγωγής. Το πρώτο εξάμηνο του 2019 έχει ήδη περάσει και αρκετές ιστοσελίδες του ξένου τύπου έχουν αναφερθεί στην παρουσίαση του μοντέλου φέτος, όμως η Honda δεν έχει δείξει κάποιο νέο σχέδιό της. Βέβαια, το γεγονός ότι μιλάμε για τη Honda, που είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση επειδή είναι πάρα πολύ προσεκτική ώστε να μην διαρρέουν τα μυστικά της, κάνει τα πράγματα πιο δύσκολα. Σίγουρα, η έλευση των προδιαγραφών Euro5 και το γεγονός ότι φέτος το CBR1000RR Fireblade SP2 πάει άπατο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motul WSBK, καθώς είναι απ’ τις πιο απαρχαιωμένες τεχνολογικά μοτοσυκλέτες στο θεσμό, αποτελούν δύο απ’ τους πιο σημαντικούς λόγους να δούμε την RVF1000R στην παραγωγή το 2020. Απ’ την άλλη η σιωπή της Honda αφήνει αρκετά ερωτηματικά και γι' αυτό το λόγο και την αφήσαμε τελευταία στη λίστα μας, κρατώντας πάντα μικρό καλάθι.

Τα νέα μοντέλα που θα δούμε σχεδόν σίγουρα στην αγορά το 2020 είναι το KTM 390 Adventure, ενώ πολύ πιθανό είναι να συνοδευτεί απ’ τον ερχομό του SMC 790. Απ’ τη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου περιμένουμε τον ερχομό του νέου Suzuki V-Strom 1000, που ο κατασκοπευτικός φακός το έχει ήδη φωτογραφίσει σε προχωρημένο στάδιο της εξέλιξής του. Ακόμη, η πράσινη ιαπωνική εταιρεία ετοιμάζει την επαναφορά των θρυλικών τετρακύλινδρων μοτοσυκλετών των 250cc και τα πράγματα πλέον είναι αρκετά προχωρημένα σχετικά με το Ninja 250. Όμως το μικρό τετρακύλινδρο superbike είναι πολύ πιθανό να μην έρθει στην ευρωπαϊκή αγορά αλλά να περιοριστεί μόνο στις ασιατικές αγορές, εκεί που το δικύλινδρο Honda CBR250RR έχει κάνει πάταγο. Ακόμη, αναμένουμε την έλευση των νέων μοντέλων της Harley Davidson, όπως το Bareknuckle, καθώς και τα υπόλοιπα νέα της μοντέλα.

EICMA: Zontes 2κύλινδρη σειρά σκούτερ 552 - Με δίπλωμα Α2 τελικά και 47 ίππους

4 μοντέλα με μπροστάρη το crossover 552G, όλα με αλουμινένιο πλαίσιο - Μόλις 185 κιλά το ελαφρύτερο όλων 552H
EICMA 2026 Zontes 552G, 552Z, 552S, 552H
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

6/11/2026

Στο Μιλάνο η Zontes είχε φυσικά και τα δικύλινδρα σκούτερ της σειράς 552 που είδαμε για πρώτη φορά πέρσι και αναμένουμε το πρώτο από αυτά στην ελληνική αγορά μέχρι το τέλος του έτους.

Όλα τα δικύλινδρα σκούτερ της σειράς 552 χρησιμοποιούν την ίδια βάση αναφορικά με το κινητήρα και το αλουμινένιο πλαίσιό τους. Ο δικύλινδρος εν σειρά κρατήθηκε τελικά κάτω από τα 50 άλογα για τις ευρωπαϊκές εκδόσεις των σκούτερ της Zontes, μια συνειδητή κίνηση από την κινέζικη εταιρεία ώστε τα μοντέλα της να είναι προσβάσιμα και από αναβάτες που έχουν στα χέρια τους δίπλωμα κατηγορίας Α2. Με λόγο συμπίεσης 11:1, ο κινητήρας αποδίδει 47 ίππους από 531 κ.εκ. και 5,71 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 7.250 και 5.500 σ.α.λ. αντίστοιχα.

EICMA 2026 Zontes 552G, 552Z, 552S, 552H
552G

 

Ο κινητήρας με το ride-by-wire γκάζι χρησιμοποιεί και αντικραδασμικό άξονα για να μειώσει τους ενοχλητικούς κραδασμούς που θα μπορούσαν να φτάσουν στον αναβάτη, ενώ το πιστόνι του είναι σφυρήλατο και οι κατασκευασμένοι από αλουμίνιο κύλινδροι έχουν κεραμική επίστρωση με στόχο την αύξηση της αντοχής αλλά και την καλύτερη διαχείριση της θερμότητας αναφορικά με την απαγωγής της. Ο κινητήρας είναι τοποθετημένος σταθερά πάνω στο πλαίσιο, ωστόσο η μετάδοση αποτελεί μέρος του ψαλιδιού -όπως έκανε και η Yamaha με το RW350- με τον ιμάντα της να είναι σε μπάνιο λαδιού. Έτσι έχουμε καλύτερη κατανομή των μαζών έναντι των συμβατικών σκούτερ με τα 552 να βρίσκονται σαφώς πιο κοντά σε αυτή το σημείο σε μοντέλα όπως το Yamaha TMAX.

Για την επιβράδυνση το κύριο έργο το αναλαμβάνουν 4πίστονες δαγκάνες ακτινικής τοποθέτησης που συνδυάζονται με δίσκους διαμέτρου 265 χλστ. (276 στο 552G) και πίσω δίσκο ίδιας διαμέτρου. Στις αναρτήσεις βλέπουμε ανεστραμμένο πιρούνι και μονό αμορτισέρ με το πρώτο να έχει διαδρομή στα 120 χλστ. (140 στο 552G) και το δεύτερο 45 χλστ. (49 στα 552Τ-Z/S και 54 στο crossover -θα μάθουμε σε δεύτερο χρόνο τι διαδρομή τροχού δίνουν).

EICMA 2026 Zontes 552G, 552Z, 552S, 552H
552H

 

Ο κοινός εξοπλισμός όλων των 552 είναι αναμενόμενα πλούσιος και περιλαμβάνει ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη ζελατίνα, traction control, διπλοκάναλο ABS, TPMS σύστημα παρακολούθησης πίεσης ελαστικών, ηλεκτρικά ανοιγόμενη τάπα ρεζερβουάρ, θερμαινόμενα γκριπ και θερμαινόμενη σέλα, δύο χαρτογραφήσεις για τον κινητήρα, τεχνολογία NFC που επιτρέπει την ενεργοποίηση του σκούτερ και μέσω smartphone. Στο 552G βλέπουμε επιπλέον ατσάλινα προστατευτικά κάγκελα, όπως και αλουμινένιες προστασίες για τον κινητήρα και το ψαλίδι.

Στους τροχούς, το 552Η, το πιο σπορ και ελαφρύ από όλες τις εκδόσεις, έχει χυτές ζάντες αλουμινίου 15 ιντσών εμπρός και πίσω με ελαστικά 120/70 και 160/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Παράλληλα το βάρος του βρίσκεται στα 185 κιλά πλήρες υγρών, ένα νούμερο εντυπωσιακά χαμηλό για τα δεδομένα των maxi σκούτερ το οποίο και θα διασταυρώσουμε στις ζυγαριές ακριβείας του ΜΟΤΟ. Για αυτό το σκούτερ η Zontes δίνει κατανάλωση 4,3 λτ./100 χλμ. και ύψος σέλας στα 760 χλστ.

EICMA 2026 Zontes 552G, 552Z, 552S, 552H
552S

 

Ακολουθούν τα 552Z και 552S τα οποία αλλάζουν τον εμπρός τροχό τους με 17άρη και έρχονται έτσι πιο κοντά στα πρότυπα των μοτοσυκλετών, με τα ελαστικά να παραμένουν στις ίδιες διαστάσεις με του H. Για το Z το βάρος ανεβαίνει στα 205 κιλά, πλήρες υγρών, όσο και για το S, με τις διαφορές μεταξύ τους να είναι κυρίως αισθητικής φύσεως. Και τα δύο φροντίζουν περισσότερο για την άνεση του αναβάτη και του συνεπιβάτη, ενώ το S δείχνει να προσφέρει λίγο καλύτερη κάλυψη από τον αέρα. Το Z και το S έχουν το ίδιο ύψος σέλας στα 770 χλστ. και ίδια επίσημη κατανάλωση στα 4,3 λτ./100 χλμ.

Το μοντέλο που θα έχει λογικά και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην ελληνική αγορά, αν κρίνουμε από την πορεία του μονοκύλινδρου G368 αλλά και τη γενικότερη φρενίτιδα που επικρατεί για τα crossover/adventure σκούτερ είναι το 552G. Είναι το βαρύτερο από όλα καθώς ζυγίζει επίσημα 215 κιλά και είναι το μόνο που έχει προβολείς ομίχλης και ακτινωτούς τροχούς, με τον εμπρός να έχει διάμετρο 17 ίντσες για τη ζάντα του όσο και του μικρότερου αδερφού. Έχει παράλληλα και την ψηλότερη σέλα από τα τέσσερα, η απόσταση της όμως παραμένει λογική στα 780 χλστ., αλλά και τις μεγαλύτερες διαδρομές για τις αναρτήσεις του. Και εδώ η επίσημη κατανάλωση δεν αλλάζει, στα 4,3 λτ./100 χλστ., ούτε το ρεζερβουάρ των 16 λίτρων, το οποίο προσφέρει αυτονομία 350+ χιλιομέτρων.

EICMA 2026 Zontes 552G, 552Z, 552S, 552H
552Z

 

Ετικέτες