Honda CBR1000RR 2020: Αποκλειστικές πληροφορίες

Σημαντικά βελτιωμένο, έτοιμο για WSBK!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/9/2019

Όπως έχετε διαπιστώσει, διαβάζοντας τις τελευταίες εξελίξεις μέσα από το site μας, οι πληροφορίες μας σχετικά με τα νέα μοντέλα του 2020 προέρχονται από απόλυτα έγκυρες πηγές, και η περίπτωση του επερχόμενου Honda Fireblade δεν αποτελεί εξαίρεση. Είμαστε σε θέση να ξέρουμε με απόλυτη βεβαιότητα νέες πληροφορίες σχετικά με την ναυαρχίδα της Big-H στα superbikes, οι οποίες σιγά-σιγά συμπληρώνουν την εικόνα του παζλ που έχει αρχίσει να δημιουργείται εδώ και καιρό.

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, είχαμε γράψει εδώ και καιρό σχετικά με την φημολογούμενη παρουσίαση ενός RVF1000, ενός V4 superbike δηλαδή, που δημιουργούσε πολλά ερωτηματικά για την συνέχιση του τετρακύλινδρου εν σειρά superbike της Honda. Με τις πληροφορίες που συλλέξαμε από τότε, είχαμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όποια κι αν είναι η τύχη του project, δεν πρόκειται να επηρέαζε την ύπαρξη του Fireblade, για το οποίο η Big-H θα έπρεπε να φροντίσει την ουσιαστική του βελτίωση προκειμένου να μπορεί να αντιμετωπίσει στα ίσα τον ανταγωνισμό. Ένα το κρατούμενο…


Πριν λίγους μήνες, πιο συγκεκριμένα στα τέλη του Ιουλίου, ολοκληρώθηκε ο επεισοδιακός οκτάωρος αγώνας αντοχής στην Suzuka, όπου η ομάδα της Honda κατέλαβε τελικά την τρίτη θέση. Το ίδιο το αποτέλεσμα δεν είναι τόσο σημαντικό, όσο το γεγονός ότι η συγκεκριμένη ομάδα αποτελούσε μια πρόβα τζενεράλε για την πλήρη εμπλοκή του HRC με ένα μικρό και ευέλικτο σχήμα, που θα ήταν ο "μπούσουλας" για τις αντίστοιχες εργοστασιακές ομάδες στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Endurance και φυσικά στο Motul WSBK, όπως μάθαμε από τις "πηγές" μας.
Προσθέστε τώρα σ' αυτό κι άλλο ένα κομμάτι του παζλ, με την ηχηρή μεταγραφή του Alvaro Bautista από την επιτυχημένη του παρθενική χρονιά στην Ducati, στην εργοστασιακή ομάδα της Honda για την επόμενη χρονιά. Μάλιστα, όπως δήλωσε και ο ίδιος, πήρε διαβεβαιώσεις από το εργοστάσιο ότι η μοτοσυκλέτα με την οποία θα συμμετέχει στο πρωτάθλημα της επόμενης σεζόν, θα είναι μια πολύ πιο ισχυρή μοτοσυκλέτα, αντάξια του ανταγωνισμού.
Αυτό ακριβώς επιβεβαιώσαμε κι εμείς μέσω των αποκλειστικών πληροφοριών που εξασφαλίσαμε. Μάθαμε δηλαδή ότι η μοτοσυκλέτα θα αποτελέσει μια εξαιρετική βάση για τους αγώνες των παγκοσμίων και εθνικών πρωταθλημάτων, με πολλές επί μέρους αλλαγές που έχουν επιφέρει βελτιώσεις τόσο στην απόδοση, όσο και στην συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας (να θυμίσουμε εδώ τις πατέντες που έχει καταθέσει η Honda για σύστημα μεταβλητού χρονισμού, αλλά και άμεσου ψεκασμού). Σίγουρα ΔΕΝ θα είναι V4 (αν και οι πληροφορίες μας δεν έκαναν λόγο για το αν θα υπάρξει κάποια στιγμή και μια τέτοια, διαφορετική εναλλακτική από την Honda) επιβεβαιώνοντας και το δικό μας ρεπορτάζ για τις μοτοσυκλέτες που δεν θα δούμε φέτος), αλλά θα διατηρήσει το concept του τετρακύλινδρου εν σειρά.

Αμέσως μετά από αυτή την πληροφόριση, διέρρευσαν και οι πιο πρόσφατες πατέντες που κατέθεσε η Honda για ενεργά αεροδυναμικά βοηθήματα. Μάλιστα, από την πρώτη κιόλας ανάγνωση των πατεντών, διαπιστώνει κανείς ότι εξωτερικά ελάχιστα πράγματα μένουν ίδια σε σχέση με το απερχόμενο μοντέλο. Το φαίρινγκ είναι πλήρως επανασχεδιασμένο με πολύ ισχυρούς δεσμούς με το αντίστοιχο του RC213V από τα MotoGP. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία είναι η κεντρική εισαγωγή του αέρα, που είναι ακριβώς ίδια με του RC213V, όπου τροφοδοτεί με φρέσκο αέρα υπό πίεση το φιλτροκούτι ώστε να δημιουργηθεί το φαινόμενο του ram-air. Στις πατέντες όμως φαίνεται ότι μέσα σ' αυτή την εσοχή που δημιουργείται είναι τοποθετημένος ένας μικρός παραλληλόγραμμος προβολέας, πάνω στην ίδια λογική με τους RC213V-S, ο οποίος αποτελεί μέρος του εξοπλισμού δρόμου -και κατ' επέκταση της έγκρισης τύπου- δίχως να επηρεάζει σημαντικά το αγωνιστικό look της μοτοσυκλέτας. Οι καθρέφτες όμως και η βάση της πινακίδας δεν είναι τόσο εύκολο να καλυφθούν, όπως φαίνεται και από τα σχέδια.

Το πιο σημαντικό στοιχείο των πατεντών είναι το σύστημα ενεργών αεροδυναμικών βοηθημάτων με τα γνωστά σε όλους "φτερά", τα οποία όμως προχωρούν τον σχεδιασμό τους στο επόμενο επίπεδο. Όπως μπορεί να δει κανείς, υπάρχουν τέσσερα αεροδυναμικά φτερά, τοποθετημένα εκατέρωθεν του φαίρινγκ πίσω από ένα σταθερό κομμάτι του που έχει "κυμματοειδή" σχεδίαση. Η καινοτομία εδώ είναι αυτά τα φτερά έχουν την δυνατότητα να ανοίγουν και να κλείνουν, ανάλογα με τις απαιτήσεις τις μοτοσυκλέτα για την αύξηση ή τη μείωση των κάθετων δυνάμεων στο μπροστινό σύστημα. Είθναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να συνεισφέρουν μεγάλα ποσοστά της λεγόμενης "downforce" κατά τη διάρκεια της επιτάχυνσης ή των δυνατών φρένων και των στροφών, αλλά όταν η μοτοσυκλέτα είναι στην ευθεία και θέλει την μέγιστη ταχύτητα, αυτά βοηθήματα δυσκολεύουν το έργο της αυξάνοντας την αεροδυναμική αντίσταση. Για να μην συμβεί αυτό, τα σχέδια από τις πατέντες δείχνουν ότι μπορούν να κλείσουν και να κρυφτούν στο πλάι του φαίρνγκ. Είναι ένα εξαιρετικά απλό σύστημα σε ό,τι αφορά την λειτουργία του το οποίο χρησιμοποιεί ντίζες και δύο σερβομηχανισμούς. Για λόγους ασφάλειας, σε περίπτωση δηλαδή βλάβης του ηλεκτρικού κυκλώματος ή των μηχανισμών, τα "φτερά" είναι σχεδιασμένα να παραμένουν στην ανοιχτή θέση, προκειμένου να προσφέρουν το μέγιστο της κάθετης δύναμης.

Στους κανονισμούς των MotoGP αναφέρεται ρητά ότι ένα τέτοιο σύστημα απαγορεύεται, καθώς τα αεροδυναμικά φτερά πρέπει να είναι σταθερά τοποθετημένα και να αποτελούν μέρος του φαίρινγκ. Στο Motul WSBK όμως, που αποτελεί και τον ξεκάθαρο στόχο της Honda Με το Fireblade, δεν υπάρχει αντίστοιχος περιορισμός, παρά μόνο ότι τα αεροδυναμικά βοηθήματα θα θεβρούνται νόμιμα αν είναι τοποθετημένα από την αρχή στις μοτοσυκλέτες που έχουν έγκριση τύπου για την Ευρώπη, την Ιαπωνία και την Βόρεια Αμερική". Παρ' όλα αυτά όμως, υπάρχει περίπτωση η Honda να μην μπορεί να διεκδικήσει τα πρωτεία για την συγκεκριμένη τεχνολογία, καθώς και η Aprilia έχει ασχοληθεί με το θέμα των ενεργών αεριδυναμικών βοηθημάτων, όπως είχε ανακοινώσει και στα χαρακτηριστικά του πρωτότυπου RS660 που είχε δείξει πέρσι και το οποίο αναμένεται να μπει στην παραγωγή και να αποτελέσει μοντέλο του 2020, ενώ δεν αποκλείεται να δούμε κάτι αντίστοιχο και στο superbike RSV4. Σ' αυτό το σημείο, να θυμίσουμε ότι παρόμοια τεχνολογία (όχι ακριβώς ίδια, αλλά στο σκεπτικό ότι αλλάζει η ροή του αέρα μέσα από τις αεροτομές με κλαπέτα) έχει εφαρμοστεί εδώ και πολλά χρόνια στα αυτοκίνητα, με πρώτο το Lamborghini Huracan Performante και το σύστημα "ala" του ιταλικού εργοστασίου.

Ελπίζουμε πολύ σύντομα να είμαστε σε θέση να αποκαλύψουμε περισσότερες πληροφορίες και λεπτομέρειες, για να μαθαίνετε πρώτοι –όπως πάντα- τις εξελίξεις.

Triumph Trident 800 2026: Η μεγάλη αδερφή της 660 με 113,5 ίππους [Video+Gallery]

Με προγράμματα οδήγησης, Cornering Traction Control/ABS, συνδεσιμότητα κ.α.
Triumph
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/10/2025

Η Triumph παρουσίασε τη νέα Trident 800, τη νέα naked μεσαίου κυβισμού με βάρος κάτω από 200 κιλά και ισχύ στους 113,5 ίππους που γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ της Trident 660 και της σπορ Street Triple 765.

Με την Trident 800 η Triumph εκμεταλλεύεται τον νέο τρικύλινδρο 800άρη κινητήρα της και επιχειρεί να κάνει αυτό που έκανε, με επιτυχία, με το Tiger 800 κάνοντας όλες τις απαραίτητες αλλαγές στο πλαίσιο και τα περιφερειακά του 660 για να δημιουργήσει ένα πακέτο εξίσου καλό και ισορροπημένο στον δρόμο αλλά με περισσότερη ισχύ.

Στην καρδιά της Trident 800 βρίσκεται ο νέος τρικύλινδρος κινητήρας 798 κ.εκ. της Triumph, που αποδίδει 113,5 hp στις 10.750 σ.α.λ. και 8,56 kg.m ροπής στις 8.500 σ.α.λ.

Ο κινητήρας είναι ο ίδιος που φέρει και η Tiger Sport 800 και σας έχουμε παρουσιάσει στο τεύχος 699 του MOTO και διακρίνεται για την εξαιρετική λειτουργία του και τον μοναδικό του ήχο. Ο στροφαλοφόρος άξονας και οι μπιέλες είναι σφυρήλατες και τα έμβολα υψηλής συμπίεσης, σχεδιασμένα για να μεγιστοποιούν την απόδοση και την αντοχή.

Το πλαίσιο είναι ατσάλινο και συνδυάζεται με ένα ανεστραμμένο ρυθμιζόμενο πιρούνι 41 χιλιοστών της Showa με διαδρομή 120 mm μπροστά και με ένα ρυθμιζόμενο monoshock αμορτισέρ της Showa με διαδρομή 130 mm πίσω. Πιρούνι και αμορτισέρ ρυθμίζονται ως προς την προφόρτιση των ελατηρίων τους και την απόσβεση επαναφοράς και εκτός από τον σαφώς ισχυρότερο κινητήρα, αυτή είναι η πρώτη μεγάλη διαφορά έναντι της μικρότερης Trident 660 που έχει αναρτήσεις χωρίς ρυθμίσεις, εκτός από την προφόρτιση ελατηρίου του αμορτισέρ της.

Όσον αφορά το σύστημα πέδησης, μπροστά βρίσκουμε τετραπίστονες ακτινικές δαγκάνες με δίσκους 310 mm και πίσω μονοπίστονη δαγκάνα με δίσκο 220 mm και αυτή είναι η δεύτερη μεγάλη διαφορά με τη μικρότερη αδερφή που φέρει συμβατικής τοποθέτησης δαγκάνες με δύο έμβολα έκαστη.

Οι δύο μοτοσυκλέτες είναι πολύ κοντά αναφορικά στις διαστάσεις και τα γεωμετρικά τους χαρακτηριστικά, αν και η Triumph εργάστηκε επάνω στο πλαίσιο σχεδόν από την αρχή και δεν "πέταξε" απλά τον μεγαλύτερης χωρητικότητας κινητήρα σε εκείνο της 660. Το τιμόνι είναι φαρδύτερο και ανεβάζει το πλάτος από τα 815 στα 795 χλστ., ενώ "απειροελάχιστες" είναι οι διαφορές στα υπόλοιπα με το μεταξόνιο να βρίσκεται στα 1.402 χλστ. (1.401 στην 660), την κάστερ στις 24,5 μοίρες (24,6) και το ίχνος στα 108 χλστ. (107 χλστ.). Τέλος, η σέλα παραμένει χαμηλά στα 810 χλστ. μόλις 5 χλστ. ψηλότερη από εκείνη της Trident 660.

H Triumph υποστηρίζει πως η νέα Trident 800 ζυγίζει 198 κιλά γεμάτη, με την χωρητικότητα του ρεζερβουάρ να βρίσκεται στα 14 λίτρα, 8 κιλά περισσότερα από την 660.

Η τρικύλινδρη naked είναι πολύ καλά εξοπλισμένη  αφού διαθέτει 3 διαφορετικά riding modes, Optimised Cornering ABS, Optimised Cornering Traction Control, συνδεσιμότητα Bluetooth My Triumph, cruise control, οθόνη TFT 3,5 ιντσών, φώτα  LED και quickshifter διπλής κατεύθυνσης.

Τα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης είναι της Michelin και η μοτοσυκλέτα θα είναι διαθέσιμη σε τρεις χρωματισμούς: Ash Grey με λεπτομέρειες Diablo Red, Carnival Red με πινελιές Graphite και Jet Black.

Η Trident 800 είναι διαθέσιμη για παραγγελία και θα φτάσει στα καταστήματα τον Μάρτιο του 2026.