Honda CBR1000RR-R Fireblade και CBR1000RR-SP 2020- EICMA: Με προδιαγραφές MotoGP [video]

Mπιέλες τιτανίου και εξάτμιση Akrapovic στη βασική έκδοση!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/11/2019

Άργησε μερικά χρόνια, αλλά με την ολοκαίνουρια γενιά του Fireblade για το 2020 η Honda μπαίνει δυνατά στο τεχνολογικό παιχνίδι των superbike. Τα νέα υπερσύγχρονα ηλεκτρονικά είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου. Τα εντυπωσιακά νέα έρχονται μέσα από τον νέο κινητήρα που έχει σχεδιαστεί πάνω σε ένα λευκό φύλλο χαρτιού χρησιμοποιώντας όλη την τεχνογνωσία και τεχνολογία που ανέπτυξε η Honda για την RC213V-S. Ακόμα και η βασική έκδοση RR-R (triple R την αποκαλούν) έχει μπιέλες τιτανίου που είναι 50% πιο ελαφριές από τις σφυρήλατες του προηγούμενου μοντέλου. Βέβαια είναι και πιο μικρές σε μέγεθος, αφού το νέο Fireblade έχει μόλις 48,5mm διαδρομή εμβόλου (ο παλιός κινητήρας είχε 55,1mm) και 81mm διάμετρο (ο παλιός είχε 76mm), που είναι και το όριο το οποίο θέτουν οι κανονισμοί των MotoGP.

Στόχος βέβαια είναι η επίτευξη υψηλών στροφών που με την σειρά τους παράγουν περισσότερους ίππους. Επειδή όμως οι πολλές στροφές δημιουργούν και πολλές τριβές που “τρώνε” άλογα, η νέα Fireblade είναι η πρώτη μοτοσυκλέτα ευρείας παραγωγής που οι εκκεντροφόροι της έχουν σκλήρυνση επιφάνειας λοβών DLC (Diamond Like Carbon). Η τεχνολογία αυτή αναπτύχθηκε για τους εκκεντροφόρους της εξωτικής RC213V-S των 200.000 ευρώ. Άλλη μια διαφορά του νέου κινητήρα προς όφελος της ευστροφίας με όσο το δυνατόν λιγότερες τριβές και απώλειες, είναι τα ενδιάμεσα κοκκοράκια μεταξύ των λοβών των εκκεντροφόρων και στα “ποτηράκια” των καινούριων ελαφρύτερων βαλβίδων, όπου αθροιστικά μειώνουν κατά 75% το βάρος των κινούμενων μερών στην κεφαλή. Ίδιου επιπέδου προσοχή στη λεπτομέρεια δόθηκε και στο κάτω τμήμα του κινητήρα, όπου και πάλι χρησιμοποιώντας την τεχνογνωσία που ανέπτυξαν για την RS213V-S , μείωσαν δραματικά τις απώλειες δύναμης από εσωτερικές τριβές, αλλά και την κίνηση του αέρα και του λαδιού.

Η βασική έκδοση έχει τις νέες ακτινικές δαγκάνες της Nissin (Η SP έχει Brembo)
 

Η θεωρητική σχέση συμπίεσης έφτασε στο 13:1, δείγμα της “αγριεμένης” ρύθμισης του χρονισμού των εκκεντροφόρων. Οι άγριοι εκκεντροφόροι και οι πολλές στροφές όμως δημιουργούν ισχυρές δυνάμεις στο σύστημα κίνησης των εκκεντροφόρων. Για να ξεπεραστεί αυτό το πρόβλημα, η Honda σχεδίασε ένα υβριδικό σύστημα με αλυσίδα και γρανάζια, που έχει ως αποτέλεσμα την μείωση του συνολικού μήκους της αλυσίδας, οπότε αυξάνεται η αντοχή της. Μαζί με την εξάτμιση 4-2-1 της Akrapovic, η μέγιστη ιπποδύναμη εκτοξεύτηκε στους 214 ίππους στις 14.500 στροφές, καθιστώντας την νέα Fireblade την ισχυρότερη τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα της Honda, αλλά και την ισχυρότερη ιαπωνική superbike αυτή τη στιγμή.

Δείτε στο τέλος του άρθρου το video από την παρουσίαση και το πλήρες φωτογραφικό υλικό

Μάλιστα για να βελτιώσουν ακόμα περισσότερο την απόδοση του Ram-air και την τροφοδοσία του κινητήρα με φρέσκο αέρα, έβγαλαν την συμβατική κλειδαριά και έβαλαν σύστημα keyless για να μην παρεμβάλεται τίποτα στην οδό που ακολουθεί ο αέρας από την μπροστινή εισαγωγή! Η απόσταση μεταξύ των βαλβίδων εισαγωγής και των πεταλούδων του ride by wire ψεκασμού έχει μειωθεί κατά 13% για πιο άμεση απόκριση στο γκάζι.

Τα ηλεκτρονικά βοηθήματα βασίζονται στο νέο hardware της Bosch που χρησιμοποιούν σχεδόν όλοι οι κατασκευαστές σε αυτή την κατηγορία και χάρη στην IMU με αισθητήρες επιτάχυνσης 6 κατευθύνσεων, γνωρίζει με ακρίβεια τη θέση της μοτοσυκλέτα στο χώρο και αναλόγως επεμβαίνουν τα ηλεκτρονικά. Το launch control είναι το μόνο καινούριο παιχνίδι που δεν είχε το προηγούμενο μοντέλο με το παλιάς τεχνολογίας hard ware της Bosch, αλλά έχει τώρα το Triple X… συγγνώμη το RR-R.

Στο τομέα του πλαισίου, η μεγάλη διαφορά εντοπίζεται στο μήκος του ψαλιδιού που είναι 30,5mm πιο μακρύ, φτάνοντας τα 622,7mm. Παρ’ ότι μεγαλύτερο, ζυγίζει ακριβώς το ίδιο όσο το παλιό και είναι 18% πιο ανθεκτικό στη στρέψη, 9% στις κάθετες δυνάμεις, αλλά 11% πιο ενδοτικό στις πλάγιες δυνάμεις ώστε να προσφέρει περισσότερη αίσθηση όταν η μοτοσυκλέτα πλαγιάζει.

Μεγάλη υπερηφάνεια στην Honda έχουν για την αεροδυναμική του νέου Fireblade, όπου δηλώνουν πως με συντελεστή οπισθέλκουσας 0,27 είναι η πιο αεροδυναμική στην κατηγορία της αυτή τη στιγμή. Φυσικά έχει και φτεράκια τύπου MotoGP που βελτιώνουν τη σταθερότητα στις υψηλές ταχύτητες.

Η διαφορά της έκδοσης SP από την βασική βρίσκεται στις ημί-ενεργητικές αναρτήσεις δεύτερης γενιά της Ohlins, αντί για τις συμβατικές αναρτήσεις της Showa. Εδώ να πούμε πως στα τεχνικά χαρακτηριστικά φαίνεται πως επιτέλους η Honda θα βάλει κανονικά ακριβά ελαστικά  (Pirelli Supercorsa SP ή Bridgestone RS10 ανάλογα την αγορά) αντί για τα... προστατευτικά ζαντών που είχαν έως τώρα οι μοτοσυκλέτες της. Επίσης το πίσω ελαστικό έγινε 200/55-17 αντί για την “τουριστική” διάσταση 190/50-17.

Τεχνικά χαρακτηριστικά CBR1000RRR

ENGINE
Type
Liquid-cooled 4-stroke 16-valve DOHC Inline-4
Engine Displacement (cm³)
999.9cc
No. of Valves per Cylinder
4
Bore ´ Stroke (mm)
81mm x 48.5mm
Compression Ratio
13.0 x 1
Max. Power Output
160kW @ 14,500
Max. Torque
113Nm @ 12,500
Oil Capacity
4.0L
FUEL SYSTEM
Carburation
PGM-DSFI
Fuel Tank Capacity
16.1L
Fuel Consumption
16.0km/litre
ELECTRICAL SYSTEM
Starter
Electric
Battery Capacity
12-6 YTZ7S
DRIVETRAIN
Clutch Type
Wet, multiplate hydraulic clutch with assist slipper
Transmission Type
6-speed
Final Drive
Chain
FRAME
Type
Aluminium composite twin spar
CHASSIS
Dimensions (L x W x H)
2100 x 745 x 1140mm
Wheelbase
1455mm
Caster Angle
24o
Trail
102mm
Seat Height
830mm
Ground Clearance
115mm
Kerb Weight
201kg
SUSPENSION
Type Front
Showa Telescopic inverted fork with an inner tube diameter of 43 mm, and a Big Piston Front Fork with preload, compression and rebound adjustment, 120mm stroke
Type Rear
Unit Pro-Link with gas-charged HMAS damper featuring 10-step preload and stepless compression and rebound damping adjustment, 137mm stroke.
Showa Balance-Free Rear Cushion with preload, compression and rebound adjustment.
WHEELS
Rim Size Front
17 inch x 3.5
Rim Size Rear
17 inch x 6.0
Tyres Front
120/70-ZR17
Pirelli Diablo Supercorsa SP
Bridgestone RS11
Tyres Rear
200/55-ZR17
Pirelli Diablo Supercorsa SP
Bridgestone RS11
BRAKES
ABS System Type
2 Channel
Front
330mm disc with radial-mount 4-piston Nissin caliper
Rear
220mm disc with 2-piston Brembo caliper
INSTRUMENTS & ELECTRICS
Instruments
TFT-LCD
Security System
HISS
Headlight
LED
Taillight
LED

ααp>

Ετικέτες

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!

Το Tenere 700 ενδυναμώνεται και γίνεται το κέντρο μίας οικογένειας!
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/9/2026

Κάλλιο αργά παρά ποτέ, για την περίπτωση του Tenere που 7 χρόνια μετά την εμφάνισή του, ενδυναμώνει την θέση του στην γκάμα της Yamaha και γίνεται το κέντρο μίας νέας οικογένειας η οποία θα έχει και εισαγωγικό μοντέλο αλλά και επόμενο βήμα.

Με αυτό τον τρόπο όσοι από τους ήδη κατόχους Tenere 700, επιθυμούν την αναβάθμιση, δεν θα σκέπτονται να φύγουν από την αγκαλιά της Yamaha, μην έχοντας άλλη διέξοδο όταν αποφασίσουν πως θέλουν κάτι περισσότερο σε δύναμη και ταξιδιωτικές δυνατότητες.

Αντίστοιχα η τεράστια απήχηση των μικρο-μεσαίων ON-OFF, που επιθυμούμε την επάνοδό τους από το 2018 όταν συρρικνώθηκε η κατηγορία με λιγότερα προσφερόμενα μοντέλα, μέχρι να γιγαντωθεί τώρα εκ νέου, έχει αφήσει την Yamaha χωρίς μερίδιο και αντίστοιχα χωρίς εισαγωγικό μοντέλο. Μία δηλαδή πρόταση για εκείνον που δεν θέλει να προχωρήσει απευθείας στην μεσαία κατηγορία ή για κάποιον που θέλει μία δεύτερη, μικρότερη σε κυβισμό και απαιτήσεις μοτοσυκλέτα.

Αυτό το κενό θα καλύψει ένα νέο τελείως μοντέλο με κινητήρα που βασίζεται στην σειρά των τριακοσαριών, αρκετά όμως βελτιωμένος και με μεγαλύτερη χωρητικότητα, ώστε να τοποθετείται ταυτόχρονα μακριά από το Tenere 700 αλλά να έχει και την απαραίτητη ιπποδύναμη για να ανταπεξέλθει στον ισχυρό ανταγωνισμό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούτε πως η Yamaha ετοιμάζεται να μεγαλώσει την οικογένεια των Tenere. Ειδικά για το Tenere 900 οι φήμες γιγαντώθηκαν πριν λίγες ημέρες όταν η Yamaha προανήγγειλε μία παρουσίαση στο πλαίσιο της EICMA με υπόσχεση για νέα μοντέλα και εκεί εμφανίστηκε ένα «τρικύλινδρο καρδιογράφημα» κάνοντας τους πάντες να ελπίζουν σε ένα νέο Tenere 900.

Αντίστοιχα όμως έχουμε πει και παλαιότερα πως προετοιμάζεται ένα μικρό Tenere. Η διαφορά είναι πως τώρα έχουμε περισσότερη βεβαιότητα για το τι θα δούμε το 2027, ασχέτως με το τι θα εμφανιστεί αρχικά στην EICMA. Το μικρότερο των Tenere είναι μία εξίσου πολύ καλή πρόταση που μάλιστα έχει αργήσει κιόλας και θα έπρεπε να είναι ήδη εδώ.

Οι πληροφορίες μας λένε πως το μικρότερο των Tenere θα είναι στα 430 κυβικά και μπορεί να ονομάζεται Tenere 450 με έναν κινητήρα που θα δούμε και σε street μοντέλα. Αναμένεται να συνεχίζει στις αξίες του Tenere 700, καθώς το μεσαίο θα είναι πάντα το επίκεντρο της οικογένειας αυτής και εκείνο που θα δέχεται τις περισσότερες εξελίξεις πρώτο.

Για το Tenere 900 ο κινητήρας υπάρχει, αν και θα έχει σίγουρα μία ανανέωση και προσαρμογή της απόκρισης για τα νέα του καθήκοντα. Η τεχνογνωσία είναι επίσης το μόνο σίγουρο πως δεν λείπει, χρειαζόταν μονάχα εκείνη η αποφασιστικότητα που απουσιάζει γενικά από τους Ιάπωνες κατασκευαστές και αυτό το γράφω βάση προηγούμενης συζήτησης με πρώην υψηλόβαθμα στελέχη της Yamaha Ευρώπης που είχαν τότε παραδεχτεί ότι δοκίμαζαν ένα τέτοιο μοντέλο. Διότι οι δοκιμές αυτές πράγματι είχαν γίνει πριν χρόνια για ένα μεγάλο Tenere βασισμένο στους τωρινούς κινητήρες και όχι στο αποτυχημένο εμπορικά Super Tenere. Εκείνο το μοντέλο που πήρε πολύ μικρή βαθμολογία από εμάς όταν κυκλοφόρησε, από την πρώτη στιγμή και αποδείχτηκε αργότερα από την παγκόσμια εμπορική του πορεία πως είχαμε δίκιο, βαθμολογήθηκε χαμηλά και από τα ίδια αυτά στελέχη, λέγοντας πως οφείλουν να φτιάξουν κάτι καλύτερο. Παρότι το Super Tenere υπήρξε μία ευχάριστη μοτοσυκλέτα για ταξίδια σε ανοικτούς δρόμους, δεν ήταν ούτε σπορ ούτε είχε την παραμικρή ικανότητα στο χώμα, εκτός και αν το σύγκρινε κανείς με Varadero, με προγενέστερες μοτοσυκλέτες. Η κατηγορία εξελίχθηκε πολύ πιο γρήγορα και η Yamaha έμεινε χωρίς κανένα μοντέλο στην γκάμα της για τα μεγάλα ON-OFF.

Για χρόνια το Yamaha Tenere 700 σήκωσε μόνο του όλη την αντιπροσώπευση της Yamaha στις Adventure μοτοσυκλέτες και το έκανε περισσότερο από επάξια, κρατώντας όχι μόνο την Yamaha στο επίκεντρο, αλλά μεγαλώνοντας ολόκληρη την κατηγορία, φέρνοντας νέο κόσμο! Κι αυτό η Yamaha δεν το εξαργύρωνε όσο θα έπρεπε, καθώς δεν έδινε ευκαιρία για το επόμενο βήμα, σε εκείνους που σκεφτόντουσαν κάτι τέτοιο. Κάτι αντίστοιχο έχει η Triumph στην γκάμα της και μάλιστα σε πάρα πολλές εκδόσεις, έχοντας έτσι δει πως μπορεί να ταιριάξει και να συγκριθεί τόσο με την αμέσως επόμενη κατηγορία στα έως 1.100 κυβικά, απέναντι σε V-Strom 1050 και Africa Twin, αλλά και στα νέα μοντέλα που έρχονται από την Κίνα και χτίζουν την κατηγορία από τα 800 κυβικά και έως τα 1.000 αυτή την στιγμή.

Μένει να δούμε αν η Yamaha θα τα εμφανίσει ταυτόχρονα ή θα εστιάσει σε ξεχωριστές ημερομηνίες αποκάλυψης για τα νέα μοντέλα στην ON-OFF γκάμα της.

Παράλληλα αναμένουμε και περισσότερες επιλογές στην Sport Touring σειρά όπου και εκεί υπάρχει διαθέσιμος κινητήρας αλλά και μπόλικη τεχνογνωσία. Ένα ντυμένο τετρακύλινδρο MT-10 θα ήταν μία εξαιρετική προσθήκη στην γκάμα της Yamaha και ταυτόχρονα θα άνοιγε την πύλη και για μία νέα έκδοση του Tracer, που θα μπορούσε να απαντήσει στον νέο ανταγωνισμό από Honda και Suzuki που έχουν πλέον νέα μοντέλα, δημιουργώντας και εκεί μία νέα οικογένεια στην οποία η Yamaha θα μπορούσε να πλαισιώσει από δύο πλευρές ταυτόχρονα, αντί για μία.