Honda - Ετοιμάζει τον ανταγωνιστή τoυ Himalayan!

Με τον αερόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα του CB 350 DLX, και design... πανομοιότυπο με τη μοτοσυκλέτα της Enfield
motomagHonda – Ετοιμάζεται ο ανταγωνιστής του Himalayan 450
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

30/1/2024

Σύμφωνα με πατέντες που κατέθεσε, η Honda σχεδιάζει να επεκτείνει την γκάμα των μονοκύλινδρων μοντέλων της προσθέτοντας ένα adventure μοντέλο, το οποίο θα βρεθεί απέναντι από το Himalayan 450 της Royal Enfield, στην αγορά της Ινδίας, ενώ βλέπουμε ότι μαζί έρχεται και μία έκδοση τύπου scrambler, η οποία θυμίζει το απερχόμενο Scram 411 της RE.

Εφτά χρόνια πριν, η ινδική εταιρεία με πάνω από 120 χρόνια ιστορίας, αποφάσισε να μπει στην κατηγορία των adventure μοτοσυκλετών, παρουσιάζοντας το Himalayan 411. Ο μονοκύλινδρος αερόψυκτος κινητήρας με μεγάλη διαδρομή εμβόλου και η πλήρης απουσία ηλεκτρονικών συστημάτων, πέραν του ψεκασμού και του ABS, είχαν ως αποτέλεσμα το μικρό κόστος χρήσης. Αυτός ήταν και ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους βρήκε κοινό, όχι μόνο σε νεαρούς κατόχους διπλώματος Α2 κατηγορίας, αλλά και σε έμπειρους ταξιδευτές, καθώς επέτρεπε μεγαλύτερο κομμάτι του προϋπολογισμού να χρησιμοποιηθεί στο ταξίδι, αντί για την μοτοσυκλέτα. Στην EICMA 2023, η Royal Enfield μας έφερε τον αντικαταστάτη, Himalayan 450, που αποτέλεσε ένα τεράστιο τεχνολογικό άλμα για την ινδική εταιρεία, με την αποκλειστική δοκιμή του από τα υψίπεδα των Ιμαλαίων να έχει δημοσιευτεί στο πρώτο τεύχος του ΜΟΤΟ για το 2024, το τ.650.

Τώρα, σε πατέντες που κατέθεσε η Honda, φαίνεται ότι θέλει να ακολουθήσει το παράδειγμα της Royal Enfield, εμφανίζοντας δύο διαφορετικά μοντέλα, ένα τύπου scrambler και ένα με adventure σχεδιασμό. Κοινά, όπως φαίνεται στα σχέδια, είναι το ρεζερβουάρ και η ουρά, με τις διαφορές να εντοπίζονται κυρίως στο μπροστινό τμήμα. Με στόχο την αντοχή στην σκληρή off-road χρήση, βλέπουμε ότι όπως το Himalayan, έτσι και τα μοντέλα της Honda εφοδιάζονται με προστατευτικά κάγκελα και χώρο για αποσκευές στο ρεζερβουάρ.

Honda – Ετοιμάζεται ο ανταγωνιστής του Himalayan 450

Βέβαια, οι συγκεκριμένες πατέντες είναι κατά κύριο λόγο τεχνικές, επομένως δεν μας δίνουν και πολλά στοιχεία για τον ακριβή σχεδιασμό των δύο μοντέλων. Αυτό όμως που μπορούμε να δούμε είναι ότι ο κινητήρας θα βασίζεται στην αερόψυκτη μονοκύλινδρη πλατφόρμα που είδαμε στο CB 350 DLX για την ινδική αγορά, το οποίο με την σειρά του κρατά πολλά στοιχεί του GB 350, που έχει παρουσία σε Αυστραλία και Ιαπωνία. Το εν λόγω μοντέλο θυμίζει σχεδιαστικά το Bullet 350 της RE, το οποίο αποτελεί εδώ και χρόνια ένα από τα best seller της πολυπληθούς αγοράς, ενώ είναι και ένα από τα μακροβιότερα μοντέλα, με την παραγωγή του να ξεκινά πριν η εταιρεία μεταφερθεί από την Αγγλία στην Ινδία, το 1932.

Honda – Ετοιμάζεται ο ανταγωνιστής του Himalayan 450

Αντίστοιχο δρόμο, φαίνεται ότι θα ακολουθήσει η Honda και με τα νέα της μοντέλα (που στις πατέντες μοιάζουν εξωπραγματικά πολύ -σε βαθμό που θα σήκωνε και μήνυση- με τα αντίστοιχα της Royal Enfield), με το ρεζερβουάρ του CB 350 DLX σε σχήμα σταγόνας να αντικαθίσταται από ένα πιο μοντέρνας σχεδίασης, με περισσότερες γωνίες. Στις πατέντες βλέπουμε ότι εκατέρωθεν υπάρχουν αφαιρούμενες βάσεις αποσκευών, οι οποίες έχουν και δεύτερο ρόλο προστασίας σε περίπτωση πτώσης. Οι σχάρες αυτές αποτελούν το αντικείμενο ενός εκ των τριών πατεντών που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα και αφορούν τη νέα μοτοσυκλέτα. Εκεί απεικονίζεται το πώς θα μπορούσαν να τοποθετηθούν, ενώ για την ώρα οι ίδιες οι σχάρες έχουν δύο διαφορετικά σχήματα. Η μία εκδοχή θέλει σχάρες ίδιου να τοποθετούνται μπροστά και πίσω, με αυτές στην ουρά να είναι ανεστραμμένα τοποθετημένες, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως σημεία για πλαϊνές βαλίτσες, αλλά και προστασία της μοτοσυκλέτας. Σε άλλο σχέδιο, που αφορά το μπροστινό τμήμα του φαίρινγκ της adventure μοτοσυκλέτας, βλέπουμε ότι έχει την δική του προστασία, η οποία περνά πάνω από τον προβολέα, λειτουργώντας έτσι και ως σημείο για φόρτωμα -με μαλακές πιθανότατα βαλίτσες.

Honda – Ετοιμάζεται ο ανταγωνιστής του Himalayan 450

Το πλαίσιο και ο κινητήρας φαίνεται ότι έρχονται από το CB 350 DLX, κάτι που σημαίνει ότι τα νέα μοντέλα θα εφοδιάζονται με τον αερόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα 348 κυβικών, ο οποίος έχει ως κύριο στόχο την αξιοπιστία και όχι τις επιδόσεις. Φυσικά, όπως ήδη έχουμε δει και στο μοντέλο που παρουσίασε η Honda πρόσφατα, η τροφοδοσία θα γίνεται με ψεκασμό, ικανοποιώντας τις αυστηρές ινδικές προδιαγραφές BS6, που δεν διαφέρουν και πολύ από τις δικές μας Euro 5/5+. Η μέγιστη απόδοση φτάνει τους 21 ίππους στις 5.500 στροφές και τα 3 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 3.00 στροφές, με την ισχύ να φτάνει στον πίσω τροχό μέσω ενός κιβωτίου 5 σχέσεων.

Honda – Ετοιμάζεται ο ανταγωνιστής του Himalayan 450

Τα νούμερα αυτά έρχονται πολύ κοντά με το πρώτο Himalayan 411, το οποίο είχε επίσης αερόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα 411 κυβικών και απόδοσης 24,5 ίππων. Η Royal Enfield, όμως, έχει προχωρήσει με άλματα από τότε, ανεβάζοντας τον κυβισμό κατά 41 κυβικά φτάνοντας τα 452, ενώ ταυτόχρονα πρόσθεσε ψυγείο για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας και πιο σταθερή απόδοση, ανεξαρτήτως θερμοκρασίας περιβάλλοντος. Συνολικά, οι αλλαγές στον κινητήρα και την τροφοδοσία -η οποία είναι πλέον ride-by-wire με δύο διαφορετικές λειτουργίες- έφεραν την απόδοση στους 40 ίππους, φέρνοντας το πιο κοντά στους υπόλοιπους ανταγωνιστές, σε παγκόσμιο επίπεδο. Όσον αφορά την αγορά της Ινδίας, τα νέα μοντέλα της Honda βρίσκονται πιο κοντά στα Yezdi Scrambler και Yezdi Adventure, τα οποία κατασκευάζονται από τη θυγατρική της Mahindra, Jawa.

Όπως φαίνεται, τα νέα μοντέλα έχουν ως βασικό στόχο την αγορά της Ινδίας, ενώ στη συνέχεια θα μπορούσαμε να τα δούμε και σε αγορές όπως της Αυστραλίας και της Ιαπωνίας. Για την ώρα ωστόσο, αν και η συγκεκριμένη πλατφόρμα καλύπτει της ευρωπαϊκές προδιαγραφές, δεν υπάρχει κάποιο σχέδιο για να τα δούμε σύντομα προς τα μέρη μας.

Ετικέτες

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…