Honda naked με κινητήρα από Africa!

Κατέθεσε πατέντες η Honda για τη νέα μοτοσυκλέτα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/3/2020

Πριν από λίγο βγήκαν στην δημοσιότητα πατέντες που κατέθεσε η Honda, οι οποίες δείχνουν ότι ενδεχομένως ο δικύλινδρος εν σειρά κινητήρας των 1.084cc από το πιο πρόσφατο Africa Twin, μπορεί να βρει ένα καινούργιο "σώμα" για να φιλοξενηθεί. Μάλιστα, όπως φαίνεται στα σχέδια, το εργοστάσιο έχει ήδη σχεδιάσει δύο νέα πλαίσια γύρω από τον συγκεκριμένο κινητήρα.

Μια τέτοια κίνηση είναι απόλυτα λογική από μεριάς Honda, με δεδομένο το πόσο κοστοβόρα είναι η εξέλιξη και η κατασκευή ενός κινητήρα μαζικής παραγωγής, ειδικά με τα νέα δεδομένα για τις πιο αυστηρές προδιαγραφές. Αντιθέτως, ο σχεδιασμός των πλαισίων και των φαίρινγκ κοστίζει σαφώς λιγότερο, χάρη και στα εξαρτήματα (ηλεκτρονικά, φρένα κ.τ.λ.) που μπορεί να "δανειστεί" από ήδη υφιστάμενα μοντέλα. Το λεγόμενο "modular project", ή αλλιώς η κοινή πλατφόρμα για μια οικογένεια μοντέλων, δεν είναι κάτι καινούργιο για την μοτοσυκλέτα, με πάρα πολλά παραδείγματα –όπως ο τρικύλινδρος ΜΤ-09 και ο δικύλινδρος ΜΤ-07 της Yamaha.

Η Honda έχει ασπαστεί εξίσου σε πολλές περιπτώσεις την συγκεκριμένη φιλοσοφία, με πιο πρόσφατα παραδείγματα την οικογένεια τα CB500 και τα NC 750, και όπως φαίνεται έχει έρθει η σειρά του δικύλινδρου κινητήρα των Africa Twin να μπει σ' αυτή την διαδικασία. Άλλωστε το είχαμε γράψει και στην πρώτη παρουσίαση του συγκεκριμένου κινητήρα, τον Δεκέμβριο του 2015, ότι ο σχεδιασμός του και τα χαρακτηριστικά της απόδοσής τους είχαν γίνει εξ' αρχής με γνώμονα την μελλοντική του τοποθέτηση και σε άλλα μοντέλα της εταιρείας, χωρίς τότε όμως να υπάρχει κάποια συγκεκριμένη σκέψη.

Οι πατέντες της Honda δείχνουν δύο εντελώς διαφορετικά πλαίσια, για το ίδιο όμως τελικό αποτέλεσμα. Το ένα είναι ένα ατσάλινο σωληνωτό κλειστό με ραχοκοκαλιά, και το άλλο (με τον πιο σπορ προσανατολισμό) είναι ένα ατσάλινο χωροδικτύωμα που συνδυάζεται με αλουμινένιες πλάκες για την στήριξη του ψαλιδιού. Και οι δύο σχεδιασμοί μοιράζονται πολλά κοινά στοιχεία, όπως η θέση του τιμονιού, της σέλας και των μαρσπιέ, το πιρούνι, το ψαλίδι και φυσικά τον ίδιο κινητήρα από το CRF1100L Africa Twin.

Όπως μαρτυρούν τα σκίτσα από τις πατέντες, το τελικό αποτέλεσμα θα είναι μια naked μοτοσυκλέτα η οποία θα διαθέτει ανεστραμμένο πιρούνι και ακτινικά τοποθετημένες δαγκάνες, με τα μαρσπιέ τοποθετημένα σχετικά ψηλά και με ένα φαρδύ και τοποθετημένο χαμηλά, ίσιο τιμόνι. Το αλουμινένιο υποπλαίσιο είναι κοινό και στις δύο εκδοχές, το οποίο βαδίζει στα σχεδιαστικά μονοπάτια της οικογένειας των CB650R και CB1000R.

Η εναλλακτική με το κλειστό πλαίσιο διαθέτει έναν πιο ρετρό σχεδιασμό, αν και το γεγονός ότι το ψαλίδι στην συγκεκριμένη περίπτωση εδράζεται απευθείας στα κάρτερ του κινητήρα, δεν αποτελεί ένα παραδοσιακό στοιχείο. Αντιθέτως, η εκδοχή με το πλαίσιο χωροδικτύωμα τραβάει έναν διαμετρικά αντίθετο δρόμο, με τον κινητήρα να παίζει πιο ενεργό ρόλο και με δύο αλουμινένιες πλάκες για την έδραση του ψαλιδιού. Η Honda σχεδίασε αυτές τις δύο διαφορετικές εναλλακτικές, με την σκέψη ότι το κλειστό ατσάλινο πλαίσιο θα προσφέρει ένα ισορροπημένο ποσοστό ακαμψίας και ελαστικοτήτων, ενώ το χωροδικτύωμα διαθέτει το πλεονέκτημα του μικρότερου βάρους και της αυξημένης σταθερότητας.

Προφανώς είναι πολύ νωρίς ακόμη για να πούμε ποιο από τα δύο σχέδια θα αποτελέσει την τελική επιλογή, αλλά όπως δείχνουν τα πράγματα η Honda σκέφτεται πάρα πολύ σοβαρά την περίπτωση να χρησιμοποιήσει τον κινητήρα του Africa Twin σε μια street μοτοσυκλέτα. Από πλευράς χαρακτηριστικών του δικύλινδρου εν σειρά, φαντάζει ως μια ορθή επιλογή, καθώς τα 101 άλογα και τα 10,7 χιλιογραμμόμετρα ροπής που αποδίδονται σε σχετικά χαμηλή μπάντα στροφών, είναι κάτι που δεν υπάρχει στην street γκάμα της Big-H, ενώ θα πρέπει να θεωρούμε και βέβαιο, πως όταν και αν βγει στην παραγωγή η μοτοσυκλέτα, θα υπάρχει και έκδοση με DCT.

Είναι πολύ βασικό επίσης ότι ο κινητήρας πληροί τις προδιαγραφές Euro5, με την αύξηση των κυβικών να αντισταθμίζει τις όποιες απώλειες που προκύπτουν από αυτή την διαδικασία. Αξίζει επίσης να προσθέσουμε στην εξίσωση ότι ενώ η κατηγορία των μεγάλων adventure αποτελεί την πιο δημοφιλή κατηγορία αυτή την στιγμή στην παγκόσμια αγορά, τα street naked έχουν να επιδείξουν μια πιο ισχυρή ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια. Κάτι τέτοιο φυσικά δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο και ανεκμετάλλευτο από την Honda, η οποία γνωρίζει –ίσως και καλύτερα απ' όλους- το παιχνίδι της εμπορικής επιτυχίας.

 

 

Ετικέτες

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…