Η BMW κατοχύρωσε το Transcontinental για μελλοντικό μοντέλο

H τουριστική έκδοση του R18
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/12/2020

Τον περασμένο Μάρτιο, πολύ πριν γίνει η επίσημη παρουσίαση του R18 First Edition της BMW, είχαν κυκλοφορήσει σκίτσα που αποτύπωναν δύο διαφορετικές εκδόσεις της μοτοσυκλέτας. Το ένα από αυτά ήταν το R18, όπως το ξέρουμε σήμερα, ενώ το άλλο ήταν ένα τύπου bagger με φαίρινγκ, το οποίο όμως προς το παρόν δεν έχει παρουσιαστεί. Να θυμίσουμε όμως ότι σε αυτή τη μορφή είχε εντοπιστεί από το αμερικάνικο "RideApart.com" να δοκιμάζεται στον δρόμο τον περασμένο Φεβρουάριο.

Τώρα όμως η BMW κατοχύρωσε ένα όνομα, το οποίο κάλλιστα θα μπορούσε να αφορά την συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα, το Transcontinental. Πιο συγκεκριμένα, η BMW κατέθεσε αίτηση για το λογότυπο στην Ευρώπη, ειδικά για την χρήση σε μοτοσυκλέτες και μοτοσυκλετιστικά εξαρτήματα, και όλα δείχνουν πως είναι ένα όνομα που ταιριάζει γάντι στο νέο μοντέλο.

Συγκριτικά με το R18, η bagger έκδοση έχει σημαντικές διαφορές. Αρχικά, η γωνία κάστερ είναι πιο ανοιχτή, γεγονός που μαρτυρά αλλαγές στο πλαίσιο, ενώ και το "κοστούμι" είναι εντελώς διαφορετικό. Πέρα από το φαρδύ, στηριγμένο στο τιμόνι φαίρινγκ (όπως στο Street Glide της Harley), το ρεζερβουάρ είναι μεγαλύτερο, τα φτερά έχουν κι αυτά μεγαλύτερο μήκος, η σέλα είναι νέα και φυσικά έχουν τοποθετηθεί μεγάλες πλαϊνές βαλίτσες, με τις εξατμίσεις της έκδοσης Classic First Edition να συνδυάζονται καλύτερα ώστε να βγαίνουν χαμηλά κάτω από αυτές.

Η ύπαρξη του συγκεκριμένου φαίρινγκ δίνει την δυνατότητα για πιο ολοκληρωμένο σύστημα οργάνων, σε σχέση με το R18 που διαθέτει ένα στρογγυλό όργανο με συνδυασμό αναλογικών και ψηφιακών ενδείξεων. Στο Transcontinental εκτός από τα δύο στρογγυλά, αναλογικά όργανα, υπάρχει και μία TFT οθόνη κάτω από αυτά, η οποία προφανώς θα προβάλλει πλήθος πληροφοριών, καθώς και το σύστημα πλοήγησης.

Αν και στις πατέντες με τα σκίτσα δεν φαίνεται, η συγκεκριμένη έκδοση θα προσφέρεται στους υποψήφιους αγοραστές έχοντας στον προαιρετικό εξοπλισμό της το σύστημα των ραντάρ για το αυτορυθμιζόμενο cruise control, που θα κάνει το ντεμπούτο του στο R1250RT. Η μονάδα με το ραντάρ θα είναι τοποθετημένη πάνω από τον προβολέα μπροστά, εκεί που στα σχέδια φαίνεται ένα τραπεζοειδές κομμάτι πλαστικού.

Αν η BMW πράγματι σκέφτεται να χρησιμοποιήσει το όνομα Transcontinental στη νέα έκδοση του R18, σημαίνει ότι η παρουσίαση του μπορεί να καθυστερήσει λίγους μήνες ακόμη, καθώς οι υπηρεσίες κατοχύρωσης πνευματικών δικαιωμάτων, δίνουν ένα περιθώριο τριών μηνών από την ημέρα της δημοσίευσης, μην τυχόν υπάρξουν ενστάσεις, και έπειτα δίνουν την άδεια σ' αυτόν που έχει υποβάλλει την αίτηση. Αν λοιπόν πάνε όλα βάσει προγράμματος, η BMW θα πάρει την άδεια για χρήση του ονόματος τον Μάρτιο και δεν θα πρέπει να περιμένουμε νωρίτερα από τότε κάποιο νέο από την πλευρά των Βαυαρών.

Και όμως - Μια Moto Guzzi χωρίς V2 κινητήρα!

Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
New Model Inline Moto Guzzi
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/8/2025

Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική

Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.

Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.

New Model Inline Moto Guzzi

Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.

Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.

New Model Inline Moto Guzzi

Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.

Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.

New Model Inline Moto Guzzi