Η Aprilia δεν έμεινε άπραγη όλο αυτό το διάστημα και στην Intermot έδειξε τρία από τα πιο εμπορικά της μοντέλα με σημαντικές αναβαθμιστικές πινελιές. Τόσο το Tuono V4Factory, όσο το RSV4 RR αλλά και το Shiver 900 απέκτησαν μικρές ή μεγάλες προσθήκες και βελτιώσεις, χωρίς πάντως κανένα από τα τρία να χαρακτηρίζεται ως ένα ριζικά αλλαγμένο μοντέλο.
Το Shiver 900 είχε ήδη παρουσιαστεί ως μοντέλο του 2018, με κυριότερη αλλαγή, φυσικά, αυτή του κινητήρα του και την αλλαγή κατηγορίας από τα 750 στα 900 κυβικά. Πέρα από την αύξηση της ιποοδύναμης και της ροπής, το Shiver είχε αποκτήσει και μια καινούργια ECU από την Marelli –την 7SM- και για του χρόνου απέκτησε τα τελευταίο update για την συγκεκριμένη μονάδα, που έχει ως στόχο την βελτιστοποίηση της κατανάλωσης και την πιο γραμμική απόδοση. Τα έμβολα έχουν αντιτριβική επίστρωση, ενώ τα μπεκ έχουν διαφορετική ρύθμιση για πιο αποδοτικό ψεκασμό και κατά συνέπεια πιο αποδοτική καύση.
Σε ό,τι αφορά το Tuono V4, η πιο "ηχηρή" βελτίωση είναι η προσθήκη των ημιενεργητικών αναρτήσεων! Σύμφωνα με την Aprilia η έκδοση Factory είναι αυτή που θα εφοδιαστεί με τις νέες αναρτήσεις, οι οποίες εξελίχθηκαν από κοινού με την Öhlins αποκλειστικά για την συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα. Όπως λοιπόν αναφέρει το εργοστάσιο, η τεχνολογία που διαθέτουν οι EC 2.0 –όπως είναι η κωδική ονομασία των αναρτήσεων- θα επιτρέπει την ρύθμισή του πιρουνιού και του αμορτισέρ με πολύ απλό τρόπο μέσω δύο επιλογών: ημιενεργητικής και manual λειτουργίας, η επιλογή των οποίων θα γίνεται από ένα κουμπί στα χειριστήρια. Θα υπάρχουν τρία modes τα οποία θα μπορεί να επιλέξει ο αναβάτης (Track, Sport και Road) και στην ημιενεργητική επιλογή θα ρυθμίζεται η λειτουργία τους από τα δεδομένα που θα παίρνει η EC2.0 από την ECU της μοτοσυκλέτας σε πραγματικό χρόνο.
Στην επιλογή manual, τα τρία riding modes θα προσφέρουν ένα πλήθος προκαθορισμένων ρυθμίσεων χωρίς όμως την ημιενεργητική λειτουργία, όπως μια ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενη ανάρτηση. Τόσο η επιλογή "semi-active" όσο και η "manual" επιτρέπουν στον αναβάτη να κάνει τις δικές του ρυθμίσεις και στα τρία riding modes, ανάλογα με τις προτιμήσεις του και το οδηγικό του στιλ. Ηλεκτρονικά ελέγχεται και το σταμπιλιζατέρ του τιμονιού από την Öhlins, ενώ προσφέρει κι αυτό πλήρη ελευθερία ρυθμίσεων προκειμένου να το φέρει ο αναβάτης στα μέτρα και να συνεργαστεί άριστα με τις ημιενεργητικές αναρτήσεις. Το OBTi (Objective Based Tuning Interface), είναι το καινούργιο interface στην TFT οθόνη των 4,3'' του Tuono για τις ημιενεργητικές αναρτήσεις, που κάνει ακόμη πιο εύκολες τις ρυθμίσεις από τον αναβάτη. Μπορεί να ρυθμίσει το πώς θα συμπεριφέρονται στις επιταχύνσεις ή στα φρεναρίσματα με απλό και γρήγορο τρόπο, ενώ τα υπόλοιπα ηλεκτρονικά βοηθήματα παρέμειναν ως είχαν και την προηγούμενη γενιά της μοτοσυκλέτας.
Το τρίτο και τελευταίο μοντέλο που δέχτηκε τις πινελιές της αναβάθμισης και παρουσιάστηκε στην Intermot, ήταν το superbike RSV4 RR. Η πιο εμφανής –οπτικά- διαφορά είναι τα γραφικά, με το λογότυπο της Aprilia να εγκαταλείπει το κόκκινο χρώμα και να αποκτά μια γκρι απόχρωση, ενώ κατάμαυρη είναι πλέον η ουρά, χωρίς καμία κόκκινη λεπτομέρεια. Οι κόκκινες ζάντες παρέμειναν αλλά τώρα διαθέτουν νέους δίσκους πάχους 5mm με monoblock δαγκάνες Μ50 της Brembo. Στα ενδότερα του κινητήρα υπάρχουν πλέον πιο ελαφριά έμβολα με νέα ελατήρια για μείωση των απωλειών της συμπίεσης, ενώ οι μπιέλες έχουν υποστεί κατεργασία για μείωση της τριβής. Για πρώτη φορά υπάρχει επίσης η δυνατότητα στο RSV4 για διασύνδεση με smartphone και κατέβασμα των στοιχείων της τηλεμετρίας της μοτοσυκλέτας, μαζί με δυνατότητα για φωνητικές εντολές και διαχείριση κλήσεων από την TFT οθόνη. Μάλιστα, όπως αναφέρουν από την Aprilia, χάρη στο νέο πρωτόκολλο επικοινωνίας που διαθέτουν, η διασύνδεση δεν απορροφά μεγάλα ποσά ενέργειας από την μπαταρία του κινητού. Φυσικά, το RSV4 συνοδεύεται από ένα πλήρες πακέτο ηλεκτρονικών βοηθημάτων όπως το wheelie control, το launch control, quickshifter και cruise control!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
23/9/2025
Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!
Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.
Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.
Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.
Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.
Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!
Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!
Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.
Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.
Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.
Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.
Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.
Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.
Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.
Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…
