Δια στόματος Jeremy McWilliams (πρώην αναβάτη των MotoGP και νυν πρεσβευτή και αναβάτη εξέλιξης της ΚΤΜ) και με την επιβεβαίωση του αγωνιστικού διευθυντή της ΚΤΜ, Mike Leitner, βγήκε η είδηση από την αυστριακή εταιρεία. Το 2019, πράγμα που σημαίνει ότι θα το δούμε στην EICMA του 2018, θα διατίθεται σε περιορισμένη παραγωγή μια production racer μοτοσυκλέτα ίδια ακριβώς με την RC16 που συμμετέχει η ΚΤΜ στα MotoGP.
Να θυμίσουμε ότι το αυστριακό εργοστάσιο τρέχει με έναν V-4 κινητήρα 90° που αποδίδει 270 άλογα και ανεβάζει 19.000 στροφές, και ένα ατσάλινο σωληνωτό χωροδικτύωμα, όντας η μοναδική ομάδα που χρησιμοποιεί τέτοιου είδους πλαίσιο. Το μεγαλύτερο μέρος της συμβατικής θέσης του ρεζερβουάρ καταλαμβάνεται από το φιλτροκούτι κρυμμένο κάτω από το carbon κάλυμμα, με το πραγματικό ρεζερβουάρ να εκτείνεται κάτω από την σέλα του αναβάτη, συγκεντρώνοντας τις μάζες κοντά στο κέντρο βάρους. Οι αναρτήσεις είναι της WP και η ECU είναι η ενιαία για όλες τις ομάδες της Magneti Marelli.
Στην production racer μορφή της, τονίστηκε πως δεν θα διαφέρει καθόλου από την πρωτότυπη RC16 (εκτός ίσως από μια μικρή μείωση στην ιπποδύναμη που ενδεχομένως να φτάνει τα 240 άλογα), ενώ στα πρότυπα του BMW HP4 Race με την αγορά της μοτοσυκλέτας ο ιδιοκτήτης αγοράζει κι ένα πλήρες πρόγραμμα συντήρησης αγωνιστικών προδιαγραφών που αναλαμβάνει το εργοστάσιο. Προς το παρόν δεν έχουν καταλήξει στην τιμή, καθώς είναι και ένα από τα μεγαλύτερα θέματα υπό εξέταση, καθώς η ΚΤΜ προσπαθεί να βρει τρόπους να μειωθεί το κόστος παραγωγής, χωρίς όμως να γίνουν συμβιβασμοί στην κατασκευή. Άλλωστε, όπως είχαμε γράψει και στο παρελθόν, ο ίδιος ο πρόεδρος της ΚΤΜ, Stefan Pierer, είχε πει πριν έναρξη της σεζόν του 2017 πως το εργοστάσιο σκόπευε να βγάλει μια έκδοση παραγωγής της RC16 για ιδιώτες και ομάδες που θέλουν να αγοράσουν την μοτοσυκλέτα, με το βάρος να πέφτει στο να διατηρηθεί η τιμή κάτω από τις 120.000 ευρώ που κοστίζει η ανταγωνιστική Honda RC213-VS.
QJMotor Super4: Παρουσιάστηκε η Mini-Superveloce της Κίνας
Η QJMotor παρουσιάζει μια μοτοσυκλέτα μεσαίου κυβισμού εμπνευσμένη από τη θρυλική MV Agusta Superveloce
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
26/8/2025
Η νέα QJMotor Super4 αντλεί ξεκάθαρα τη σχεδιαστική της ταυτότητα από τη Superveloce, αλλά αυτή τη φορά υπάρχει και ένα θεμιτό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιρειών, που προσδίδει νομιμότητα στην ομοιότητα
Με την KTM να αποδευσμεύει την MV Agusta έχοντας όμως πραγματοποιήσει ήδη σειρά επενδύσεων, ξεκινώντας από το γραφείο σχεδιασμού μέσα στο εργοστάσιο στο Varese, βλέπουμε μία μεταστροφή στις παλιές αγάπες.
Πριν την απόκτηση της MV Agusta από τον Pierer οι Ιταλοί είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους με την QJMotor σχεδιάζοντας και την μεσαία Adventure που ήταν κατά βάση ένα Benelli TRK με άλλη εμφάνιση. Η Benelli ανήκει στην QJ Motor η οποία διατηρεί για αυτήν ξεχωριστή γραμμή παραγωγής μέσα στο εργοστάσιό της στην Κίνα ενώ παράλληλα είναι και αντιπρόσωπος της MV Agusta για την κινέζικη αγορά. Το εγχείρημα που από κοινού είχαν στήσει με την MV Agusta αλλά ακόμη και η συνέχιση της συνεργασίας τους εντός Κίνας, είχε μπει στον πάγο αμέσως μόλις παρέλαβε την μάρκα η KTM. Κανείς από την πλευρά της QJMotor δεν ή γνώριζε πώς θα εξιλιχθούν τα πράγματα και αν θα μπορεί να συνεχίσει να εμπορεύοται μοντέλα της MV Agusta.
Ο Pierer είχε υπάρξει κατηγορηματικός τόσο για την έλευση μίας Adventure από την MV Agusta, αλλά τελικά έκανε πίσω σε αυτό, όσο και σε συνεργασία με κινέζους κατακασκευαστές, που τελικά τώρα δεν μπορεί να το αλλάξει.
Η QJMotor δεν χρειάστηκε να περιμένει πολύ για να δει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα καθώς κράτησε λιγότερο από δύο χρόνια, ο παγετός στις σχέσεις με την MV Agusta.
Το Super4 χρησιμοποιεί έναν παράλληλο δικύλινδρο κινητήρα 449cc, απόδοσης 52 ίππων στις 9500 rpm, σε πλαίσιο που βασίζεται σε υπάρχουσες μοτοσυκλέτες της QJMotor. Το συνολικό βάρος περιορίζεται στα μόλις 169 κιλά, με μικρό μεταξόνιο στα 1.389 mm και τελική ταχύτητα περίπου 190 χλμ/ώρα.
Οι σχεδιαστικές γραμμές παραπέμπουν ξεκάθαρα στην MV Agusta Superveloce, καθώς ορισμένα από τα πιο πρόσφατα μοντέλα της QJMotor έχουν χρησιμοποιήσει σχέδια που προέρχονται από δουλειά της ιταλικής σχεδιαστικής εταιρείας C-Creative. Η C-Creative ιδρύθηκε από τον πρώην πρόεδρο της MV, Giovanni Castiglioni, γιο του Claudio Castiglioni, ο οποίος αναβίωσε τηn MV Agusta με την superbike F4 στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μαζί με τον πρώην επικεφαλής σχεδίασης της MV, Adrian Morton, και τον Paolo Bianchi, που προηγουμένως διηύθυνε το CRC (Centro Ricerche Castiglioni ή Castiglioni Research Center), το οποίο λειτουργούσε ως το τμήμα Έρευνας & Ανάπτυξης της MV.
QJ-MV μια παλιά ιστορία
Η QJMotor έχει ξαναχρησιμοποιήσει σχέδια της MV στο μοντέλο Super9, που όχι μόνο δανείζεται τη σχεδίαση της MV Superveloce, αλλά βασίζεται και σε τεχνική συμφωνία μεταξύ των δύο εταιρειών για τη χρήση μιας έκδοσης 921cc του παλαιότερης γενιάς τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα της MV, καθώς και πλαισίου και μονόμπρατσου ψαλιδιού δανεισμένα από τη MV Agusta Brutale. Οι δεσμοί μεταξύ QJ και MV χρονολογούνται αρκετά χρόνια πίσω, με την μητρική εταιρεία της QJMotor, Qianjiang, να σκοπεύει αρχικά να χρησιμοποιήσει τον τετρακύλινδρο κινητήρα που είχε σχεδιάσει η MV σε μία sport μοτοσυκλετα υπο το σήμα της Benelli, πριν στραφεί στην ανάπτυξη της δικής της γκάμας QJMotor. Επίσης υπήρχε σχέδιο συνεργασίας για την παραγωγή πιο προσιτών μοντέλων της MV Agusta, όπως το Lucky Explorer 5.5, και αναφέραμε στην αρχή του άρθρου με κινητήρες και πλαίσια της QJMotor/Benelli. Το μοντέλο όμως, δεν πήρε ποτέ το πράσινο φως, μετά την απόκτηση της MV από την ΚΤΜ, αλλά με την επιστροφή της MV στους προηγούμενους ιδιοκτήτες της, δεν αποκλείεται τέτοια σχέδια να αναβιώσουν.
Το Super4 θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για την αγορά προσιτών sportbikes υψηλής αισθητικής, όπως τα Triumph Speed 400 και Scrambler 400, που κατασκευάζονται στην Ινδία από την Bajaj και έχουν σημειώσει μεγάλη επιτυχία.
Συνηθίζεται να υπάρχει καθυστέρηση μερικών μηνών μεταξύ της έγκρισης τύπου των κινεζικών μοτοσυκλετών και της επίσημης παρουσίασής τους, γεγονός που υποδεικνύει ότι το Super4 πιθανότατα θα αποκαλυφθεί κατά τη διάρκεια της EICMA στο Μιλάνο τον Νοέμβριο και θα φτάσει στην γραμμή παραγωγή ως μοντέλο του 2026.
Σε κάθε περίπτωση εμείς αναμένουμε να δούμε εάν το μοντέλο θα καταφέρει να βρει τον δρόμο του προς την ευρωπαϊκή αγορά.