Massimo Tamburini F43 Centenario: τρίζουν τα κόκκαλα του Massimo

Από το

motomag

23/6/2023

Η F43 Centenario είναι μια One-off ειδική έκδοση της F43 Tributo, από την εταιρεία του γιου του εκλιπόντα θρυλικού designer Massimo Tamburini, και δημιουργήθηκε με σκοπό να προωθήσει ο υιός Andrea την εταιρεία που πατά στο ένδοξο όνομα του πατέρα του, πουλώντας δυστυχώς... φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Ο Massimo Tamburini, έχει σχεδιάσει μεταξύ άλλων τα εμβληματικά μοντέλα Ducati 916 και MV Agusta F4, ενώ δυστυχώς για εκείνον, ο γιός του, Andrea έχει βαλθεί να κηλιδώσει το όνομα του.

Θυμίζουμε πως το 2021 ο Andrea είχε δώσει στη δημοσιότητα τη φωτογραφία μιας μοτοσυκλέτας με το όνομα F43 Tributo, που θα απέτιε φόρο τιμής στον θανόντα πατέρα του. Δυστυχώς όταν παρουσίασε την τελική έκδοση της μοτοσυκλέτας, ήρθε η απόλυτη απογοήτευση, καθώς η Tributo δεν αποτελούσε κομιστή καινοτόμου σχεδιασμού, ούτε ριζοσπαστικών τεχνολογικών λύσεων, αφού επρόκειτο απλώς για… κιτ αισθητικής αναβάθμισης (βλ. carbon φαίρινγκ), σχεδιασμένο για MV Agusta F4 κατασκευής από 2010 και μετά. Και δεν έφτανε αυτό, αλλά ήρθε η τιμή -16.000 ευρώ- και μας αποτελείωσε. Κρίμα και πάλι κρίμα.

Τώρα, το show συνεχίζεται, με τον Andrea να παρουσιάζει την F43 Centenario η οποία είναι μια ειδική έκδοση του... κιτ της F43 Tributo σε μπλε χρώμα, με διαφορετικές ζάντες. Σημειώστε πως ο υιός Tamburini έχει αλλάξει το όνομα της εταιρείας του από "Tamburini Corse" σε "Massimo Tamburini Official Brand", καθώς μάλλον έκρινε πως δεν αρκούσε το επώνυμο αλλά έπρεπε να έχει και το όνομα του πατέρα του για μεγιστοποίηση της αίγλης.

Επίσημος λόγος για τη δημιουργία του F43 Centenario -ήτοι εκατονταετηρίδα- σύμφωνα με τον Andrea είναι να γιορτάσει τα 100 χρόνια της ιταλικής πολεμικής αεροπορίας, που ιδρύθηκε το 1923, ενώ η μοναδική αυτή μοτοσυκλέτα θα δημοπρατηθεί μέσω του Moto Club Massimo Tamburini για καλό σκοπό καθώς τα έσοδα θα διατεθούν στο ίδρυμα AIRC (Ιταλική Ένωση για την Έρευνα του Καρκίνου). Μαζί με τη μοτοσυκλέτα παρουσιάστηκε και το κράνος "Centenario", το οποίο βασίζεται στο μοντέλο Arai RX-7V Evo. Το εν λόγω κράνος σχεδιάστηκε από τον Andrea Tamburini και έχει σχεδιαστεί με αερογραφία.

Μακάρι ο Andrea Tamburini να μας διαψεύσει, και να δημιουργήσει κάτι πραγματικά δικό του και αντάξιο των δημιουργημάτων του πατέρα του, όμως δυστυχώς δεν τρέφουμε πολλές ελπίδες.

Ετικέτες

Massimo Tamburini

f43

https://bit.ly/MOTO_678

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Μετά τα Speed 400, Scrambler 400 X και XC, Tracker 400 και Thruxton 400 η αγγλική εταιρεία σχεδιάζει να προσθέσει ένα έκτο μέλος στην οικογένεια με τον μονοκύλινδρο κινητήρα της σειράς TR 400 – ή έβδομο, αν συνυπολογίσουμε το Speed T4 που κυκλοφορεί αποκλειστικά στην Ινδία ως φτηνότερη παραλλαγή του Speed 400.

Ο λόγος για ένα μοντέλο με ακόμη πιο κλασική σχεδίαση που παραπέμπει ευθέως στην οικογένεια Modern Classics των Bonneville, πηγαίνοντας ουσιαστικά το σχέδιο του Speed 400 ένα βήμα πιο πίσω προς το παρελθόν.

Στο υποτιθέμενο Bonneville 400 η Triumph έχει κάνει τα προφανή: συμβατικό πιρούνι με φυσούνες, ακτινωτές ζάντες με λάστιχα που δείχνουν να είναι με αεροθάλαμο (σαμπρέλα), ένα φαινομενικά νέο στρογγυλό όργανο, αλλά και μια σημαντική αλλαγή στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας: δύο αμορτισέρ.

Αυτό το τελευταίο σημείο έχει σημασία, καθώς το υπό δοκιμή μοντέλο που βλέπουμε σήμερα είναι το πρώτο που φορά τέτοια διάταξη πίσω, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα πέντε που έχουν ένα κεντρικά τοποθετημένο αμορτισέρ, διαφορά που πιθανότατα μεταφράζεται σε άλλο πλαίσιο και ψαλίδι για το Bonneville.

Οι αναφορές του ινδικού Τύπου μοιάζουν διχασμένες ανάμεσα στο ενδεχόμενο να φορά τον νέο κινητήρα των 349 cc ή τον τρέχοντα των 399 cc, γεγονός που συνδέεται με μια νέα συζήτηση γύρω από το ενδεχόμενο και η Triumph να διαθέτει διαφορετικά μοντέλα εντός και εκτός Ινδίας. Ως τώρα οι πληροφορίες που μας έρχονταν από τη Bajaj μιλούσαν για ειλημμένη απόφαση να κυκλοφορεί μια σειρά για όλον τον κόσμο και αυτή προφανώς θα είναι με τα καινούργια μικρότερα μοτέρ των 349 κυβικών, ωστόσο φαίνεται πως το ενδεχόμενο να ακολουθήσει μια πολιτική ανάλογη της ΚΤΜ (με 350 στην Ινδία και 400 στον υπόλοιπο κόσμο) δεν έχει απορριφθεί εντελώς ακόμη.