MV Agusta Brutale 1000 2019 στην EICMA

Με αεροδυναμικά βοηθήματα!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/11/2018

Κατά την παρουσίαση των μοντέλων της RC σειράς, η MV Agusta παρουσίασε και το αναμενόμενο Brutale 1000. Το μοντέλο χρησιμοποιεί τον τετρακύλινδρο κινητήρα της F4 RC που πλέον εναρμονίζεται με όλες τις προδιαγραφές, καταφέρνοντας παράλληλα να διατηρήσει την ιπποδύναμη σε κορυφαία επίπεδα. Η MV Agusta δηλώνει πως ο κινητήρας της νέας Brutale 1000 παράγει 208 ίππους στις 13.450 στροφές με τη ροπή να αγγίζει τα 11,7 κιλά, καθιστώντας την έτσι κορυφαία στη κατηγορία των γυμνών μοτοσυκλετών. Αντίστοιχα, όπως και με την F4 RC, έτσι και η Brutale 1000 διαθέτει το δικό της αγωνιστικό κιτ που περιλαμβάνει την νέα χαρτογράφηση της ECU, καθώς και την εξάτμιση της SC-Project, ανεβάζοντας την ιπποδύναμη και εδώ στους 212 ίππουςΠαράλληλα η εταιρεία, θέλοντας να τηρήσει της παραδόσεις, τοποθετεί την καδένα του εκκεντροφόρου στη μέση του κινητήρα, ενώ ακόμη οι βαλβίδες τιτανίου είναι ακτινικά τοποθετημένες για την καλύτερη ροή του μείγματος. Επιπροσθέτως, οι εκκεντροφόροι έχουν διαφορετικό χρονισμό τόσο στην εισαγωγή όσο και στην εξαγωγή, ενώ ο στρόφαλος έχει επανασχεδιαστεί απ’ την αρχή ώστε να μειωθούν στο ελάχιστο οι κραδασμοί του κινητήρα που εμφανίζονται στις υψηλές στροφές.

Επίσης ο θάλαμος καύσης έχει επανασχεδιαστεί πλήρως, ενώ τα ελατήρια συμπίεσης είναι χαμηλής τριβής που κατασκευάζονται απ’ την Asso, περιορίζοντας έτσι τις μηχανικές απώλειες στο ελάχιστο κατά τη λειτουργία του. Πέραν αυτών, ο κινητήρας έχει επανασχεδιαμένο σύστημα λίπανσης ούτως ώστε να προσφέρει τις μέγιστες επιδόσεις κάτω απ’ όλες τις συνθήκες. Συγκεκριμένα είναι ημίξηρου τύπου και εγγυάται, ανεξαρτήτου θέσης της μοτοσυκλέτας (είτε σε μεγάλες κλίσης κατά το στρίψιμο είτε κάνοντας σούζες), την ιδανική λίπανση και ψύξη του κινητήρα, ενώ συνεισφέρει στην μείωση των μηχανικών θορύβων. Η MV Agusta εκμεταλλευόμενη τον επανασχεδιασμένο σύστημα λίπανσης, τα ελατήρια συμπίεσης και τον επανασχεδιασμό της μετάδοσης, κατάφερε να μειώσει περισσότερο τους μηχανικούς θορύβους απ’ το απαιτούμενο, προσφέροντας παράλληλα έναν κινητήρα με φοβερή απόκριση και ποιοτική λειτουργία. Ακόμη, το φίλτρο αέρος έχασε το σύστημα μεταβλητού μήκους των αυλών, αφαιρώντας ένα κιλό απ’ το συνολικό βάρος της μοτοσυκλέτας, ενώ το εργοστάσιο αναφέρει πως παρέχει μια πιο καθαρή καμπύλη απόδοσης. Όσον αφορά το σύστημα εξαγωγής καυσαερίων, τα τέσσερα τελικά των εξατμίσεων βγαίνουν κάτω από τη σέλα, ενώ διαθέτουν μια ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενη βαλβίδα (όπως είναι το EXUP) για πετύχουν την βέλτιστη ροή καυσαερίων, καθώς και την εναρμόνιση του κινητήρα με τις νέες προδιαγραφές.

Η Brutale 1000 είναι εξοπλισμένη με την νέα ECU που δημιουργήθηκε από τη συνεργασία της MV Agusta με την Eldor, καθιστώντας έτσι δυνατή τη χρήση ride by wire, ενώ είναι εφοδιασμένη με IMU, τεχνολογίες που είμαστε συνηθισμένοι να βλέπουμε περισσότερο στα supersport μοντέλα. Έτσι, το traction control έχει οκτώ επίπεδα ρύθμισης με τη δυνατότητα απενεργοποίησης, ενώ διαθέτει anti-wheelie που είναι και αυτό απενεργοποιήσιμο. Τέλος το πακέτο των ηλεκτρονικών ολοκληρώνεται από το launch control και του power shifter. Η τεχνολογία LED χρησιμοποιείται σε όλα τα φωτιστικά σώματα προσφέροντας ένα μοναδικό αποτέλεσμα απ’ όποια πλευρά και αν τη κοιτάξει κανείς, ενώ ο προβολέας μπροστά διαθέτει τεχνολογία cornering light, φωτίζοντας στο εσωτερικό της στροφής. Τα όργανα απ’ τη πλευρά τους, αποτελούνται από μια TFT έγχρωμη οθόνη που φέρει με το παραπάνω όλες τις πληροφορίες στον αναβάτη.

Το πλαίσιο είναι τύπου χωροδικτύωμα με δύο αλουμινένιες πλάκες στο πίσω μέρος, να το ενώνουν με τον κινητήρα, συνδυάζοντας την ευελιξία που χαρακτηρίζει τις γυμνές μοτοσυκλέτες με την σταθερότητα των supersport. Ακόμη, για την ενίσχυση της σταθερότητας στις υψηλές ταχύτητες υπάρχουν τα αεροδυναμικά φτερά που παραπέμπουν σε αυτά των MotoGP και εδράζονται πάνω στο ψυγείο νερού, τα οποία αρχίζουν και αποδίδουν μετά τα 200 χιλιόμετρα την ώρα. Όσον αφορά τον τομέα τον αναρτήσεων, το μοντέλο είναι εξοπλισμένο με τις ημι-ενεργητικές αναρτήσεις της Ohlins, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι με τις μαζεμένες διαστάσεις του περιορίζει το μεταξόνιο στα 1.432 χιλιοστά. Στον τομέα των φρένων η Brembo έχει τον κύριο λόγo με τα Stylema να πιάνουν πάνω στους πλευστούς δίσκους των 320 χιλιοστών μπροστά ενώ το ABS είναι το 9.1 της Bosch που είναι η πιο ελαφριά μονάδα αυτή τη στιγμή. Παράλληλα οι ζάντες είναι εφοδιασμένες με αισθητήρα πίεσης των ελαστικών με την ένδειξη να αναγράφεται στα όργανα.

Δείτε το gallery που ακολουθεί με όλες τις φωτογραφίες

Για την δημιουργία του Brutale 1000 η MV Agusta φρόντισε να ολοκληρώσει το σύνολο με εκτεταμένη χρήση carbon, ακόμη και στις ζάντες της μοτοσυκλέτας, ενώ φρόντισε να καλύψει την ύπαρξή του με την ιδιαίτερη τεχνοτροπία της βαφής του, προσφέροντας το μεταλλικό κόκκινο ματ χρώμα. Τέλος, χρησιμοποιώντας μπαταρία λιθίου κατάφερε να ρίξει το βάρος της μοτοσυκλέτας στα 184 κιλά στεγνή. Η τιμή του δεν έχει ανακοινωθεί, όμως το μοντέλο θα είναι και αυτό, όπως πολλά άλλα της MV Agusta, περιορισμένης παραγωγής με 300 κομμάτια να βγαίνουν απ’ το εργοστάσιο για το 2019.

Ετικέτες

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…