Νέο Kawasaki Z650RS 2022

Στα χνάρια του 900RS
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/9/2021

Ήδη από το καλοκαίρι ήταν γνωστή η έλευση του Z650RS, με τα ιαπωνικά περιοδικά να δημοσιεύουν φωτογραφίες και σκίτσα που όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων, απεικόνιζαν σε πολύ μεγάλο βαθμό την πραγματικότητα Πλέον το Z650RS είναι πραγματικότητα και το παρουσίασε επίσημα η Kawasaki στοχεύοντας, όπως αναφέρει η ίδια, σε ένα πολύ ευρύτερο κοινό που αναζητά μια σύγχρονη νεορετρό μοτοσυκλέτα.

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι η έμπνευση για την δημιουργία του αντλήθηκε από το Z900RS, με τον δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα των Versys, Vulcan και Z650 να βρίσκει άλλη μία έκφανση ύπαρξης στο Ζ650RS. Στην προκειμένη περίπτωση έχει ακριβώς την ίδια απόδοση και νούμερα ισχύος και ροπής με το Ζ650, όπου δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στα χιλιογραμμόμετρα που παράγονται στην μεσαία μπάντα των στροφών, εκεί όπου σύμφωνα με την Kawasaki "γυρίζει" ο κινητήρας στο μεγαλύτερο ποσοστό της ζωής του στην καθημερινή μετακίνηση.

Για την άνεση του αναβάτη, το εργοστάσιο του Akashi έχει πατεντάρει το κάλυμμα του ψυγείου, έτσι ώστε η θερμότητα να φεύγει μακριά από τα πόδια του αναβάτη, ενώ τα καπάκια του κινητήρα (για το βολάν και τον συμπλέκτη ο οποίος είναι μονόδρομος και υποβοηθούμενος), είναι ειδικά σχεδιασμένα ώστε να ταιριάζουν με το προφίλ του Z650RS. Αντίστοιχα είναι και το κάλυμμα του τελικού της εξάτμισης που βγαίνει χαμηλά και πίσω από τον κινητήρα, δίνοντας την εντύπωση της οριζόντιας σχεδίασης του τελικού για να κρυφτεί η κλίση προς τα πάνω που διαθέτει στο Ζ650.

Το πλαίσιο χωροδικτύωμα είναι ίδιο με του Ζ650 και ζυγίζει μόλις 13,5 κιλά, ενώ το ψαλίδι ζυγίζει μόλις 4,8 κιλά. Το μεταξόνιο είναι στα 1.405mm και το υποπλαίσιο παρότι είναι αντίστοιχης κατασκευής με του Ζ650, έχει μικρότερη κλίση προς τα πάνω. Τα φρένα είναι δύο δίσκοι 300mm μπροστά με τετραέμβολεςς δαγκάνες και πίσω ένας δίσκος 220mm με δαγκάνα δύο εμβόλων, με την μονάδα ABS 9.1M της Bosch να ανήκει στον στάνταρ εξοπλισμό.

Οι χυτοί αλουμινένιοι τροχοί είναι παρόμοιοι με του Ζ900RS, ενώ η θέση οδήγησης είναι φυσικά διαφορετική, χάρη στο φαρδύτερο τιμόνι και την κατά 20mm πιο ψηλά τοποθετημένη πάνω πλάκα του μπροστινού, μια δυνατότητα που προέκυψε από τα μεγαλύτερα καλάμια. Έτσι, τα γκριπ είναι κατά 50mm πιο ψηλά και κατά 30mm πιο κοντά στο σώμα του αναβάτη. Το ύψος της σέλας είναι στα 820mm με στόχο να βολέψει ένα ευρύ φάσμα σωματότυπων, ενώ το στενό ρεζερβουάρ χωρητικότητας 12 λίτρων, δεν δημιουργεί μεγάλη περιεχόμενη γωνία στα πόδια.

Ο στρογγυλός προβολέας μπροστά και το φωτιστικό πίσω σώμα δεν θα μπορούσαν να μην διαθέτουν τεχνολογία LED, ενώ το πίσω φανάρι δεν θυμίζει –όπως τα περισσότερα LED- ένα σύνολο από μικρές κουκίδες, αλλά μια ενιαία φωτιστική επιφάνεια.

Τα όργανα αποτελούνται από δύο αναλογικές ενδείξεις για το κοντέρ και το στροφόμετρο και ανάμεσά τους έχει τοποθετηθεί μια LCD οθόνη με μαύρο φόντο και λευκές ενδείξεις. Οι χρωματικές επιλογές για το νέο Kawasaki Z650RS είναι μαύρο, πράσινο και ασημί, με τις δύο τελευταίες να αποτελούν τις special editions του μοντέλου.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες