Royal Enfield 2018

Νέος δικύλινδρος κινητήρας!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2017

Η Royal Enfield επέλεξε το νέο τεχνολογικό της κέντρο στο Leicestershire για να παρουσιάσει τον πρώτο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα του εργοστασίου. Πρόκειται για έναν αερο-ελαιόψυκτο δικύλινδρο εν σειρά, 650cc, ο οποίος τοποθετήθηκε στη νέα γενιά μοντέλων της εταιρείας που παρουσιάστηκαν στην EICMA, στα Continental 650 και Interceptor 650, που εκτός του κινητήρα μοιράζονται και το ίδιο πλαίσιο.
Ο νέος αυτός κινητήρας, σύμφωνα με την Enfield, είναι το όχημα που θα τους μεταφέρει στο επόμενο κεφάλαιο της Ιστορίας της, προσθέτοντας μέρος της πιο σύγχρονης τεχνολογίας στην παράδοση και των χαρακτήρα των μοτοσυκλετών της φίρμας. Η επιλογή του κυβισμού και του σχεδιασμού του, έγινε με βάση την επιθυμητή ισορροπία ανάμεσα στην ισχύ, την ροπή και την πρακτικότητα, με ιδιαίτερη προσοχή ειδικά στην κατανομή της ροπής σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο φάσμα στροφών, προκειμένου να μειωθούν οι αλλαγές των σχέσεων στο ελάχιστο.

Interceptor 650

 

Πιο συγκεκριμένα, κινητήρας είναι –φυσικά- τετράχρονος, δικύλινδρος εν σειρά, με έναν επικεφαλής εκκεντροφόρο (που παίρνει κίνηση από τον στρόφαλο μέσω μιας καδένας στη μέση), αερόψυκτος με ψυγείο λαδιού και χωρητικότητα 648cc, ο οποίος εξελίχθηκε στο κέντρο τεχνολογίας της Royal Enfield στην Αγγλία, αλλά και στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο Chennai της Ινδίας. Η απόδοσή του ανακοινώθηκε στους 47 ίππους στις 7.100 στροφές (γεγονός που το κατατάσσει στις επιλογές για την κατηγορία Α2 διπλωμάτων) και στα 5,3 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 4.000 στροφές αντίστοιχα. Η σχεδίασή του έχει σαφώς έντονα ρετρό στοιχεία, τόσο με τις ψύκτρες όσο και με τις κλασσικές κούρμπες των εξατμίσεων, ενώ σίγουρα αποτελεί μια τεχνολογική εξέλιξη για τα δεδομένα της Enfield, σε σύγκριση ειδικά με τους παλιότερους κινητήρες. Η συμπίεση δίνει ένα σχετικά χαμηλό λόγο της τάξης του 9,5:1, ενώ η τροφοδοσία γίνεται με ψεκασμό. Ο στρόφαλος είναι ενιαίος (πρώτη φορά σε κινητήρα της Royal Enfield) με χρονισμό στις 270 μοίρες, δίνοντας την αίσθηση ενός δικύλινδρου V-90°. Παράλληλα, διαθέτει κι έναν αντικραδασμικό άξονα που μειώνει στο ελάχιστο τους κραδασμούς προκειμένου να κρατήσει σε υψηλά επίπεδα την άνεση του αναβάτη.

Η επιλογή του κυβισμού και του σχεδιασμού του, έγινε με βάση την επιθυμητή ισορροπία ανάμεσα στην ισχύ, την ροπή και την πρακτικότητα

Η επιλογή της αερόψυξης (σε συνδυασμό με το ψυγείο λαδιού) αφενός εξυπηρετεί την σύνδεση με την κληρονομιά και την παράδοση της εταιρείας, αφετέρου συνέβαλλε σε μια πιο απλή διαδικασία κατασκευής και τη διατήρηση του βάρους χαμηλά. Ιδιαίτερη προσοχή έχει δοθεί και στην χροιά που απελευθερώνουν τα τελικά της εξάτμισης, προκειμένου να διατηρήσουν τον χαρακτηριστικό τόνο που διέθεταν τα μονοκύλινδρα της εταιρείας. Σύμφωνα με την Enfield, δαπανήθηκαν πολλές ώρες στο κέντρο τεχνολογίας με άπειρες μικροαλλαγές σε εξαρτήματα, προκειμένου να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Τόσο ο νέος κινητήρας όσο και το καινούργιο πλαίσιο, πέρασαν από μια εξαντλητική διαδικασία δοκιμών κατά τη διάρκεια της εξέλιξης, τόσο σε εργαστηριακό επίπεδο όσο και σε πραγματικές συνθήκες, με συνδυασμό χιλιομέτρων σε πίστες και δρόμους.

Continental GT
Ετικέτες

Triumph Tracker 400/Thruxton 400 2026 – Παρουσιάστηκαν με τιμές για Ελλάδα!

Με διαφορές σε πλαίσιο/ανάρτησες - Και ισχυρότερο κινητήρα κατά δύο ίππους
Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/12/2025

Η Triumph διευρύνει ακόμη περισσότερο την γκάμα των μονοκύλινδρων 400ριών της με Tracker 400 και Thruxton 400 με αισθητική εμπνευσμένη από τους flat track αγώνες και τα cafe racers αντίστοιχα.

Περιμέναμε ένα αλλά τελικά η Triumph παρουσίασε δύο μονοκύλινδρα 400άρια φτάνοντας έτσι την οικογένεια στα πέντε συνολικά μοντέλα, μαζί με τα Speed 400, Scrambler 400 X και Scrambler 400 XC.

Οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν αισθητικές κυρίως διαφορές με τις άλλες εκδόσεις και μεταξύ τους φυσικά με το φαίρινγκ του 400ριού Thruxton να μας είναι γνωστό εδώ και καιρό από τις κατασκοπικές φωτογραφίες που έκαναν τον γύρο του διαδικτύου πολύ καιρό πριν από την παρουσίασή του. 

Οι δύο μοτοσυκλέτες φέρουν επίσης και μία ισχυρότερη έκδοση του μονοκύλινδρου μοτέρ με τη μέγιστη ισχύ να ανεβαίνει κατά 5% περίπου και να φτάνει τους 41,42 ίππους από 39,42 που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Αλλαγή στη ροπή δεν υπάρχει και έτσι η μέγιστη τιμή παραμένει στα 3,82 kg.m αλλά να κάνει την εμφάνισή της 1.000 στροφές ψηλότερα, στις 7.500 σ.α.λ., με το 80% αυτής να είναι διαθέσιμο από τις 3.000 σ.α.λ. Η αύξηση στην ισχύ προήρθε από νέο εκκεντροφόρο αλλά και την εκ νέου χαρτογράφηση του ψεκασμού.

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

Σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα βάσης που είναι το Spped 400, το Tracker 400 έχει φαρδύτερο τιμόνι κατά 23 χλστ., το οποίο είναι και χαμηλότερο κατά 134 ολόκληρα χλστ. Παράλληλα τα μαρσπιέ έχουν τοποθετηθεί 86 χλστ. πιο πίσω και 27 χλστ. ψηλότερα, με το νέο τρίγωνο της εργονομίας να δίνει μια πιο σπορ και επιθετική θέση οδήγησης. Διαφορετική είναι και η σέλα, όπως και το κάλυμμα-κοκοβιός της σέλας στο κομμάτι του συνεπιβάτη, οι ζάντες και το ρεζερβουάρ, με τo Tracker 400 να ξεχωρίζει από το μικρό του μασκάκι, αλλά και τα μεγάλα numver plates εκατέρωθεν της σέλας, όπως και από τους αποκλειστικούς χρωματισμούς.

Το Thruxton 400 έχει επίσης διαφορετικό ρεζερβουάρ -και από το Tracker-, αν και η χωρητικότητα είναι ίδια στα 13 λίτρα, ενώ ζυγίζει και τρία κιλά περισσότερα λόγω του φέρινγκ, με το βάρος του να φτάνει τα 176 κιλά πλήρες υγρών. Του Tracker βρίσκεται στα 173 κιλά. Το φαίρινγκ είναι αυτό που κάνει και τη μεγαλύτερη διαφορά στην αισθητική της μοτοσυκλέτας, που έχει κλιπόν και διαφορετική θέση οδήγησης, ενώ οι Βρετανοί αναφέρουν και μικρές αλλαγές στο πλαίσιο αποκλειστικά για τη συγκεκριμένη εκδοχή της μοτοσυκλέτας. Σε αυτήν την περίπτωση και έναντι του Speed 400 τα κλιπόν είναι 40 χλστ. πιο στενά και 246 χλστ. πιο χαμηλά τοποθετημένα με μπόλικο βάρος να φορτίζει πλέον τον εμπρός τροχό. Παράλληλα, τα μαρσπιέ βρίσκονται στην ίδια θέση με εκείνα του Tracker 400.

Μικρές διαφορές έχουμε και στη γεωμετρία του πλαισίου μεταξύ των δύο μοτοσυκλετών. Το Tracker 400 έχει μεταξόνιο στα 1.371 χλστ. με κάστερ και ίχνος στις 24,4 μοίρες και 107,6 χλστ. αντίστοιχα, ενώ το Thruxton 400 έχει μεταξόνιο στα 1.376 χλστ. με κάστερ στις 24,5 μοίρες και ίχνος στα 101,5 χλστ. 

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

H Triumph αναφέρει ότι καθεμιά από τις δύο νέες μοτοσυκλέτες έχει το δικό της set up στις αναρτήσεις ώστε να ταιριάζει καλύτερα στη φιλοσοφία της έκδοσης και τη θέση οδήγησης, με το πιρούνι να είναι ανεστραμμένο στα 43 χλστ. Η διαδρομή του είναι 140 χλστ. στο Tracker και 135 χλστ. στο Thruxton ενώ και το μονό αμορτισέρ και στις δύο περιπτώσεις δίνει διαδρομή 130 χλστ.

Και οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν 17ρες χυτές ζάντες αλουμινίου που είναι διαφορετικής σχεδίασης μεταξύ των δύο μοντέλων και ελαστικά 110/70 και 150/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Ως πρώτης τοποθέτησης ελαστικά για το Thruxton επιλέχθηκαν τα Pirelli Diablo Rosso IV, ενώ για το Tracker έχουμε τα Pirelli MT60 RS και τα δύο εξαιρετικές επιλογές για τόσο προσιτές μοτοσυκλέτες.

Τέλος, ίδιο είναι το σύστημα πέδησης και στις δύο περιπτώσεις με το κύριο έργο της επιβράδυνσης να αναλαμβάνει 300άρης εμπρός δίσκος και ακτινικά τοποθετημένη 4πίστονη δαγκάνα της ByBre. 

Το Tracker 400 θα είναι διαθέσιμο στην Ελλάδα από τον ερχόμενο Μάρτιο με τιμή 6.390 ευρώ και το Thruxton 400 από τον Φεβρουάριο του 2026, με τιμή 6.690 ευρώ. Και τα δύο συνοδεύονται από εργοστασιακή εγγύηση δύο ετών χωρίς περιορισμό στα διανυθέντα χιλιόμετρα.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες στις συλλογές που ακολουθούν.