Royal Enfield 2018

Νέος δικύλινδρος κινητήρας!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2017

Η Royal Enfield επέλεξε το νέο τεχνολογικό της κέντρο στο Leicestershire για να παρουσιάσει τον πρώτο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα του εργοστασίου. Πρόκειται για έναν αερο-ελαιόψυκτο δικύλινδρο εν σειρά, 650cc, ο οποίος τοποθετήθηκε στη νέα γενιά μοντέλων της εταιρείας που παρουσιάστηκαν στην EICMA, στα Continental 650 και Interceptor 650, που εκτός του κινητήρα μοιράζονται και το ίδιο πλαίσιο.
Ο νέος αυτός κινητήρας, σύμφωνα με την Enfield, είναι το όχημα που θα τους μεταφέρει στο επόμενο κεφάλαιο της Ιστορίας της, προσθέτοντας μέρος της πιο σύγχρονης τεχνολογίας στην παράδοση και των χαρακτήρα των μοτοσυκλετών της φίρμας. Η επιλογή του κυβισμού και του σχεδιασμού του, έγινε με βάση την επιθυμητή ισορροπία ανάμεσα στην ισχύ, την ροπή και την πρακτικότητα, με ιδιαίτερη προσοχή ειδικά στην κατανομή της ροπής σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο φάσμα στροφών, προκειμένου να μειωθούν οι αλλαγές των σχέσεων στο ελάχιστο.

Interceptor 650

 

Πιο συγκεκριμένα, κινητήρας είναι –φυσικά- τετράχρονος, δικύλινδρος εν σειρά, με έναν επικεφαλής εκκεντροφόρο (που παίρνει κίνηση από τον στρόφαλο μέσω μιας καδένας στη μέση), αερόψυκτος με ψυγείο λαδιού και χωρητικότητα 648cc, ο οποίος εξελίχθηκε στο κέντρο τεχνολογίας της Royal Enfield στην Αγγλία, αλλά και στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο Chennai της Ινδίας. Η απόδοσή του ανακοινώθηκε στους 47 ίππους στις 7.100 στροφές (γεγονός που το κατατάσσει στις επιλογές για την κατηγορία Α2 διπλωμάτων) και στα 5,3 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 4.000 στροφές αντίστοιχα. Η σχεδίασή του έχει σαφώς έντονα ρετρό στοιχεία, τόσο με τις ψύκτρες όσο και με τις κλασσικές κούρμπες των εξατμίσεων, ενώ σίγουρα αποτελεί μια τεχνολογική εξέλιξη για τα δεδομένα της Enfield, σε σύγκριση ειδικά με τους παλιότερους κινητήρες. Η συμπίεση δίνει ένα σχετικά χαμηλό λόγο της τάξης του 9,5:1, ενώ η τροφοδοσία γίνεται με ψεκασμό. Ο στρόφαλος είναι ενιαίος (πρώτη φορά σε κινητήρα της Royal Enfield) με χρονισμό στις 270 μοίρες, δίνοντας την αίσθηση ενός δικύλινδρου V-90°. Παράλληλα, διαθέτει κι έναν αντικραδασμικό άξονα που μειώνει στο ελάχιστο τους κραδασμούς προκειμένου να κρατήσει σε υψηλά επίπεδα την άνεση του αναβάτη.

Η επιλογή του κυβισμού και του σχεδιασμού του, έγινε με βάση την επιθυμητή ισορροπία ανάμεσα στην ισχύ, την ροπή και την πρακτικότητα

Η επιλογή της αερόψυξης (σε συνδυασμό με το ψυγείο λαδιού) αφενός εξυπηρετεί την σύνδεση με την κληρονομιά και την παράδοση της εταιρείας, αφετέρου συνέβαλλε σε μια πιο απλή διαδικασία κατασκευής και τη διατήρηση του βάρους χαμηλά. Ιδιαίτερη προσοχή έχει δοθεί και στην χροιά που απελευθερώνουν τα τελικά της εξάτμισης, προκειμένου να διατηρήσουν τον χαρακτηριστικό τόνο που διέθεταν τα μονοκύλινδρα της εταιρείας. Σύμφωνα με την Enfield, δαπανήθηκαν πολλές ώρες στο κέντρο τεχνολογίας με άπειρες μικροαλλαγές σε εξαρτήματα, προκειμένου να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Τόσο ο νέος κινητήρας όσο και το καινούργιο πλαίσιο, πέρασαν από μια εξαντλητική διαδικασία δοκιμών κατά τη διάρκεια της εξέλιξης, τόσο σε εργαστηριακό επίπεδο όσο και σε πραγματικές συνθήκες, με συνδυασμό χιλιομέτρων σε πίστες και δρόμους.

Continental GT
Ετικέτες

Και όμως - Μια Moto Guzzi χωρίς V2 κινητήρα!

Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
New Model Inline Moto Guzzi
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/8/2025

Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική

Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.

Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.

New Model Inline Moto Guzzi

Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.

Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.

New Model Inline Moto Guzzi

Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.

Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.

New Model Inline Moto Guzzi