SWM Varez 400 και 125 2020-EICMA: Με ονομασία προέλευσης [video]

Στόχος η κατηγορίες διπλωμάτων Α1 και Α2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/11/2019

Με όνομα-τοπωνύμιο, που ηχητικά ακούγεται σαν Varese, δηλαδή της περιοχής του πρώην εργοστασίου της Husqvarna που πλέον ανήκει στην αναγεννημένη SWM, η ιταλο-ασιατική εταιρεία ισχυροποιεί την παρουσία της στις κατηγορίες Α1 και Α2.

Τα Varez 125 και 400 είναι δύο μοντέρνας σχεδίασης μοτοσυκλέτες δρόμου με μονοκύλινδρους τετράχρονους κινητήρες, ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα – σήμα κατατεθέν σχεδόν όλων των ιταλικών σπορ μοτοσυκλετών τις τελευταίες δεκαετίες, έστω κι αν το συγκεκριμένο κατασκευάζεται στο Βιετνάμ – και full size εξωτερικές διαστάσεις. Αυτό φαίνεται κι από το ύψος της σέλας στα 820mm που είναι αντίστοιχο των μεγάλου κυβισμού μοτοσυκλετών δρόμου.

Καβαλήσαμε πάνω στις σέλες τους και η εργονομία καθώς και το οπτικό μέγεθος έμοιαζε ίδιο και απαράλλακτο στις δύο εκδόσεις. Η εργονομία της θέσης οδήγησης ξενίζει λίγο, καθώς τοποθετεί το σώμα λίγο πιο μπροστά απ’ ό,τι περιμένεις να κάνει μια sport-naked μοτοσυκλέτα.

Δείτε στο τέλος το πλούσιο φωτογραφικό υλικό και το video της παρουσίασης

Από τον κόσμο των πολλών κυβικών έρχεται και το γιγαντιαίου μεγέθους ψαλίδι, που δείχνει έτοιμο να αντιμετωπίσει ιπποδυνάμεις 200 ίππων και βάλε! Φυσικά δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει δυσκολία με τα άλογα του τετράχρονου 125, ούτε και με του δυνατότερου 400 (δεν ανακοινώνονται ακριβείς ιπποδυνάμεις).

Εντύπωση πάντως προκαλεί πως ο κινητήρας του 125 είναι προδιαγραφών Euro 4, ενώ του 400 είναι απόλυτα συμβατός με τις νέες αυστηρότερες προδιαγραφές Euro 5. Το ρεζερβουάρ το κατασκευάζει η Acerbis που πέρα από την aftermarket αγορά, δραστηριοποιείται εδώ και πολλά χρόνια ως προμηθευτείς πλαστικών κυρίως εξαρτημάτων για πολλές εταιρείες κατασκευής μοτοσυκλετών, τόσο ευρωπαίων όσο και ιαπώνων. Πέρα από τον κινητήρα, διαφορές ανάμεσα στις δύο εκδόσεις συναντάμε στις αναρτήσεις και στα φρένα.

Το 125 έχει Upside Down πιρούνι (χωρίς ρυθμίσεις) διαμέτρου 41mm, ενώ το 400 έχει Upside Down πιρούνι (με ρυθμίσεις) διαμέτρου 43mm. Πίσω έχουν και τα δύο μονό αμορτισέρ, όμως στο 125 ρυθμίζεται μόνο η προφόρτιση ελατηρίου, ενώ στο 400 έχει προστεθεί και η ρύθμιση της απόσβεσης επαναφοράς. Τα φρένα του 125 αποτελούνται από έναν μεγάλο δίσκο διαμέτρου 300mm εμπρός και 220mm πίσω. Είναι συνδυασμένα χωρίς ABS καθώς η νομοθεσία της Ε.Ε. δεν επιβάλει ABS για δίκυκλα έως τα 125 κυβικά. Αντιθέτως το 400 έχει ABS όπως ορίζει η νομοθεσία για αυτή την κατηγορία κυβισμού και μεγαλύτερο δίσκο εμπρός διαμέτρου 320mm με δαγκάνα της Brembo.

Τόσο το 125 όσο και το 400 φοράνε ελαστικά της Michelin (Pilot Power), έχοντας ακριβώς την ίδια διάσταση για τον εμπρός τροχό (110/70-17) όμως πίσω το 125 έχει ελαστικό 140/70-17, ενώ στο 400 είναι φαρδύτερο κατά 10mm και φοράει 150/60-17. Η SWM κατάφερε να διατηρήσει το συνολικό βάρος χαμηλά, σταματώντας τον δείκτη της ζυγαριάς στα 136 κιλά για το 125 και στα 144 κιλά για το 400. Το μικρό βάρος είναι σημαντικό για κάθε μοτοσυκλέτα, όμως ειδικά σε αυτή την κατηγορία που απευθύνεται σε αναβάτες με δίπλωμα Α1 και Α2 γίνεται υψίστης σημασίας, αφού είναι βασικότατος παράγοντας της ευελιξίας και της ευκολίας χειρισμών.

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες