Yamaha Tenere 700 - Ανανέωση προ των πυλών, ίσως και το 2025!

Οι κύριες εμφανισιακές αλλαγές αφορούν σέλα και πίσω ανάρτηση
yamaha tenere 2025
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

29/5/2024

Κατασκοπευτικές φωτογραφίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, δείχνουν ότι η Yamaha ετοιμάζει μία γενναία ανανέωση του δημοφιλούς Tenere 700, η οποία κρίνοντας από το καμουφλαζ της μοτοσυκλέτας, θα έχει να κάνει τόσο με την εμφάνιση, αλλά και με λειτουργικά στοιχεία όπως η σέλα και η πίσω ανάρτηση, η οποία στο μοντέλο δοκιμών φαίνεται να έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό.

Το Tenere 700 μετρά ήδη μία πενταετία στην αγορά, χωρίς να έχουμε δει μεγάλες αλλαγές, με πιο σημαντική να είναι αυτή της οθόνης, η οποία έχει γίνει πλέον έγχρωμη TFT, αντί για τη μονόχρωμη LCD στην πρώτη έκδοση. Ναι μεν η Yamaha έχει φέρει πληθώρα εκδόσεων θέλοντας να ικανοποιήσει τις ανάγκες όσο το δυνατόν μεγαλύτερου εύρους μοτοσυκλετιστών, όμως δεν έχει κάνει κάτι για τη βασική που αποτελεί και τον γενάρχη της νέας εποχής του ονόματος Tenere. Όπως φαίνεται από τις κατασκοπευτικές φωτογραφίες, αυτό θα αλλάξει, με το ανανεωμένο μοντέλο να φτάνει στους αντιπροσώπους ίσως και ως μοντέλο του 2025.

Yamaha Tenere 700 – Ανανέωση προ των πυλών, ίσως και το 2025

Αν και καλυμμένο πλήρως με καμουφλάζ, μπορούμε να διακρίνουμε ότι το μπροστά και το πίσω τμήμα δεν έχουν κάποιες δομικές αλλαγές. Κοιτάζοντας λίγο πιο προσεκτικά, όμως, βλέπουμε ότι το κομμάτι του προβολέα που φαίνεται πίσω από τον μουσαμά του καμουφλάζ, προδίδει διαφορετικό σχήμα, στα φώτα εσωτερικά. Από την ημέρα που παρουσιάστηκε μέχρι και σήμερα, ο προβολέας του Tenere 700 διακρίνεται από τα τέσσερα στρογγυλά LED, που καλύπτονται από ένα πλαστικό κάλυμμα, διαμορφώνοντας έναν ενιαίο προβολέα. Η νέα έκδοση, ωστόσο, θα μπορούσε να χρησιμοποιεί διαφορετική διάταξη των φωτιστικών σωμάτων, τα οποία θα είναι μάλλον γωνιώδη σε σχήμα, κρατώντας τα ωστόσο ως ένα ενιαίο προβολέα.

Ακριβώς από κάτω, ανάμεσα στο ψυγείο και το φαίρινγκ, οι φωτογραφίες αποκαλύπτουν την ύπαρξη νέων εισαγωγών, ενώ φαίνεται ότι το adventure μοντέλο αποκτά μεγαλύτερο όγκο μπροστά, που θα μπορούσε να οφείλεται και σε διαφορετικά σχεδιασμένο ή μεγαλύτερης χωρητικότητας ρεζερβουάρ. Δεν είναι, ωστόσο, ξεκάθαρο αν πρόκειται για εισαγωγές αέρα προς το φιλτροκούτι, ή αν βρίσκονται εκεί για να παρέχουν φρέσκο, δροσερό αέρα στο ψυγείο. Στη περίπτωση που μιλάμε για νέες εισαγωγές αέρα, αυτό σημαίνει ταυτόχρονα και νέο φιλτροκούτι, καθώς αυτή η αναπνοή του Tenere 700 γίνεται κάτω από την σέλα. Μία τέτοια αλλαγή, θα μπορούσε ίσως να φέρει και σημαντικές αλλαγές στον CP2 κινητήρα των 689 κυβικών, 73 ίππων και 6,93 χιλιογραμμόμετρων ροπής, είτε ως προς την απόκριση είτε ως προς την ισχύ.

Η Yamaha έχει βάλει τα δυνατά της να καλύψει και το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας, όμως εκεί δεν φαίνεται κάποια ιδιαίτερη αλλαγή. Σχήμα και όγκος μοιάζουν να είναι πανομοιότυπα με το τωρινό Tenere 700. Ακόμα και οι δύο βίδες από πάνω, που λειτουργούν ως στήριξη για τη βάση της πινακίδας, φαίνεται ότι θα έρθουν αυτούσιες και στην ανανεωμένη έκδοση.

Δεν ισχύει όμως το ίδιο και για το μονό αμορτισέρ της πίσω ανάρτησης, το οποίο αποκτά νέο μοχλικό. Μεγαλύτερος είναι ο βραχίονας στήριξης της ανάρτησης, ενώ νέα και με μεγαλύτερη καμπύλη είναι η σχεδίαση του ίδιου του συστήματος. Με αυτόν τον τρόπο η Yamaha ίσως να θέλει να προσφέρει μεγαλύτερη προοδευτικότητα στη λειτουργία του αμορτισέρ, χωρίς να χάσει από την απόκριση. Έχοντας πάντως οδηγήσει το Tenere 700 σε διαφορετικές συνθήκες και έχοντας πιέσει τις αντοχές των αναρτήσεων στα όριά τους, κατά την διάρκεια των πολλών MEGA TEST ON-OFF που μας έχει συντροφεύσει με τις διάφορες εκδόσεις του, δεν έχουμε να πούμε κάτι, όσον αφορά την λειτουργία του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ, παρά μονάχα ότι δεν μας απασχόλησε ποτέ.

Κρίνοντας από την λέξη “MED” -που πιθανότατα σημαίνει “medium”-, που βλέπουμε στον οδηγό της αλυσίδας, το εργοστάσιο της Iwata πιθανότατα να πειραματίζεται με διαφορετικούς τρόπους έδρασης, μέχρι να φτάσουν στο τελικό αποτέλεσμα. Όσον αφορά την ανάρτηση αυτή καθ’ εαυτή δεν βλέπουμε να υπάρχει κάποια σημαντική αλλαγή, τουλάχιστον σε αυτό το δοκιμαστικό πρωτότυπο.

Ένα στοιχείο που έχει παραμείνει ίδιο σε όλες τις εκδόσεις Tenere που έχει παρουσιάσει η Yamaha -6 στο σύνολο- είναι η σέλα. Παρά τις αλλαγές που έχουμε δει σε πλαίσιο, ρεζερβουάρ και εξοπλισμό, η σέλα είναι η μόνη σταθερά, η οποία πέραν του ότι είναι κάπως σκληρή, ειδικά στο κομμάτι του συνεπιβάτη, είναι και στενή, καθιστώντας δύσκολο το φόρτωμα κάποιας τσάντας πάνω της. Όχι ότι δεν γίνεται, όμως χρειάζεται περισσότερο χρόνο και… τέχνη, μιας και οι χειρολαβές απουσιάζουν από το Tenere 700. Το γεγονός βέβαια, ότι στις φωτογραφίες η σέλα είναι πλήρως καλυμμένη κάτω από το μαύρο καμουφλάζ, μας κάνει να πιστεύουμε ότι μιλάμε για μία επικείμενη αλλαγή και σε αυτό το κομμάτι. Προς το παρόν, δεν μπορούμε να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει εκεί, όμως το ότι το εργοστάσιο της Iwata έχει μπει σε τόσο κόπο να κρύψει την σέλα μας βάζει σε σκέψεις.

Yamaha Tenere 700 – Ανανέωση προ των πυλών, ίσως και το 2025

Όταν το Tenere 700 είχε κάνει την πρώτη του εμφάνιση, στην EICMA του 2018, δεν υπήρχε ακόμη σκληρός ανταγωνισμός. Στην πορεία, όμως, η Aprilia ακολούθησε τον ίδιο δρόμο, φέρνοντας το Tuareg 660, ενώ το 2023 η Suzuki έφερε το V-Strom 800 DE, με διαφορετικό χαρακτήρα και αυξημένες ικανότητες στην χωμάτινη οδήγηση, σε σχέση με ό,τι είχαμε συνηθίσει μέχρι τότε για τις μοτοσυκλέτες που έφεραν το συγκεκριμένο όνομα. Η Honda ήταν ο τρίτος Ιάπωνας κατασκευαστής που μπήκε στον χορό της καυτής κατηγορίας των μεσαίων κυβισμού On-Off, φέρνοντας το 2023 το XL750 Transalp, ενώ η KTM έχει τα 790 και 890 Adventure, παρέχοντας δύο επιλογές για όλα τα γούστα και βαλάντια. Όλες οι μοτοσυκλέτες που αναφέραμε παραπάνω έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό, την αυξημένη απόδοση σε σχέση με το T7. Επομένως, αν η Yamaha θέλει να κοιτάζει στα ίσα τους αντιπάλους της, τότε μάλλον θα πρέπει να κάνει μία ανανέωση στον κινητήρα της On-Off μοτοσυκλέτας της.

Η απουσία αισθητήρων στο μοντέλο προπαραγωγής, προδίδει ότι ίσως βρισκόμαστε στα τελικά στάδια της προπαραγωγής και των δοκιμών. Με αφορμή και τους Euro5+ κανονισμούς που γίνονται υποχρεωτικοί για όλες τις καινούργιες μοτοσυκλέτες που θα πωλούνται στην Ευρώπη από 1/1/2025, δεν αποκλείεται η Yamaha να φέρει το ανανεωμένο Tenere 700 σύντομα κοντά μας ως μοντέλο της επόμενης χρονιάς.

Ετικέτες

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.