Υβριδική μοτοσυκλέτα Kawasaki: Με διακόπτη boost!

Μια άκρως ενδιαφέρουσα περίπτωση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

19/10/2020

 

Μια άκρως ενδιαφέρουσα περίπτωση

Παρά το ότι οι  ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες δείχνουν ξεκάθαρα ότι αποτελούν το μέλλον και το ότι οι μοτοσυκλέτες με κινητήρες εσωτερικής καύσεως έχουν μια κυριαρχία για… περισσότερο από έναν αιώνα, η ιδέα του συνδυασμού των δύο τεχνολογιών δεν έδειξε να κερδίζει και πολύ έδαφος για το "αύριο" της μοτοσυκλέτας. Κι όμως, η Kawasaki έχει αρχίσει να δείχνει έντονο ενδιαφέρον για την ιδέα των υβριδικών, με ένα σχεδιασμό που μπορεί να εξηγήσει και την παρουσίαση του ηλεκτρικού της project στην περσινή EICMA.

To EV Project μπορεί να παρουσιάστηκε πέρσι, αλλά η εξέλιξη του έχει αρχίσει σχεδόν μια δεκαετία πριν. Παρόλα αυτά, αποτελεί μια "περίεργη" περίπτωση καθώς οι επιδόσεις του αφενός υπολείπονται από τον ανταγωνισμό –μέγιστη ιπποδύναμη 27 ίππους και συνεχόμενη παροχή ισχύος μόλις στα 13,5 άλογα- ενώ από την άλλη η το εργοστάσιο είχε καταστήσει σαφές ότι δεν πρόκειται να κατασκευάσει μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα. Εύλογα λοιπόν δημιουργείται το ερώτημα: προς τι όλος αυτός ο ντόρος πέρσι;

Η απάντηση θα μπορούσε να είναι ότι η συγκεκριμένη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα είναι απλώς το… μισό ενός άλλου project. Τον τελευταίο χρόνο, το R&D της Kawasaki έχει μια έντονη δραστηριότητα κατοχύρωσης πατεντών για υβριδικές μοτοσυκλέτες, οι οποίες συνδυάζουν έναν συμβατικό κινητήρα εσωτερική καύσης με έναν μικρό ηλεκτροκινητήρα, ο οποίος θα δίνει μια σημαντική ώθηση στις επιδόσεις και στην κατανάλωση, ενώ θα μειώνει και τις εκπομπές ρύπων. Μέχρι στιγμής, η Kawasaki δεν έχει δείξει κάποιο πρωτότυπο ούτε έχει κάνει κάποια επίσημη ανακοίνωση γι' αυτό, αλλά είναι ξεκάθαρα ένας τομέας για τον οποίο ενδιαφέρεται το εργοστάσιο.

Η ηλεκτρικός κινητήρας του EV είναι συνδεδεμένος με ένα κανονικό κιβώτιο κι αυτή είναι σίγουρα μια ασυνήθιστη επιλογή. Και ενώ η επίσημη εκδοχή που έδωσε στην δημοσιότητα πέρσι η Kawasaki είναι πως έγινε για να είναι ο κινητήρας πιο κοντά στα μοτοσυκλετιστικά δεδομένα, βγάζει περισσότερο νόημα αν το δούμε υπό το πρίσμα μιας υβριδικής μοτοσυκλέτας. Οι πρόσφατες πατέντες που κατέθεσε η Kawasaki δείχνουν μια υβριδική μοτοσυκλέτας με έναν συμβατικό και έναν ηλεκτρικό κινητήρα όπου είναι και οι δύο συνδεδεμένοι με ένα συμβατικό κιβώτιο με μονόδρομους συμπλέκτες (έτσι ο κάθε κινητήρας μπορεί να δώσει ανεξάρτητα κίνηση στην μοτοσυκλέτα, ή να συνδυαστούν και οι δύο μαζί). Ο ηλεκτροκινητήρας παίζει ακόμη και τον ρόλο της γεννήτριας, φορτίζοντας την μπαταρία όταν είναι σε χρήση ο κινητήρας εσωτερικής καύσης και δεν χρειάζεται η επιπλέον ηλεκτρική δύναμη που παρέχει.

Στο EV Project, είχαμε δει επίσης ότι η συστοιχία των μπαταριών ήταν τεράστια καταλαμβάνοντας όλο τον χώρο ανάμεσα στο πλαίσιο, ενώ σε μια υβριδική μοτοσυκλέτα δεν θα χρειαζόταν όλον αυτόν τον όγκο μπαταριών, αφήνοντας χώρο για τον συμβατικό κινητήρα και το ρεζερβουάρ.

Στις πατέντες βλέπουμε να απεικονίζεται μια κανονική μοτοσυκλέτα αλλά με ηλεκτρικό κινητήρα, ο οποίος μοιάζει πάρα πολύ με τον ηλεκτροκινητήρα του EV. Ο συμβατικός κινητήρας (φαίνεται στα σκίτσα το καπάκι του στροφάλου) είναι τοποθετημένος μπροστά από αυτόν, με τις συνολικές διαστάσεις να μην ξεπερνούν κατά πολύ αυτές ενός κανονικού κινητήρα.

Εκεί όμως που γίνεται πραγματικά ενδιαφέρον το όλο ζήτημα, είναι στα χειριστήρια και στα ηλεκτρονικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένου και της γκαζιέρας η οποία έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να δίνει στον αναβάτη τον απόλυτο έλεγχο στην συμπεριφορά του ηλεκτρικού κινητήρα. Η γκαζιέρα διαθέτει την συνηθισμένη περιστροφική κίνηση, αλλά διαθέτει επιπλέον και δύο ακόμη λειτουργίες: έναν διακόπτη τύπου joystick τεσσάρων κατευθύνσεων και ένας διακόπτης "boost". Υπάρχει φυσικά το kill switch, αλλά κι ένας διακόπτης που δίνει πρόσβαση σε πρόσθετες λειτουργίες.

Στις πατέντες αναφέρεται ότι ο joystick διακόπτης "μπορεί να πατηθεί ανεξάρτητα στις τέσσερις κατευθύνσεις (μπροστά, πίσω, δεξιά, αριστερά) για να επιλέξει ο αναβάτης ένα από τα travel modes που έχουν προγραμματιστεί για την μοτοσυκλέτα", όπως επίσης και ότι "τα travel modes μπορεί να περιλαμβάνουν ένα οικονομικό και ένα σπορ mode, έτσι ώστε να γίνει επιλογή του Economy αν ο στόχος είναι η μικρή κατανάλωση, ή του Sport αν ο αναβάτης επιθυμεί μια πιο σπορ αίσθηση."

Τόσο αυτός ο διακόπτης όσο και ο διακόπτης του "Boost" κινούνται μαζί με την γκαζιέρα, οπότε ο αντίχειρας πρέπει να παραμένει πάνω τους συνέχεια, ανεξάρτητα από το πόσο πολύ έχει ανοίξει το γκάζι. Σε ό,τι αφορά τον διακόπτη "Boost", η Kawasaki λέει πώς αλλάζει τα χαρακτηριστικά απόδοσης της ροπής, έτσι ώστε να αυξηθεί το απόλυτο νούμερο της απόδοσης. Μάλιστα, όπως διευκρινίζεται, όταν πατηθεί ο διακόπτης δίνει μερικά δευτερόλεπτα επιπλέον δύναμης. Στο κείμενο της πατέντας διευκρινίζεται ότι η γκαζιέρα ελέγχει και τους δύο κινητήρες, με την κεντρική μονάδα να αποφασίζει το ποσοστό της δύναμης που θα παρέχει ο κάθε ένας. Μόλις πατηθούν τα φρένα, απενεργοποιείται και η λειτουργία της ώθησης (Boost).

Σίγουρα αυτές οι πατέντες δεν αποτελούν εχέγγυο ότι αυτή η τεχνολογία θα φτάσει μέχρι την παραγωγή, αλλά η Kawasaki έχει καταθέσει τουλάχιστον εφτά διαφορετικές πατέντες μέσα στους τελευταίους δώδεκα μήνες, οδηγώντας μας στο συμπέρασμα ότι πίσω από αυτές κρύβεται μια σοβαρή εξελικτική διαδικασία. Με δεδομένη την μακροχρόνια πορεία εξέλιξης ηλεκτρικών κινητήρων και με την ανακοίνωση του εργοστασίου πως δεν υπάρχουν άμεσα πλάνα για την κατασκευή μια εξ' ολοκλήρου ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, η αίσθηση είναι όπως η δημιουργία μιας υβριδικής μοτοσυκλέτας ίσως βρίσκεται πιο κοντά απ' ό,τι νομίζουμε.

Ετικέτες

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.