ZXJC ZX-500RR 2025 - Το τετρακύλινδρο Supersport του πρώην προέδρου της KOVE δείχνει κορυφαίο [VIDEO]

83 hp, μονόμπρατσο, κορυφαία ηλεκτρονικά και τηλεμετρία - Δοκιμάστηκε ήδη στην Κίνα από τον ειδικό τύπο
Zhang Xue ZX-500RR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/12/2024

Η ZX-500RR του πρώην Προέδρου της KOVE, Zhang Zue παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο σαλόνι Chongqing Motorcycle Expo τον Σεπτέμβριο του 2024, ενώ τώρα δοκιμάστηκε στην πίστα από τον ειδικό τύπο της Κίνας.

Το να πρωτοεμφανίζεις εταιρεία τον Σεπτέμβριο με έτοιμη μια τετρακύλινδρη Supersport μοτοσυκλέτα και τον Δεκέμβριο να την έχει ήδη δοκιμάσει ο ειδικός τύπος της Κίνας στην πίστα Zhuhai, και να οδεύει προς παραγωγή, μόνο οι Κινέζοι μπορούν να το κάνουν.

Κι όμως, οι πρώτες υψηλές προσδοκίες με την εμφάνιση και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ZX-500RR δεν δείχνουν ακόμα να διαψεύδονται, με τη μοτοσυκλέτα να βρίσκεται ένα στάδιο πριν την παραγωγή.

Ο Zang Xhue δείχνει ικανός να πιάνει τον παλμό της αγοράς, αφού μετά τις On-Off μοτοσυκλέτες της Kove που έθεσαν νέα στάνταρ για το χαμηλό τους βάρος σε συνδυασμό με τις εξαιρετικές επιδόσεις τους, τώρα ασχολείται με τα τετρακύλινδρα μοντέλα της μεσαίας κατηγορίας που (κυρίως) στην Ασία έχουν ξεκινήσει δυνατή επανεμφάνιση, με Kawasaki, Honda και QJMOTOR μεταξύ άλλων.

ZX-500RR

Το ιδιαίτερα εύστροφο 4κύλινδρο, 16βάλβιδο και ψεκαστό μοτέρ της 500RR έχει διαστάσεις 59 x 43 mm, συμπίεση 12,9:1, ενώ αποδίδει 83,13 Hp / 13.500 rpm και 4,7 kgm / 11.500 rpm, ενώ το βάρος βρίσκεται στα... 168 γεμάτα κιλά (Curb Weight), 20 λιγότερα από το Kawasaki, και σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία που δίνει η εταιρεία, η μοτοσυκλέτα χρειάζεται μόλις 3,4 δευτερόλεπτα για να φτάσει τα 100 χλμ./ώρα από στάση με την τελική της να βρίσκεται στα 240 χλμ./ώρα!

ZX-500RR

Το μοτέρ έχει εξελιχθεί από την ίδια την Zhang Xue, όπως και η υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, και εύλογα προκύπτει το ερώτημα πώς η εξέλιξη μπορεί να γίνει σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

ZX-500RR

Παρόλα αυτά η τετρακύλινδρη sport μοτοσυκλέτα της ZXJC δείχνει πέρα από δυνατή και ελαφριά ταυτόχρονα και υπέρ-εξοπλισμένη με δυο μεγάλα δισκόφρενα μπροστά με τετραπίστονες ακτινικές δαγκάνες, ανεστραμμένο πιρούνι και μονό πίσω αμορτισέρ με ρυθμίσεις αλλά και σταμπιλιζατέρ τιμονιού, μονόμπρατσο αλουμινένιο ψαλίδι, ρυθμιζόμενες μανέτες, TFT μεγάλη οθόνη οργάνων 5 ιντσών με συνδεσιμότητα, σύστημα ένδειξης πίεσης ελαστικών, γωνίας κλίσης, και τηλεμετρία, φαίρινγκ με αεροδυναμικά φτερά, Keleyess σύστημα με το κουμπί να έχει και οπίσθιο φωτισμό (!), LED φώτα με animation όταν ανάβουν, DRL LED φώτα (το πίσω φωτιστικό σώμα σχηματίζει το γράμμα Ζ), 5 Riding Modes, Cornering ABS και Traction Control που μπορούν να απενεργοποιηθούν, quickshifter -μόνο για ανεβάσματα-, εργονομικούς διακόπτες, ελαστικά 120/70-17 και 180/55-17 (οι πρώτες εντυπώσεις των δημοσιογράφων κάνουν λόγο για αργές αντιδράσεις που μπορεί να σχετίζονται με το φαρδύ πίσω ελαστικό), ύψος σέλας 795 mm κ.α.

ZX-500RR

Τώρα περιμένουμε να δούμε πότε θα φτάσει η μοτοσυκλέτα στους dealer (ο Xue κάνει λόγο για το πρώτο τρίμηνο του 2025), και πότε θα ξεκινήσουν οι δοκιμές στα επόμενα μοντέλα της νεοσυσταθείσας εταιρείας, με πρώτη μια τρικύλινδρη Supersport 820 κ.εκ. με απόδοση 150 hp και βάρος 173 kg, και μια Adventure με το ίδιο μοτέρ αλλά με διαφορετική ρύθμιση, απόδοση 110 ίππων και βάρος 185 κιλών. Κι έπεται και γυμνό τετρακύλινδρο μοντέλο, βασισμένο στο Supersport.

Ετικέτες

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan
BMW R 1300 R Superhooligan
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

BMW R 1300 R Superhooligan

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

 

BMW R 1300 R Superhooligan

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

​    ​

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.