TOKYO Motor Show 2019: Το VIDEO του MOTO!

Ένα γρήγορο VIDEO με όλα όσα έγιναν στο Τόκυο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/10/2019

Η μεγαλύτερη Έκθεση μοτοσυκλέτας της Ιαπωνίας είναι κομμάτι του TOKYO MOTOR SHOW της μεγάλης έκθεσης αυτοκινήτων, μοτοσυκλετών, ηλεκτροκίνητων, φορτηγών κτλ -  οτιδήποτε δηλαδή έχει να κάνει με κίνηση και κάποιας μορφής κινητήρα.

Το τί έγινε στο TOKYO MOTOR SHOW το έχετε μάθει αναλυτικά από τα άρθρα του motomag μέχρι και το τέλος της προηγούμενης εβδομάδας, επιστρέφουμε τώρα με ένα δικό μας VIDEO που σκοπό έχει να μετατρέψει σε εικόνα όλα όσα είδαμε μαζί τις προηγούμενες ημέρες.

Το TOKYO MOTOR SHOW δεν έχει τόσο μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρον, όπως άλλα Σαλόνια, όπως η EICMA για παράδειγμα, έχει όμως σημαντικό δημοσιογραφικό ενδιαφέρον.

Δεν έχει εμπορικό ενδιαφέρον γιατί οι Ιάπωνες κατασκευαστές περιμένουν να έρθει το Μιλάνο για να δείξουν τα νέα μοντέλα, κι αυτό είναι καλό. Γιατί όσο το βάρος θα πέφτει στην EICMA τόσο θα παραμένει ο σχεδιασμός των νέων μοντέλων στα δικά μας πλαίσια.

Ήδη η Suzuki έχει ξεστρατίσει από αυτό το μονοπάτι. Ήδη θεωρεί επαγγελματικό σφάλμα να παραβλέπεις την αγορά της Ασίας μιλώντας με εκατομμύρια μονάδες, αντί για μερικές χιλιάδες όπως η Ευρώπη. Η Honda παραμένει κοντά σε αυτό που είχε πει στο MOTO απευθείας πριν δύο χρόνια, πως η αγορά της Ευρώπης μπορεί να υστερεί τόσο σε αριθμό μοντέλων όσο και σε καθαρό κέρδος πλέον, όμως ο σχεδιασμός των μοτοσυκλετών παγκοσμίως πρέπει να μείνει σε Ευρωπαϊκά πρότυπα γιατί και οι υπόλοιποι λαοί αυτά βλέπουν, αυτά ονειρεύονται, τα Ευρωπαϊκά μοντέλα. Και είναι λογικό! Κανείς δεν παθιάστηκε με το υπερκυβισμένο παπί, είναι ωραίο – κι εμείς το θέλουμε, αλλά μπροστά σε ένα CBR1000R, κοιτάς το CBR όπως και να το κάνουμε. Και η Honda πάσχει στον τομέα του «φτιάχνω μοτοσυκλέτες για το πάθος» από επιλογή μάλιστα. Διότι κάτι έχει δει, κάτι στο οποίο δεν κάνει λάθος και είναι αντικείμενο διαφορετικής ανάλυσης που καλύτερα να γίνει σε ξεχωριστό άρθρο για να πάρει την προσοχή που της αξίζει.

Αντίθετα δηλαδή από την Kawasaki που για εκείνη οι μοτοσυκλέτες, έτσι κι αλλιώς, είναι ένας τομέας που ασχολείται ξεκάθαρα από πάθος και κάπου στο τέλος στυγνά επαγγελματικά. Είναι τόσο μεγάλος κατασκευαστής και οι μοτοσυκλέτες τόσο μικρό κομμάτι της, που κανείς και ποτέ, δεν θα μπορέσει να πει πως η Kawasaki κάνει ό,τι κάνει λειτουργώντας επιχειρηματικά, με την στυγνή έννοια του όρου. Διότι και δώρο σε κανέναν δεν θα γίνει, προφανώς και θα έχει κέρδος.

Η Yamaha από την άλλη είναι η εταιρία που βλέπει την Honda ως τον μεγάλο αντίπαλο και στόχο έχει να την ξεπεράσει, και μάλιστα να το κάνει με πιο σπορ μοντέλα. Θέλει να είναι μία πρόταση προς το ίδιο κοινό αλλά «καλύτερα», κι όπου καλύτερα βάζει κανείς την διαφορετική φιλοσοφία απέναντι στους δύο τροχούς. Οι τέσσερις τους συνολικά, πλαισιώνουν την μοτοσυκλέτα απόλυτα και έχει ο καθένας την δική του ξεκάθαρη φιλοσοφία, κι ας έχουν πάρα πολλά κοινά σημεία στο σύνολο.

Το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον του TOKYO MOTOR SHOW βρίσκεται στα στελέχη. Παρόντες για να σου δείξουν τα νέα μοντέλα είναι οι άνθρωποι των εταιριών, όχι οι πωλητές, αλλά εκείνοι που σχεδιάζου και εξελίσσουν τα μοντέλα! Για παράδειγμα ο κύριος με το κουστούμι δίπλα στην Africa Twin, είναι ο άνθρωπος που ανέλυσε και σε εμάς κάθε πτυχή της νέας Africa όταν την οδηγήσαμε αποκλειστικά και αναλυτικά θα διαβάσετε στο επόμενο -επετειακό- τεύχος. Πρόκειται για τον κ. Morita, τον κύριο “LPL” που σημαίνει Large Project Leader, ο σκηνοθέτης του θέματος με λίγα λόγια.

Κάθε τομέας έχει πολλούς σχεδιαστές και έναν συντονιστή. Το μπλοκ του κινητήρα έχει τον δικό του Project Leader, το πλαίσιο το ίδιο κ.ο.κ. όλοι αυτοί έχουν έναν «αρχηγό», κάπως έτσι δουλεύουν όλες οι Ιαπωνικές εταιρίες, στις ευρωπαϊκές υπάρχουν διαφορές αν και σε πολλά σημεία η διαδικασία είναι ίδια. Αν θες να βρεις τον «αρχηγό» κάθε μοντέλου πρέπει να βρεθείς είτε στην παγκόσμια παρουσίασή του, είτε σε ευκαιρίες όπως το TOKYO MOTOR SHOW.

Το MOTO δεν χάνει παγκόσμιες παρουσιάσεις ακριβώς γιατί δίνει βάση στην δημοσιογραφική προσέγγιση και αυτό εκτιμάται -ακόμη- στην εποχή μας. Το TOKYO MOTOR SHOW λοιπόν μπορεί να μην αποτελεί στόχο επίσκεψης για το ευρύ κοινό, ή να μην έχει να δείξει τα πιο σημαντικά μοντέλα, όμως είναι η ατμόσφαιρα αυτή που αξίζει και οι άνθρωποι που είναι παρόντες που κάνουν την διαφορά.

Στο παρακάτω VIDEO δίνουμε την εικόνα των περιπτέρων των κατασκευαστών και όλες οι πληροφορίες για τις μοτοσυκλέτες υπάρχουν ήδη στις σελίδες μας.

Μαζί και φωτογραφικό υλικό από τα σημαντικότερα μοντέλα, μέσα από το TOKYO MOTOR SHOW, δείτε το VIDEO:

Ετικέτες

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan
BMW R 1300 R Superhooligan
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

BMW R 1300 R Superhooligan

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

 

BMW R 1300 R Superhooligan

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

​    ​

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.