Αντιφατική πατέντα Honda για αεροδυναμική ουρά

Αυστηρά μονόσελο για τον δρόμο

Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/4/2020

Μια νέα πατέντα κατέθεσε η Honda σχετική με την αεροδυναμική, η οποία όμως είναι γεμάτη χρηστικές αντιφάσεις και δημιουργεί πολλά ερωτηματικά για τον τελικό στόχο της.

Ξεκινώντας με όσα έχουν συμβατική λογική, στα σχέδια βλέπουμε μια μονόσελη μοτοσυκλέτα όπου η ουρά της είναι στην πραγματικότητα μια πενταγωνική αεροτομή. Αυτό επιτρέπει στον αέρα που έρχεται με στροβιλισμούς από το πίσω μέρος του σώματος του αναβάτη να περάσει μέσα και γύρω από αυτή την αεροτομή. Τα αεροδυναμικά πλεονεκτήματα από αυτή την διέλευση είναι πολλαπλά.

Πρώτον η ροή του αέρα ομαλοποιείται και οι λιγότεροι στροβιλισμοί έχουν ως αποτέλεσμα μικρότερο συντελεστή οποθέλκουσας, δηλαδή μικρότερη αεροδυναμική αντίσταση. Επίσης γεμίζει με “τρεχούμενο” αέρα το πίσω μέρος τις μοτοσυκλέτας και μειώνεται η υποπίεση. Η υποπίεση είναι κακό πράγμα στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας γιατί παγιδεύει αέρα, ο οποίος μένει ακίνητος και τον κουβαλάμε σαν αλεξίπτωτο. Αυτό το “αλεξίπτωτο” δεν έχει σταθερό σχήμα αλλά διαρκώς μεταβάλλεται, με αποτέλεσμα οι επιπτώσεις του να μην περιορίζονται μόνο στην αεροδυναμική αντίσταση, αλλά δημιουργεί και συνθήκες αστάθειας, ανασηκώνοντας ή πιέζοντας το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας από και προς την άσφαλτο. Τόσο το υπερβολικό ανασήκωμα της ουράς, όσο και η πίεσή της προς το έδαφος επηρεάζουν με τη σειρά τους το εμπρός τμήμα της μοτοσυκλέτας. Σαν να έχεις δηλαδή ένα υπέρβαρο συνεπιβάτη να χοροπηδά στη πίσω σέλα.

Έτσι η σωστή αεροδυναμική συμπεριφορά της ουράς, μπορεί να βελτιώσει ΚΑΙ το εμπρός τμήμα της μοτοσυκλέτας. Οπότε η Honda έχει κάθε λόγο να ισχυρίζεται πως αυτή η πατέντα στην ουρά αυξάνει το downforce ολόκληρης της μοτοσυκλέτας και όχι μόνο πίσω. Αντίστοιχο σχεδιασμό βέβαια έχουν οι ουρές των Ducati Panigale, και Yamaha R1 και R6, οι οποίες διαθέτουν δύο τεράστιες τρύπες ροής αέρα ανάμεσα στο πίσω φανάρι.

Η διαφορά εδώ είναι πως η Honda πάει αυτή τη φιλοσοφία σχεδιασμού στα άκρα, καθώς απουσιάζει εντελώς το πίσω φανάρι, το οποίο έχει μεταφερθεί στην άκρη μια πολύ μακριάς βάσης πινακίδας. Ο λόγος για το μεγάλο μήκος αυτής της βάσης είναι φυσικά… αεροδυναμικός, μεταφέροντας όσο πιο ευθύγραμμα γίνεται τον αέρα που βγαίνει από την ουρά και τις εξατμίσεις μακριά από τη μοτοσυκλέτα.

Ναι, οι εξατμίσεις επανέρχονται στην ουρά σε αυτόν τον σχεδιασμό, καθώς με τα καυσαέρια που βγάζουν γεμίζουν τον χώρο με αέρα και μειώνουν ακόμα περισσότερο την υποπίεση. Η ειρωνεία είναι πως αυτός ήταν ένας βασικός λόγος που σταμάτησε η μόδα με τις εξατμίσεις στην ουρά, διότι στις χαμηλές ταχύτητες τα καυσαέρια εγκλωβίζονταν από την υποπίεση και τα ρούχα του αναβάτη και του συνεπιβάτη μύριζαν βενζίνη. Οι ιδιοκτήτες TDR 250 είχαν και μερικά λίτρα διχρονόλαδου στην πλάτη… Ίσως σε αυτή την περίπτωση που ο αέρας περνάει μέσα από την ουρά, το πρόβλημα αυτό να έχει λυθεί. Εκείνο που δεν λύνει, είναι η κακή κατανομή βάρους που έχει η τοποθέτηση των εξατμίσεων στην ουρά. Πιθανόν όμως να μην υπάρχει και άλλη λύση στο μέλλον, καθώς οι αυστηρότερες προδιαγραφές ρύπων και θορύβου απαιτούν διαρκώς μεγαλύτερες σε όγκο και μήκος εξατμίσεις.

Εδώ όμως σταματάει η λογική και αρχίζουν οι αντιφάσεις αυτής της πατέντας, διότι η Honda μοιάζει να θέλει να την εφαρμόσει σε μια γυμνή μονόσελη μοτοσυκλέτα δρόμου! Τον ισχυρισμό πως πρόκειται για γυμνή μοτοσυκλέτα δεν τον βγάζουμε από τα σχέδια, διότι στις πατέντες δεν είναι υποχρεωμένοι να αποκαλύψουν την τελική μορφή της μοτοσυκλέτας. Όμως ότι πρόκειται για μοτοσυκλέτα δρόμου είναι ξεκάθαρο, αφού αναπόσπαστο μέρος της πατέντας είναι η βάση της πινακίδας και ένα ειδικά σχεδιασμένο αποσπώμενο αξεσουάρ που προσθέτει αποθηκευτικό χώρο.

Εδώ τα ερωτήματα είναι δύο: Γιατί να κάτσεις να σχεδιάσεις αποσπώμενο αποθηκευτικό χώρο σε μια μονόσελη μοτοσυκλέτα; Σε τί χρειάζεται σε μια μονόσελη superbike; Και κυρίως, γιατί να σχεδιάσεις έναν αποσπώμενο αποθηκευτικό χώρο που μπλοκάρει την ροή αέρα μέσα από την ουρά… δηλαδή το βασικό στοιχείο της πατέντας!!! Με την Honda ποτέ δεν ξέρεις. Πρόκειται για την εταιρεία που έβαλε το καλύτερο αυτόματο κιβώτιο για οδήγηση σε πόλη στο DN-01, δηλαδή ένα διαστημικό cruiser που δεν έχει καμία ευελιξία και πρακτικότητα. Μετά το παράτησε και άρχισε από την αρχή να εξελίσσει ένα άλλο αυτόματο κιβώτιο (το DCT), το οποίο όταν θα φτάσει την ποιότητα λειτουργίας του κιβωτίου του DN-01 θα ανοίξουμε σαμπάνιες. Ελπίζουμε αυτή η πατέντα να έχει διαφορετική κατάληξη και να την δούμε σε μια superbike, ή στο επόμενο CBR 600 RR ή έστω σε κάποιο ακραίο streetfighter και να μην πάει χαμένη σε μια τυπική γυμνή μοτοσυκλέτα όπως πήγε χαμένο το αυτόματο κιβώτιο του DN-01.

https://bit.ly/MOTO_676

Νέα Μοντέλα

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84^η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.