BMW R18 M και R18 Aurura: Από ιταλικά χέρια για την έκθεση της Verona

Όταν ο μεγαλύτερος boxer κινητήρας της BMW αποκτά σπορ προσωπικότητα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/1/2022

Σε αυτή την έκθεση custom μοτοσυκλετών που θα γίνει για άλλη μια χρονιά στη Verona της Ιταλίας, η BMW Italia σε συνεργασία με την LowRide και την Garage 221 ετοίμασαν δύο ξεχωριστές R18, η μία εμπνευσμένη από την αγωνιστική παράδοση της BMW και η άλλη από την hotrod αμερικάνικη κουλτούρα.


Όπως είναι εύκολο να καταλάβουμε, η R18 M της LowRide είναι η "σπορ" έκδοση του γιγαντιαίου cruiser της BMW, με τον Ιταλό σχεδιαστή Oberdan Bezzi να έχει δώσει μεγάλη σημασία στη μείωση του βάρους και φυσικά στους χρωματισμούς, που προέρχονται αυτούσιοι από τα εργοστασιακά αγωνιστικά αυτοκίνητα της γερμανικής εταιρείας, και πλέον χρησιμοποιούνται και στις μοτοσυκλέτες της, αντικαθιστώντας τα μοντέλα HP, όπου πλέον ονομάζονται και αυτά "M".

Ο κινητήρας και τα ηλεκτρονικά δεν έχουν αλλαγές, όμως σύμφωνα με τους δημιουργούς της, η μείωση του βάρους και οι ρυθμίσεις των αναρτήσεων, έδωσαν την σπορ χροιά που αναζητούσαν, χωρίς να αλλάξουν την φιλοσοφία και τον ξεχωριστό "cruiser" χαρακτήρα της R18.

Για την κατασκευή επιστρατεύτηκαν πολύ γνωστά ιταλικά ονόματα του χώρου, με την Elaboratorio που ειδικεύεται στην κατασκευή πρωτότυπων να φτιάχνει το φαίρινγκ του προβολέα και τα φτερά των τροχών, την Carbon Italia να κατασκευάζει την εισαγωγή αέρα και διάφορες λεπτομέρειες από carbon και την ER Exhaust Revolution να φτιάχνει μια ειδική εξάτμιση που να ταιριάζει αισθητικά με την βασική ιδέα της R18 M. Η βαφή έγινε από την Dox Art Factory και τα γκριπ, φλας κ.τ.λ. προέρχονται από κορυφαίες after market ιταλικές εταιρείες όπως η Rizoma.

Από την άλλη μεριά, η R18 Aurora της Garage 221 μυρίζει την αλμήρα της θάλασσας των ακτών του Λος Άτζελες, έχοντας ξεκάθαρα hot-rod αισθητική. Το μεγάλο φαίρινγκ στο τιμόνι είναι σήμα κατατεθέν των αμερικάνικων "bagger" μόνο που σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχουν βαλίτσες και το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας ακολουθεί τη φιλοσοφία του σπαρτιάτικου σχεδιασμού των μεταπολεμικών "bobber".

Όπως κι αν έχει, ο συνδυασμός δύο διαφορετικών "ρευμάτων" λειτουργεί αρμονικά στην περίπτωση της R18 Aurura. Εδώ τα περισσότερα εξαρτήματα προέρχονται από προηγούμενα μοντέλα της BMW, όπως για παράδειγμα η σέλα του R1200C του 2005, τα φλας του R100 από το 1982 και ένα κομμάτι του υποπλαισίου από το Κ75 του 1991. Ακόμα και το χρώμα έχει τον ίδιο κωδικό με των RT του 1983. 

Δείτε το πλούσιο photo gallery του άρθρου, με τις φωτό των δύο custom BMW R18

Aprilia RSV1000 2026 - Αντίπαλος των Panigale V2, R9 και Street Triple RS 765

Κατοχύρωση εκ νέου του εμβληματικού ονόματος, με άρωμα νέου δικύλινδρου Sport μοντέλου
Aprilia RSV1000 - Κατοχύρωση ονόματος
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/3/2025

Δεκαπέντε χρόνια μετά το τέλος του δικύλινδρου RSV1000 Mille, το 2010 και την αντικατάστασή του από την RSV4 μοτοσυκλέτα της Aprilia, η μητρική Piaggio κατοχυρώνει ξανά το όνομα της δικύλινδρης Superbike της, με τις πρώτες σκέψεις να δείχνουν φυσικά έναν νέο αντίπαλο στις πιο οικονομικές δικύλινδρες και τρικύλινδρες προτάσεις που πλέον αγωνίζονται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport.

Με τις επιδόσεις αλλά και τις τιμές των τετρακύλινδρων Superbike να βρίσκονται πλέον στα ύψη, αφορώντας ολοένα και μικρότερο κοινό, οι εταιρείες αναγεννούν την ιδέα της Sport οδήγησης με λιγότερους κυλίνδρους, πιο βατές ιπποδυνάμεις και χαμηλότερες τιμές, αποσκοπώντας στην προσέλκυση ευρύτερης βάσης αναβατών.

Η Ducati με το Panigale V2, η Triumph με το Street Triple RS 765 και η Yamaha με το R9, έχουν δείξει τα τελευταία χρόνια πως δικύλινδρα και τρικύλινδρα μοντέλα μπορούν να ανταγωνιστούν με επιτυχία τα τετρακύλινδρα στα WorldSSP, ενώ παράλληλα μοτοσυκλέτες όπως το Aprilia RS660, το Honda CBR500RR, το Yamaha R7, το Triumph Daytona 660, το Suzuki GSX-8R, κ.α. αποτελούν τίμιες sport προτάσεις, για καθημερινή οικονομική αλλά και διασκεδαστική μετακίνηση.

RSV1000

Έχοντας τα παραπάνω στο μυαλό, η κίνηση της Piaggio να κατοχυρώσει εκ νέου το όνομα RSV1000 Mille -αρχικά στις Η.Π.Α.-, θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί προάγγελο για την επιστροφή ενός δικύλινδρου sport μοντέλου στην γκάμα της εταιρείας, το οποίο θα προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ του RS660 των 100 hp και του RSV4 των… 217 hp.

Εάν όντως το Noale σκέφτεται κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να ακολουθήσει δυο δρόμους. Ο πρώτος είναι ο ακριβότερος, τον οποίο και συνήθως αποφεύγουν όποτε μπορούν τα εργοστάσια, και αφορά στην εξέλιξη μιας ολοκαίνουργιας πλατφόρμας. Ο δεύτερος και πιο οικονομικός θα ήταν να προσαρμόσουν στη νέα RSV1000 Mille τον ήδη εξελιγμένο -και πολύ πιο ταπεινό σε επιδόσεις- V2 που έχει φορεθεί προηγουμένως στα Shiver και Dorsoduro και είχε παραχθεί σε κυβισμούς 750, 900 και 1.200. Πλέον ο συγκεκριμένος V2 παράγεται στην Κίνα μέσω της συνεργασίας Piaggio-Zonsen, ενώ αρχικά είχε κυκλοφορήσει στα 896 κ.εκ. για το Shiver 900, τώρα ετοιμάζεται έκδοσή του στα 996 κ.εκ. για την επερχόμενη κινέζικη naked μοτοσυκλέτα Zonsen Cyclone SR1000 που είχαμε δει ως πρωτότυπο το 2021.

Η SR1000 μοιράζεται το πλαίσιο χωροδικτύωμα του Shiver, καθώς και τη βασική αρχιτεκτονική του κινητήρα, έχοντας μονόμπρατσο ψαλίδι και ένα τεράστιο πίσω ελαστικό 240.

Mille

Στα 996 κ.εκ. ο V2 αυτός αποδίδει 105 hp, ενώ πληροί τις κινέζικες προδιαγραφές ρύπων που πλησιάζουν εκείνες της Ευρώπης. Μια ιπποδύναμη χαμηλή για sport μοτοσυκλέτα του λίτρου, αλλά στα πρότυπα της νέας sport οικονομικής κατηγορίας, και συνοδευόμενη με τη σεβαστή ροπή των χιλίων κυβικών. Παρόλα αυτά, το Dorsoduro 1200 απέδιδε 130 hp από την έκδοση του κινητήρα στα 1.197 κ.εκ. δείχνοντας πως η Aprilia θα μπορούσε να βγάλει εύκολα περισσότερους ίππους αν το επιθυμεί. Θυμίζουμε πως το Aprilia RSV1000 Mille R στις τελευταίες του εκδόσεις παραγωγής απέδιδε κοντά ή και λίγο πάνω από τους 140 hp. 

Ένας ακόμη παράγοντας για την ιταλική εταιρεία με το έντονο αγωνιστικό προφίλ θα ήταν και η δυνατότητα αγωνιστικής εμπλοκής της νέας RSV1000 σε Πρωταθλήματα όπως το WorldSSP, ακόμα και μια νέα κατηγορία στο MotoGP που θα μπορούσε να αντικαταστήσει τη Moto3.