Ducati Hypermotard 939 – Το οδηγούμε στην Ισπανία

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/2/2016

Η Ducati ανανέωσε για ακόμη μία φορά το Hypermotard, οριστικοποιώντας τον χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας, που πρώτη φορά είδαμε ως πρωτότυπο το 2005. Από την εποχή των 1100, πίσω στο 2007, τα Hypermotard γίνονται συνεχώς και πιο ολοκληρωμένες μοτοσυκλέτες. Τα 1100 και 1100 S ήταν τόσο απόλυτα στη χρήση τους, που αν και η Ducati τα προωθούσε σαν καθημερινά supermotard, στην πράξη ήταν πολεμικές μηχανές δύσκολες για κάθε μέρα και απαιτητικές στην πίστα, φτιαγμένες για να τις απολαμβάνουν λίγοι. Το 2013 έγινε η μεγάλη αλλαγή στον χαρακτήρα του μοντέλου, όταν απέκτησε τον Testastretta των 821 κυβικών, ενώ ταυτόχρονα πλούτισε η οικογένεια αποκτώντας νέα μοντέλα, όπως το περισσότερο καθημερινό - λίγο τουριστικό: Hyperstrada.

Φέτος έχουμε εξίσου μεγάλη αλλαγή για τις εκδόσεις των Hypermotard, χωρίς όμως να απομακρύνονται από τον διττό χαρακτήρα τους: Φτιαγμένες για κάθε μέρα και ικανότατες στην πίστα, οι νέες Hypermotard έχουν σημαντικές αλλαγές στον κινητήρα με την αυξημένη χωρητικότητα, ώστε να πληρούν τις υποχρεωτικές Euro 4 προδιαγραφές ρίπων, διατηρώντας ταυτόχρονα την ιπποδύναμη και αυξάνοντας την διαθέσιμη ροπή.

 

 

Αυτό που δεν άλλαξε καθόλου στα νέα Hypermotard, είναι η εμφάνιση. Η Ducati έκανε μία έρευνα ανάμεσα στους ιδιοκτήτες, αλλά και στους οπαδούς της συγκεκριμένης κατηγορίας γενικά, και είδε ότι ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα των Hypermotard, είναι το στιλ τους. Οπότε αποφάσισε να μην πειράξει την εμφάνιση της μοτοσυκλέτας, πράγμα που χαρίζει διαχρονικότητα στο μοντέλο και βοηθά τα μεταχειρισμένα να διατηρήσουν την τιμή τους. Η αλήθεια είναι πως το μοντέρνο και λιτό στιλ των Hypermotard δεν επιδέχεται πολλές αλλαγές, χωρίς να χάσει τον χαρακτήρα του.

Η Ducati προσκάλεσε περίπου ογδόντα δημοσιογράφους από όλο τον κόσμο για να δουν τις διαφορές του νέου Hypermotard συγκριτικά με το 821, τόσο στον δρόμο, όσο και σε πίστα. Η Ισπανία προσφέρεται γενικώς για δημοσιογραφικές παρουσιάσεις, καθώς οι ντίλερ είναι άψογα οργανωμένοι και μπορούν άμεσα να βοηθήσουν την μητρική εταιρία, τόσο με προσωπικό, όσο και με διευκολύνσεις σε όλες τις διαδικασίες., ενώ ταυτόχρονα ο καιρός είναι πάντοτε καλός. Μονάχα που στην συγκεκριμένη περίπτωση, στο δεύτερο μισό της αποστολής, αποφάσισε να μας τα χαλάσει, ρίχνοντας βροχή με μικρά διαλείμματα χαλαζόπτωσης! Ωστόσο η λύση ήταν έτοιμη και άκουγε στο όνομα Diablo Rain Competition, που είναι βρόχινα αγωνιστικά ελαστικά της Pirelli, υποσχόμενα να μας βοηθήσουν να διατηρήσουμε αξιοπρεπή ρυθμό στην πίστα, ολοκληρώνοντας την δοκιμή.

 

 

 

 

Το πρόγραμμα της οδήγησης περιελάβανε μία μεγάλη διαδρομή με μονοψήφιο αριθμό χιλιομέτρων σε αυτοκινητόδρομο, μικρή απόσταση σε κυρίως δρόμο και από εκεί και πέρα στενό επαρχιακό στροφιλίκι, από πολύ νωρίς το πρωί, με την ελπίδα ότι επιστρέφοντας στην πίστα πριν το μεσημέρι, ο καιρός θα είχε καλυτερεύσει. Δεν ήταν όμως αυτή η περίπτωση. Για αυτό και η έκδοση SP μας περίμενε στην πίστα με κουβέρτες στα ελαστικά, έτοιμη να την δοκιμάσουμε μόλις έκοβε η χαλαζόπτωση, που ευτυχώς δεν διήρκεσε πολύ.

 

 

Η διαφορά στις επιδόσεις του Hypermotard με το προηγούμενο μοντέλο, γίνεται άμεσα αντιληπτή, παρόλο που σε απόλυτα νούμερα η ιπποδύναμη είναι ίδια. Πέρα από τις ψηλές στροφές που ο κινητήρας ταυτίζεται με τον 821, σε χαμηλές και μεσαίες είναι παντού πιο γεμάτος και με πιο άμεση απόκριση. Επιπρόσθετα η ροπή είναι 10% περισσότερη, κι με αυτά τα δεδομένα το Hypermotard είναι καλύτερο και σε έναν τομέα που το προηγούμενο μοντέλο έπασχε: τις σούζες!

Αντί να πρέπει να τραβάς το τιμόνι ή να συντονίζεσαι απόλυτα με τις στροφές του κινητήρα, όπως συνέβαινε στο 821, το 939 σου δίνει μεγαλύτερη ελευθερία, θυμίζοντάς σου ότι φτιάχτηκε για ένα βασικό λόγο: Να διασκεδάζει ο ιδιοκτήτης του!

Η έκδοση SP έχει τρία κιλά μικρότερο βάρος και πλήρως ρυθμιζόμενες αναρτήσεις της Öhlins εμπρός και πίσω, αντί του Kayaba ανεστραμμένου πιρουνιού και του Sachs αμορτισέρ της κανονικής έκδοσης. Μαζί με την ψηλότερη θέση οδήγησης και την μικρή αλλαγή στην γεωμετρία, η έκδοση SP προσανατολίζεται στα track days, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι πιο απαιτητική σε καθημερινή οδήγηση. Άλλωστε η λέξη πίστα στην περίπτωση των Hypermotard μπορεί να έχει πιο ευρύτερη έννοια, περιλαμβάνοντας πίστες καρτ, ή απλά σηματοδοτημένη διαδρομή σε ένα ελεύθερο πάρκινγκ. Με λίγα λόγια μπορεί να έχει την έννοια που της αρμόζει στην ελληνική πραγματικότητα…

 

 

Η ονομασία 939, όπως είχαμε γράψει και στο ρεπορτάζ της EICMA, δεν ακολουθεί τον κυβισμό του κινητήρα, όπως μας έχει συνηθίσει η Ducati. Ο νέος κινητήρας έχει 937 κυβικά, όμως η Ducati έχει συνειδητοποιήσει ότι ο αριθμός «9» έχει αρχίσει να γίνεται σήμα κατατεθέν εξαιτίας της Panigale, κι αποφάσισε ότι από εδώ και πέρα θα τον διατηρεί στα μοντέλα της, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα διαφοροποιείται λίγο η ονομασία, από τον πραγματικό κυβισμό.

Η διάμετρος των εμβόλων μπορεί να έχει αυξηθεί, όμως η Ducati έκανε την συνειδητή επιλογή να διατηρήσει την διατομή των βαλβίδων που μαζί με πολλές ακόμη αλλαγές, ευθύνονται για την διατήρηση της ιπποδύναμης, παρόλο που ο κινητήρας συμμορφώνεται με τις νέες προδιαγραφές.

Διαβάστε σε επόμενο τεύχος του MOTO, την πλήρη παρουσίαση του Hypermotard μαζί με την τεχνική ανάλυση του νέου κινητήρα, και όλες τις αλλαγές που υπάρχουν από το προηγούμενο μοντέλο!

 

EICMA: Moto Morini Kanguro / Kanguro Rally 2026 - Μονοκύλινδρα 300άρια on-off με 34 ίππους

Περισσότερη προστασία από την Kanguro Rally, χαμηλότερο βάρος η Kanguro
Moto Morini Kanguro 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

4/11/2025

Η Moto Morini φέρνει ένα ακόμη σημαντικό για την ίδια όνομα ξανά στη ζωή με την παρουσίαση των Kanguro και Kanguro Rally που ξεχωρίζουν για την προσεγμένη αισθητική τους, την οποία έχει επιμεληθεί το σχεδιαστικό κέντρο της εταιρείας στην Ιταλία, με προδιαγραφές για να κινούνται άνετα και στο χώμα.

Το Kanguro ήταν η on-off μοτοσυκλέτα της Moto Morini τη 10ετία του '80 και τότε ξεχώριζε γιατί είχε τον δικύλινδρο V κινητήρα του 350, ενώ αργότερα βγήκε ως 500άρι.

Τώρα η Moto Morini αναβιώνει το όνομα με δύο μονοκύλινδρες που πατάνε πάνω στην ίδια βάση αλλά έχουν εντελώς διαφορετική αισθητική, η μία κοντά στις "κλασικές" on-off και η άλλη κοντά στις rally raid μοτοσυκλέτες. Έτσι η Moto Morini πετυχαίνει με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια, όπως έκανε για παράδειγμα η Honda με τις 300άρες CRF/Rally και η KTM με την 390 Enduro και την Adventure.

Moto Morini Kanguro 2025

Και οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν ίδιο κινητήρα, πλαίσιο και αναρτήσεις και βάσει προδιαγραφών δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα να βγουν και εκτός δρόμου. Ο υγρόψυκτος μονοκύλινδρος κινητήρας των 300 κ.εκ. αποδίδει 35 ίππους και 2,75 kg.m ροπής στις 9.000 και 8.500 σ.α.λ. με την τελική να ανακοινώνεται και για τις δύο μοτοσυκλέτες στα 130 χλμ./ώρα. 

Εμπρός και πίσω τροχός έχουν διαδρομές στα 250 χλστ. με το αμορτισέρ να φέρει και μοχλικό και να ρυθμίζεται ως προς την προφόρτιση του ελατηρίου του αλλά και την απόσβεση επαναφοράς, ενώ το ανεστραμμένο πιρούνι δεν έχει ρυθμίσεις. 

Moto Morini Kanguro 2026

Διαφορές δεν υπάρχουν στη γεωμετρία του πλαισίου και το κοινό μεταξόνιο βρίσκεται στα 1.470 χλστ., όπως και η απόσταση της σέλας από το έδαφος στα σχετικά ψηλά 880 χλστ. Στο βάρος ωστόσο η Rally έχει 8 κιλά περισσότερα στα 153 χωρίς υγρά, ενώ η απλή Kanguro ζυγίζει 145 κιλά. Κοινή και στις δύο περιπτώσεις είναι και η απόσταση από το έδαφος στα 280 χλστ., όπως και το ρεζερβουάρ των 12 λίτρων.

Ίδιοι είναι και οι ακτινωτοί τροχοί με τον εμπρός στις 21 ίντσες και τον πίσω στις 18, όπως και τα φρένα με τις μοτοσυκλέτες να έχουν ένα δισκόφρενο εμπρός που συνδυάζεται με διπίστονη δαγκάνα και έχει διάμετρο στα 260 χλστ., με τον πίσω δίσκο να βρίσκεται στα 240 χλστ. και τη δαγκάνα του να είναι ενός εμβόλου, ενώ το δικάναλο ABS απενεργοποιείται.

Η Moto Morini αναφέρει ότι οι δύο νέες μοτοσυκλέτες της θα βρίσκονται στις εκθέσεις των αντιπροσώπων της το δεύτερο μισό της ερχόμενης χρονιάς.