Ducati Panigale V2 2020 – EICMA: Για την απόλαυση της οδήγησης

Η τελευταία ιταλική V2 superbike
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

23/10/2019

Από το 2003 οι Ducatisti περίμεναν με λαχτάρα να δουν μια V4 MotoGP replica στην παραγωγή. H Ducati ανταποκρίθηκε με την σπάνια Desmocedici RR, όμως η πιο προσιτή και ευρείας παραγωγής Panigale V4, ήταν εκείνη που άλλαξε τη ροή της ιστορίας. Κάπως έτσι, φτάσαμε σήμερα να υπάρχει μόνο ένα μοντέλο σε ολόκληρη τη γκάμα της Ducati που να έχει τον θρυλικό V2 Desmo κινητήρα, που κράτησε στη ζωή την ιταλική εταιρεία στα δύσκολα χρόνια και της χάρισε τα περισσότερα παγκόσμια πρωταθλήματα. Βέβαια υπάρχει λόγος γι΄αυτό και δεν είναι άλλος από την ακόρεστη δίψα του κόσμου για εντυπωσιακούς αριθμούς.

Η νέα Panigale V2 δεν σπάει το φράγμα των 200+ ίππων όπως κάνει κάθε superbike στις μέρες μας, ούτε είναι φτηνή σαν τα supersport. Δύσκολα μπορείς να την εντάξεις σε μια κατηγορία για να κάνεις συγκρίσεις και να την αξιολογήσεις. Οπότε είναι εύκολο να την περιθωριοποιήσεις και εδώ που τα λέμε, αυτό έχουν κάνει οι περισσότεροι. Όμως όποιος έχει οδηγήσει την Panigale 959, ξέρει πως η γλυκιά δύναμη του ιταλικού V2 των 155 ίππων και το βάρος των μόλις 176 κιλών (χωρίς υγρά) είναι ένας συνδυασμός που προσφέρει τεράστια οδηγηκή απόλαυση. Πάνω σε αυτόν τον κινητήρα Superquadro βασίζεται και το νέο Panigale V2 που έρχεται να αντικαταστήσει το Panigale 959.

Τώρα όμως είναι προδιαγραφών Euro 5, χάρη στη νέα εξάτμιση με τους δύο καταλύτες και τα νέα καπάκια στις κεφαλές που μειώνουν τους μηχανικούς θορύβους. Την ίδια στιγμή η ιπποδύναμη του κινητήρα παρέμεινε στους 155 ίππους, με τη βοήθεια του νέου ψεκασμού που έχει δύο μπεκ σε κάθε αυλό και νέο σχήμα αυλών εισαγωγής. Τα ηλεκτρονικά βασίζονται πλέον στις δυνατότητες της IMU 6 κατευθύνσεων, οπότε έχουμε το νέο λογισμικό EVO για το traction control, το ρυθμιζόμενο engine brake, το νέο Up/Down Quick shifter και το ABS έγινε πλέον cornering ABS. Τα μονόχρωμα όργανα του 959 αντικαταστάθηκαν από μια έγχρωμη οθόνη TFT 4,3”, τα οποία έχουν τη δυνατότητα σύνδεσης πολυμέσων και συστήματος τηλεμετρίας GPS.

Το φαίρινγκ είναι τώρα κατ’ εικόνα και ομοίωση του Panigale V4 (του προηγούμενου μοντέλου και όχι του 2020 που άλλαξε) και η σέλα είναι πιο αφράτη και άνετη, διότι η Ducati θέλει να δώσει διπλό χαρακτήρα σε αυτή τη μοτοσυκλέτα. Ουσιαστικά την τοποθετεί ανάμεσα στην Supersport και την Panigale V4, αποτελώντας τη γέφυρα στη γκάμα των σπορ μοντέλων της. Το μονόμπρατσο ψαλίδι ολοκληρώνει την εξωτερική εικόνα ανανέωσης.

 

 

Triumph Tracker 400/Thruxton 400 2026 – Παρουσιάστηκαν με τιμές για Ελλάδα!

Με διαφορές σε πλαίσιο/ανάρτησες - Και ισχυρότερο κινητήρα κατά δύο ίππους
Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/12/2025

Η Triumph διευρύνει ακόμη περισσότερο την γκάμα των μονοκύλινδρων 400ριών της με Tracker 400 και Thruxton 400 με αισθητική εμπνευσμένη από τους flat track αγώνες και τα cafe racers αντίστοιχα.

Περιμέναμε ένα αλλά τελικά η Triumph παρουσίασε δύο μονοκύλινδρα 400άρια φτάνοντας έτσι την οικογένεια στα πέντε συνολικά μοντέλα, μαζί με τα Speed 400, Scrambler 400 X και Scrambler 400 XC.

Οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν αισθητικές κυρίως διαφορές με τις άλλες εκδόσεις και μεταξύ τους φυσικά με το φαίρινγκ του 400ριού Thruxton να μας είναι γνωστό εδώ και καιρό από τις κατασκοπικές φωτογραφίες που έκαναν τον γύρο του διαδικτύου πολύ καιρό πριν από την παρουσίασή του. 

Οι δύο μοτοσυκλέτες φέρουν επίσης και μία ισχυρότερη έκδοση του μονοκύλινδρου μοτέρ με τη μέγιστη ισχύ να ανεβαίνει κατά 5% περίπου και να φτάνει τους 41,42 ίππους από 39,42 που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Αλλαγή στη ροπή δεν υπάρχει και έτσι η μέγιστη τιμή παραμένει στα 3,82 kg.m αλλά να κάνει την εμφάνισή της 1.000 στροφές ψηλότερα, στις 7.500 σ.α.λ., με το 80% αυτής να είναι διαθέσιμο από τις 3.000 σ.α.λ. Η αύξηση στην ισχύ προήρθε από νέο εκκεντροφόρο αλλά και την εκ νέου χαρτογράφηση του ψεκασμού.

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

Σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα βάσης που είναι το Spped 400, το Tracker 400 έχει φαρδύτερο τιμόνι κατά 23 χλστ., το οποίο είναι και χαμηλότερο κατά 134 ολόκληρα χλστ. Παράλληλα τα μαρσπιέ έχουν τοποθετηθεί 86 χλστ. πιο πίσω και 27 χλστ. ψηλότερα, με το νέο τρίγωνο της εργονομίας να δίνει μια πιο σπορ και επιθετική θέση οδήγησης. Διαφορετική είναι και η σέλα, όπως και το κάλυμμα-κοκοβιός της σέλας στο κομμάτι του συνεπιβάτη, οι ζάντες και το ρεζερβουάρ, με τo Tracker 400 να ξεχωρίζει από το μικρό του μασκάκι, αλλά και τα μεγάλα numver plates εκατέρωθεν της σέλας, όπως και από τους αποκλειστικούς χρωματισμούς.

Το Thruxton 400 έχει επίσης διαφορετικό ρεζερβουάρ -και από το Tracker-, αν και η χωρητικότητα είναι ίδια στα 13 λίτρα, ενώ ζυγίζει και τρία κιλά περισσότερα λόγω του φέρινγκ, με το βάρος του να φτάνει τα 176 κιλά πλήρες υγρών. Του Tracker βρίσκεται στα 173 κιλά. Το φαίρινγκ είναι αυτό που κάνει και τη μεγαλύτερη διαφορά στην αισθητική της μοτοσυκλέτας, που έχει κλιπόν και διαφορετική θέση οδήγησης, ενώ οι Βρετανοί αναφέρουν και μικρές αλλαγές στο πλαίσιο αποκλειστικά για τη συγκεκριμένη εκδοχή της μοτοσυκλέτας. Σε αυτήν την περίπτωση και έναντι του Speed 400 τα κλιπόν είναι 40 χλστ. πιο στενά και 246 χλστ. πιο χαμηλά τοποθετημένα με μπόλικο βάρος να φορτίζει πλέον τον εμπρός τροχό. Παράλληλα, τα μαρσπιέ βρίσκονται στην ίδια θέση με εκείνα του Tracker 400.

Μικρές διαφορές έχουμε και στη γεωμετρία του πλαισίου μεταξύ των δύο μοτοσυκλετών. Το Tracker 400 έχει μεταξόνιο στα 1.371 χλστ. με κάστερ και ίχνος στις 24,4 μοίρες και 107,6 χλστ. αντίστοιχα, ενώ το Thruxton 400 έχει μεταξόνιο στα 1.376 χλστ. με κάστερ στις 24,5 μοίρες και ίχνος στα 101,5 χλστ. 

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

H Triumph αναφέρει ότι καθεμιά από τις δύο νέες μοτοσυκλέτες έχει το δικό της set up στις αναρτήσεις ώστε να ταιριάζει καλύτερα στη φιλοσοφία της έκδοσης και τη θέση οδήγησης, με το πιρούνι να είναι ανεστραμμένο στα 43 χλστ. Η διαδρομή του είναι 140 χλστ. στο Tracker και 135 χλστ. στο Thruxton ενώ και το μονό αμορτισέρ και στις δύο περιπτώσεις δίνει διαδρομή 130 χλστ.

Και οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν 17ρες χυτές ζάντες αλουμινίου που είναι διαφορετικής σχεδίασης μεταξύ των δύο μοντέλων και ελαστικά 110/70 και 150/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Ως πρώτης τοποθέτησης ελαστικά για το Thruxton επιλέχθηκαν τα Pirelli Diablo Rosso IV, ενώ για το Tracker έχουμε τα Pirelli MT60 RS και τα δύο εξαιρετικές επιλογές για τόσο προσιτές μοτοσυκλέτες.

Τέλος, ίδιο είναι το σύστημα πέδησης και στις δύο περιπτώσεις με το κύριο έργο της επιβράδυνσης να αναλαμβάνει 300άρης εμπρός δίσκος και ακτινικά τοποθετημένη 4πίστονη δαγκάνα της ByBre. 

Το Tracker 400 θα είναι διαθέσιμο στην Ελλάδα από τον ερχόμενο Μάρτιο με τιμή 6.390 ευρώ και το Thruxton 400 από τον Φεβρουάριο του 2026, με τιμή 6.690 ευρώ. Και τα δύο συνοδεύονται από εργοστασιακή εγγύηση δύο ετών χωρίς περιορισμό στα διανυθέντα χιλιόμετρα.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες στις συλλογές που ακολουθούν.