Είμαστε στην παρουσίαση των νέων KTM Adventure: 1290 και 1050 μαζί!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/2/2015

Η ναυαρχίδα τεχνολογίας της KTM, το 1290 Adventure, ήταν σήμερα το όχημα της εξερεύνησης μας στο στρογγυλοτερο νησί του συμπλέγματος των Κανάριων! Αυτή η μοτοσυκλέτα είναι το καλυτερο παράδειγμα των διαφορών που υπάρχουν ανάμεσα στις  παρουσιασεις και την δοκιμή στην Ελλάδα. Γιατί για να εξαντλησεις τις διαφορετικές παραμέτρους της λειτουργιας ολων των διαφορετικών συστημάτων, χρειάζεται χρονος που στο εξωτερικό δεν υπάρχει. Όπως και να' χει η επεισοδιακη σημερινή μέρα που τα είχε όλα, έλεγχος απο την αστυνομία και ενα περιστατικό που αχρήστευσε 6 μοτοσυκλέτες με τη μία(!), μας έδωσε αρκετές ευκαιρίες να καλύψουμε πολλά περισσότερα απο τα βασικά.

Καταρχήν έχουμε το πρώτο σύστημα ημι-ενεργητικων αναρτήσεων απο την WP που δουλεύει αρκετά καλά, ίσως καλύτερα απο τον ανταγωνισμό, κάτω όμως απο συγκεκριμένες περιπτώσεις. Επίσης υπάρχουν κάποια μικρά θέματα στη λειτουργία του, απόλυτα γνωστά και στους ανθρώπους της KTM όμως, πράγμα που φανερώνει οτι έχουν μικρή σημασία. Ειχαμε γράψει πρωτοι οτι θα έχει hill assist, σήμερα το δοκιμασαμε κιόλας και ανακαλυψαμε ότι έχει και πρακτική πλευρά και δεν είναι απλα μια πολυτέλεια.

Το γνωστο πλεον MSC, το traction control, είναι παρόν και εδώ με μια πρόσθετη μάλιστα λειτουργία, που μέχρι στιγμής κανεις δεν την περίμενε. Τουλάχιστον όχι για μοτοσυκλέτα του '15!

Ξεκινησαμε απο νωρίς για να προλαβουμε να δοκιμάσουμε το 1290 και τον πλουσιαοτατο εξοπλισμό του, αλλά μέχρι το μεσημέρι η μια καθυστέρηση ερχόταν πίσω απο την άλλη. Καταρχήν τα Κανάρια Νησιά παρουσιάζουν μια εικόνα που παραπέμπει στο Cocooning, την ταινία με τους ηλικιωμένους που ήθελαν να ξανά νιώσουν νέοι. Οι δρόμοι είναι γεμάτοι συνταξιούχους Βορειοευρωπαιους που σουλατσαρουν το νησί με νοικιασμένα αυτοκίνητα και καμια αίσθηση του χρόνου, ή περπατάνε χερακι-χερακι πανω στο δρόμο. Ολα αυτα θα ηταν πολυ ρομαντικα και ομορφα, αν δε πηγαιναν απελπιστικά αργά. Το σκηνικό συμπληρώνουν οι άμετρητοι ποδηλάτες και γενικά είναι δυσκολο να πας, παντου, γρήγορα. Πανω που είπαμε οτι ο χρονος πέρασε και θα ανοιξουμε ρυθμό, μας σταμάτησε η αστυνομία γιατί κάποιος απο το προηγούμενο γκρουπ πήρε μια τυφλή στροφη κάπως πιο ανοιχτά και παραλίγο να πέσει επάνω τους. Δίνουμε τις απαραίτητες εξηγήσεις, και ενω ειχαμε καβαλήσει, ερχεται νοικιαζομενο αυτοκίνητο που ζητά απο την αστυνομία να μας επιπλήξει, γιατί κάποιος θα έπεφτε επανω της! Ο άγνωστος του προηγούμενου γκρουπ το είχε ξανά κάνει. Πετάγεται ο πλοηγός μας και κάνει το λάθος να πει οτι ηταν Γερμανός αυτός που το έκανε και αρχίζουν τα πειράγματα, με τους αστυνομικούς να ζητάνε μετάφραση για να καταλάβουν το αστείο... Στα Κανάρια δεν νοιάζονται για την πολιτική βέβαια, οποτε κάθε εξήγηση πηγαινει μάταιη... Μας αφήνουν τελικά να φύγουμε και καθώς έχει περάσει και η ώρα, οι δρόμοι αδειαζουν και η δοκιμή αποκτά τον ρυθμό που πρέπει να έχει. Τόσο ξέφρενο σε κάποια σημεία, που στις στάσεις όλο και κάποιος λέει να προσέχουμε περισσότερο.

Επιστρέψουμε στο ξενοδοχείο όμως σώοι και αβλαβείς, καταφέρνοντας να αδειασουμε το τεράστιο ρεζερβουάρ του 1290 και μερικοί απο εμας θέλουν να το γιορτάσουν με μια αναμνηστική φωτογραφία κανοντας σουζες. Τρεις για την ακρίβεια, ο Γάλλος, ο Γερμανός και ο Έλληνας. Ακούγεται σαν ανέκδοτο, αλλά δεν πέτυχε ως αστείο. Ξεκινά ο Γάλλος, και παραχωρώ την σειρά μου στον Γερμανό που βιαζόταν. Δεν έπρεπε να το κάνω... Ο Γερμανός κανει μερικά περάσματα μπροστά απο τις υπόλοιπες παρκαρισμενες μοτοσυκλετες αλλά στο τελευταιο δίνει πολύ περισσότερο γκάζι απο όσο θα έπρεπε και του έρχεται καπάκι. Τα υπολοιπα συμβαίνουν σε αργή κίνηση, καθώς βρίσκεται αγρατσουνιστος στο έδαφος και το 1290 στον αέρα. Μονο που καταλήγει στα παρκαρισμενα, σακατευοντας άλλα 5, ανάμεσά τους και τα μοναδικά 1190 που υπηρχαν σε περίπτωση που κάποιος ήθελε ενα άμεσο συγκριτικό... Το βασικό είναι οτι κανεις δεν έχει πάθει τίποτα, αλλά το θέαμα των 6 τρακαρισμενων μοτοσυκλετών δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο... Οι σουζες ακυρώνονται και ο ίδιος κερνα μπύρες στους μηχανικούς που θα ξενυχτήσουν για να σημαζέψουν τα τρια απο αυτά, αφου για τα υπολοιπα δεν υπάρχει σωτηρία..

Επεισοδιακή λοιπόν η παρουσίαση του 1290, ευτυχώς όμως χωρίς τραυματισμούς. Στο επόμενο τεύχος θα υπάρχει πλήρης ανάλυση, ενώ αύριο μόλις βγει ο ήλιος, θα μας πετύχει να ανεβαίνουμε στη σέλα του 1050. Ευχόμαστε χωρίς άλλα προβλήματα...

 

 

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.