Intermot 2018: Indian FTR1200

Σε δύο εκδόσεις!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/10/2018

Τέρμα τα teaser video και η αναμονή, οι πόρτες της INTERMOT άνοιξαν και οι πρώτες παρουσιάσεις ξεκίνησαν. Το εναρκτήριο λάκτισμα στην παρουσίαση των νέων μοντέλων έδωσε η Indian, με τη παρουσίαση του FTR 1200 εχτές το βράδυ! Όπως είχαμε αναφέρει και παλιότερα πηγή έμπνευσης του μοντέλου αποτέλεσε το FTR 750 που είχε χρησιμοποιηθεί για χωμάτινους αγώνες στα πρωταθλήματα της Αμερικής. Το πρωτότυπο έχοντας κλέψει τα βλέμματα και σε συνδυασμό με τα Hooligan scouts που είχε φτιάξει ο Ronald Sands το 2015, έβαλε σε σκέψεις την Indian και τον Ben Lindaman (International Product Manager της εταιρείας) που ξεκίνησε την κατασκευή του μοντέλου από το 2016.

Για το σχεδιασμό του FTR 750 υπεύθυνοι ήταν οι Rich Christoph και Jared Mees. Συγκεκριμένα ο Christoph για να πάρει μέρος στο σχεδιασμό του, κέρδισε τη θέση μέσα από το διαγωνισμό που είχε διεξάγει η Polaris competitive industrial design –η οποία είναι ιδιοκτήτρια της Indian. Έχοντας πλέον την απαραίτητη εμπειρία ήταν φυσικό και επόμενο να ηγηθεί του σχεδιασμού του FTR 1200 και οι δυσκολίες που αντιμετώπισε ήταν αρκετές, καθώς έπρεπε να διατηρήσει τον σχεδιασμό του FTR 750 αναλλοίωτο εισάγοντας παράλληλα όλα τα απαραίτητα στοιχεία ώστε η μοτοσυκλέτα να πληρεί τις προδιαγραφές για χρήση στο δρόμο. Συγκεκριμένα αναφέρει “Υπήρχαν φορές που πάλευα για ένα δέκατο του χιλιοστού” σε μάχες που είχε με τους μηχανολόγους που χρειαζόντουσαν χώρο για να προσθέσουν κι άλλα εξαρτήματα στη μοτοσυκλέτα “Στο τέλος όμως, το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό. Νικήσαμε και οι δύο, το τμήμα σχεδιασμού και των μηχανολόγων”.

Όσον αφορά τον κινητήρα του FTR 1200, βασίστηκε σε αυτόν του Scout όμως ο Lindaman αναφέρει “Είναι 80% καινούργιος, με μόνο το 20% να είναι κοινό”. Ο κινητήρας του Scout προσφέρει μια οπτικά ογκώδη εμφάνιση, την οποία δημιουργούν τα καπάκια, γεγονός που δεν συνάδει με το σχεδιασμό του FTR 1200. Έτσι, ο κινητήρας τροποποιήθηκε, έχοντας πλέον όσο το δυνατόν μικρότερες διαστάσεις, σε σημείο που ακόμα και τα κάρτερ είναι καινούργια! Βέβαια ο νέος σχεδιασμός των κάρτερ δεν είχε μόνο ως κύριο γνώμονα τη μείωση του όγκου άλλα και την επανατοποθέτηση του κιβωτίου κάθετα, δείχνοντας τις προθέσεις της Indian να παραδώσει μια sport μοτοσυκλέτα. Παράλληλα το μεταξόνιο μειώθηκε κατά 38 χιλιοστά με το μήκος να φτάνει πλέον τα 1.524 χιλιοστά παρά το σχετικά μακρύ σωληνωτό ψαλίδι.

Τα καπάκια της δεξιάς πλευράς έδωσαν τη θέση τους σε ένα καπάκι μαγνησίου που φέρει το λογότυπο της εταιρίας, ενώ τα καπάκια της κεφαλής έχουν μειωμένο βάρος χάριν του νέου ελαφριού κράματος από το οποίο έχουν κατασκευαστεί. Ο στρόφαλος από τη μεριά του υπάγεται και αυτός στη δίαιτα όντας 4,5 κιλά ελαφρύτερος από του Scout(!) όπως δηλώνει η Indian. Έτσι το βάρος του κινητήρα των 1203 κυβικών έπεσε στα 83,9 κιλά, όμως σχετικά παραμένει βαρύς συγκριτικά με του κινητήρες της Ducati και KTM που είναι περίπου 18 κιλά ελαφρύτεροι.

Όσον αφορά τα τεχνικά χαρακτηριστικά του, η διαδρομή των εμβόλων αυξήθηκε κατά 6 χιλιοστά ανεβάζοντας έτσι στον κυβισμό στα 1203 κυβικά εκατοστά. Ακόμα, οι αυλοί εισαγωγής μεγάλωσαν σε διάμετρο φτάνοντας τα 60 χιλιοστά μαζί με την αύξηση του μεγέθους των βαλβίδων, ενώ οι εκκεντροφόροι απέκτησαν ένα πιο άγριο προφίλ που συνάδει με το χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας. Η συμπίεση αυξήθηκε στο 12,5:1 με τον κινητήρα να αποδίδει, όπως η Indian αναφέρει, περίπου 120 άλογα στις 8.250 στροφές. Η ροπή φτάνει τα 11,7 χιλιογραμμόμετρα, ενώ κάνει αισθητή τη παρουσία της στις 3.500 στροφές και κορυφώνεται στις 6.000. Ο συμπλέκτης είναι πολυδίσκος, μονόδρομος υποβοηθούμενος επιτρέποντας τη χρήση μαλακότερων ελατηρίων, χαρίζοντας έτσι μια ελαφριά αίσθηση στη μανέτα.

Το πλαίσιο είναι ατσάλινο σωληνωτό χρησιμοποιώντας το κινητήρα του ως ενεργό μέρος και ο Lindaman δήλωσε πως βασίζεται στο μότο της μοτοσυκλέτας “Γεννημένη στο χώμα, κατασκευασμένη για το δρόμο”. Ακόμα το ρεζερβουάρ τοποθετείται με το κυρίως μέρος του να βρίσκεται κάτω από το κάθισμα του αναβάτη, προσφέροντας τον απαιτούμενο χώρο στο φιλτροκούτι που βρίσκεται πίσω από το λαιμό του πλαισίου. Το ψαλίδι είναι και αυτό ατσάλινο σωληνωτό, έχοντας την ανάρτηση της Sachs παράκεντρα τοποθετημένη. Μπροστά το ανεστραμμένο πιρούνι της ίδιας εταιρίας προσφέρει μεγαλύτερη διαδρομή, δίνοντας περισσότερες δυνατότητες στη μοτοσυκλέτα και για χρήση εκτός δρόμου. Τέλος οι τροχοί που επιλέχθηκαν είναι περισσότερο προσανατολισμένοι στην εμφάνιση με τις διαστάσεις του μπροστινού να είναι 19 ιντσών και του πίσω 18 ιντσών, καθώς οι 17 ιντσών τροχοί έδειχναν παράταιροι πάνω στη μοτοσυκλέτα.

Το FTR 1200 θα κυκλοφορήσει σε δύο εκδόσεις, την βασική και την S. Η βασική έκδοση θα φέρει αναλογικά όργανα και θα έχει μόνο μια χρωματική επιλογή, βγαίνοντας σε μαύρο και η τιμή της για την αμερικάνικη αγορά θα είναι στα 14.690 ευρώ. Η S έκδοση θα είναι πιο πλούσια σε εξοπλισμό, με τα αναλογικά όργανα να δίνουν τη θέση τους σε μια touchscreen οθόνη 4,3 ιντσών με τη δυνατότητα σύνδεσης με smartphone, η οποία θα φέγγει δυνατά στα 1.000 nits ξεπερνώντας σε φωτεινότητα οποιουδήποτε iPhone (που φέγγει στα 600nits) όντας ευδιάκριτη ακόμα και τη μέρα και θα υπάρχει η δυνατότητα να αλλάζει display ανάλογα με τα γούστα του αναβάτη. Επίσης η S έκδοση θα έχει μονάδα IMU με αισθητήρες σε έξι άξονες, Cornering ABS της Bosch, wheelie control, stability control, traction control και περιορισμό ανύψωσης του πίσω τροχού, σε αντίθεση με την βασική έκδοση που θα έχει μόνο ABS. Η τιμή της S έκδοσης ξεκινάει από τα 15.990 ευρώ, ενώ όσοι επιλέξουν το χρωματισμό με το κόκκινο πλαίσιο θα πρέπει να πληρώσουν από 16.590 ευρώ.

Η νέα FTR 1200 εκτός ότι αποτελεί ένα νέο μοντέλο της εταιρείας, έχει μεγάλη σημασία για την Indian, καθώς είναι η πρώτη μοτοσυκλέτα που ξεφεύγει από την κατηγορία των Cruiser και Classic που δραστηριοποιούνταν τόσα χρόνια. Όμως η FTR 1200 αποτελεί το πρώτο από τα βήματα της Indian, καθώς έχει ήδη κατασκευάσει και εξελίσσει ένα νέο τετρακύλινδρο κινητήρα σε διάταξη V που θα δούμε στο μέλλον. Τέλος όσον αφορά τη τιμή της στην Ευρώπη δεν υπάρχει ακόμα κάποια ενημέρωση καθώς με τον πρόεδρο Trump και το μποϊκοτάζ που υπάρχει στην αγορά οι αγοραστές της Ευρώπης θα επωμιστούν μια αύξηση της τάξεως των 6% λόγω των δασμών. Όλα αυτά όμως δεν θα ισχύουν αν η Indian αποφασίσει να παράγει τα μοντέλα που προορίζονται για την Ευρώπη στο εργοστάσιο της στη Πολωνία, αποφεύγοντας έτσι τους δασμούς και προσφέροντας στο κοινό της, τις ίδιες τιμές με την αμερικάνικη αγορά. Οι μοτοσυκλέτες θα βρίσκονται στις εκθέσεις των καταστημάτων την άνοιξη του 2019.

Παρακολουθήστε εδώ την παρουσίαση που έγινε σήμερα στο περίπτερο της Indian στην Intermot:

 

Ετικέτες

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…