Intermot 2018: Indian FTR1200

Σε δύο εκδόσεις!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/10/2018

Τέρμα τα teaser video και η αναμονή, οι πόρτες της INTERMOT άνοιξαν και οι πρώτες παρουσιάσεις ξεκίνησαν. Το εναρκτήριο λάκτισμα στην παρουσίαση των νέων μοντέλων έδωσε η Indian, με τη παρουσίαση του FTR 1200 εχτές το βράδυ! Όπως είχαμε αναφέρει και παλιότερα πηγή έμπνευσης του μοντέλου αποτέλεσε το FTR 750 που είχε χρησιμοποιηθεί για χωμάτινους αγώνες στα πρωταθλήματα της Αμερικής. Το πρωτότυπο έχοντας κλέψει τα βλέμματα και σε συνδυασμό με τα Hooligan scouts που είχε φτιάξει ο Ronald Sands το 2015, έβαλε σε σκέψεις την Indian και τον Ben Lindaman (International Product Manager της εταιρείας) που ξεκίνησε την κατασκευή του μοντέλου από το 2016.

Για το σχεδιασμό του FTR 750 υπεύθυνοι ήταν οι Rich Christoph και Jared Mees. Συγκεκριμένα ο Christoph για να πάρει μέρος στο σχεδιασμό του, κέρδισε τη θέση μέσα από το διαγωνισμό που είχε διεξάγει η Polaris competitive industrial design –η οποία είναι ιδιοκτήτρια της Indian. Έχοντας πλέον την απαραίτητη εμπειρία ήταν φυσικό και επόμενο να ηγηθεί του σχεδιασμού του FTR 1200 και οι δυσκολίες που αντιμετώπισε ήταν αρκετές, καθώς έπρεπε να διατηρήσει τον σχεδιασμό του FTR 750 αναλλοίωτο εισάγοντας παράλληλα όλα τα απαραίτητα στοιχεία ώστε η μοτοσυκλέτα να πληρεί τις προδιαγραφές για χρήση στο δρόμο. Συγκεκριμένα αναφέρει “Υπήρχαν φορές που πάλευα για ένα δέκατο του χιλιοστού” σε μάχες που είχε με τους μηχανολόγους που χρειαζόντουσαν χώρο για να προσθέσουν κι άλλα εξαρτήματα στη μοτοσυκλέτα “Στο τέλος όμως, το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό. Νικήσαμε και οι δύο, το τμήμα σχεδιασμού και των μηχανολόγων”.

Όσον αφορά τον κινητήρα του FTR 1200, βασίστηκε σε αυτόν του Scout όμως ο Lindaman αναφέρει “Είναι 80% καινούργιος, με μόνο το 20% να είναι κοινό”. Ο κινητήρας του Scout προσφέρει μια οπτικά ογκώδη εμφάνιση, την οποία δημιουργούν τα καπάκια, γεγονός που δεν συνάδει με το σχεδιασμό του FTR 1200. Έτσι, ο κινητήρας τροποποιήθηκε, έχοντας πλέον όσο το δυνατόν μικρότερες διαστάσεις, σε σημείο που ακόμα και τα κάρτερ είναι καινούργια! Βέβαια ο νέος σχεδιασμός των κάρτερ δεν είχε μόνο ως κύριο γνώμονα τη μείωση του όγκου άλλα και την επανατοποθέτηση του κιβωτίου κάθετα, δείχνοντας τις προθέσεις της Indian να παραδώσει μια sport μοτοσυκλέτα. Παράλληλα το μεταξόνιο μειώθηκε κατά 38 χιλιοστά με το μήκος να φτάνει πλέον τα 1.524 χιλιοστά παρά το σχετικά μακρύ σωληνωτό ψαλίδι.

Τα καπάκια της δεξιάς πλευράς έδωσαν τη θέση τους σε ένα καπάκι μαγνησίου που φέρει το λογότυπο της εταιρίας, ενώ τα καπάκια της κεφαλής έχουν μειωμένο βάρος χάριν του νέου ελαφριού κράματος από το οποίο έχουν κατασκευαστεί. Ο στρόφαλος από τη μεριά του υπάγεται και αυτός στη δίαιτα όντας 4,5 κιλά ελαφρύτερος από του Scout(!) όπως δηλώνει η Indian. Έτσι το βάρος του κινητήρα των 1203 κυβικών έπεσε στα 83,9 κιλά, όμως σχετικά παραμένει βαρύς συγκριτικά με του κινητήρες της Ducati και KTM που είναι περίπου 18 κιλά ελαφρύτεροι.

Όσον αφορά τα τεχνικά χαρακτηριστικά του, η διαδρομή των εμβόλων αυξήθηκε κατά 6 χιλιοστά ανεβάζοντας έτσι στον κυβισμό στα 1203 κυβικά εκατοστά. Ακόμα, οι αυλοί εισαγωγής μεγάλωσαν σε διάμετρο φτάνοντας τα 60 χιλιοστά μαζί με την αύξηση του μεγέθους των βαλβίδων, ενώ οι εκκεντροφόροι απέκτησαν ένα πιο άγριο προφίλ που συνάδει με το χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας. Η συμπίεση αυξήθηκε στο 12,5:1 με τον κινητήρα να αποδίδει, όπως η Indian αναφέρει, περίπου 120 άλογα στις 8.250 στροφές. Η ροπή φτάνει τα 11,7 χιλιογραμμόμετρα, ενώ κάνει αισθητή τη παρουσία της στις 3.500 στροφές και κορυφώνεται στις 6.000. Ο συμπλέκτης είναι πολυδίσκος, μονόδρομος υποβοηθούμενος επιτρέποντας τη χρήση μαλακότερων ελατηρίων, χαρίζοντας έτσι μια ελαφριά αίσθηση στη μανέτα.

Το πλαίσιο είναι ατσάλινο σωληνωτό χρησιμοποιώντας το κινητήρα του ως ενεργό μέρος και ο Lindaman δήλωσε πως βασίζεται στο μότο της μοτοσυκλέτας “Γεννημένη στο χώμα, κατασκευασμένη για το δρόμο”. Ακόμα το ρεζερβουάρ τοποθετείται με το κυρίως μέρος του να βρίσκεται κάτω από το κάθισμα του αναβάτη, προσφέροντας τον απαιτούμενο χώρο στο φιλτροκούτι που βρίσκεται πίσω από το λαιμό του πλαισίου. Το ψαλίδι είναι και αυτό ατσάλινο σωληνωτό, έχοντας την ανάρτηση της Sachs παράκεντρα τοποθετημένη. Μπροστά το ανεστραμμένο πιρούνι της ίδιας εταιρίας προσφέρει μεγαλύτερη διαδρομή, δίνοντας περισσότερες δυνατότητες στη μοτοσυκλέτα και για χρήση εκτός δρόμου. Τέλος οι τροχοί που επιλέχθηκαν είναι περισσότερο προσανατολισμένοι στην εμφάνιση με τις διαστάσεις του μπροστινού να είναι 19 ιντσών και του πίσω 18 ιντσών, καθώς οι 17 ιντσών τροχοί έδειχναν παράταιροι πάνω στη μοτοσυκλέτα.

Το FTR 1200 θα κυκλοφορήσει σε δύο εκδόσεις, την βασική και την S. Η βασική έκδοση θα φέρει αναλογικά όργανα και θα έχει μόνο μια χρωματική επιλογή, βγαίνοντας σε μαύρο και η τιμή της για την αμερικάνικη αγορά θα είναι στα 14.690 ευρώ. Η S έκδοση θα είναι πιο πλούσια σε εξοπλισμό, με τα αναλογικά όργανα να δίνουν τη θέση τους σε μια touchscreen οθόνη 4,3 ιντσών με τη δυνατότητα σύνδεσης με smartphone, η οποία θα φέγγει δυνατά στα 1.000 nits ξεπερνώντας σε φωτεινότητα οποιουδήποτε iPhone (που φέγγει στα 600nits) όντας ευδιάκριτη ακόμα και τη μέρα και θα υπάρχει η δυνατότητα να αλλάζει display ανάλογα με τα γούστα του αναβάτη. Επίσης η S έκδοση θα έχει μονάδα IMU με αισθητήρες σε έξι άξονες, Cornering ABS της Bosch, wheelie control, stability control, traction control και περιορισμό ανύψωσης του πίσω τροχού, σε αντίθεση με την βασική έκδοση που θα έχει μόνο ABS. Η τιμή της S έκδοσης ξεκινάει από τα 15.990 ευρώ, ενώ όσοι επιλέξουν το χρωματισμό με το κόκκινο πλαίσιο θα πρέπει να πληρώσουν από 16.590 ευρώ.

Η νέα FTR 1200 εκτός ότι αποτελεί ένα νέο μοντέλο της εταιρείας, έχει μεγάλη σημασία για την Indian, καθώς είναι η πρώτη μοτοσυκλέτα που ξεφεύγει από την κατηγορία των Cruiser και Classic που δραστηριοποιούνταν τόσα χρόνια. Όμως η FTR 1200 αποτελεί το πρώτο από τα βήματα της Indian, καθώς έχει ήδη κατασκευάσει και εξελίσσει ένα νέο τετρακύλινδρο κινητήρα σε διάταξη V που θα δούμε στο μέλλον. Τέλος όσον αφορά τη τιμή της στην Ευρώπη δεν υπάρχει ακόμα κάποια ενημέρωση καθώς με τον πρόεδρο Trump και το μποϊκοτάζ που υπάρχει στην αγορά οι αγοραστές της Ευρώπης θα επωμιστούν μια αύξηση της τάξεως των 6% λόγω των δασμών. Όλα αυτά όμως δεν θα ισχύουν αν η Indian αποφασίσει να παράγει τα μοντέλα που προορίζονται για την Ευρώπη στο εργοστάσιο της στη Πολωνία, αποφεύγοντας έτσι τους δασμούς και προσφέροντας στο κοινό της, τις ίδιες τιμές με την αμερικάνικη αγορά. Οι μοτοσυκλέτες θα βρίσκονται στις εκθέσεις των καταστημάτων την άνοιξη του 2019.

Παρακολουθήστε εδώ την παρουσίαση που έγινε σήμερα στο περίπτερο της Indian στην Intermot:

 

Ετικέτες

Aprilia RSV1000 2026 - Αντίπαλος των Panigale V2, R9 και Street Triple RS 765

Κατοχύρωση εκ νέου του εμβληματικού ονόματος, με άρωμα νέου δικύλινδρου Sport μοντέλου
Aprilia RSV1000 - Κατοχύρωση ονόματος
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/3/2025

Δεκαπέντε χρόνια μετά το τέλος του δικύλινδρου RSV1000 Mille, το 2010 και την αντικατάστασή του από την RSV4 μοτοσυκλέτα της Aprilia, η μητρική Piaggio κατοχυρώνει ξανά το όνομα της δικύλινδρης Superbike της, με τις πρώτες σκέψεις να δείχνουν φυσικά έναν νέο αντίπαλο στις πιο οικονομικές δικύλινδρες και τρικύλινδρες προτάσεις που πλέον αγωνίζονται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport.

Με τις επιδόσεις αλλά και τις τιμές των τετρακύλινδρων Superbike να βρίσκονται πλέον στα ύψη, αφορώντας ολοένα και μικρότερο κοινό, οι εταιρείες αναγεννούν την ιδέα της Sport οδήγησης με λιγότερους κυλίνδρους, πιο βατές ιπποδυνάμεις και χαμηλότερες τιμές, αποσκοπώντας στην προσέλκυση ευρύτερης βάσης αναβατών.

Η Ducati με το Panigale V2, η Triumph με το Street Triple RS 765 και η Yamaha με το R9, έχουν δείξει τα τελευταία χρόνια πως δικύλινδρα και τρικύλινδρα μοντέλα μπορούν να ανταγωνιστούν με επιτυχία τα τετρακύλινδρα στα WorldSSP, ενώ παράλληλα μοτοσυκλέτες όπως το Aprilia RS660, το Honda CBR500RR, το Yamaha R7, το Triumph Daytona 660, το Suzuki GSX-8R, κ.α. αποτελούν τίμιες sport προτάσεις, για καθημερινή οικονομική αλλά και διασκεδαστική μετακίνηση.

RSV1000

Έχοντας τα παραπάνω στο μυαλό, η κίνηση της Piaggio να κατοχυρώσει εκ νέου το όνομα RSV1000 Mille -αρχικά στις Η.Π.Α.-, θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί προάγγελο για την επιστροφή ενός δικύλινδρου sport μοντέλου στην γκάμα της εταιρείας, το οποίο θα προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ του RS660 των 100 hp και του RSV4 των… 217 hp.

Εάν όντως το Noale σκέφτεται κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να ακολουθήσει δυο δρόμους. Ο πρώτος είναι ο ακριβότερος, τον οποίο και συνήθως αποφεύγουν όποτε μπορούν τα εργοστάσια, και αφορά στην εξέλιξη μιας ολοκαίνουργιας πλατφόρμας. Ο δεύτερος και πιο οικονομικός θα ήταν να προσαρμόσουν στη νέα RSV1000 Mille τον ήδη εξελιγμένο -και πολύ πιο ταπεινό σε επιδόσεις- V2 που έχει φορεθεί προηγουμένως στα Shiver και Dorsoduro και είχε παραχθεί σε κυβισμούς 750, 900 και 1.200. Πλέον ο συγκεκριμένος V2 παράγεται στην Κίνα μέσω της συνεργασίας Piaggio-Zonsen, ενώ αρχικά είχε κυκλοφορήσει στα 896 κ.εκ. για το Shiver 900, τώρα ετοιμάζεται έκδοσή του στα 996 κ.εκ. για την επερχόμενη κινέζικη naked μοτοσυκλέτα Zonsen Cyclone SR1000 που είχαμε δει ως πρωτότυπο το 2021.

Η SR1000 μοιράζεται το πλαίσιο χωροδικτύωμα του Shiver, καθώς και τη βασική αρχιτεκτονική του κινητήρα, έχοντας μονόμπρατσο ψαλίδι και ένα τεράστιο πίσω ελαστικό 240.

Mille

Στα 996 κ.εκ. ο V2 αυτός αποδίδει 105 hp, ενώ πληροί τις κινέζικες προδιαγραφές ρύπων που πλησιάζουν εκείνες της Ευρώπης. Μια ιπποδύναμη χαμηλή για sport μοτοσυκλέτα του λίτρου, αλλά στα πρότυπα της νέας sport οικονομικής κατηγορίας, και συνοδευόμενη με τη σεβαστή ροπή των χιλίων κυβικών. Παρόλα αυτά, το Dorsoduro 1200 απέδιδε 130 hp από την έκδοση του κινητήρα στα 1.197 κ.εκ. δείχνοντας πως η Aprilia θα μπορούσε να βγάλει εύκολα περισσότερους ίππους αν το επιθυμεί. Θυμίζουμε πως το Aprilia RSV1000 Mille R στις τελευταίες του εκδόσεις παραγωγής απέδιδε κοντά ή και λίγο πάνω από τους 140 hp. 

Ένας ακόμη παράγοντας για την ιταλική εταιρεία με το έντονο αγωνιστικό προφίλ θα ήταν και η δυνατότητα αγωνιστικής εμπλοκής της νέας RSV1000 σε Πρωταθλήματα όπως το WorldSSP, ακόμα και μια νέα κατηγορία στο MotoGP που θα μπορούσε να αντικαταστήσει τη Moto3.