Και… φτηνότερη έκδοση για το Triumph Rocket III 2020

Το βρετανικό κτήνος των 2500 κυβικών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2019

Η ιδέα για ένα γιγαντιαίο Power Cruiser με άφθονα κυβικά και ροπή τανκς προφανώς και δεν είναι καινούρια. Ξεκίνησε από τις πίστες dragster των ΗΠΑ, όπου το γκάζι πραγματικά δεν είναι ποτέ αρκετό, κάπου στις αρχές των 70ies. Τα μαστόρια έπαιρναν ολόκληρες τις τετρακύλινδρες αερόψυκτες κυλινδροκεφαλές των ιαπωνικών superbike και φτιάχνοντας δικά τους κάρτερ και στροφάλους, δημιουργούσαν κινητήρες V8 με 1500 (CB 750 X 2) ή ακόμα και 1800 κυβικά (Ζ 900 Χ 2). Η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής που εμπνεύστηκε από εκείνες τις κατασκευές ήταν φυσικά η Yamaha V-Max 1200, όπου χάρη στην αποτυχία του τουριστικού Venture να ανταγωνιστεί το Goldwing, η Yamaha βρέθηκε με τις αποθήκες της γεμάτες V4 κινητήρες.

Το αστείο σε αυτή την εμπορική κόντρα μεταξύ των μοντέλων της Yamaha και της Honda, είναι πως το V-Max κατάφερε να αφήσει σε όλο τον πλανήτη το στίγμα του ιστορία του μοτοσυκλετισμού, ενώ ο ανταγωνιστικό Valkyrie της Honda έμεινε στη σκιά του, παρά το γεγονός πως είχε τον εξακύλινδρο boxer κινητήρα της διάσημης Goldwing! Κι ενώ η κατηγορία αυτών των γιγαντιαίων Power Cruiser έμοιαζε να φτάνει στο τέλος της, η Triumph εμφάνισε το δικό της κτήνος, με διαμήκη τρικύλινδρο κινητήρα και 2300 κυβικά! Ήταν ένα πραγματικό κτήνος σε διαστάσεις, κυβικά και… βάρος, αφού ζύγιζε πάνω από 310 κιλά άδειο και είχε μήκος 2,5 μέτρα!!!! Η ιπποδύναμή του ήταν όμως “μόλις” 145 ονομαστικούς ίππους, όσους δηλαδή είχαν και τα “ανοιχτά” V-Max 1200.

Από την άλλη μεριά όμως, το νούμερο που εντυπωσίαζε ήταν φυσικά τα 20kg/m ροπής, που καμία άλλη μοτοσυκλέτα παραγωγής δεν έχει πλησιάσει μέχρι σήμερα. Οι πωλήσεις ήταν συμπαθητικές, όμως γρήγορα φάνηκε πως το κοινό που σκόπευε να αγοράσει μια τέτοια μοτοσυκλέτα  ήθελε περισσότερες ανέσεις και τουριστικές δυνατότητες. Έτσι χρόνο με τον χρόνο, η σέλα μεγάλωνε για να χωράει πιο άνετα έναν χοντρό Αμερικάνο και την αντίστοιχα υπέρβαρη γυναίκα του και η ιπποδύναμη έπεσε στους 100 ίππους. Το 2007 η Yamaha προσπάθησε να ζωντανέψει ξανά τον θρύλο των Power Cruiser και την σχέσης τους με τα dragster, παρουσιάζοντας τη δεύτερη γενιά της V-Max, η οποία αυτή τη φορά είχε εντελώς δικό της V4 κινητήρα 1800 κυβικών.

Η Honda απάντησε με μάλλον χλιαρό τρόπο, εκμοντερνίζοντας εμφανισιακά την Valkiery και βαφτίζοντάς τη Gold Wing Valkiery, για να δείξει πως είναι απλώς μια γυμνή έκδοση της Gold Wing και όχι αντίπαλος της V-Max.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ακολούθησε ήταν η ταφόπλακα για αυτού του είδους τις μοτοσυκλέτες, όχι τόσο γιατί ο κόσμος στον οποίο απευθύνονταν δεν είχε τα χρήματα να τις αγοράσει, όσο διότι κανείς δεν ήθελε να κυκλοφορεί δημόσια με μοτοσυκλέτα 1800 κυβικών ανάμεσα σε ανθρώπους που είχαν χάσει τις δουλειές τους…  

Σήμερα η Triumph επαναφέρει την ιδέα των γνήσιων Power Cruiser και μάλιστα επενδύει σε αυτή την ιδέα, σχεδιάζοντας από την αρχή, έναν ολοκαίνουριο κινητήρα 2500 κυβικών και αλουμινένιο πλαίσιο. Η ιπποδύναμη που ανακοινώνουν οι Βρετανοί είναι και πάλι δυσανάλογα μικρή ως προς τον κυβισμό, φτάνοντας μόλις τους 170 ίππους.

Θυμίζουμε πως η Yamaha υποσχόταν 200 ίππους με τη δεύτερη γενιά του V-Max και τότε τα superbike είχαν με το ζόρι 160-170 ίππους. Σήμερα που τα 200-210 άλογα είναι… στραγάλια, μάλλον οι 170 ίπποι του Rocker III δεν θα τρομάξουν κανέναν.

Η πρώτη εμφάνιση του νέου Rocket III έγινε στο ετήσιο dealers-meeting της Triumph, όπου παρουσιάστηκε η ειδική έκδοση TFC, η οποία θα παραχθεί σε μόλις 750 αριθμημένα αντίτυπα. Είχε πάνω της carbon προστατευτικά, ελεύθερες εξατμίσεις της Arrow και τις ακριβές ακτινικές δαγκάνες της Brembo.

Ως αποτέλεσμα, η τιμής της στην Αγγλία ήταν στο φάσμα των 30.000€. Όμως λίγες μέρες πριν άρχισαν να διαρρέουν φωτογραφίες με μια πιο γήινη έκδοση, χωρίς carbon και special εξοπλισμό. Πόση θα είναι η διαφορά στην τιμή, από την αφαίρεση των “εξωτικών” δεν είναι ακόμα γνωστό. Το βέβαιο είναι, πως αν θέλεις να έχεις τη μοτοσυκλέτα με τον μεγαλύτερο σε κυβικά και ροπή κινητήρα που έχει βγει στην παραγωγή, σε λίγους μήνες θα την βρεις στα καταστήματα της Triumph.

Ανανεωμένη Husqvarna FE 501 2026: μικρές αλλαγές, μεγάλος αντίκτυπος

Η νεότερη έκδοση επιδεικνύει αναβαθμισμένη εμφάνιση με βελτιώσεις στις αναρτήσεις και τον κινητήρα
New Model Husqvarna FE 501 2026
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

28/8/2025

Η FE 501 2026 κρατά τον χαρακτήρα της, με νέα γραφικά και τεχνικές αναβαθμίσεις που ενισχύουν την οδηγική εμπειρία

Η Husqvarna αποκάλυψε τη νέα της γενιά enduro για το 2026, στην οποία συμπεριλαμβάνεται και η FE 501, η κορυφαία τετράχρονη μοτοσυκλέτα της σειράς. Η μοτοσυκλέτα θα φτάσει στα εξουσιοδοτημένα δίκτυα φθινόπωρο του 2025.

New Model Husqvarna FE 501 2026

Οπτικά, η FE 501 υιοθετεί νέα, εμπνευσμένα από τη σουηδική κληρονομιά γραφικά, ανασχεδιασμένα πλαϊνά καλύμματα ψυγείων, προστατευτικά πιρουνιού και φτερό πίσω τροχού, ενώ έχει προστεθεί και προστατευτικό στην γραμμή καυσίμου για αυξημένη αντοχή και αξιοπιστία.New Model Husqvarna FE 501 2026

Σημαντικότερη βελτίωση αποτελεί το αναθεωρημένο σετάρισμα του πιρουνιού WP XACT Closed Cartridge. Το πιρούνι διαθέτει τώρα στιλβωμένα ελατήρια, νέο δοχείο πίεσης και ενσωματομένο σύστημα hydrostop εξομάλυνση στο τέλος της διαδρομής, ενώ οι ρυθμίσεις συμπίεσης και επαναφοράς έχουν βελτιωθεί τόσο εμπρός όσο και πίσω για πιο ισορροπημένη και ελεγχόμενη συμπεριφορά. Το πίσω αμορτισέρ WP XACT ακολουθεί αντίστοιχες αλλαγές και έχει πλέον ρυθμίσεις χωρίς εργαλεία.

New Model Husqvarna FE 501 2026

Τεχνικά, η FE 501 διατηρεί τον κορυφαίο εξοπλισμό: υδραυλικός συμπλέκτης και φρένο Brembo, υδρομορφωμένο πλαίσιο από χρωμιομολυβδαίνιο και πολυμερές υποπλαίσιο αλουμινίου-πολυαμιδίου, υψηλής απόδοσης GSK δίσκοι φρένων, ηλεκτρική εκκίνηση με μίζα και  μπαταρία Li-Ion 2,0 Ah, LED φώτα, εργονομικά ProTaper grips και τιμόνι. Επιπλέον, η νέα μονάδα Offroad Control Unit (OCU) ενισχύει την αξιοπιστία και διευκολύνει τη συντήρηση των ηλεκτρονικών.

Τέλος, τα τετράχρονα FE διαθέτουν χοάνη χαμηλής αντίστασης, δύο χάρτες λειτουργίας του κινητήρα και traction control.

New Model Husqvarna FE 501 2026

Η Husqvarna φαίνεται να επενδύει σε στοχευμένες μικρές αλλά ουσιαστικές τεχνικές βελτιώσεις παρά σε ριζικές αλλαγές για το 2026, με στόχο τη διατήρηση των δυνατοτήτων και της φήμης της FE 501.