Και… φτηνότερη έκδοση για το Triumph Rocket III 2020

Το βρετανικό κτήνος των 2500 κυβικών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2019

Η ιδέα για ένα γιγαντιαίο Power Cruiser με άφθονα κυβικά και ροπή τανκς προφανώς και δεν είναι καινούρια. Ξεκίνησε από τις πίστες dragster των ΗΠΑ, όπου το γκάζι πραγματικά δεν είναι ποτέ αρκετό, κάπου στις αρχές των 70ies. Τα μαστόρια έπαιρναν ολόκληρες τις τετρακύλινδρες αερόψυκτες κυλινδροκεφαλές των ιαπωνικών superbike και φτιάχνοντας δικά τους κάρτερ και στροφάλους, δημιουργούσαν κινητήρες V8 με 1500 (CB 750 X 2) ή ακόμα και 1800 κυβικά (Ζ 900 Χ 2). Η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής που εμπνεύστηκε από εκείνες τις κατασκευές ήταν φυσικά η Yamaha V-Max 1200, όπου χάρη στην αποτυχία του τουριστικού Venture να ανταγωνιστεί το Goldwing, η Yamaha βρέθηκε με τις αποθήκες της γεμάτες V4 κινητήρες.

Το αστείο σε αυτή την εμπορική κόντρα μεταξύ των μοντέλων της Yamaha και της Honda, είναι πως το V-Max κατάφερε να αφήσει σε όλο τον πλανήτη το στίγμα του ιστορία του μοτοσυκλετισμού, ενώ ο ανταγωνιστικό Valkyrie της Honda έμεινε στη σκιά του, παρά το γεγονός πως είχε τον εξακύλινδρο boxer κινητήρα της διάσημης Goldwing! Κι ενώ η κατηγορία αυτών των γιγαντιαίων Power Cruiser έμοιαζε να φτάνει στο τέλος της, η Triumph εμφάνισε το δικό της κτήνος, με διαμήκη τρικύλινδρο κινητήρα και 2300 κυβικά! Ήταν ένα πραγματικό κτήνος σε διαστάσεις, κυβικά και… βάρος, αφού ζύγιζε πάνω από 310 κιλά άδειο και είχε μήκος 2,5 μέτρα!!!! Η ιπποδύναμή του ήταν όμως “μόλις” 145 ονομαστικούς ίππους, όσους δηλαδή είχαν και τα “ανοιχτά” V-Max 1200.

Από την άλλη μεριά όμως, το νούμερο που εντυπωσίαζε ήταν φυσικά τα 20kg/m ροπής, που καμία άλλη μοτοσυκλέτα παραγωγής δεν έχει πλησιάσει μέχρι σήμερα. Οι πωλήσεις ήταν συμπαθητικές, όμως γρήγορα φάνηκε πως το κοινό που σκόπευε να αγοράσει μια τέτοια μοτοσυκλέτα  ήθελε περισσότερες ανέσεις και τουριστικές δυνατότητες. Έτσι χρόνο με τον χρόνο, η σέλα μεγάλωνε για να χωράει πιο άνετα έναν χοντρό Αμερικάνο και την αντίστοιχα υπέρβαρη γυναίκα του και η ιπποδύναμη έπεσε στους 100 ίππους. Το 2007 η Yamaha προσπάθησε να ζωντανέψει ξανά τον θρύλο των Power Cruiser και την σχέσης τους με τα dragster, παρουσιάζοντας τη δεύτερη γενιά της V-Max, η οποία αυτή τη φορά είχε εντελώς δικό της V4 κινητήρα 1800 κυβικών.

Η Honda απάντησε με μάλλον χλιαρό τρόπο, εκμοντερνίζοντας εμφανισιακά την Valkiery και βαφτίζοντάς τη Gold Wing Valkiery, για να δείξει πως είναι απλώς μια γυμνή έκδοση της Gold Wing και όχι αντίπαλος της V-Max.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ακολούθησε ήταν η ταφόπλακα για αυτού του είδους τις μοτοσυκλέτες, όχι τόσο γιατί ο κόσμος στον οποίο απευθύνονταν δεν είχε τα χρήματα να τις αγοράσει, όσο διότι κανείς δεν ήθελε να κυκλοφορεί δημόσια με μοτοσυκλέτα 1800 κυβικών ανάμεσα σε ανθρώπους που είχαν χάσει τις δουλειές τους…  

Σήμερα η Triumph επαναφέρει την ιδέα των γνήσιων Power Cruiser και μάλιστα επενδύει σε αυτή την ιδέα, σχεδιάζοντας από την αρχή, έναν ολοκαίνουριο κινητήρα 2500 κυβικών και αλουμινένιο πλαίσιο. Η ιπποδύναμη που ανακοινώνουν οι Βρετανοί είναι και πάλι δυσανάλογα μικρή ως προς τον κυβισμό, φτάνοντας μόλις τους 170 ίππους.

Θυμίζουμε πως η Yamaha υποσχόταν 200 ίππους με τη δεύτερη γενιά του V-Max και τότε τα superbike είχαν με το ζόρι 160-170 ίππους. Σήμερα που τα 200-210 άλογα είναι… στραγάλια, μάλλον οι 170 ίπποι του Rocker III δεν θα τρομάξουν κανέναν.

Η πρώτη εμφάνιση του νέου Rocket III έγινε στο ετήσιο dealers-meeting της Triumph, όπου παρουσιάστηκε η ειδική έκδοση TFC, η οποία θα παραχθεί σε μόλις 750 αριθμημένα αντίτυπα. Είχε πάνω της carbon προστατευτικά, ελεύθερες εξατμίσεις της Arrow και τις ακριβές ακτινικές δαγκάνες της Brembo.

Ως αποτέλεσμα, η τιμής της στην Αγγλία ήταν στο φάσμα των 30.000€. Όμως λίγες μέρες πριν άρχισαν να διαρρέουν φωτογραφίες με μια πιο γήινη έκδοση, χωρίς carbon και special εξοπλισμό. Πόση θα είναι η διαφορά στην τιμή, από την αφαίρεση των “εξωτικών” δεν είναι ακόμα γνωστό. Το βέβαιο είναι, πως αν θέλεις να έχεις τη μοτοσυκλέτα με τον μεγαλύτερο σε κυβικά και ροπή κινητήρα που έχει βγει στην παραγωγή, σε λίγους μήνες θα την βρεις στα καταστήματα της Triumph.

Furion F1 – Υβριδική Yamaha MT-07 με κίνηση στους δύο τροχούς και 94 ίππους

Η Γαλλική Furion μεταλλάσσει το ΜΤ-07 με έναν ηλεκτροκινητήρα στο κέντρο του μπροστινού τροχού
Furion F1
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

6/2/2026

Δεν είναι η πρώτη φορά που συναντάμε τη δουλειά της Furion, που εδρεύει στη Le Mans της Γαλλίας, καθώς το 2022 είχαμε αναφερθεί στο προηγούμενο υβριδικό custom της, το Μ3 που βασιζόταν στο Yamaha Niken με δύο ηλεκτροκινητήρες στους μπροστινούς τροχούς.

Αυτή τη φορά οι Γάλλοι επέλεξαν ξανά Yamaha και δη το δημοφιλέστατο MT-07, στο οποίο επανέλαβαν ένα ανάλογο πλάνο με το Niken. Το νέο πρωτότυπο ονομάζεται Μ2 κι συνδυάζει τη γνωστή βάση με τον δικύλινδρο CP2 κινητήρα και ενίσχυση με ηλεκτρική δύναμη.

Furion F1

Το κέντρο του μπροστινού τροχού στο πρωτότυπο Μ2 φιλοξενεί πλέον έναν ηλεκτρικό κινητήρα, αλλάζοντας άρδην την απόδοση με την προσθήκη 20 επιπλέον ίππων στο τελικό άθροισμα, που θεωρητικά φτάνει στους 94 ίππους.

Επιπλέον, ο ηλεκτροκινητήρας αυξάνει δραστικά και τη ροπή, ενώ δίνοντας κίνηση και στον μπροστινό τροχό αλλάζει εντελώς τα δυναμικά χαρακτηριστικά του ΜΤ-07 με μια διάταξη που βρίσκει περισσότερη πρόσφυση μπροστά.

Η πηγή ενέργειας που τροφοδοτεί το μπροστινό μοτέρ προέρχεται από μια συστοιχία μπαταριών που τοποθετούνται στην ουρά της μοτοσυκλέτας, με τη διαχείριση του συστήματος να έχει ανατεθεί σε μια διάταξη που δημιούργησε η ίδια η Furion, ονόματι Eversor Technology.

Furion F1

Αυτή βρίσκεται στο επίκεντρο της λειτουργίας του Μ2, καθώς ελέγχει διαρκώς την κατανομή της αποδιδόμενης ισχύος και ροπής ώστε να διατηρεί τη βέλτιστη ισορροπία μεταξύ των δύο κινητήριων τροχών προς αναζήτηση της ιδανικής πρόσφυσης σε κάθε οδηγική συνθήκη. Είναι ένα βασικό στοιχείο ασφάλειας και αποτελεσματικότητας, καθώς υπερβολική ροπή στον μπροστινό τροχό θα μπορούσε εύκολα να οδηγήσει σε απώλεια πρόσφυσης.

Η τεχνολογία Eversor περιλαμβάνει ακόμη σύστημα ανάκτησης ενέργειας κατά το φρενάρισμα, για το οποίο η Furion ισχυρίζεται πως αποδίδει έως και πενταπλάσια ενέργεια για τη φόρτιση της μπαταρίας συγκριτικά με τα συνηθισμένα ανάλογα συστήματα που είναι διαθέσιμα στην αγορά αυτή τη στιγμή.

Μάλιστα οι Γάλλοι δηλώνουν πως η τεχνολογία αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ελέγχει την κατανομή της απόδοσης και σε αμιγώς ηλεκτρικά μοντέλα με κίνηση σε δύο τροχούς με ισάριθμους ηλεκτρικούς κινητήρες και όχι μόνο σε υβριδικά.

Furion F1

Το πρωτότυπο Μ2 εξελίχθηκε με τη συνεισφορά του τετράκις παγκόσμιου πρωταθλητή Supermoto, του Γάλλου Adrien Chareyre, ο οποίος οδήγησε το πρωτότυπο σε πίστα, συμβάλλοντας στο στήσιμο τόσο των ηλεκτρικών όσο και των γεωμετρικών χαρακτηριστικών του.

Η Furion δεν αποκαλύπτει στη φάση αυτή πόσο επιβαρύνεται η μάζα του ΜΤ-07 από τον ηλεκτροκινητήρα, τη μπαταρία και τα συμπαραμαρτυρούντα ηλεκτρονικά εξαρτήματα της όλης διάταξης, αλλά τουλάχιστον ο Chareyre ισχυρίζεται πως οδηγικώς η καλή ισορροπία του ΜΤ-07 δεν έχει διαταραχθεί.

Το πλάνο της Furion είναι να κατασκευάσει 100 υβριδικά Yamaha MT-07 – τα οποία θα έχουν τη εμπορική ονομασία Furion F1 - και θέτει ως στόχο το 2029, κάτι που προϋποθέτει την εύρεση δύο εκατομμυρίων ευρώ για την ολοκλήρωση της εξέλιξης και τις απαραίτητες πιστοποιήσεις για να είναι νόμιμα για χρήση στον δρόμο.

Δείτε στη συνέχεια το βίντεο που έχει δημοσιεύσει η Furion στην ιστοσελίδα της για το υβριδικό 2x2 F1 που εξελίσσει.