Και… φτηνότερη έκδοση για το Triumph Rocket III 2020

Το βρετανικό κτήνος των 2500 κυβικών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2019

Η ιδέα για ένα γιγαντιαίο Power Cruiser με άφθονα κυβικά και ροπή τανκς προφανώς και δεν είναι καινούρια. Ξεκίνησε από τις πίστες dragster των ΗΠΑ, όπου το γκάζι πραγματικά δεν είναι ποτέ αρκετό, κάπου στις αρχές των 70ies. Τα μαστόρια έπαιρναν ολόκληρες τις τετρακύλινδρες αερόψυκτες κυλινδροκεφαλές των ιαπωνικών superbike και φτιάχνοντας δικά τους κάρτερ και στροφάλους, δημιουργούσαν κινητήρες V8 με 1500 (CB 750 X 2) ή ακόμα και 1800 κυβικά (Ζ 900 Χ 2). Η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής που εμπνεύστηκε από εκείνες τις κατασκευές ήταν φυσικά η Yamaha V-Max 1200, όπου χάρη στην αποτυχία του τουριστικού Venture να ανταγωνιστεί το Goldwing, η Yamaha βρέθηκε με τις αποθήκες της γεμάτες V4 κινητήρες.

Το αστείο σε αυτή την εμπορική κόντρα μεταξύ των μοντέλων της Yamaha και της Honda, είναι πως το V-Max κατάφερε να αφήσει σε όλο τον πλανήτη το στίγμα του ιστορία του μοτοσυκλετισμού, ενώ ο ανταγωνιστικό Valkyrie της Honda έμεινε στη σκιά του, παρά το γεγονός πως είχε τον εξακύλινδρο boxer κινητήρα της διάσημης Goldwing! Κι ενώ η κατηγορία αυτών των γιγαντιαίων Power Cruiser έμοιαζε να φτάνει στο τέλος της, η Triumph εμφάνισε το δικό της κτήνος, με διαμήκη τρικύλινδρο κινητήρα και 2300 κυβικά! Ήταν ένα πραγματικό κτήνος σε διαστάσεις, κυβικά και… βάρος, αφού ζύγιζε πάνω από 310 κιλά άδειο και είχε μήκος 2,5 μέτρα!!!! Η ιπποδύναμή του ήταν όμως “μόλις” 145 ονομαστικούς ίππους, όσους δηλαδή είχαν και τα “ανοιχτά” V-Max 1200.

Από την άλλη μεριά όμως, το νούμερο που εντυπωσίαζε ήταν φυσικά τα 20kg/m ροπής, που καμία άλλη μοτοσυκλέτα παραγωγής δεν έχει πλησιάσει μέχρι σήμερα. Οι πωλήσεις ήταν συμπαθητικές, όμως γρήγορα φάνηκε πως το κοινό που σκόπευε να αγοράσει μια τέτοια μοτοσυκλέτα  ήθελε περισσότερες ανέσεις και τουριστικές δυνατότητες. Έτσι χρόνο με τον χρόνο, η σέλα μεγάλωνε για να χωράει πιο άνετα έναν χοντρό Αμερικάνο και την αντίστοιχα υπέρβαρη γυναίκα του και η ιπποδύναμη έπεσε στους 100 ίππους. Το 2007 η Yamaha προσπάθησε να ζωντανέψει ξανά τον θρύλο των Power Cruiser και την σχέσης τους με τα dragster, παρουσιάζοντας τη δεύτερη γενιά της V-Max, η οποία αυτή τη φορά είχε εντελώς δικό της V4 κινητήρα 1800 κυβικών.

Η Honda απάντησε με μάλλον χλιαρό τρόπο, εκμοντερνίζοντας εμφανισιακά την Valkiery και βαφτίζοντάς τη Gold Wing Valkiery, για να δείξει πως είναι απλώς μια γυμνή έκδοση της Gold Wing και όχι αντίπαλος της V-Max.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ακολούθησε ήταν η ταφόπλακα για αυτού του είδους τις μοτοσυκλέτες, όχι τόσο γιατί ο κόσμος στον οποίο απευθύνονταν δεν είχε τα χρήματα να τις αγοράσει, όσο διότι κανείς δεν ήθελε να κυκλοφορεί δημόσια με μοτοσυκλέτα 1800 κυβικών ανάμεσα σε ανθρώπους που είχαν χάσει τις δουλειές τους…  

Σήμερα η Triumph επαναφέρει την ιδέα των γνήσιων Power Cruiser και μάλιστα επενδύει σε αυτή την ιδέα, σχεδιάζοντας από την αρχή, έναν ολοκαίνουριο κινητήρα 2500 κυβικών και αλουμινένιο πλαίσιο. Η ιπποδύναμη που ανακοινώνουν οι Βρετανοί είναι και πάλι δυσανάλογα μικρή ως προς τον κυβισμό, φτάνοντας μόλις τους 170 ίππους.

Θυμίζουμε πως η Yamaha υποσχόταν 200 ίππους με τη δεύτερη γενιά του V-Max και τότε τα superbike είχαν με το ζόρι 160-170 ίππους. Σήμερα που τα 200-210 άλογα είναι… στραγάλια, μάλλον οι 170 ίπποι του Rocker III δεν θα τρομάξουν κανέναν.

Η πρώτη εμφάνιση του νέου Rocket III έγινε στο ετήσιο dealers-meeting της Triumph, όπου παρουσιάστηκε η ειδική έκδοση TFC, η οποία θα παραχθεί σε μόλις 750 αριθμημένα αντίτυπα. Είχε πάνω της carbon προστατευτικά, ελεύθερες εξατμίσεις της Arrow και τις ακριβές ακτινικές δαγκάνες της Brembo.

Ως αποτέλεσμα, η τιμής της στην Αγγλία ήταν στο φάσμα των 30.000€. Όμως λίγες μέρες πριν άρχισαν να διαρρέουν φωτογραφίες με μια πιο γήινη έκδοση, χωρίς carbon και special εξοπλισμό. Πόση θα είναι η διαφορά στην τιμή, από την αφαίρεση των “εξωτικών” δεν είναι ακόμα γνωστό. Το βέβαιο είναι, πως αν θέλεις να έχεις τη μοτοσυκλέτα με τον μεγαλύτερο σε κυβικά και ροπή κινητήρα που έχει βγει στην παραγωγή, σε λίγους μήνες θα την βρεις στα καταστήματα της Triumph.

Kawasaki W230 / Meguro S1 2025 - Κλασικό γυμνό σε μικρά κυβικά

Ένα μοντέλο σε δύο εκδόσεις με αλλαγές μόνο στα γραφικά και στη ραφή της σέλας
w230 / s1
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/10/2024

Με ένα ελαφρώς μπερδεμένο δελτίο τύπου, η Kawasaki μας πληροφορεί για ένα νέο μικρό γυμνό μοντέλο με κλασική εμφάνιση, που αν καταλαβαίνουμε καλά θα κυκλοφορήσει τόσο ως W230, όσο και ως Meguro S1 (η Meguro ήταν η εταιρεία που αγόρασε η Kawasaki για να επεκταθεί στη μοτοσυκλέτα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο), με τις διαφορές να αφορούν μόνο στα γραφικά, στα χρώματα και στη ραφή της σέλας.

Θυμίζουμε πως στα τέλη του 2020 η Kawasaki είχε ανακοινώσει πως επαναφέρει το όνομα της Meguro στις κλασικές μοτοσυκλέτες της, παρουσιάζοντας το γνωστό μας W800 ως Meguro K3 για την Ιαπωνία. Έκτοτε κανένα προϊόν Meguro δεν έχει πατήσει τις ρόδες του στους ευρωπαϊκούς δρόμους, όμως αυτό πρόκειται να αλλάξει το 2025.

To 2024 η Meguro, μας λέει η Kawasaki, γιορτάζει τα 100 της χρόνια -αν και, να προσθέσουμε εμείς δεν υπάρχει πια, αφού απορροφήθηκε από την Kawasaki-, και τώρα το Akashi μας δίνει την πρώτη μοτοσυκλέτα με το λογότυπο της Meguro στο ρεζερβουάρ για την Ευρώπη, που θα ακούει στο όνομα S1.

Χρησιμοποιώντας έναν αερόψυκτο, μονοκύλινδρο κινητήρα, το Meguro S1 παραπέμπει στο δημοφιλές μοντέλο 250cc SG της δεκαετίας του 1960.

Για την ώρα η Kawasaki αναφέρει ελάχιστα τεχνικά χαρακτηριστικά για το S1 / W230, όπως τα 143 κιλά του βάρους του, τη χαμηλή του σέλα (δεν μας λέει όμως το ύψος της), τη διάμετρο των καλαμιών του συμβατικού πιρουνιού (37 mm), και την ύπαρξη προφόρτισης 5 θέσεων στα δυο πίσω αμορτισέρ.

Το κλασικό ύφος ολοκληρώνουν τα φιλέτα στο ρεζερβουάρ, η pea-shooter εξάτμιση, οι ακτινωτοί τροχοί, τα σιδερένια φτερά, τα δυο στρογγυλά όργανα ενδείξεων, κ.α.

Οι δύο εκδόσεις διαφέρουν ως προς το στιλ και το φινίρισμα, με το ρεζερβουάρ της W230 να είναι βαμμένο και να κοσμείται από ένα τρισδιάστατο σήμα W, ενώ η Meguro έχει χρωμιωμένο ρεζερβουάρ με βαμμένα πάνελ και το ιστορικό σήμα Meguro. Διαφορές τέλος έχουν στα όργανα -δεν διευκρινίζεται πού- και στη ραφή της σέλας.

Βρισκόμαστε εις αναμονή περισσότερων πληροφοριών για τις δυο μοτοσυκλέτες που φέρνουν ξανά το κλασικό ύφος στα μικρά μοντέλα της Kawasaki, κάτι που περιμέναμε από τις εποχές του Estrella.

Ετικέτες