Kawasaki ZH2: Διέρρευσαν φωτογραφίες του υπερτροφοδοτούμενου γυμνού!

Το Supercharged “streetfighter” φωτογραφήθηκε στο κουτί του
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/10/2019

Ο αναγνώστης μας, Γιώργος “Elbow Down” Α. μας έδωσε μία δυνατή πληροφορία, εντόπισε τις φωτογραφίες του ZH2 στην αρχή του ταξιδιού τους στο ίντερνετ. Φωτογραφημένο στο κουτί του μέσα, και με παραμόρφωση από τον φακό του κινητού τηλεφώνου, μπορεί στην αρχή να το μπερδέψεις με σκούτερ, όμως είναι πράγματι το ΖΗ2 που πιθανότατα πηγαίνει στο Tokyo Motor Show όπου και θα παρουσιαστεί με κάθε επισημότητα.

Δεν φαίνονται και πολλά περισσότερα από τα ελάχιστα που είχε δείξει η Kawasaki με τα προηγούμενα teaser video αλλά μπορεί πλέον κανείς να καταλάβει το πρόσωπο και να πάρει μία ιδέα για τις μαζεμένες του διαστάσεις. Μπροστά έχουμε έντονες γωνίες και φυσικά το λογότυπο που έκανε την εμφάνισή του με την σειρά Η2, τις υπερτροφοδοτούμενες μοτοτοσυκλέτες με τον απίστευτο τεχνολογικά υπετροφοδότη που έχει πλανητικό κιβώτιο δύο σχέσεων και απαιτεί κατασκευαστική ακρίβεια που ως τώρα ήταν οικονομικά ασύμφορο να υπάρχει σε βιομηχανική κλίμακα.

Πάνω από μία πενταετία αργότερα, με την Kawasaki να έχει αποδείξει πως μπορεί να διατηρήσει αυτή την κατασκευαστική ακρίβεια αναλλοίωτη, μοντέλα όπως αυτό δημιουργούνται για να αποφέρει το κέρδος που πρέπει να υπάρχει για όλο αυτό τον κόπο.

Είναι ένα βήμα που θέλουν καιρό να κάνουν. Τέσσερα χρόνια πριν, σε προηγούμενο Tokyo Motor Show που βρεθήκαμε ανάμεσα στους λίγους από την Ευρώπη, οι άνθρωποι της Kawasaki είχαν όλη την διάθεση να απαντήσουν σε ερωτήσεις. Έδειχναν τότε και μία έκδοση αυτού του κινητήρα με μεταβλητή εισαγωγή στην υπερτροφοδότηση. Αυτό θα επέτρεπε να ελεγχθεί η πίεση στο φιλτροκούτι, που οι αναγνώστες του ΜΟΤΟ -αποκλειστικά μιας και δεν έχει γραφτεί αλλού- ξέρουν πως στο αλουμινένιο του H2R δεν δημιουργεί πρόβλημα. Στο H2 όμως και σε χρήση track day, το συνεχές άνοιξε – κλείσε του γκαζιού αρχίζει να επηρεάζει την απόκριση. Μία εισαγωγή μεταβλητής διατομής θα ελαχιστοποιούσε το φαινόμενο αυτό, όμως η Kawasaki είδε μέσα από την επικοινωνία με τους πελάτες πως ελάχιστοι είχαν τέτοιο ζήτημα, μιας και ελάχιστοι έφταναν στο σημείο να πηγαίνουν συνέχεια σε track day με την ακριβή τους, υπετροφοδοτούμενη μοτοσυκλέτα.

Το streetfighter αυτό είναι μία άλλη περίπτωση βέβαια. Μπορεί να καταλήξει στα χέρια κάποιου που οδηγεί πολύ γρήγορα σε επαρχιακούς με συνεχείς στροφές, κι έτσι είναι ενδιαφέρον να δούμε ποια λύση έχει ακολουθήσει η Kawasaki, αν θα δούμε την εξαιρετικά σύνθετη μεταβλητή διατομή εισαγωγής για πρώτη φορά σε παραγωγή, ή αν θα έχει αλουμινένιο φιλτροκούτι το νέο γυμνό.

Από την άλλη το πιθανότερο είναι να υπάρχει μείωση της ιπποδύναμης στην συγκεκριμένη έκδοση, που δεν το ευχόμαστε. Το λιγότερο που θα συμβεί σε αυτή την περίπτωση μίας ιπποδύναμης που πλησιάζει τα υπόλοιπα superbike, είναι να δεις κάποιο σχόλιο πως η Kawasaki «δεν μπορεί να βγάλει άλογα» από τα «ατμοσφαιρικά» και χρειάζεται υπετροφοδότηση για να τα καταφέρει. Υπάρχει και ο αντίλογος πως τα πολλά άλογα στην γυμνή μοτοσυκλέτα είναι μία πρόκληση…

Εμείς πάντως το περιμένουμε από τότε, τέσσερα χρόνια πριν, όταν και πάλι μας είχαν δείξει ένα αόριστο σχέδιο. Στην ερώτηση «γιατί αργείτε», η απάντηση ήταν περιμένουμε να δούμε τί κάνει η Suzuki με τον δικό της τούρμπο μεσαίο γυμνό, για να δούμε αν θα κάνουμε κι εμείς ένα μικρότερο υπερτροφοδοτούμενο γυμνό. Οι αναγνώστες του ΜΟΤΟ, ξέρετε επίσης πως αυτό είναι πραγματικότητα, για χάρη συντομίας δεν θα αναλύσουμε τον λόγο που οι Ιάπωνες περιμένει ο ένας τον άλλο, αλλά δεχτείτε το ως «σταθερά». Προφανώς η Kawasaki βαρέθηκε να περιμένει την Suzuki που είναι πολύ απασχολημένη να κατασκευάζει μοτοσυκλέτες με κάτω από 500 κυβικά για την ασιατική αγορά, και έχουν περάσει έξι χρόνια που βολοδέρνει ένα τούρμπο πρωτότυπο από έκθεση σε έκθεση, οπότε είπαν πως ήρθε η ώρα για ένα μεγάλο γυμνό. Κανένας λόγος να μπλέξουν με την εξέλιξη ενός μικρότερου κινητήρα…

Σε λίγες ακόμη ημέρες λοιπόν, περιμένουμε να δούμε το νέο γυμνό ολόκληρο μπροστά μας, και ξέρουμε από τώρα – κι εσείς μαζί μας- για ποια πράγματα θα ψάξουμε πρώτα στις λεπτομέρειες…

Ετικέτες

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.