Kawasaki ZH2: Διέρρευσαν φωτογραφίες του υπερτροφοδοτούμενου γυμνού!

Το Supercharged “streetfighter” φωτογραφήθηκε στο κουτί του
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/10/2019

Ο αναγνώστης μας, Γιώργος “Elbow Down” Α. μας έδωσε μία δυνατή πληροφορία, εντόπισε τις φωτογραφίες του ZH2 στην αρχή του ταξιδιού τους στο ίντερνετ. Φωτογραφημένο στο κουτί του μέσα, και με παραμόρφωση από τον φακό του κινητού τηλεφώνου, μπορεί στην αρχή να το μπερδέψεις με σκούτερ, όμως είναι πράγματι το ΖΗ2 που πιθανότατα πηγαίνει στο Tokyo Motor Show όπου και θα παρουσιαστεί με κάθε επισημότητα.

Δεν φαίνονται και πολλά περισσότερα από τα ελάχιστα που είχε δείξει η Kawasaki με τα προηγούμενα teaser video αλλά μπορεί πλέον κανείς να καταλάβει το πρόσωπο και να πάρει μία ιδέα για τις μαζεμένες του διαστάσεις. Μπροστά έχουμε έντονες γωνίες και φυσικά το λογότυπο που έκανε την εμφάνισή του με την σειρά Η2, τις υπερτροφοδοτούμενες μοτοτοσυκλέτες με τον απίστευτο τεχνολογικά υπετροφοδότη που έχει πλανητικό κιβώτιο δύο σχέσεων και απαιτεί κατασκευαστική ακρίβεια που ως τώρα ήταν οικονομικά ασύμφορο να υπάρχει σε βιομηχανική κλίμακα.

Πάνω από μία πενταετία αργότερα, με την Kawasaki να έχει αποδείξει πως μπορεί να διατηρήσει αυτή την κατασκευαστική ακρίβεια αναλλοίωτη, μοντέλα όπως αυτό δημιουργούνται για να αποφέρει το κέρδος που πρέπει να υπάρχει για όλο αυτό τον κόπο.

Είναι ένα βήμα που θέλουν καιρό να κάνουν. Τέσσερα χρόνια πριν, σε προηγούμενο Tokyo Motor Show που βρεθήκαμε ανάμεσα στους λίγους από την Ευρώπη, οι άνθρωποι της Kawasaki είχαν όλη την διάθεση να απαντήσουν σε ερωτήσεις. Έδειχναν τότε και μία έκδοση αυτού του κινητήρα με μεταβλητή εισαγωγή στην υπερτροφοδότηση. Αυτό θα επέτρεπε να ελεγχθεί η πίεση στο φιλτροκούτι, που οι αναγνώστες του ΜΟΤΟ -αποκλειστικά μιας και δεν έχει γραφτεί αλλού- ξέρουν πως στο αλουμινένιο του H2R δεν δημιουργεί πρόβλημα. Στο H2 όμως και σε χρήση track day, το συνεχές άνοιξε – κλείσε του γκαζιού αρχίζει να επηρεάζει την απόκριση. Μία εισαγωγή μεταβλητής διατομής θα ελαχιστοποιούσε το φαινόμενο αυτό, όμως η Kawasaki είδε μέσα από την επικοινωνία με τους πελάτες πως ελάχιστοι είχαν τέτοιο ζήτημα, μιας και ελάχιστοι έφταναν στο σημείο να πηγαίνουν συνέχεια σε track day με την ακριβή τους, υπετροφοδοτούμενη μοτοσυκλέτα.

Το streetfighter αυτό είναι μία άλλη περίπτωση βέβαια. Μπορεί να καταλήξει στα χέρια κάποιου που οδηγεί πολύ γρήγορα σε επαρχιακούς με συνεχείς στροφές, κι έτσι είναι ενδιαφέρον να δούμε ποια λύση έχει ακολουθήσει η Kawasaki, αν θα δούμε την εξαιρετικά σύνθετη μεταβλητή διατομή εισαγωγής για πρώτη φορά σε παραγωγή, ή αν θα έχει αλουμινένιο φιλτροκούτι το νέο γυμνό.

Από την άλλη το πιθανότερο είναι να υπάρχει μείωση της ιπποδύναμης στην συγκεκριμένη έκδοση, που δεν το ευχόμαστε. Το λιγότερο που θα συμβεί σε αυτή την περίπτωση μίας ιπποδύναμης που πλησιάζει τα υπόλοιπα superbike, είναι να δεις κάποιο σχόλιο πως η Kawasaki «δεν μπορεί να βγάλει άλογα» από τα «ατμοσφαιρικά» και χρειάζεται υπετροφοδότηση για να τα καταφέρει. Υπάρχει και ο αντίλογος πως τα πολλά άλογα στην γυμνή μοτοσυκλέτα είναι μία πρόκληση…

Εμείς πάντως το περιμένουμε από τότε, τέσσερα χρόνια πριν, όταν και πάλι μας είχαν δείξει ένα αόριστο σχέδιο. Στην ερώτηση «γιατί αργείτε», η απάντηση ήταν περιμένουμε να δούμε τί κάνει η Suzuki με τον δικό της τούρμπο μεσαίο γυμνό, για να δούμε αν θα κάνουμε κι εμείς ένα μικρότερο υπερτροφοδοτούμενο γυμνό. Οι αναγνώστες του ΜΟΤΟ, ξέρετε επίσης πως αυτό είναι πραγματικότητα, για χάρη συντομίας δεν θα αναλύσουμε τον λόγο που οι Ιάπωνες περιμένει ο ένας τον άλλο, αλλά δεχτείτε το ως «σταθερά». Προφανώς η Kawasaki βαρέθηκε να περιμένει την Suzuki που είναι πολύ απασχολημένη να κατασκευάζει μοτοσυκλέτες με κάτω από 500 κυβικά για την ασιατική αγορά, και έχουν περάσει έξι χρόνια που βολοδέρνει ένα τούρμπο πρωτότυπο από έκθεση σε έκθεση, οπότε είπαν πως ήρθε η ώρα για ένα μεγάλο γυμνό. Κανένας λόγος να μπλέξουν με την εξέλιξη ενός μικρότερου κινητήρα…

Σε λίγες ακόμη ημέρες λοιπόν, περιμένουμε να δούμε το νέο γυμνό ολόκληρο μπροστά μας, και ξέρουμε από τώρα – κι εσείς μαζί μας- για ποια πράγματα θα ψάξουμε πρώτα στις λεπτομέρειες…

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες