Με άξονα τελικής μετάδοσης και οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες της BMW

Για να κρατήσουν την παράδοση στην εποχή της σιωπής…
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/6/2021

Μέχρι στιγμής, όλα τα ηλεκτρικά δίκυκλα ακολουθούν δύο σχεδιαστικές πλατφόρμες. Τα μικρής απόδοσης scooter έχουν τον ηλεκτροκινητήρα μέσα στον πίσω τροχό, ενώ τα μεγαλύτερης απόδοσης έχουν τον ηλεκτροκινητήρα τοποθετημένο ακριβώς μπροστά από τη βάση του ψαλιδιού (εκεί που είναι το κιβώτιο ταχυτήτων στις συμβατικές μοτοσυκλέτες) και η μετάδοση της κίνησης στον πίσω τροχό γίνεται με ιμάντα.

Η καθολική χρήση του ιμάντα από όλους τους κατασκευαστές ηλεκτρικών μοτοσυκλετών υψηλής απόδοσης, έχει να κάνει με το γεγονός πως δεν παράγουν μεταλλικούς θορύβους, αλλά και με την ικανότητά τους να απορροφούν ομοιόμορφα την αρχική “κλωτσιά” των ηλεκτροκινητήρων, προφέροντας πολιτισμένη λειτουργία και μεγαλύτερη αξιοπιστία σε σχέση με τις αλυσίδες.

Αν χρησιμοποιούσαν αλυσίδες, το μόνο που θα άκουγες όταν τις οδηγούσες θα ήταν ο έντονος μεταλλικός θόρυβος της αλυσίδας, ενώ η διάρκεια ζωής των κρίκων της θα ήταν περιορισμένη, λόγω της μέγιστης ροπής που έχουν οι ηλεκτροκινητήρες από μηδέν στροφές. Επίσης η πιθανότητα να κοπεί ξαφνικά η αλυσίδα είναι εξίσου αυξημένη.

Όλα αυτά τα ακολουθεί κατά γράμμα η BMW στα ηλεκτρικά scooter που έχει παρουσιάσει ως μελλοντικά concept, όμως για τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες της θέλει να πρωτοτυπήσει και να κρατήσει όσο είναι δυνατόν την παράδοση του άξονα τελικής μετάδοσης.

Έτσι στην πατέντα που κατοχύρωσε, ο ηλεκτροκινητήρας είναι τοποθετημένος σε διαμήκη διάταξη και όχι εγκάρσια, όπως κάνουν όλοι οι άλλοι, ενώ φαίνεται ξεκάθαρα πως η κίνηση στον πίσω τροχό μεταφέρεται με άξονα. Στο κέντρο του πίσω τροχού βρίσκεται ο μειωτήρας στροφών του ηλεκτροκινητήρα.

Το ερώτημα βέβαια είναι τι έχουν σκεφτεί να κάνουν για τις ροπές δυνάμεων που θα δημιουργεί η περιστροφή του ηλεκτροκινητήρα κατά την οδήγηση. Στους τελευταίας γενιάς διαμήκεις κινητήρες μοτοσυκλετών, αυτές οι ροπές δυνάμεων του στροφάλου έχουν σχεδόν εξουδετερωθεί από την αντίστροφη περιστροφή των αξόνων του κιβωτίου ταχυτήτων. Όμως στα ηλεκτρικά δεν υπάρχει ούτε βολάν, ούτε φυσικά κιβώτιο ταχυτήτων (αν και η μοτοσυκλέτα που ετοιμάζει η Kawasaki θα έχει).

Οπότε θα έχει ενδιαφέρον να δούμε ποια θα είναι η συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας στο δρόμο όταν μεταβάλλονται οι στροφές του ηλεκτροκινητήρα.

Τουλάχιστον φαίνεται πως οι κατασκευαστές ψάχνουν να βρουν τρόπους να προσδώσουν χαρακτήρα στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες τους, κάτι εξαιρετικά δύσκολο στην εποχή της ηλεκτροκίνησης όπου ΟΛΑ τα εξαρτήματα είναι κοινά….  

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.