Με το νέο Yamaha Tracer 900 στην Κεφαλονιά

Πόσο κόστισε και πως ταξιδεύει το ανανεομένο Tracer 900
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/8/2018

Σήμερα συμπληρώνω σχεδόν 20 μέρες συμβίωσης με το καινούριο Yamaha Tracer 900 και ανάμεσα σε όσα έχω κάνει μαζί του αυτές τις ημέρες ήταν και ένα ταξίδι-αστραπή δικάβαλος στην Κεφαλονιά.

 

Βασικά, ο αρχικός προγραμματισμός ήθελε να κάτσουμε έξι ημέρες στο καταπράσινο νησί του Ιονίου, αλλά με αυτόν τον σκατόκαιρο που έκανε τον Ιούλιο, η παραμονή μας εκεί περιορίστηκε σε μόλις δύο ημέρες.

Καθώς το Tracer 900 δεν είναι δικό μου αλλά μας το έχει παραχωρήσει η ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ Α.Ε.Ε. δεν είχε κάποιον έξτρα εξοπλισμό για την μεταφορά αποσκευών, ούτε είχα εγώ στη διάθεση μου κάποιου είδους tank-bag ή σάκους που θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω.

Με λίγη φαντασία κατάφερα να μετατρέψω σε tank-bag έναν μαλακό σάκο πλάτης που είχα και χάρη στο πλατύ και επίπεδο ρεζερβουάρ, ήταν αρκετά σταθερό πάνω στην μοτοσυκλέτα καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής Αθήνα-Κυλλήνη των 280 χιλιομέτρων.

Ούτε πίσω έχει σχάρα, όμως και εδώ με λίγη δημιουργική φαντασία βρήκαμε τη λύση. Χαλαρώσαμε εντελώς τα λουριά ενός μεγάλου μήκους σάκου πλάτης και έτσι όλο του το βάρος ακούμπαγε στις μακριές χειρολαβές του συνεπιβάτη και δεν καταπονούσε την πλάτη του. Εδώ να προσθέσω ότι ο συνεπιβάτης που είχα είναι μακράν ο πιο γκρινιάρης που υπάρχει πάνω στον πλανήτη γη (για την γυναίκα μου μιλάω φυσικά!) και το γεγονός ότι δεν έβγαλε άχνα, ούτε όταν πηγαίναμε, ούτε όταν γυρίζαμε δείχνει εν μέρει και πόσο άνετη και σωστά εργονομικά είναι η πίσω σέλα του Tracer 900. Εμπρός είναι εξίσου καλή και θα ήταν ψέμα αν έλεγα ότι με κούρασε σε αυτή την τρίωρη διαδρομή, αλλά παρά το μεγάλο μήκος της σιγά-σιγά σε σπρώχνει εμπρός, επειδή είναι κάπως κατηφορική και επειδή τα μαρσπιέ είναι αρκετά πίσω τοποθετημένα.

Η νέα μεγαλύτερη και ρυθμιζόμενη σε ύψος ζελατίνα κάνει πολύ καλή δουλειά σε ότι αφορά την προστασία από την πίεση του αέρα και γενικά δεν έχω κανένα αρνητικό σχόλιο επ’ αυτού. Ίσως ο αεροδυναμικός θόρυβος να είναι λίγο πιο έντονος απ’ όσο θα ήθελα μετά τα 130km/h αλλά συνολικά η άνεση στην εθνική βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο.

Άλμα προόδου σε σχέση με το προηγούμενο μοντέλο είναι σίγουρα η σταθερότητα στις υψηλές ταχύτητες. Αν χουφτώσεις το γκάζι εξακολουθεί να ελαφρώνει, αλλά με σταθερό γκάζι το νέο Tracer 900 πατάει με σιγουριά στο έδαφος, είτε έχει ένα άτομο στη σέλα, είτε δύο άτομα και ψιλο-χύμα δεμένους δύο σάκους πάνω του.

Ένα άλλο εντυπωσιακό στοιχείο του νέου μοντέλου είναι η εμφανώς μικρότερη κατανάλωση όταν οδηγάς στρωτά. Σε αυτό το ταξιδάκι η μέση κατανάλωση ήταν στα 5,2 λίτρα και με το ρεζερβουάρ των 18 λίτρων έβγαλα άνετα αυτονομία άνω των 280 χιλιομέτρων. Σημαντική η μεγάλη αυτονομία, διότι η τιμή της βενζίνης στην Κεφαλονιά είναι μόνο για τα μέλη της οικογένειας του Λάτση και του Βαρδυνογιάννη.

Αυτά που δεν μου αρέσουν όσο στο νέο Tracer 900 είναι ακριβώς τα ίδια που δεν μου άρεσαν και στο προηγούμενο μοντέλο και πίστευα ότι η Yamaha θα τα είχε κάνει, διότι είναι εξόφθαλμα ελαττώματα. Το βασικότερο είναι οι χούφτες στο τιμόνι, που προσθέτουν βάρος και όγκο αλλά καμία απολύτως προστασία. Το δεύτερο είναι οι ενδείξεις στα όργανα. Σίγουρα οι πιο απαιτητικοί μπορούν να πάρουν την έκδοση GT με τα έγχρωμα όργανα της R1, όμως και η βασική έκδοση του νέου Tracer 900 θα έπρεπε να είχε βελτιωθεί. Δεν με χαλάνε καθόλου τα μονόχρωμα ψηφιακά όργανα και είναι απολύτως τίμια για την τιμή που κάνει η βασική έκδοση του Tracer 900. Όμως η Yamaha θα έπρεπε με την ευκαιρία της ανανέωσης να προσθέσει μια ένδειξη αυτονομίας ή τουλάχιστον να βελτιώσει την ακρίβεια του δείκτη βενζίνης. Μέχρι και τα 180 χιλιόμετρα σου δείχνει ότι το ρεζερβουάρ είναι  εντελώς γεμάτο (!!!) και μετά από λίγο αρχίζουν να σβήνουν οι μπάρες η μία μετά την άλλη κάθε 20-30 χιλιόμετρα που κάνεις. Πραγματικά δεν έχει νόημα η βαθμονόμηση που έχουν κάνει στο δείκτη βενζίνης.

Να πούμε όμως και δύο λόγια για την αγαπημένη μου Κεφαλονιά που είχα σχεδόν δέκα χρόνια να επισκευτώ. Με εξαίρεση την χυδαία ακριβή βενζίνη, η Κεφαλονιά φέτος τον Ιούλιο ήταν από τα πιο φτηνά νησιά για να κάνει ένα ζευγάρι ποιοτικές διακοπές. Εμείς είχαμε έδρα τον Πόρο, όπου με 20-25 ευρώ έτρωγαν δύο άτομα του σκασμού, ακόμα και σε ψαροταβέρνα (έδωσα 23 ευρώ για ψητό λαυράκι, καλαμαράκια, χωριάτική και δύο αναψυκτικά). Λόγω του βροχερού καιρού, για μπάνιο προλάβαμε να πάμε μόνο στην Σκάλα, όπου δύο ξαπλώστρες με μαλακό στρώμα είχαν 10 ευρώ (χωρίς το μαλακό στρώμα είχαν 7 ευρώ οι δύο), ο freddo σερβιρισμένος στην παραλία με μπουκαλάκι νερό είχε 3,5 ευρώ και ένα μεγάλο club sandwich με τηγανιτές πατάτες είχε 7 ευρώ.  Τα εισιτήρια του πλοίου με επιστροφή για δύο άτομα και την μοτοσυκλέτα (άνω 250cc) ήταν 60 ευρώ περίπου. Με το Tracer 900 έκαψα ακριβώς 20 ευρώ βενζίνη για να πάω (ταχύτητα ταξιδιού 130-140km/h) και 25 ευρώ όταν γύριζα (ταχύτητα ταξιδιού 130-150km/h).

EICMA: Zontes 2κύλινδρη σειρά σκούτερ 552 - Με δίπλωμα Α2 τελικά και 47 ίππους

4 μοντέλα με μπροστάρη το crossover 552G, όλα με αλουμινένιο πλαίσιο - Μόλις 185 κιλά το ελαφρύτερο όλων 552H
EICMA 2026 Zontes 552G, 552Z, 552S, 552H
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

6/11/2026

Στο Μιλάνο η Zontes είχε φυσικά και τα δικύλινδρα σκούτερ της σειράς 552 που είδαμε για πρώτη φορά πέρσι και αναμένουμε το πρώτο από αυτά στην ελληνική αγορά μέχρι το τέλος του έτους.

Όλα τα δικύλινδρα σκούτερ της σειράς 552 χρησιμοποιούν την ίδια βάση αναφορικά με το κινητήρα και το αλουμινένιο πλαίσιό τους. Ο δικύλινδρος εν σειρά κρατήθηκε τελικά κάτω από τα 50 άλογα για τις ευρωπαϊκές εκδόσεις των σκούτερ της Zontes, μια συνειδητή κίνηση από την κινέζικη εταιρεία ώστε τα μοντέλα της να είναι προσβάσιμα και από αναβάτες που έχουν στα χέρια τους δίπλωμα κατηγορίας Α2. Με λόγο συμπίεσης 11:1, ο κινητήρας αποδίδει 47 ίππους από 531 κ.εκ. και 5,71 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 7.250 και 5.500 σ.α.λ. αντίστοιχα.

EICMA 2026 Zontes 552G, 552Z, 552S, 552H
552G

Ο κινητήρας με το ride-by-wire γκάζι χρησιμοποιεί και αντικραδασμικό άξονα για να μειώσει τους ενοχλητικούς κραδασμούς που θα μπορούσαν να φτάσουν στον αναβάτη, ενώ το πιστόνι του είναι σφυρήλατο και οι κατασκευασμένοι από αλουμίνιο κύλινδροι έχουν κεραμική επίστρωση με στόχο την αύξηση της αντοχής αλλά και την καλύτερη διαχείριση της θερμότητας αναφορικά με την απαγωγής της. Ο κινητήρας είναι τοποθετημένος σταθερά πάνω στο πλαίσιο, ωστόσο η μετάδοση αποτελεί μέρος του ψαλιδιού -όπως έκανε και η Yamaha με το RW350- με τον ιμάντα της να είναι σε μπάνιο λαδιού. Έτσι έχουμε καλύτερη κατανομή των μαζών έναντι των συμβατικών σκούτερ με τα 552 να βρίσκονται σαφώς πιο κοντά σε αυτή το σημείο σε μοντέλα όπως το Yamaha TMAX.

Για την επιβράδυνση το κύριο έργο το αναλαμβάνουν 4πίστονες δαγκάνες ακτινικής τοποθέτησης που συνδυάζονται με δίσκους διαμέτρου 265 χλστ. (276 στο 552G) και πίσω δίσκο ίδιας διαμέτρου. Στις αναρτήσεις βλέπουμε ανεστραμμένο πιρούνι και μονό αμορτισέρ με το πρώτο να έχει διαδρομή στα 120 χλστ. (140 στο 552G) και το δεύτερο 45 χλστ. (49 στα 552Τ-Z/S και 54 στο crossover -θα μάθουμε σε δεύτερο χρόνο τι διαδρομή τροχού δίνουν).

EICMA 2026 Zontes 552G, 552Z, 552S, 552H
552H

Ο κοινός εξοπλισμός όλων των 552 είναι αναμενόμενα πλούσιος και περιλαμβάνει ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη ζελατίνα, traction control, διπλοκάναλο ABS, TPMS σύστημα παρακολούθησης πίεσης ελαστικών, ηλεκτρικά ανοιγόμενη τάπα ρεζερβουάρ, θερμαινόμενα γκριπ και θερμαινόμενη σέλα, δύο χαρτογραφήσεις για τον κινητήρα, τεχνολογία NFC που επιτρέπει την ενεργοποίηση του σκούτερ και μέσω smartphone. 

 

Στο 552G βλέπουμε επιπλέον ατσάλινα προστατευτικά κάγκελα, όπως και αλουμινένιες προστασίες για τον κινητήρα και το ψαλίδι.

Στους τροχούς, το 552Η, το πιο σπορ και ελαφρύ από όλες τις εκδόσεις, έχει χυτές ζάντες αλουμινίου 15 ιντσών εμπρός και πίσω με ελαστικά 120/70 και 160/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Παράλληλα το βάρος του βρίσκεται στα 185 κιλά πλήρες υγρών, ένα νούμερο εντυπωσιακά χαμηλό για τα δεδομένα των maxi σκούτερ το οποίο και θα διασταυρώσουμε στις ζυγαριές ακριβείας του ΜΟΤΟ. Για αυτό το σκούτερ η Zontes δίνει κατανάλωση 4,3 λτ./100 χλμ. και ύψος σέλας στα 760 χλστ.

EICMA 2026 Zontes 552G, 552Z, 552S, 552H
552S

Ακολουθούν τα 552Z και 552S τα οποία αλλάζουν τον εμπρός τροχό τους με 17άρη και έρχονται έτσι πιο κοντά στα πρότυπα των μοτοσυκλετών, με τα ελαστικά να παραμένουν στις ίδιες διαστάσεις με του H. Για το Z το βάρος ανεβαίνει στα 205 κιλά, πλήρες υγρών, όσο και για το S, με τις διαφορές μεταξύ τους να είναι κυρίως αισθητικής φύσεως. Και τα δύο φροντίζουν περισσότερο για την άνεση του αναβάτη και του συνεπιβάτη, ενώ το S δείχνει να προσφέρει λίγο καλύτερη κάλυψη από τον αέρα. Το Z και το S έχουν το ίδιο ύψος σέλας στα 770 χλστ. και ίδια επίσημη κατανάλωση στα 4,3 λτ./100 χλμ.

Το μοντέλο που θα έχει λογικά και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην ελληνική αγορά, αν κρίνουμε από την πορεία του μονοκύλινδρου G368 αλλά και τη γενικότερη φρενίτιδα που επικρατεί για τα crossover/adventure σκούτερ είναι το 552G. Είναι το βαρύτερο από όλα καθώς ζυγίζει επίσημα 215 κιλά και είναι το μόνο που έχει προβολείς ομίχλης και ακτινωτούς τροχούς, με τον εμπρός να έχει διάμετρο 17 ίντσες για τη ζάντα του όσο και του μικρότερου αδερφού. Έχει παράλληλα και την ψηλότερη σέλα από τα τέσσερα, η απόσταση της όμως παραμένει λογική στα 780 χλστ., αλλά και τις μεγαλύτερες διαδρομές για τις αναρτήσεις του. Και εδώ η επίσημη κατανάλωση δεν αλλάζει, στα 4,3 λτ./100 χλστ., ούτε το ρεζερβουάρ των 16 λίτρων, το οποίο προσφέρει αυτονομία 350+ χιλιομέτρων.

EICMA 2026 Zontes 552G, 552Z, 552S, 552H
552Z

Ετικέτες